Кіріспе
Автомобиль дизайны
Автомобиль дизайнында RR, яғни артқы қозғалтқыш, артқы дөңгелектерге қуат беру жүйесі қозғалтқыш пен жетек дөңгелектерін көліктің артқы бөлігіне орналастырады. RMR жүйесінен айырмашылығы, қозғалтқыштың масса орталығы артқы ось пен артқы бампер арасында орналасқан. Бұл жүйе қалалық автобустарда және автобустарда кең таралған, себебі төмен қабатты автобустарда жетек білігінің қажеті болмайды. Алайда, бұл орналасу жолаушылар автомобильдерінде сирек кездеседі.
Шолу
RR конфигурациясының көптеген ерекшеліктері ортада орналасқан қозғалтқышпен артқы дөңгелектерді жетектейтін (MR) жүйемен ортақ. Қозғалтқышты жетекші артқы дөңгелектерге жақын орналастыру физикалық тұрғыдан кішірек, жеңіл, аз күрделі және тиімдірек күш беру механизмін қамтамасыз етеді, себебі күш беру білігі қажет емес, ал дифференциал әдетте беріліспен біріктіріледі, бұл жиі трансаксель деп аталады. Алдыңғы қозғалтқышпен алдыңғы дөңгелектерді жетектейтін жүйе де осы артықшылыққа ие. Қозғалтқыш әдетте автомобильдің ең ауыр бөлігі болғандықтан, оны артқы оске жақын орналастыру көбінесе алдыңғы оске қарағанда артқы оске көбірек салмақ түсіреді, бұл әдетте артқы салмақ таралуы деп аталады. Қозғалтқыш артқа қарай жылған сайын, бұл таралу күшейеді. FF (алдыңғы қозғалтқыш, алдыңғы дөңгелек жетек) үшін салмақ таралуы әдетте 65/35 (алдыңғы/артқы) болады; FR үшін – 55/45; MR үшін – 45/55; RR үшін – 35/65. Артқы салмақ таралуы тежеу кезінде жүктеме төрт дөңгелекке теңірек бөлінетіндіктен, алдыңғы тежеу күшін азайтуды талап етеді. Сол сияқты, артқы салмақ таралуы жетекші дөңгелектердің үдеу кезінде сүйірлеуін арттырады, оларға жерге көбірек күш түсіруге және жылдамдануға мүмкіндік береді. Артқы салмақ таралуының кемшілігі – автомобильдің тұрақсыз болуы және әсіресе тежеу кезінде (немесе газ педалін босату кезінде; газ педальден ажырату кезіндегі тұрақсыздыққа қараңыз) жоғалып кетуі мүмкін. Мұндай жағдайда бұрылыс инерциясы айналу осінен (әдетте руль дөңгелектері) алыс орналасқан қосымша салмақтың айналуды, әсіресе тежеу кезінде, ұстап тұруға бейім екенін көрсетеді. Бұл конструкцияның ішкі тұрақсыздығы, сондықтан оны артқы салмағы аз автомобильге қарағанда сырғуға түсіру оңайырақ және одан қалпына келтіру қиынырақ. Күшті үдеу кезінде алдыңғы дөңгелектерге түсетін салмақ азайып, сүйірлеу төмендеп, кейде артқы қозғалтқышты автомобильдердің бұрылыстан шығу кезінде бағытын жоғалтуына себеп болады. Осы тұрғыдан алғанда, RR жүйесі MR жүйесінің күшейтілген нұсқасы болып есептеледі – күшті тежеу, жылдам және ертерек үдеу және жоғары жоғалып кетуге бейімділік. Жолсыз және төмен сүйірлеу жағдайында RR жүйесінің басқа 2WD жүйелеріне қарағанда бірнеше артықшылықтары бар. FF көліктеріндегідей, салмақ жетекші дөңгелектерге қарай ауытқуы. Бұл жетекші дөңгелектердің сүйірлеуін жақсартады және жетексіз дөңгелектердің қазуына мүмкіндік береді. Сонымен қатар, жүргізу және рульді басқару талаптары FR көліктеріндегідей, алдыңғы және артқы бөліктер арасында бөлінеді, бұл олардың сүйірлеуін жоғалту ықтималдығын азайтады. Көптеген құм арабалары осы себеппен Volkswagen Beetle көлігін донор ретінде сәтті пайдаланады. 4WD жүйесімен салыстырғанда салыстырмалы қарапайымдылық пен жеңіл салмақ кейде тек екі жетекші дөңгелек болғанының кемшілігінен артық болуы мүмкін. RR жүйесі MR жүйесінен қозғалтқыштың дөңгелек аралығының сыртында орналасуымен ерекшеленеді. MR жүйесінің басты артықшылығы – төмен инерция сәті – біршама жоққа шығарылады (бірақ FR жүйесінен бәрібір төмен), сонымен қатар жолаушылар мен жүктерге арналған орын көбірек (бірақ әдетте FR жүйесінен аз). Сонымен қатар, екі осі де қозғалтқыштың бір жағында орналасқандықтан, төрт дөңгелекті де жетектеу ортада орналасқан қозғалтқышты құрастыруға қарағанда техникалық жағынан оңайырақ (бірақ M4 конфигурациясы бар жоғары өнімділік автомобильдері R4 конфигурациясынан көбірек). Соңында, артқы жақта орналасқан қозғалтқыш қозғалған кезде артында бос ауа (көбінесе төмен қысымда) болады, бұл ауамен салқындатылатын көліктерді тиімді салқындатуға мүмкіндік береді (олардың көпшілігі RR болды, мысалы Volkswagen Beetle және аздаған өндірістік ауамен салқындатылатын турбокомпрессорлы автомобильдердің бірі, Porsche 930). Бірақ сұйықпен салқындатылатын көліктер үшін бұл орналасу кемшілікке әкеледі, себебі ол алдыңғы радиатордан салқындатқыш құбырларын көбейтуді (бұл салмақ пен күрделілікті білдіреді) немесе радиаторларды бүйірлерге немесе артқы жағына орнатуды және көліктің артқы жағындағы төмен ауа ағынын өтеу үшін ауа арналарын қосуды талап етеді. Басқарудың қиындығы, кеңістікті тиімді пайдалану қажеттілігі және қазіргі заманғы автомобильдерде сұйықпен салқындатылатын қозғалтқыштардың кеңінен қолданылуына байланысты көптеген өндірушілер RR жүйесінен бас тартты. Басты ерекшелік – Porsche, ол 911 моделін 40 жылдан астам уақыт бойы дамытып келеді және RR жүйесінің артықшылықтарын пайдаланып, соңғы уақытта электрондық көмекшілердің көмегімен оның кемшіліктерін қабылданатын деңгейге дейін азайтады.
Тарих
Алғашқы RR автомобильдерінің бірі 1934 жылғы Ханс Ледвинка жобалаған алғашқы сериялық аэродинамикалық автомобиль – «Татра 77» болды. «Татра» бұл конструкцияны 1999 жылы T700 өндірісі тоқтағанға дейін пайдаланды. T613 және T700 модельдерінде «Татра» артқы осінің үстінде қозғалтқыш орналасқан конструкцияны қолданды, бұл RR орналасуының кейбір кемшіліктерін азайтты. «Мерседес-Бенц» та осы кезеңде 130H (1934) моделінен бастап бірнеше RR автомобильдерін шығарды. 1930 жылдардағы радикалды «Татра» форматы (ауамен салқындатылатын, артқы қозғалтқышты және ағымдағы, тамшы тәрізді дизайн) Фердинанд Поршенің Адольф Гитлерге арналған «Халық көлігіне» («Фольксваген») үлкен әсер етті. Бұл автомобиль ең көп сатылған көлік болып қана қоймай, 1960 жылдарға дейін жалғасқан RR кіші көліктерінің үрдісін қалыптастырды. RR «Фольксвагеннің» соңғы нұсқасы 1961 жылғы 3-модель болды, ол қозғалтқышты (немесе «панкейк») жалпақтап, алдыңғы және артқы бөліктерде багажға орын жасады. «Порше» өзінің 911 моделін артқы қозғалтқышты көлік ретінде жетілдіре берді, бірақ бірнеше толық жетектегі модельдерді де ұсынды. 911 Turbo тек 993 моделінен кейін ғана толық жетекпен сатыла бастады. GT3 және екі турбокомпрессорлы GT2 сияқты жарысқа бағытталған модельдер әлі де RR конфигурациясын сақтайды. RR конфигурациясын енгізген тағы бір өндіруші – «DeLorean Motor Company» және оның «DeLorean» спорттық машинасы. Артқы қозғалтқыштың салдарынан туындаған тең емес (35/65) салмақ таралуын өтеу үшін «De Lorean» алдыңғы дөңгелектерге қарағанда сәл үлкен диаметрлі артқы дөңгелектерді қолданды. Бұрын «Шкода» 1000MB (1964 жылдан бастап шығарылған), 130/135/136 (1990 жылға дейін шығарылған) немесе «Polski Fiat 126p» (2000 жылдың қазанына дейін шығарылған) артқы қозғалтқышты модельдері болды. RR конструкциясымен бірқатар спорттық және жарыс көліктерін француз компаниясы «Alpine» өндірді. Олардың корпустары композиттік материалдардан жасалған және «Renault» компаниясы жасаған механикалық бөліктері қолданылған. («Alpine» ақырында «Renault» компаниясының меншігіне өтті; A610 – «Renault» өнімдерінің бірі, ол «Alpine» атауын пайдаланды.) RR конструкциясын пайдаланған алғашқы көліктерге «Tucker», «Volkswagen Beetle», «Porsche 356», «Chevrolet Corvair», «NSU Prinz», «ZAZ Zaporozhets» және «Hino Contessa» кірді.
Қазіргі күн
Қазіргі заманғы ішкі жану қозғалтқышы бар автомобильдердің мысалдарына Porsche 911, Mitsubishi i, Smart Forfour және Renault Twingo жатады. Көптеген заманауи электрлік көліктер электр қозғалтқышының аз салмағы мен салқындату талаптарына байланысты, бір моторлы базалық нұсқаларында RR компоновкасын қолданады. Tesla Cybertruck және GMC Hummer EV де базалық нұсқалары үшін осы компоновканы пайдаланады. Қазіргі заманғы ауыр жүк көліктерінің көпшілігі экстремалды RR компоновкасын қолданады. Қалалық автобустарда бұл автобустың алғашқы екі бөлігінде еден деңгейін өте төмендетуге мүмкіндік береді, соның арқасында мүмкіндігі шектеулі адамдардың кіруі жеңілдеді. Көптеген туристік автобустар мен лайнерлер де ұқсас конструкцияны қолданады, бірақ бос кеңістік көбінесе багажға, кейде кондиционер жабдықтарына пайдаланылады.