Шотландияның «Ист Стирлингшир» футбол клубы тарихы

Кіріспе

Шотландиядағы футбол клубы

Шығыс Стирлингшир футбол клубы – Шотландияның Фолкирк қаласында орналасқан футбол клубы. Клуб 1881 жылы құрылған және Шотландия футбол лигасы жүйесінің бесінші деңгейінде өнер көрсетеді. Клубтың тарихы 1880 жылға дейін жетеді, осы жылы жергілікті крикет клубы "Бэйнсфорд Британия" деген атпен футбол командасын құрған. Клуб 1900–01 жылдары Шотландия футбол лигасына қабылданды және көптеген жылдар бойы лига жүйесінде бақ сынасты. Шығыс Стирлингшир Шотландия футбол лигасының екінші деңгейінде бір рет жеңіске жетіп, бір рет күміс жүлдегер атанды, осы екі жағдайда да жоғары лигаға жолдама алды. Клубтың лигадағы ең жоғары көрсеткіші 1932–33 және 1963–64 маусымдарындағы екі маусымдық қатысуында тіркелді. 2016 жылы Шығыс Стирлингшир ұлттық лига жүйесінен төмендетілген алғашқы клуб болды. Шығыс Стирлингшир алғаш рет 1882 жылы Шотландия кубогына қатысты, ең жақсы нәтижесі үш рет жартылай финалға өту болды, соңғысы 1981 жылы. Ұлттық кубоктер арасындағы ең жақсы нәтижесі 2000–01 маусымында Шотландия Челлендж кубогының жартылай финалына жеткенде тіркелді, финалға өту үшін Ливингстонға есе жіберді. 2008 жылы клуб Фирс Парк стадионынан көшіп, Охилвью Парк стадионында жергілікті қарсыласы Стенхаусмуирмен бірлесіп алаңды пайдаланды. 2018–19 маусымының басынан бері клуб көршілес Фолкирк клубымен бірге Falkirk стадионында алаң бөлісіп келеді.

Тарих

Шығыс Стирлингширдің ресми құрылған күні 1881 жыл, бірақ оның тамыры өткен жылы, жергілікті крикет клубы Бейнсфорд Блубонетс «Британия» деген атпен футбол командасын құрған кезде басталады. Команданың алғашқы тіркелген матчы 1880 жылдың желтоқсанында Фалькирк командасының екінші құрамына қарсы өткен жолдастық кездесу болды, нәтижесі 7:0 есебімен жеңіліс болды. Ал Шығыс Стирлингшир ретіндегі алғашқы матчы 1881 жылдың тамызында сол қарсыласқа қарсы өтті. Клубтың лақап аты – «Шир», ол клуб атының Стерлингшир бөлігін көрсетеді. Шығыс Стирлингшир алғашқы жылдары турнирде үстемдік құрды, 1885 жылдан 1889 жылға дейін бес жыл қатарынан рекордтық жеңіске жетті. Екі голды Лоуренс Маклачлан соқты, ол клубтың алғашқы жетістіктерінде маңызды гол соққан ойыншы болды, клуб тарихында 135 голымен ең көп гол соққан ойыншы атанды. 1891 жылдан 1899 жылға дейін клуб аймақтық лигаларда өнер көрсетті, соның ішінде Мидленд Футбол Лигасын және Орталық Футбол Комбинациясын жеңіп алды. 1900-01 жылдары Шотландияның басты ұлттық лигасы – Шотландия Футбол Лигасының екінші деңгейіне қабылданды, алғашқы маусымын он команданың арасында жетінші орында аяқтады. 1905 жылдың наурыз айында клубты көршілес Фалькиркпен біріктіру туралы ұсыныс көтерілді, мақсаты – ірі және қаржылық тұрақты клуб құру. Фалькирк бұл ұсынысты дауыс беру арқылы қабылдады. Алайда, Шығыс Стирлингширдің дауысы қарсы болды және клуб ұсыныстан бас тартты. Келесі жылдары 1905-06 маусымында лигада соңғы орында қалды, 22 ойында тек бір жеңіске қол жеткізді, ал 1912-13 маусымында үшінші орынға дейін көтерілді, чемпионатты жеңуден екі ұпай ғана қалып қойды. Клуб 1914-15 жылдары Екінші дивизионда ойнады, содан кейін Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты Шотландия кубогымен бірге жарыс тоқтатылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін клуб 1921-22 маусымында қайта құрылған Екінші дивизионға қайта қабылданды. Он жыл өткен соң, Шығыс Стирлингшир бірінші рет Шотландияның жоғары лигасы – Бірінші дивизионға жол алды. Көтерілу жолында клуб 32 апта бойы Екінші дивизионда көшбасшы болды, маусымды 55 ұпаймен Сент-Джонстонмен тең аяқтады, Шығыс Стирлингшир голдардың көрсеткіші артық болғандықтан чемпионатты жеңіп алды. Шығыс Стирлингшир жоғары лигада бір маусым ғана ойнады, 17 ұпаймен 20-орында аяқтады. 1935-36 маусымында Екінші дивизионда клубтың ең ауыр жеңілісі 12:1 есебімен Дунди Юнайтедтен жеңілді. 1938-39 маусымында, лиганың екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты тоқтатылуына дейін, Шығыс Стирлингшир лигада соңғы орындан екінші орынды иеленді, тек Эдинбург Ситиден жоғары тұрды. Бірақ төменгі орында аяқтауға қарамастан, Малькольм Моррисон 36 голмен бір маусымда клубтың ең көп гол соққан ойыншысы атанды. Клуб 1939 жылы соғыс уақытындағы лигадан шығарылды және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Шотландия Футбол Лигасының Екінші дивизионына қайта қабылданбады. Нәтижесінде клубтар Шотландияның ірі клубтарының резервтік командаларымен бірге жаңадан құрылған C дивизионында жарысты. C дивизионындағы екінші маусымында Шығыс Стирлингшир лиганы жеңіп алды және қайтадан Екінші дивизионға көтерілді, қазір «B дивизионы» деп аталады. Бірақ 1948-49 маусымында соңғы орынды иеленді және «C дивизионына» қайта түсті. Тағы алты маусым «C дивизионында» жарысқаннан кейін клуб 1955-56 жылдары «C дивизионының» таратылуымен және Шотландия Футбол Лигасының командаларының санының ұлғаюымен байланысты Екінші дивизионға қайта қосылды. Клуб көптеген жас ойыншыларды үлкен клубтарға сатты, соның ішінде 1962 жылы қорғаушы Эдди МакКредиді «Челсиге» сатты, ол Шотландия құрамасы сапында 23 матч өткізді және «Челси» клубының барлық уақыттағы ойыншылар тізімінде 410 ойынмен оныншы орында тұр. Трансферден түскен қаржы жаңа ойыншыларды тартуға көмектесті және 1962-63 маусымында клуб екінші рет жоғары лигаға көтерілді, Сент-Джонстондан кейін Екінші дивизионда екінші орын алды. Алайда, бірігу бір маусым ғана созылды, Шығыс Стирлингшир акционерлері оған қарсы бірнеше сот ісіне жеңіске жетті, осылайша клуб өзінің бастапқы құқықтық мәртебесіне оралды және Фалькиркке қайта оралды. «E. S. Clydebank» ретінде бір маусымда клуб Килбоуи паркінде рекордтық қатысу көрсеткішіне қол жеткізді, ол 1965 жылдың ақпанында «Гибернианға» қарсы Шотландия кубогының бірінші раундының қайталануына 14 900 көрермен қатысты. 1966 жылы Лоуренс Бинни клубтың алғашқы ресми менеджері болды, оның тағайындалуына дейін директорлар кеңесі басқару рөлдеріне жауапкершілік алды. Алдыңғы жылы клуб ең танымал менеджері Алекс Фергюсонды тағайындады, ол 1974 жылға дейін клубта жұмыс істеді, содан кейін «Сент-Мирренге» кетті. 1979-80 жылдары Шығыс Стирлингшир Бірінші дивизионға көтерілді, бұл клубтың лигада соңғы рет көтерілуі болды. Билли Ламонт басқаруымен клуб Екінші дивизиондағы қарсыласы Фалькирктен бір ұпай ғана кеміп екінші орын алды. Командалар маусымның көп бөлігінде лигада көшбасшылықты бөлісті және соңғы матчқа тең ұпаймен келді, Шығыс Стирлингшир голдардың көрсеткіші нашар болғандықтан чемпионатты жеңу үшін Фалькирктің нәтижесінен жақсы болуы керек еді. Алайда, Фалькирк өз матчын жеңіп алды, ал Шығыс Стирлингшир тең түсті, нәтижесінде екінші орынға ие болды. 21-ші ғасырдың басында клуб қаржылық қиындықтарға тап болды, ойыншыларға аптасына 10 фунт төленді, ал менеджер Деннис Ньюэлл Шотландия футболының жоғары деңгейіндегі алғашқы жалақысыз менеджер атанды. Нәтижесінде клуб 2002-03 жылдан 2006-07 жылға дейін бес маусым қатарынан Шотландия Футбол Лигасында соңғы орында тұрды, 2003-04 маусымында 36 ойында екі жеңіс және екі тең ойынмен 8 ұпай ғана жинады. 2005-06 маусымынан бастап клуб Екінші дивизионда екі жыл қатарынан соңғы орында қалса, төмендеп, құрметті мүше статусына түсірілуі мүмкін екені белгіленді. Шығыс Стирлингширдің жағдайында лигада дауыс беру өтті және клубтың толық мүше статусын сақтап қалуына келісім берілді, бірақ 2008 жылы келесі маусымда соңғы орында қалмауы керек болды. Клуб маусымның соңғы матчында Монтросқа қарсы 3:1 есебімен жеңіске жетіп, соңғы орындан шығып, Фирс Парктегі соңғы ойынын аяқтады. Келесі маусымда толық мүше статусын сақтап, клуб көршілес Стенхаусмурмен бірлесіп Очилвью Паркіне көшті. Менеджер Джим Макиналли басшылығымен клуб Бірінші дивизионға өту үшін плей-оффқа қатысуға мүмкіндік берген екі жыл қатарынан үшінші орын алды. Алайда, 2010-11 маусымында соңғы орында қалғаннан кейін Макиналли жұмысынан босатылды және Джон Кауглинмен ауыстырылды. Клуб келесі маусымдарда да соңғы орында қалды, бұл оларды қайтадан құрметті мүше статусына түсіру қаупіне ұшыратты, бірақ 2013-14 маусымы үшін лига құрылымын қайта құру бойынша келіссөздердің нәтижесінде лига бұл ережені қолданудан бас тартты. Келіссөздердің нәтижесінде Шотландия Футбол Лигасы мен Шотландия Премьер Лигасы бірігіп, жаңа басқару органы – Шотландия Кәсіби Футбол Лигасы құрылды. Шығыс Стирлингшир Шотландияның ескі үшінші дивизионының орнына құрылған Шотландияның екінші лигасына қосылды. 2015 жылдың қазанында «Рейт Роверс» клубының жалға алынған шабуылшысы Джонни Курт Шотландияның барлық төрт дивизионындағы (плей-оффтарды қоспағанда) 5000-шы голды соқты, «Элгин Ситиге» қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жетті. 2015-16 жылғы Шотландияның екінші лигасының соңғы орында қалғаннан кейін, Шығыс Стирлингшир 2016-17 жылғы Шотландияның екінші лигасына өту үшін «Эдинбург Ситимен» плей-офф өткізді. «Эдинбург Сити» жалпы есеп бойынша 2:1 есебімен жеңіске жетіп, Шығыс Стирлингширді Лоуленд Лигасына жіберді, сонымен қатар Шотландияның ұлттық лигасы жүйесіндегі 61 жылдық қатысуын аяқтады.

East Stirlingshire's official date of formation was in 1881, but its origins can be traced to the previous year when a local cricket club called Bainsford Bluebonnets formed a football team under the name Britannia. The team's first recorded match was a friendly against Falkirk's second eleven in December 1880 and resulted in a 7–0 defeat while its first match as East Stirlingshire was against the same opponent in August 1881. The club's nickname is "The Shire", which refers to the Stirlingshire part of the club name. East Stirlingshire dominated the tournament in its early years, winning it for a record four years in a row between 1885 and 1889, Two goals came from Lawrence McLachlan who was an influential goalscorer in the club's early successes; scoring more times than any other East Stirlingshire player with 135 known goals. Between 1891 and 1899, the club competed in regional leagues, including winning the Midland Football League and Central Football Combination, before being elected to the second tier of Scotland's main national league competition – the Scottish Football League – in 1900–01, ending its first season ranked 7th from ten. In March 1905, a proposal was raised for the club to merge with neighbours Falkirk with an aim to creating a bigger and more financially stable club, which Falkirk accepted in a vote. However, East Stirlingshire's vote was not in favour and the club rejected the proposal. The years following included finishing bottom of the league in 1905–06, recording only one win from 22 games, contrasting with finishing as high as third in table in 1912–13, narrowly missing out on winning the championship by two points. The club remained in Division Two until 1914–15 when it, and the Scottish Cup, were both suspended due to World War I. At the end of World War I, the club was re elected to the old Division Two which was re established in the 1921–22 season. A decade later, East Stirlingshire won promotion to Division One, Scotland's top flight, for the first time. En route to promotion, the club spent 32 weeks at the top of Division Two, ending the season equal on 55 points with St Johnstone, with East Stirlingshire winning the championship on a superior goal average. East Stirlingshire spent one season in its first spell in the top flight, ending the year bottom of the league in 20th with seventeen points. Back in Division Two in the 1935–36 season, the club's heaviest league defeat of 12–1 was inflicted by Dundee United in April 1936. In 1938–39, the final season before the league was suspended due to World War II, East Stirlingshire finished second bottom of the league, ahead of only Edinburgh City, but despite finishing low, Malcolm Morrison became the club's highest league goalscorer in a single season with 36 goals. The club was excluded from a wartime league in 1939 and was also denied re entry to the Scottish Football League Division Two at the end of World War II, along with six other small league clubs. As a result, the clubs competed in a newly created Division C along with the reserve teams of some of Scotland's top clubs. In the second season in Division C, East Stirlingshire won the league and was promoted back to Division Two, now renamed "Division B", but finished last after one season in 1948–49, and were relegated back to the "C Division". After another six seasons competing in "Division C" the club rejoined Division Two in 1955–56 when the " C Division" was abolished and the number of teams in the Scottish Football League was expanded. The club sold many young players to larger clubs, including defender Eddie McCreadie to Chelsea in 1962 who earned 23 international caps for Scotland and is tenth in Chelsea's all time appearance list with 410. The money earned from the transfer helped attract new players and in the 1962–63 season, the club won promotion to the top flight for a second time, as runners up in Division Two behind St Johnstone. However, the merge lasted only one season, with East Stirlingshire shareholders winning several court cases against it and thus the club reverted to its original legal status and moved back to Falkirk. During the single season as E. S. Clydebank, the club set a record attendance at Kilbowie Park when 14,900 spectators attended a Scottish Cup first round replay against Hibernian in February 1965. In 1966, Lawrence Binnie became the club's first official manager, prior to his appointment the board of directors took responsibility for management roles. The year beforehand saw the club appoint its most famous manager, Alex Ferguson, who was at the club during 1974 before moving to St Mirren. In 1979–80, East Stirlingshire won promotion to the First Division, which is the last time the club was promoted in the league. Managed by Billy Lamont, the club finished runners up by one point to rivals Falkirk in the Second Division. The clubs shared the top two spots in the league for most of the season and entered the final match equal on points, with East Stirlingshire required to better Falkirk's result to win the championship due to an inferior goal difference. However, Falkirk won its match and East Stirlingshire drew and so finished second. At the start of the 21st century the club struggled financially, paying players £10 a week and manager Dennis Newall became the first unpaid manager at senior level in Scottish football. As a result, the club ranked last in the Scottish Football League for five consecutive seasons from 2002–03 to 2006–07, losing 24 consecutive league games in the 2003–04 season, recording only 8 points from two wins and two draws in 36 games. From the 2005–06 season, it was determined if a club finished bottom of the Third Division twice in successive years, it would face the risk of being reduced to associate member status, meaning the loss of voting rights. In East Stirlingshire's case, a league vote was held and concluded in favour of the club retaining full member status with the condition that it did not finish last the following season in 2008. The club won its final game of the season to move off the bottom of the table in a 3–1 win against Montrose, which was also the last game at Firs Park. The following season, retaining full member status, the club moved to Ochilview Park in a ground share agreement with neighbours Stenhousemuir. Under manager Jim McInally, the club finished third in successive years to qualify for the promotion play offs to the Second Division. However, a second bottom place finish in the 2010–11 season saw McInally sacked and replaced by John Coughlin. The club would subsequently post another two bottom place finishes in the seasons to follow, which could have again put them in danger of reduction to associate member status, but due to ongoing negotiations about league restructuring for the 2013–14 season, the league opted not to enforce the rule. The negotiations ultimately saw the formation of a new governing body, the Scottish Professional Football League, following the merger of the Scottish Football League and Scottish Premier League. East Stirlingshire joined the Scottish League Two, the successor to the old Third Division. In October 2015, on loan Raith Rovers forward Jonny Court scored the SPFL's 5000th goal (across all four divisions, but not including play offs), in a 2–0 home win over Elgin City. Having finished bottom of 2015–16 Scottish League Two, East Stirlingshire faced a play off against Edinburgh City for a place in 2016–17 Scottish League Two. Edinburgh City won 2–1 on aggregate, relegating East Stirlingshire to the Lowland League and ending their 61 year tenure in the Scottish national league set up.

Түстері мен белгісі

Шығыс Стирлингширдің үй түстері 1882 жылдан бері көптеген жылдар бойы қара және ақ жолақтардан тұрған.

Жарыстар

Шығыс Стирлингширдің дәстүрлі қарсыласы – Фолкирк. Клубтың «Британия» және «Шығыс Стирлингшир» атауларымен өткізілген алғашқы матчтары 1880 және 1881 жылдары Фолкиркке қарсы өткен достық ойындар болды. Екі клуб та Фолкирк қаласында орналасқан және 19 ғасырдың соңынан бері Стирлингшир кубогы сияқты жарыстарда бір-бірімен жарысқан. Шығыс Стирлингшир 1900 жылы Шотландия футбол лигасының ең төменгі дивизионына қабылданды, ал екі маусымнан кейін 1902–03 жылы Фолкирк та қосылды. Клубтар арасындағы алғашқы ресми лига матчы 1902 жылғы тамызда Мерчистон паркінде Фолкирктің 2:0 есебімен жеңісімен аяқталды. Екі клубтың бұрынғы стадиондары – Фирс Парк және Броквилл Парк географиялық тұрғыдан жақын орналасқан, арақашықтығы жарты мильден (0,8 км) аз. Аймақтық деңгейде Шығыс Стирлингшир Стирлингшир тарихи округының футбол клубтарымен бәсекелестікке түседі, олар 1880 жылдардың басынан бері Стирлингшир кубогында бір-бірімен жарысқан, мысалы, Стенхаусмуирмен, ал 1945 жылдан бері Стерлинг Альбионмен және Аллоа Атлетикпен. Шығыс Стирлингшир 2018 жылға дейін өз үй матчтарын қарсыластары Стенхаусмуирмен бірлесіп, олардың Очилвью Парк стадионда өткізді.

Белгілі басшылар

Шығыс Стирлингшир 1966 жылға дейін ресми түрде бас жаттықтырушы тағайындамады. Осыған дейін клубтың директорлар кеңесі барлық басқару мәселелерін шешті. Клубтың алғашқы бас жаттықтырушысы 1966 жылы Лоуренс Бинни болды.

Тіркемелер мен статистика

Клубтың Шотландия футбол лигасы бойынша рекордтық жеңісі – 1927 жылдың тамызында Екінші дивизионда «Артюрли» клубына қарсы 8–0 есебімен тіркелген, ал рекордтық жеңілісі – сол дивизионда 1936 жылдың сәуірінде «Данди Юнайтед» клубынан 12–1 есебімен жеңілген.