Кіріспе

Американдық актер (1935–1978)

Джон Холланд Казале (/kəˈzæl/; 12 тамыз 1935 – 13 наурыз 1978) Дэвид Томсон: «Джон Казале сияқты адамдардың өмірі мен еңбектері кино көруді құнды етеді» деп жазады. Аль Пачино, Стив Бускеми, Мерил Стрип, Роберт Де Ниро, Джин Хакман, Ричард Дрейфус, Фрэнсис Форд Коппола және Сидни Люметпен сұхбаттары бар «Мен сен екеніңді білдім» атты Казалеге арналған деректі фильм 2009 жылғы Санденс кинофестивалінде көрсетілді.

Ерте өмір

Казале Массачусетс штатының Ревер қаласында ирланд-американдық анасы Сесилия Холланд (1898–1997) мен итальян-американдық әкесі Джон Казале (1897–1957) отбасында дүниеге келді. Оның үлкен әпкесі Кэтрин (1931 жылғы 28 мамыр – 2000 жылғы 2 ақпан) және кіші інісі Стивен болды.

"Құда әкесі" фильмдері (1972-1974)

"Крестный отец" Казаленің толық метражды фильмдегі дебюті болды. Фильмнің жұлдызы Марлон Брандо – Казаленің қадір тұтқан тұлғаларының бірі еді. Фильм кассалық рекордтарды жаңартты және Казаленің өзімен қатар бұрын таныс емес бірнеше актерді әйгілі етті. Коппола, Казаленің шағын рөлдегі шеберлігіне әсерленіп, келесі фильмі "Сұхбат" (1974) үшін оған Стэннің рөлін жазды, онда ол Джин Хакменмен бірге ойнады. 1974 жылы ол "Крестный отец 2" фильмінде Фредо Корлеоне рөлін қайта ойнады, бұл рөл одан бұрынғыдан әлдеқайда кеңейтілген болатын. Entertainment Weekly журналында Брюс Фретс: "Казале кейіпкерінің жаралы мақтанышын өте сезімді етеді" деп жазды.

" Ит күні " түстен кейін (1975)

Ол тағы да Пачиномен бірге Сидни Люметтің 1975 жылғы "Иттің күні түстен кейін" фильмінде түсті. Фильмнің сценарий авторы Фрэнк Пирсон: "Фильм Аль Пачиномен Нью-Йоркте жұмыс істеген көптеген актерлермен, оның ішінде "Крестный әкесінде" жақын дос және серіктес болған Джон Казалемен бірге түсірілді" деді. Сал рөлі үшін ол "Алтын глобус" сыйлығының "Ең үздік қосалқы актер" номинациясына ие болды. Сидни Люмет былай деді:
Джон Казаленің актерлік құрамына алғанымның бір себебі – оның ішкі қайғысы. Ол қайдан келгенін білмеймін, мен бірге жұмыс істейтін актерлердің жеке өміріне араласуды немесе олардың ой-сезімін білуге тырыспаймын. Бірақ, құдай-ау, ол әрбір кадрда бар. Бұл фильмде ғана емес, "Крестный әкесі 2"-де де солай.

Қоғамдық театр (1975-1976)

Фильмде табысқа жеткенімен, Казаленің сахнаға деген адалдығы өз күшімен қалды. Лонг Уорф театрындағы жұмысынан бөлек, ол Израиль Хоровицтің көптеген пьесаларында ойнады. 1975 жылдың мамырында ол Артуро Уидің қарсы тұрушы көтерілісінде Пачиноға қолдау көрсету үшін Чарльз ойын үйіне қайта оралды. "The Village Voice" газетінің тілшісі Росс Ветцстон бұл қойылым туралы жазған мақаласында Казаленің "қазіргі Америкадағы ең талантты актер болуы мүмкін" екенін айтты. 1976 жылы, алғашқы бірлескен жұмысынан он жыл өткен соң, Казале мен Пачино соңғы рет Қоғамдық театрдың "Жергілікті стигматик" қойылымында бірге сахнаға шықты.

Өлшем үшін өлшем (1976)

Сол жылдың жазында Казале Сэм Уотерстонмен бірге Сентрал Парктегі Делакорте театрында Шекспирдің "Масса үшін өлшем" пьесасында ойнады. Оның басты рөлінде жақында Йель драма мектебін бітірген Мерил Стрип болды. "Нью-Йорк таймс" газетінің журналисі Мел Гассоу былай деп жазды: "Казале мырза, көбінесе "Крест әкесі" сияқты ерекше, әлсіз адам ретінде сомдалып, мұнда тыныш, билеуші Анжело рөлінде мықты мінез танытады, ол құс сияқты төмен түсіп, ізгілік орнатуға тырысады."

Агамемнон (1977)

Казаледің соңғы сахналық өнері 1977 жылғы 29 сәуірде Вивиан Бомонт театрында Агамемнонның басты рөлінде болды. Ол тек бірінші көріністе ғана ойнады. Көрсетілімнен кейін ауырып қалды және қойылымнан бас тартты. Бұл оның Бродвейдегі жалғыз өнері болды. Одан кейін көп ұзамай оған өкпе қатерлі ісігі диагнозы қойылды.

Соңғы фильмдегі рөлі: The Deer Hunter (1978)

Өлім алдындағы диагнозына қарамастан, Казале романтикалық серіктесі Мерил Стриппен, Роберт Де Ниромен, Кристофер Уолкенмен және Джон Савиджбен бірге "Айғыр аңшы" фильмінде жұмысын жалғастырды. Автор Энди Дуганның сөзіне сәйкес, режиссер Майкл Симино "Казале мен Стриптің келісімімен түсірілім кестесін өзгертіп, ол алдымен өзінің барлық көріністерін түсіре алсын деп жасады". Ол өзінің көріністерін аяқтады, бірақ фильм шықпастан бұрын қайтыс болды. Казаленің ауруына байланысты сақтандыру мүмкін болмады, бұл фильмдегі қатысуына қауіп келтірді, бірақ Стриптің айтуынша, Де Ниро оның фильмде болуын қалағандықтан барлық шығындарды өзі төледі.

Өлім

1977 жылы Казаледе өкпе қатерлі ісігі анықталды, бұл оның көптеп темекі тарту тарихымен байланысты болуы мүмкін. Әртүрлі емдеулер мен хаттамаларды қолданғанмен, ол тез нашарлап кетті, себебі қатерлі ісік сүйектеріне метастаздады. 1978 жылдың 13 наурызында 42 жасында дүние салды. Мерил Стрип оның қасында болды, актриса оның ауруының барлық кезеңінде оны қолдады. Жақын досы және «Крестный отец» фильміндегі әріптесі Аль Пачино: «Джон сияқты өмірден озбыр бола жатқан адамға [Стрип] осылай берілгенін көруге мен сирек тап болдым. Оның осы адамға деген махаббатын көру қатты әсер етті» деді. Оның жақын досы және жиі серіктес болған Израиль Хоровиц 1978 жылдың 27 наурызында «The Village Voice» газетінде жарияланған жобалау сөзді жазды. Онда ол былай деді:

Джон Казале өмірде бір рет кездесетін құбылыс. Ол – жаңалық, шағын кемелдік. Оның достары осылай ойғаны сондықтан ұйқыдан оянғанда Казаленің патшалармен, кеңесшілермен, Бутпен және Кинмен, Джимми Динмен, Бернхардтпен, Гитримен және Дьюзбен, Станиславскиймен, Граучомен, Беннимен және Алленмен бірге мәңгілік ұйқыға кеткенін білгенде ашуланып, реніштейтіні таңқаларлық емес. Ол жаңа жерде оңай дос табады. Оны жақсы көру оңай. Казале Массачусетс штатының Малден қаласындағы Қасиетті Крест зиратында жерленді.

Фильм

Жыл Атауы Рөл Режиссер Ескермелер 1962 The American Way Beatnik Marvin Starkman Қысқаметражды фильм 1968 N. Y. P. D. Том Эндрюс Дэвид Прессман Эпизод: "Тыңшы" 1972 Крестный әке Фредо Корлеоне Фрэнсис Форд Коппола 1974 Әңгіме Стэн Фрэнсис Форд Коппола 1974 Крестный әке II Фредо Корлеоне Фрэнсис Форд Коппола 1975 Ит күнінің ортасы Салваторе Натуриле Сидни Лумет 1978 Еленшінің ауындар Майкл Чимино Постхумостық шығарылым

Театрлық шығармалар

Жыл Атауы Рөл Театр1962 Ж. B Орындаушы Майстер Театры, Нью-Йорк1968 Үндістандық Бронксты қалайды Оны қант құмырасы дейді Гупта Шығыс Үндістан Астор Плейс Театры, Бродвейден тыс1969 Долан Астор Плейс Театры, Бродвейден тыс1970 Шалғақ өзенінің антологиясы Орындаушы Лонг Уорф Театры, Бродвейден тыс1970 Ауылдықтар Вася Лонг Уорф Театры, Бродвейден тыс1970 Қара комедия және ақ өтірікшілер Орындаушы Лонг Уорф Театры, Бродвейден тыс1971 Акробаттар және Долан (Линия) Люсиль Лортел Театры, Бродвейден тыс1972 Мұзшыл келген адам Орындаушы Лонг Уорф Театры, Бродвейден тыс1973 Ұлы Альфред Питтсбург Playhouse, Бродвейден тыс1975 Артуро Уидің қарсы тұра алмайтын өрлеуі Орындаушы Қоғамдық Театр, Бродвейден тыс1976 Жергілікті Стигматика Орындаушы Қоғамдық Театр, Бродвейден тыс1976 Шарасыздық Анжело Делакорте Театры, Бродвейден тыс1977 Агамемнон Агамемнон Эгисф Вивиан Бомонт Театры, Бродвей

Мұра

Қазалеге жақын адамдар оны "көбінесе ұялшақ" және "эмоционалды жағынан өте сезімтал" деп сипаттаған. Ол көптеген суретшілермен бірнеше рет бірлесіп жұмыс істеді: Израиль Хоровиц өзінің "Уэйкфилд пьесаларының" барлық циклын Казаленің естелігіне арнады, ол "67–77 жылдар аралығында менің көптеген пьесаларымда ойнады, соның ішінде 'Ұлы Альфред' және 'Әкеміздің күйреуі'" деді. Режиссерлер Джеймс Хаммерштейн мен Арвин Браун оны бірнеше рет пайдаланды. Ол Джозеф Папп үшін екі пьеса қойды. Франсис Форд Коппола Казаленің кинодағы рөлдерінің көпшілігіне жауапты болды, оны үш рет таңдады. Мерил Стрип онымен екі рет бірге ойнады. Жақын досы және жиі бірге ойнаған Аль Пачино онымен алты рет жұмыс істеді: үш фильмде және үш сахналық қойылымда. Пачино бірде былай деді: "Мен Джонмен өмір бойы жұмыс істегім келді. Ол менің актерлік серіктесім еді".

Кейінгі буындарда Филип Сеймур Хоффман, Стив Бускеми, Сэм Роквелл және Майкл Фассбендер сияқты танымал актерлер Казалені өздеріне үлгі еткендері туралы айтты. "Бостон глобусы" газеті: "Неліктен Казале соншалықты ықпалды болды?" – деп сұрады. Оның бір себебі – актерлік шеберлікке берілгендігі еді. Стриптің айтуынша, ол "мономандыққа" ұқсас болды, бұл оның серіктестеріне әсер етіп, оларды "өздерінің шеберлігін жаңа деңгейге көтеруге шақырып отырды". Казаленің құрметіне театр ашылды – МакГинн/Казале театры (қазіргі уақытта Second Stage Theatre компаниясы орналасқан), ол Нью-Йорктегі 76-шы көшедегі 2162 Бродвейде орналасқан. Театр Казаленің және 1977 жылы автокөлік апатында қаза тапқан досы, актер Уолтер МакГинннің есімдерімен аталады. Театр 1984 жылдың 12 наурызында ашылды. Оның өмірі мен мансабы Ричард Шепардтың "Мен сені білдім" атты деректі фильмінде көрсетілді, ол 2009 жылғы Санденс кинофестивалінде тұсаукесер өткізді.