Кіріспе

Американдық фотограф Райан МакГинли (Ryan McGinley, 1977 жылдың 17 қазанында туған) – Нью-Йорк қаласында тұратын американдық фотограф. МакГинли 1998 жылы фотосурет түсіруді бастады. 2003 жылы, 25 жасында, ол Уитни Америка өнер мұражайында жеке көрме өткізген ең жас суретшілердің бірі болды. American Photo Magazine журналы 2003 жылы оны «Жыл фотографы» деп атады. 2007 жылы МакГинли Халықаралық фотосурет орталығының «Жас фотограф Infinity» сыйлығымен марапатталды. 2009 жылы ол Гюггенхайм мұражайындағы Жас коллекционерлер кеңесінің суретшілер кешінде құрметпен ескерілді. 2014 жылы GQ журналында жарияланған мақалада МакГинли «Американың ең маңызды фотографы» деп жарияланды.

Ерте өмір және білім

МакГинли Нью-Джерси штатының Рамси қаласында туған және сегіз баланың ең кішісі. Кішкентай кезінен бастап оның достары мен наставниктері скейтбордистер, граффити суретшілері, музыканттар және қоғамның шетінде саналатын суретшілер болды. Жасөспірім шағында МакГинли Нью-Джерси штатының Кампгау тауында сноубордтан сабақ берді және 1992 жылдан 1995 жылға дейін шығыс жағалауындағы әуесқой жарыстарға қатысты. 1997 жылы Нью-Йорктегі Парсонс дизайн мектебіне графикалық дизайн мамандығына оқуға түсті. 1998 жылы ол Шығыс ауылына көшіп, пәтерінің қабырғаларын оған келгендердің полароид суреттерімен жапты.

Жұмыс

Парсонс университетінің студенті кезінде МакГинли фотосуретке тәжірибе жасауды бастады. 1999 жылы ол осы ертедегі суреттерін "The Kids Are Alright" атты қолмен жасалған, өзі жариялаған кітапқа жинақтады, ол "The Who" тобы туралы фильмнің атын алған. МакГинлидің алғашқы көрмесі 2000 жылы Манхэттендегі 420 West Broadway-де DIY ашылуымен өтті. "Балалар жақсы" кітабының бір данасы ғалым және куратор Сильвия Вольфке сыйға берілді, ол кейіннен МакГинлидің Уитнидегі жеке көрмесін ұйымдастырды. МакГинли туралы эссесінде Вольф былай деп жазды: "МакГинли мырзаның ертедегі жұмысындағы скейтбордистер, музыканттар, граффити суретшілері және гомосексуалдар суретке түсірудің мәнін біледі. Оның суреттері камера алдында өнер көрсетеді және өздерін қазіргі заманғы өткір сезіммен зерттейді. Олар визуалды мәдениетті жақсы біледі, бірегейліктің қалай беріліп қана қоймай, қалай жасалатынын жақсы түсінеді. Олар бірлесіп жұмыс істеуге дайын." Парсонс университетінің студенті болған кезде МакГинли 2000 жылдан 2002 жылға дейін Vice журналының фоторедакторы болып жұмыс істеді. МакГинли Манхэттендегі суретшілер Дэн Колен және марқұм Даш Сноумен ұзақ жылдардан бері дос. МакГинли Сноу туралы былай деді: "Мен адамдарға құмар болатынымды ойлаймын, мен Дэшке қатты қызығушылық таныттым." Ариэль Леви Нью-Йорк журналында МакГинлидің досы және әріптесі Сноу туралы жазған: "Адамдар МакГинлидің туындыларына ғашық болады, өйткені ол азаттық пен гедонизм туралы әңгіме айтады: Голдин мен Ларри Кларк балалардың бойындағы ауыр тиетін және алаңдаушылық тудыратын нәрселерді айтып отырды және олар есірткі қабылдап, басқарусыз қалалық жер асты әлемінде жыныстық қатынасқа түсетін кезде не болады, ал МакГинли "Балалар жақсы" деп жариялай бастады, шынымен де керемет, және қуанышты, шексіз субмәдениет бұрышта жатыр, егер сіз қайда қарауыңызды білсеңіз." МакГинлидің алғашқы жұмыстары негізінен 35 мм пленкада түсірілді және Yashica T4 және Leica R8 қолданды. 2004 жылдан бастап МакГинлидің стилі достарын нақты өмірдегі жағдайларды құжаттаудан бастап, суретке түсіруге болатын жағдайларды жасауға қарай өзгерді. Ол өзінің суреттеріне рок-н-ролл фестивальдерінде, өнер мектептерінде және қалалардағы көше кастингтерінде қатысады. МакГинлидің шығармашылығының басты бөлігі болып табылатын жастық шақ пен қаһармандықтың мәнін сипаттап, Джеффри Клюгер TIME журналында былай деп жазды: "Фотография - уақыт мезгілінде бір сәтті тоңазыту; МакГинлидің жұмысы - өмір бойы бір кезеңді тоңазыту. Жас және әдемі - камераның түсіріліміндей тез өтетін нәрсе, сондықтан оны сақтаудың қажеті бар." 2007 жылы сыншы Филип Гефтер: "Ол қабырғадағы ұш болатын. Бірақ кейін ол өз іс-әрекетіне басшылық ете бастады, суретке түсірушілерді киноға ұқсатып суретке түсірді. "Мен суреттерді көруге асықпайтын сәтке жеттім", - деді ол. Мен уақытымды текке кетіріп жүрдім, сондықтан суреттерді түсіре бастадым. Бұл - тұзақ немесе шынайы оқиға. Бұл - өте жақсы жағдай." МакГинли осы серияны жалғастыра келе, өзінің фотосуреттеріне түрлі элементтерді, мысалы, салютпен, жануарлармен және үңгірлер сияқты экстремалды жерлерде түсіруді енгізе бастады. Кинорежиссер Гас Ван Сантпен сөйлескенде МакГинли өзінің Нью-Йорктегі студиясынан тыс жерде және көшеде фотосуретке түсіру тәжірибесін сипаттады: "Менің істеген жұмысымның үлкен бөлігі - өзімді және басқа адамдарды қаладан алып тастау. Адамдарды осындай әдемі, шалғай жерлерге алып барып, ұзақ уақыт бірге болу, жақын болу, күн сайын осы белсенді іс-әрекеттерді бірге жасау. Бір жағынан, бұл жазғы лагерь сияқты немесе рок-топпен гастрольге шығу немесе саяхаттау циркі сияқты. Бұл осылардың бәрі. Баршаның көңілінен шығып, бар назарын өзіңе аудар." 2009 жылы МакГинли студияға оралып, дәстүрлі студиялық портрет шегінде тәжірибе жүргізе бастады. Бұл 2010 жылы толықтай цифрлық фотосуретке айналатын іс-әрекеттің басталуы болды. Нәтижесінде 2010 жылы Нью-Йорктегі Team Gallery-де "Барлығы біледі, бұл еш жерде жоқ" атты көрмесі өтті. Бұл серия МакГинлидің суреттерінің стилі мен өндірісінде елеулі өзгерістерге әкелді. Оның цифрлық студиялық портрет өнері саласындағы жұмысы ақырында оның Жылнама сериясына айналды. Team Gallery 2014 жылғы инсталляцияны "() галереяның қабырғалары мен төбелерінің әр сантиметріне басылған және винилге басылған, әрқашан жалаңаш, екі жүзден астам модельдердің бес жүзден астам студиялық портреттерінен тұратын бір көркем туынды деп сипаттайды. Инсталляция әсері өзінің жеке визуалды күшімен өте әсерлі, бүкіл кеңістікті қатал түстермен және формамен толтыратын, қамтитын бірлік. Көрінетін суреттердің көптігі толыққанды "оқуды" мүмкін етпесе де, толық еместік сезімі болмайды, өйткені әрбір жеке сурет автономды түрде жұмыс істейді, көрерменге жеке, бұрынғыда жеке сәттерге қол жеткізеді." Жылнама - көшпенді көрме, және ол өзінің көлемі мен қолдану процесінде өзгергенімен, Сан-Франциско, Амстердам, Базель және Токиода түрлі форматтарда халықаралық деңгейде көрсетілді. Өмірі бойы МакГинли түрлі беделді қайырымдылық ұйымдарымен жұмыс істеді. 1995 жылы інісінің ЖИТС-ке байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болғанына ықпал еткен МакГинли ЖИТС-ке қарсы күрестің мәнін арттыру және емдеу зерттеуіне қаржы жинау туралы ашық түрде айтады. 2014 жылғы amfAR Gala кешінде МакГинлидің сыйға берген суретін Майли Сайрус Том Фордтан аздап басымдықпен рекордтық бағаға сатып алды. Сондай-ақ 2014 жылы МакГинли Playboy журналында "Эволюция" атты таралымда трансгендер Инес Раудың толық жалаңаш суретін түсірді. Соңғы жылдары МакГинли онымен және оның студиясымен байланысты жас және табысты суретшілер шеңберімен танымал болды, бұл New York Times газеті оны "Downtown Art World-тың сыбызғышысы" деп атауға себеп болды. МакГинли өзінің жетекшілік тәжірибесін былай сипаттайды: "Бір жағынан, бұл оқу бағдарламасы сияқты, өйткені мен адамдарға кеңес бере аламын, өйткені мен осының бәрін бастан кешірдім." 2014 жылы МакГинли Парсонс Дизайн мектебінің бітірушілеріне арналған құттықтау сөз сөйледі. Бітіруші студенттерге ол былай деді: "Дерлік барлық нәрсеге жауап беріңіз және жаңа нәрселерді қабылдаңыз. Сәтсіздікке қорқудың қажеті жоқ, және көп жұмыс істеуден де қорқудың қажеті жоқ. Өзіңіздің суреттеріңізді салыңыз - ешкімнің суретін салуға тырыспаңыз. Басыңызды ойға толы қылмаңыз және қандай камера қолданатыныңыз туралы уайымдамаңыз." Ол жалғастырды: "Мен бір кезде аңызға айналған тәуелсіз режиссер Дерек Джарманның өзінің өнер фильмдерін жасау үшін үш ережесі бар екенін естідім: 'Ерте кел, өзіңнің жарығыңды ұста, және төлем алуды күтпе'. Бұл әрқашан менің есімде қалды. Өнерге жұмысыңдай қараңыз. Фотография үшін әр күні сегіз сағаттан жұмыс істеңіз. Оны дәрігер дәрі-дәрмекке қарағандай қабылдаңыз." 2005 жылдан бері МакГинли Йель университетіндегі MFA фотография студенттерімен мерзімік түрде лекция оқып, сын айтумен айналысады. Ол сондай-ақ Визуалды өнер мектебінің кеңесшілер бағдарламасының мүшесі болып табылады.

Музыка

МакГинли 2004 жылы Тулумда топтың екі мүшесін таныстырып, суретке түсіргені үшін Нью-Йорк қаласындағы The Virgins тобының құрылуына үлес қосты. МакГинли топ туралы: «Олардың өлеңдері өте поэтикалық және Нью-Йорк пен біздің өміріміз туралы» деді. 2008 жылы исландтық пост-рок тобы Sigur Rós өзінің бесінші альбомы Með suð í eyrum við spilum endalaust үшін МакГинлидің бір суретін пайдаланды. Альбомның бірінші трегі "Gobbledigook" үшін түсірілген бейнеклип оның жұмысынан шабыттанды. 2012 жылы МакГинли "Varúð" бейнеклипін түсіру үшін топпен қайта бірікті. "Art Production Fund" коммерциялық емес қоры Нью-Йорк такси комиссиясымен бірлесіп, фильмді 3000 таксиде көрсетті. Келесі жылы ол "Art Production Fund" қорының "Түн ортасының сәті" сериясы аясында Таймс-скверде көрсетілді. Бұл серияда бір ай бойы әр түнде сағат 00:00-де бейнеклип Таймс-сквердегі электрондық жарнама тақталарында және газет орталықтарында бір уақытта ойнатылды. МакГинли музыканттарды альбом обложкасы және редакциялық жобалар үшін суретке түсірді. 2012 жылы ол Bat for Lashes тобының The Haunted Man альбомының көркемдік безендірісін жасады. 2013 жылы ол Кэти Перридің төртінші студиялық альбомы Prism үшін суреттер жасады. Ол сонымен қатар Бейонсені BEAT журналы үшін, Леди Гаганы Rolling Stone үшін және Лордты Dazed and Confused журналы үшін суретке түсірді.

Коммерциялық және редакциялық жұмыс

МакГинли The New York Times Magazine журналына редакциялық тапсырмалар жасады, соның ішінде 2004 жылғы «Олимпиадалық жүзушілер», 2008 жылғы «Оскар» портфолиосы және 2010 жылғы Қысқы Олимпиада. Ол сән редактурасы және жарнама саласында жұмыс істеген. 2009 жылы МакГинли Levi's компаниясының «Go Forth» науқанын іске қосуға көмектесті. 2012 және 2013 жылдары ол U2 әншісі Бономен бірге EDUN сән бренді үшін қысқаметражды фильм және фотосуреттер түсірді. Бұған қоса, ол Calvin Klein, Dior, Hermès және Stella McCartney брендтерінің сұлулық және парфюмериялық жарнамалары үшін фотосуреттер түсірді. МакГинли сонымен қатар The Gap, Marc Jacobs, Salvatore Ferragamo және Uniqlo брендтерінің жарнамалық кампанияларында модель ретінде де жұмыс істеді.

Көрмелер

2003 жылы Уитни мұражайы МакГинлиге өзінің First Exposure сериясының бөлігі ретінде жеке көрме ұсынды, сондай-ақ 2005 жылы Испанияның Леон қаласындағы MUSAC мұражайында да көрме өткізді. 2005 жылы ол Rencontres d'Arles Discovery Award сыйлығының лауреаты атанды. 2007 жылы МакГинли Соходағы Team Gallery-де «Тәуелсіз тұрақтылар» (Irregular Regulars) көрмесін ұйымдастырды. Көркемсурет сыншысы Дэвид Веласко көрмеге жазған шолуында: «МакГинли екі жылдық саяхатқа шықты, АҚШ, Ұлыбритания және Мексикадағы Морриссидің ондаған концерттеріне қатысты. Сапар барысында түсірілген фотосуреттердің көпшілігі концерттердің түрлі-түсті жарықтарымен толы болды, онда жанкүйерлердің ашық суреттері түсірілді, көбінесе ғашық жастардың тартымды жақын суреттеріне назар аударылды – бұл атақ-даңқтың құлшынысқа толы табынуы мен оның ынталы жанкүйерлеріне арналған той», – деп жазды. 2008 жылы ол Team Gallery-де «Мен жаздың қайда кететінін білемін» (I Know Where the Summer Goes) көрмесін ұсынды. Time журналына жазған мақаласында Клюгер: «Бірақ оның сүйікті тақырыбы жастар болып қала береді, оның 2008 жылғы «Мен жаздың қайда кететінін білемін» көрмесі оны дәлелдейді. Бұл жинақта МакГинлидің тобы елді аралап, кейде киініп, кейде киінбей, қоршауларды секіріп, шөл далада демалып, ағашта ойнап жүргендерін суретке түсіреді», – деді. 2010 жылы МакГинли Нью-Йорктегі Team Gallery-де өзінің алғашқы қара-ақ студиялық жалаңаш суреттер жинағын – «Everybody Knows This Is Nowhere» көрмесін ұсынды. Кейін 2010 жылы МакГинлидің «Өмірге бейімделу орталығы» (Life Adjustment Center) көрмесі Сан-Францискодағы Ratio 3 галереясында өтті. Ол жерде ол екі жаңа портфолиосын – қара-ақ портреттер мен түсті фотосуреттерді таныстырды. 2012 жылы МакГинли Team Gallery-дің Соходағы екі орнында бірдей көрме өткізді. «Animals and Grids» екі жаңа фотосерияны біріктірді: жануарлармен бірге түсірілген жалаңаш суреттер және жас концертке қатысушылардың интимдік портреттерінен құралған үлкен торлар. 2013 жылы МакГинли өзінің ең ірі жобасын – «Жылнама» (Yearbook) көрмесін ұсынды. Сан-Францискодағы Ratio 3 галереясының барлық қабырғасын жабатын инсталляция жүздеген түрлі-түсті студиялық портреттерден тұрды, бірақ ол бір көркем туынды ретінде жоспарланған. 2014 жылы көрме одан да үлкен болды және бұл жолы Team Gallery-де ұйымдастырылды. 2015 жылы «Жылнама» көрмесі Амерсфорттағы Kunsthal kAdE және Art Basel көрмесіндегі Art Unlimited бөлімінде көрсетілді. 2015 жылы МакГинлидің жұмысы жазғы саяхат сериясынан екі жағалаудағы «Күз» (Fall) және «Қыс» (Winter) көрмелерімен Team Gallery-дің Сохо және Венис-Бич галереяларында жаңаша көрініс тапты. МакГинлидің жұмысы 2015 жылы Гуггенхайм мұражайының «Сторилайнз» (Storylines) көрмесінде де көрсетілді. Көрме «соңғы он жылда нәсіл, гендер, сексуалдық бағдар, тарих және саясат туралы идеяларды жеткізу үшін жасалған жаңа әңгімелеу парадигмаларының кең көрінісі» ретінде сипатталды.

Жарияланымдар

Балалар жақсы. Нью-Йорк: Handmade, 2002 жыл. Райан МакГинли (PS1 көрме каталогы). Нью-Йорк: Flasher Factory, 2004 жыл. Күн мен денсаулық. Париж: agnès b. Galerie du Jour, 2006 жыл. Ай сүті. Лондон: Mörel, 2009 жыл. Өмірге бейімделу орталығы. Нью-Йорк: Dashwood, 2010 жыл. Сен және мен. Санта-Фе: Twin Palms, 2011 жыл. Желге үрле. Милан: Rizzoli International, 2012 жыл. Алыс жол. Милан: Rizzoli International, 2015 жыл. Сапар – мақсат: Райан МакГинлидің қызғылт кітабы. Париж: Purple Institute, 2013 жыл. Алғашқыда Purple Fashion 19 санымен бірге таратылған.