Кіріспе

Бейсболда, әдетте, соққыдан кейін фол аймағына түскен доп. Бейсболда фол доп – бұл соққыдан соң фол аймағына түскен доп:

Үй мен бірінші базаның арасында немесе үй мен үшінші базаның арасында фол аймағына түседі, немесе
Секіріп, содан кейін бірінші немесе үшінші базадан өтіп, фол аймағында немесе одан асып өтеді, немесе
Оның алғашқы секірісі бірінші немесе үшінші базадан асып өткен фол аймағында болады, немесе
Фол аймағында немесе одан асып келе жатып, төрешінің немесе ойыншының денесіне немесе табиғи жерге жатқан кез келген бөгде нысанға тиеді. Түсіндіру бойынша, соққы алған кезде соққышының орнында тұрғанда допқа тиген доп, фол аймағында болса да, болмаса да, фол болып саналады. Жоғарыда аталған жағдайларда фол деп танылу үшін, соққыдан соң доптың барлық бөлігі фол аймағында немесе одан жоғары болуы керек; әйтпесе, ол дұрыс доп болып саналады және соққышы бірінші базаға жетуге тырысуға міндетті. Фолға ұшқан доп, доптың және фол сызығының, оның ішінде фол полюсінің салыстырмалы орналасуына қарай бағаланады, және допқа тиген кезде ойыншы фол немесе дұрыс аймақта болғандығына қарамастан. Егер фол доп ұсталса, ол аут деп есептеледі. Сонымен қатар, стадионның ережелерінде белгілі бір тұрақты нысандарға, мысалы, қоршауларға, торларға немесе шатырға (болған жағдайда) тиген доптар фол доптары деп белгіленуі мүмкін. Фол аймағы немесе фол алаңы – бұл бірінші және үшінші базалық сызықтардан тыс, қоршауға дейін және тік жоғары созылған ойын алаңының бөлігі.

Стратегиялар

Нақты жағдайға байланысты, фолл-болл шабуылға немесе қорғанысқа пайдалы болуы мүмкін. Егер соққы саны нөл немесе бір болса, фолл-болл соққы ретінде есептеледі, бұл питчерге (соққышыға) пайда әкеледі. Дегенмен, фолл-болл соққышыға допты дұрыс уақытта соққанын және келесі соққыда соққының бағытын түзетуі керек екенін көрсетуі мүмкін; мұндай жағдайды көбінесе «жақсы соққы» немесе жай ғана «жақсы қимыл» деп атайды. Екі соққы болған кездегі фолл-боллдар, әдетте, соққышы үшін жағымды болып саналады, себебі ол үшінші соққыдан құтылуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, екі соққыдан кейін жасалған фолл-боллдар питчердің (соққышының) тастаған доптарының санын арттырады, оның шаршауына себеп болады, демек шабуылға шамалы артықшылық береді. Күшті питчерлерге (соққышыларға) қарсы оларды ойыннан ертерек шығаруға тырысу үшін, кез келген допты соғу арқылы қосымша фолл-боллдар жасау және соққыны ұзарту стратегиясы жиі қолданылады (сондай-ақ, питчердің соққышыға жеңіліс әкелуі мүмкін допты тастауының ықтималдығы да бар); алайда, мұның кемшілігі – соққылардың көбеюі. Өте нақты жағдайларда – мысалы, тоғызыншы иннингтің (немесе одан кейінгі) соңында тең есеп кезінде, үшінші базада жүгіруші болғанда және екі ауттан кем болғанда – аутфилдер қасақана фол аймағындағы терең ұшқыш доптарды ұстамауы мүмкін, себебі мұндай допты ұстау құрбандық ұшқышына алып келеді, бұл жеңіске қадам жасауға мүмкіндік береді.