Кіріспе

Американдық судья Томас Гуд Джонс (26 қараша 1844 – 28 сәуір 1914) – Алабама штатының заңгері, саясаткері және әскери шенеунігі. Ол Алабама штатының заң шығарушы жиналысында және Алабама губернаторы болып қызмет еткен. Кейіннен ол АҚШ-тың Алабама штатының орталық округінің және АҚШ-тың Алабама штатының солтүстік округінің округ сотының судьясы болды.

Отбасы және ерте өмірі

Ол 1844 жылғы 26 қарашада Вайнвиллде (қазіргі Макон, Джорджия) Марта Гудтың (1821–1861) және оның күйеуі, теміржол салушы Сэмюэл Джонстың (1815–1886) отбасында дүниеге келді. 1839 жылы Сэмюэл Джонс Монро теміржолының инженер көмекшісі болып Джорджияға көшіп келді, ол көп ұзамай банкротқа ұшырады. Томас туған кезде отбасында қаржылық қиындықтар болғанына қарамастан, Сэмюэл Гуд Алабама мен Флоридадағы басқа да теміржолдарда инженер болып жұмыс істеді, Алабаманың алғашқы өнеркәсіпшілерінің бірі атанды және қысқа мерзімге Алабама штатының Ли округін өкілдік еткен заң шығарушы болды. Ол Азамат соғысы кезінде Оңтүстік Каролинаның өкілі Джозеф Бревардтың ұрпағы Аврора Серена Элморға қайта үйленді, одан жеті ұл (Томастың жартылай ағалары) дүниеге келді. Соғыс басталғанға дейін Сэмюэл Джонс Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Конфедерация әскери-теңіз базасын қамтамасыз еткен Алабама мен Флорида теміржолын аяқтады. Ол сондай-ақ Chewacla Lime Works, Montgomery және Talladega күкірт кендерін, Muscogee Lumber Company компаниясын құруға көмектесті және Азамат соғысы аяқталғанға дейін Монтгомери мен Сельманы (Алабама) байланыстыратын теміржол желісін, содан кейін Саванна мен Мемфис теміржолын аяқтады. Гудс отбасы Джонс отбасынан гөрі Вирджинияның алғашқы отбасыларының бірі еді. Джон Гуд 1661 жылға дейін Барбадостан Вирджинияға келіп, Хенрико округінде темекі шаруашылығын құрды. Оның ұрпағы, Шестерфилд округының Сэмюэл Гуды Америка революциялық соғысында лейтенант, Вирджиния делегаттар палатасының және АҚШ өкілдер палатасының мүшесі болды. Мартаның әкесі Томас Гуд (1787–1858) Вирджиния штатының Уайт округінде еуропалық стильдегі Хоумстед спа-салонын құруға көмектесті. Джонстар өздерінің тегін 1680 жылы Чесапик шығанағында британдық әскери кемесіне қолбасшылық еткен капитан Роджер Джонстан іздейді, оның кіші ұлы Томас Вирджиния штатының Брансуик округіне айналған Монро бекінісіне жақын қоныстанды. Томастың ұрпағы Джон Джонс Брансуик округін Вирджиния буржуаздар палатасында өкілдік етті және Америка революциялық соғысы кезінде Вирджиния полкінің капитаны болды. Оның ұлы, доктор Томас Уильямсон Джонс (1788–1824) Мэри Армистед Гудқа үйленер алдында Солтүстік Каролина университетін бітірді. Олардың үлкен ұлы Сэмюэл Гуд Джонс Марта Гудқа үйленер алдында Массачусетс штатындағы Уильямс колледжінде және Ньюарк колледжінде (қазіргі Делавэр университеті) оқыды. 1849 жылы Сэмюэл Джонс жас отбасымен Монтгомериге (Алабама) көшіп келді, ол Монтгомери мен Вест-Пойнт теміржолының инженері болып жұмыс істеген кезде. Томас 1847 жылы Атлантада туған Мэри есімді әпкесі және Азамат соғысы басталғанға дейін балалық шақта қайтыс болған тағы бес бауыры, сондай-ақ әкесінің екінші некесінен туған жеті ағасы болды. Дегенмен, ол үйде білім алмады, оның орнына Чарльз Майнор мен Гесснер Харрисонның дайындық академиясында оқу үшін Вирджиния штатының Шарлоттсвилл қаласына жіберілді. 1860 жылдың жазында ол Вирджиния әскери институтына түсті, онда курсанттар оны сержант етіп сайлады. Азамат соғысы кезінде Вирджиния штатының Петербург қаласындағы қыстақтан Джонс Уильям Блэкстоунның "Англия заңдарына түсініктемелерді" оқуға кірісті. Соғыстан кейін ол шаруашылықпен айналысуда сәтсіз болды. Ол Алабама және Флорида теміржолы кеңсесінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді және әкесінің көмегімен Джон А. Элмормен заң оқыды, содан кейін Алабама Жоғарғы Сотының Бас судьясы Абрам Дж. Уокермен кешкі сабақта оқыды.

Әскери мансап

Оңтүстік Каролина Джонстың бірінші семестрі аяқталмас бұрын АҚШ-тан бөлініп шықты. 1861 жылғы 1 мамырда Вирджинияның бөліну туралы дауысынан кейін, 200-ге жуық курсант (соның ішінде Джонс) профессор және генерал-майор Стоунволл Джексонға қосылып, Конфедерация армиясы үшін күресті. Джонс кейіннен өзінің алғашқы міндетінің Макдауэлл шайқасынан кейін қаза тапқандарды жерлеу болғанын еске алды. Курсанттар Джексонның әскерімен 1861 жылғы 16 мамырға дейін жүріп, содан кейін мектеп оларды қайта шақырды және кейін құрметті дипломдармен марапаттады. Осы уақытта Джонс Монтгомериге оралып, 53-ші Алабама полкінің K ротасындағы "Партизан рейнджерлеріне" қарапайым сарбаз ретінде тіркелді, бірақ көп ұзамай сержант болып жоғарылады. Бөлім Теннесси штатындағы Томпсон станциясы шайқасында шайқасты, және Джонс жараланғанына қарамастан бөлімді басқарғаны үшін лейтенант шеніне ие болды; ротаның капитаны мен лейтенанты жараланып, жауынан қашқан. Джонс генерал Джон Браун Гордонның жеке хатшысы болып тағайындалды және Гетисбург науқаны кезінде Солтүстік Вирджиния армиясымен бірге болды, Гордонның зират төбесіне шабуыл жасауға рұқсат сұрағандағы хабаршы ретінде де, бірақ Гетисбург шайқасы кезінде рұқсат ала алмады. Джонс сондай-ақ Петербургті қоршауда, Дала шайқасында және Спотсильвания соты шайқасында шайқасты. Джонс сонымен қатар Гордонмен бірге Вашингтон қаласының шетіне жеткен Джубал Эрли науқанында және 1864 жылдың соңында үшінші Уинчестер шайқасы мен Седар-Крик шайқасында жеңілген кезде де шайқасты. Седар-Крик шайқасында екі тарап та Джонстың екі армияның арасындағы атыста қызды құтқарудағы батылдығын құрметтеді. Ол сондай-ақ Огайо штатының жараланған сарбазын құтқаруы үшін мақтау алды. Осылайша Джонс 1862 жылдан 1865 жылға дейін Конфедерация армиясында майор шеніне дейін көтерілді. 1865 жылғы 9 сәуірде ол отқа түскен кезде, қылышына байланған ақ туды алып, Лидің капитуляциясын жеткізді және Аппоматтокс сотындағы соңғы салтанатқа куә болды.

Соғыстан кейінгі мансап және саясат

Соғыстан оралғаннан кейін Гуд анасынан мұра алды және 1865 жылы Алабама штатының Монтгомери округінің оңтүстігінде 750 акр жер сатып алды. Бірақ ол фермерлік істе сәтті болмады және 1869 жылы Монтгомериде енесімен бірге тұруға көшті. Үлкен қарыздар, мақта бағасының төмендеуі және «Қара жұма» салдарынан 1870 жылы ол фермасын жоғалтты. Осы уақытта Джонс Монтгомери Daily Picayune газетінің редакторы болып жұмыс істеді және 1868 жылы заң оқыды, бұл оның кейінгі мансабына көшуіне көмектесті. 1868 жылы Алабама штатының адвокатурасына қабылданған Джонс Монтгомериде жеке заңгерлік практикасын бастады. 1868 жылдың қараша айына дейін Джонс судья Уокердің ағасы Хал Уокермен бірге заңгер және редактор болып жұмыс істеді. Daily Picayune газеті Демократиялық партиямен байланыс орнатып, «негр билігін» сынады және нәсілдік сегрегацияны ұсынды. Бірақ радикалды газеттерден өзгеше, ол қара балаларды оқытуды да қолдады. Джонс жергілікті Демократиялық партияның мүшесі болды және бастапқыда демократ Роберт Б. Линдсейдің губернаторлық сайлаудағы дауыстарын санауға кедері келтіруге тырысқан топтарға қарсы болды. Дегенмен, басқалар мұндай әрекеттерді қара сайлаушыларды қорқыту деп сипаттады. 1874 жылы демократтар Алабама штатында республикалық үкіметті құлатты. Сайлаудан кейін Джонс 100 қарулы демократты басқарды, олар сайлау күні Монтгомериде республикалық сайлаушыларды қорқыту үшін патрульдік жасады. Джонс 1870 жылдан 1880 жылға дейін заңгерлік практикасын жалғастыруына көмектесетін Алабама Жоғарғы Сотының шешімдерін баяндаушы болып тағайындалды. 1874 жылы Джонс Алабама штатының бұрынғы бас судьясы Сэмюэл Ф. Райспен заң фирмасын құрды. Бірақ Райс Реконструкция кезінде Республикалық партиямен байланыс орнатқандықтан, ол Монтгомери мен Райс клиенті, Оңтүстік және Солтүстік Алабама темір жолы арасындағы деполық дау кезінде отставкаға кетті. Кейін Луисвилл және Нэшвилл темір жолы Джонстың маңызды клиенттерінің біріне айналды, соның ішінде Капитолий қалалық су жұмыстары компаниясы, Western Union Telegraph Company, Southern Express Company және Standard Oil Company. 1898 жылы Джонс өзінің жартылай ағасы Чарльз Поллард Джонспен серіктестік құрды. Джонс 1887 жылы заңгерлік этиканың ең алғашқы кодекстерінің бірін жазды, оны Алабама адвокаттар қауымдастығы қабылдады және 1907 жылы Америка адвокаттар қауымдастығының кәсіби этика кодексіне енгізді. Соғыстан кейін Джонс Алабама ұлттық гвардиясын ұйымдастыруға көмектесті. Бірақ оның Монтгомери Трю Блюзді губернатор гвардиясы ретінде қайта ұйымдастыруға жасаған алғашқы әрекеттері 1868 жылы федералды билік тарапынан тоқтатылды. Джонс демократ ретінде саяси лауазымға үміткер болды. Біріншіден, ол Монтгомери қалалық кеңесінде қызмет етті, ол 1874 жылдан 1884 жылға дейін 4-ауданды білдірді. Содан кейін ол Алабама өкілдер палатасының мүшесі болып сайланды және 1884 жылдан 1888 жылға дейін қызмет етті, содан кейін ол қайта сайланудан бас тартты. Екінші мерзімінде ол палата спикері болды (1886-1888 жж.) және штат милициясын қаржыландыруды және штаттық үкімет жазбаларын орналастыру үшін штаттық астана кешенін құруды жақтады. Оның теміржол клиенттерін ескере отырып, Джонс теміржолдарды жұмысқа байланысты жарақаттар үшін жауапты ететін дауыс бергеніне кейбіреулер таң қалды және губернатор Эдвард А. О'Нилдің Алабама теміржол комиссиясын бақылауға тырысуына қарсы болды. Джонс заңнамаға қайта сайлану үшін жүгірмей, губернаторлық науқанына қаражат жинау үшін жеке практикаға оралды, ол сәтті болды. Ол бірнеше дауыс беруден кейін Демократиялық конвенцияда фермер Рубен Колбты және тағы бірнеше адамды жеңді және жалпы сайлауда республикалық кандидат Бенджамин М. Лонгты жеңді. Джонс 1890 жылдан 1894 жылға дейін Алабама штатының губернаторы болды. Губернатор ретінде алғашқы екі жылдық мерзімінде Джонс ұзақ заң шығару сессияларын өткізуге және жергілікті қауымдастықтарға білім беруді және инфрақұрылымды жақсартуды қаржыландыру үшін салық салуға мүмкіндік беретін конституциялық түзетуді ұсынды. Ол сондай-ақ қара нәсілді азаматтарды сайлау құқығынан айырудың, мысалы, білім беру және мүлік талаптары сияқты тәсілдеріне қарсы болды және ақ нәсілді мектептер үшін ақ нәсілді салық төлеушілердің салық кірістерін шектеу туралы ұсыныстарды конституцияға қайшы деп айыптады. Иронияға орай, Джонс екі рет де жалға алынған сотталғандардың әділетсіз бәсекелестікке қарсы көмір шахташылары ереуілі кезінде бәсекелестікті шектеуге тырысты, ол бастапқыда Біріккен Кеншілер Одағымен келісімге келді, содан кейін Бірмингем шахташыларының ереуілімен аяқталды, онда ол қара жұмысшыларды жалдау зорлық-зомбылыққа әкелгеннен кейін штаттық әскерді шақыртты. Ереуіл Эуген В. Дебс тарапынан Пуллман ереуіліне қосылды. Сеайдың штаттық салықтарды қысқарғаннан кейін мақтан тұтуына қарамастан, штат де-факто банкротқа жақын болды және заң шығарушы орган оның екінші мерзімінде корпоративтік салықтарды арттырудан бас тартты, бұл Джонс ұсынған болатын. Саясат күрделі болды және Джонстың алғашқы мерзімінде бұрынғы саяси қарсыласы Рубен Колбты ауыл шаруашылығы комиссары лауазымынан алмастыруға жасаған әрекеттеріне жақын болды. Алабама Жоғарғы Соты губернатордың жаңа ауыл шаруашылығы комиссары тағайындалуын бекітті, Колб мерзімі аяқталғаннан кейін лауазымын босатудан бас тартқаннан кейін, ал Колб келесі жалпы сайлауда губернаторлыққа тәуелсіз кандидат ретінде түсті және Джонсқа шамалы айырмамен жеңіліп қалды, бұл Колб штаттың «Қара белдеуінде» Джонстың артық өкілдігіне байланысты болды деп айтты. Джонс Колбтың 1892 жылғы сайлау ұрланғаны туралы мәлімдемесін өмірінің соңына дейін жоққа шығарды. Алабама палатасының спикері Фрэнк Л. Петтус және Сенат президенті Джон С. Комптон да «Қара белдеуден» шыққан және Колбтың тергеу сұранысын елемеді. Иронияға орай, Колбтың өзінің ашық нәсілшіл тіліне қарамастан, оның Фермерлер одағын президенттікке кандидат, бұрынғы АҚШ армиясының генералы Джеймс Б. Уивермен байланыстыру әрекеттері оның үміткерлігін де жойды, көптеген алабамалықтар республикалық президенттік кандидат Бенджамин Харрисонға да, Уиверге де қолдау көрсетпеді. Джонс штаттық әскерлерді Бірмингемдегі шахташылар ереуілі аяқталғанша сақтап қалады деп мәлімдегеннен екі апта өткен соң, 8 тамыз 1894 жылы Колб Алабаманың губернаторы болуға тағы да тырысты, бірақ бұл жолы демократ Уильям Кальвин Оутс жеңіске жетті, ол Джонстың айырмасында, сотталғандарды жалға алу жүйесін қолдады. Губернаторлық мерзімінде туған шығындар Джонстың өмірінің соңына дейін мазалады. Джонстың өмірлік сақтандыру ақшасы губернаторлық кезінде алынған ипотеканы төлеуге кетті. Осылайша, ол Джон Тайлер Морганға қарсы Сенатқа үміткер болған жоқ, бірақ АҚШ президенті Гровер Кливлендті қолдау көрсетуде саяси белсенділік танытты. Джонс Уильям Дженнингс Брайанды қолдамай, «Алтын демократқа» айналды, Колбтың жалғасқан сынауына қарамастан. Дегенмен, «Алтын демократтар» Алабама штатында бар болғаны 6 453 дауыс алды, Брайанның 107 137 дауысына қарағанда, Джонстың штаттың саяси беделі де аяқталғандай болды. Джонс 1897 жылы Монтгомериде қалып, саяси беделін қайта жаңартты, оңтүстік жағалауда сарқынша желдік эпидемия болған кезде, оның саясаты - дезинфекция, жылдам жерлеу және қарулы күзетпен қолдау көрсетілген карантин болды. Монтгомериде қайтыс болған 11 адам бүкіл штат бойынша кем дегенде 71 адамның арасында болды.

Федералды сот қызметі

Джонс 1901 жылғы 7 қазанда президент Теодор Рузвельттен Алабама штатының орталық округінің және судья Джон Брюс бос қалдырған Алабама штатының солтүстік округінің АҚШ округтік сотына бірлескен орынға ведомстволық тағайындама алды. Президент Рузвельт оны 1901 жылғы 5 желтоқсанда осы лауазымға ұсынды. Ол 1901 жылғы 17 желтоқсанда АҚШ Сенатымен бекітіліп, сол күні қызметке кірісті. Оның қызметі 1914 жылғы 28 сәуірде Монтгомериде қайтыс болғандықтан аяқталды. Қызмет еткен кезеңінде судья Джонс азаматтық құқықтар істерін қарады, линчелеуге қарсылық көрсетті және штаттың сотталғандарды жалға беру жүйесінің іс жүзінде құлдыққа айналуына жол бермеді. Оның бұл ұстанымдары федералды заң қара нәсілділерді қорғауға мүмкіндік береді деген шешімінен кейін ақ халық арасында ұнамсыздық тудырды.

Өлім және мұра

Оның денсаулығы жеті жыл бойы нашарлаған кезеңде ол Алабама заң шығарушы органы белгілеген жаңа тарифтерге темір жолдар наразылық білдірген істі қадағалап отырды. Бұл мәселе екі рет Бесінші апелляциялық сотта қаралып, АҚШ Жоғарғы Сотының қарауына түскен жоқ. 1912–13 жылдардың қысында Джонс пневмонияға шалдығып, Флоридада емделіп жазылды. 1913 жылдың қарашасына қарай Алабамадағы қызметіне оралғанмен, денсаулығына байланысты тағы да демалысқа шықты. 1914 жылдың 26 сәуірінде ол есінен танып, екі күннен кейін дүние сарды. Оуквуд зиратындағы жерлеу рәсіміне жүздеген адам қатысты, олардың ішінде көптеген афроамерикандықтар да болды.