Кіріспе
Эдвард Огастин Уолш (14 мамыр 1881 – 26 мамыр 1959) – американдық бейсболшы және бас жаттықтырушы. 1906 жылдан 1912 жылға дейін ол бейсболдағы ең үздік тастаушылардың бірі болды. Жарақаттар оның мансабын қысқартты. Уолш барлық мансабындағы ең төменгі орташа нәтиже көрсеткіші бойынша рекордты иеленеді – 1,82. Ол 1901 жылдан кейінгі заманауи бейсболшылардың арасында бір маусымда 40 және одан да көп ойын жеңген екі ойыншының бірі және соңғысы. Сондай-ақ, ол бір маусымда 400-ден астам иннинг тастаған соңғы ойыншы, ол бұл жетістікке 1907 және 1908 жылдары қол жеткізді. 1946 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді.
Edward Augustine Walsh (May 14, 1881 – May 26, 1959) was an American pitcher and manager in Major League Baseball, nicknamed "Big Ed". From 1906 to 1912, he had several seasons where he was one of the best pitchers in baseball. Injuries shortened his career. Walsh holds the record for lowest career earned run average, 1.82. He is one of two modern (post 1901) pitchers to win 40 or more games in a single season, and the last pitcher to do so. He is the last pitcher from any team to throw more than 400 innings in a single season, a feat he accomplished in 1907 and 1908. He was inducted into the Baseball Hall of Fame in 1946.
Ерте өмір
Уолш Пенсильвания штатының Плейнс қаласында Майкл мен Джейн Уолш отбасында дүниеге келген. Жастығында Лузерн округінің көмір шахталарында жұмыс істеген. Уолш кәсіби бейсбол карьерасын 1902 жылы Коннектикут штаты лигасының «Мерьден Сильвертайз» командасымен бастады. 1903 жылғы маусымды «Мерьден Сильвертайз» және Шығыс лигасының «Ньюарк Сейлорс» командаларында ойнағаннан кейін, «Чикаго Уайт Сокс» Уолшпен 750 долларға келісімшарт сатып алды.
Басты жылдар
Уолш өзінің бас лигасында 1904 жылы «Чикаго Уайт Сокс» командасымен дебют жасады және 1906 жылы толық маусымын өткізді, онда 17 жеңіс, 13 жеңіліс, 1.88 ERA және 171 соққы көрсетті. Сол жылғы әлем чемпионатына қатысып, үшінші ойында «Уайт Сокс» командасы «Чикаго Кабс» клубын алты ойында жеңіп алды, Уолш 12 ойыншыны соққыға түсіріп, сол кездегі әлем чемпионатының рекордын жаңартты. Ол сондай-ақ, осы ойынның әрбір иннингісінде кем дегенде бір ойыншыны соққыға түсірді; осы көрсеткішті кейіннен 1968 жылғы әлем чемпионатының ашылу ойынында Боб Гибсон қайталады. Осы маусымнан бастап 1912 жылға дейін Уолш орташа есеппен 24 жеңіс және 220 соққы көрсетті, ал ERA бес рет 2.00-ден төмен болды. Ол сондай-ақ осы кезеңде бес рет сақтап қалу көрсеткіші бойынша лигада көшбасшы болды. Оның ең сәтті жеке маусымы 1908 жылы болды, онда ол 40 жеңіс, 15 жеңіліс, 269 соққы, 6 сақтап қалу және 1.42 ERA көрсетті, сонымен қатар жеңіс және соққы көрсеткіштері бойынша Америка лигасын жетектеді. 1910 жылы ол 20-дан кем емес ойынды бастаған және жеңіліске ұшыраған питчерлер арасында ең төменгі ERA (1.27) көрсеткішін тіркеді. Уолш бір маусымда 464 иннинг тастап, Америка лигасының рекордын да орнатты. 1911 жылдың 27 тамызында Уолш «Бостон Ред Сокс» клубын 5:0 есебімен ұтты. 1966 жылы жарық көрген «The Glory of Their Times» кітабында сұхбат берген Даңқ залының мүшесі Сэм Кроуфорд Уолштің кейіннен тыйым салынған добын қолдануы туралы айтты: «Big Ed Walsh. Ұзын бойлы, мықты, әдемі жігіт. Ол түкіріп тастады. Менің ойымша, ол доп тақтаға жеткенше ыдырап кетті, ал қақпашы оны қайта біріктірді. Әйгерім болсын, ол табақтан өткенде, тек түкірігі ғана ұшып өтті». 1910 жылы «Уайт Сокс» командасы «Уайт Сокс Парк» стадионын ашты, ол көп ұзамай команда иесі Чарльз Комискидің құрметіне «Комиски Парк» деп аталды. 1913 жылы стадионның атауы ресми түрде «Комиски Парк» болып өзгертілді. Аңыз бойынша, архитектор Закари Тейлор Дэвис стадионның өлшемдерін анықтау үшін Уолшпен кеңескен. Өзінің және басқа «Уайт Сокс» питчерлеріне артықшылық беретін дизайнды таңдап, Уолш «Комиски Парк» стадионын 80 жылдық тарихында «питчерлер паркі» етіп жасады.
Кейінгі мансап
Уолш 1907 жылдан 1912 жылға дейінгі алты маусымда жылына орта есеппен 375 иннинг тастаған еңбекқор ойыншы болды. 1912 жылғы маусымнан кейін Уолш қолға демалыс беру үшін толық бір жыл сұраған. Дегенмен, ол келесі маусымда көктемгі жаттығуға келді де, "Уайт Соксқа мен қажет болдым – олар мені қайта ойнауға шақырып, тікелей өтіндік етті, сондықтан мен келдім" деді. Уолштің ойынға қатысу уақыты 1913 жылдан бастап азая бастады. Кейін ол Шығыс лигасынан бірнеше ойын ойнады, төрешілік жасауға тырысты (1922 жылғы маусымда Америка лигасының 87 матчында төрешілік етті), содан кейін бірнеше маусым (1923–1924, 1928–1929) Уайт Сокс командасының бапкері болды. Уолш 195 жеңіс, 126 жеңіліспен карьерасын аяқтады және Бас лига бейсболының ғасырлық командасының финалисі ретінде көрсетілді. 2011 жылы ол Ирландия-Америка бейсбол даңқы залына енгізілді. Уолштің ұлы Эд Уолш кіші 1928 жылдан 1932 жылға дейін Уайт Сокс сапында өнер көрсетті.