Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бас лига бейсбол ойыншысы (1884–1969)
Major League Baseball pitcher (1884–1969)
Эдвард Виктор Цикотт (19 маусым 1884 – 5 мамыр 1969), "Кнуклс" лақап атымен белгілі, американдық оң жақтан тастайтын бейсбол ойыншысы, Бас лига бейсболындағы ең танымал кезеңі Чикаго Уайт Сокс командасымен болды. Ол 1919 жылғы әлем чемпионатындағы "Қара Соқтар" (Black Sox) скандалына қатысқан деген айыппен кәсіби бейсболдан мәңгі шеттетілген сегіз ойыншының бірі болды, онда фаворит болған Уайт Сокс командасы Цинциннати Редс командасына сегіз ойында жеңіліп қалды. 1919 жылғы әлем чемпионатын "бұзу" әлем чемпионаттарының тарихындағы жалғыз құмар ойынына байланысты дақ тудырған оқиға болып табылады.
Edward Victor Cicotte ('/s//iː//k//ɒ//t/; June 19, 1884 – May 5, 1969), nicknamed "Knuckles", was an American right handed pitcher in Major League Baseball best known for his time with the Chicago White Sox. He was one of eight players permanently ineligible for professional baseball for his alleged participation in the Black Sox scandal in the 1919 World Series, in which the favored White Sox lost to the Cincinnati Reds in eight games. The "fixing" of the 1919 World Series is the only recognized gambling scandal to tarnish a World Series.
Отбасы
Цикотт Амброз Цикотт пен Архангел Мэри Друйярдтың ұлы болған. Екеуі де негізінен француз-канадтық тегінен шыққан. Ол Рассел Джон Фрир мен Энни Сесиль Торнтонның қызы Роза Эллен Фрирге үйленді, кейін олардың екеуі де Цикотттармен бірге тұрды. Олардың Роза және Вирджиния есімді екі қызы мен Эдвард кіші ұлы болды.
Cicotte was the son of Ambrose Cicotte and Archange Mary Drouillard, both of mainly French Canadian extraction. He married Rose Ellen Freer, daughter of Russell John Freer and Annie Cecile Thornton, both of whom would later live with the Cicottes. They had two daughters, Rose and Virginia, and one son, Edward Jr.
Мансап
Цикотт 14 жылдық карьерасында 208 ойын жеңіп, 149-да жеңілген, «Детройт Тайгерс», «Бостон Ред Сокс» және «Чикаго Уайт Сокс» командаларында ойнады. Өмір бойына жарықтан тыйым салынған кезде ол Америка лигасының ең үздік питчерлерінің бірі саналды. Детройт тумасы Цикотт 1905 жылы Джорджия штатындағы «Аугуста Туристер» командасы үшін кіші лигада бейсбол ойнады, онда ол Тай Коббтың командаласы болды. Екі ойыншыны да «Тайгерс» сатып алды, ал Цикотт 1905 жылдың 3 қыркүйегінде үлкен лигада дебют жасады. «Детройт» үшін үш ойында ойнаған Цикотт 3.50 ERA көрсеткішімен 1–1 есебін тіркеді. Цикотт 1908 жылға дейін үлкен лигаға қайта оралмады, ол «Ред Сокс» құрамында қайта пайда болды. «Бостон» формасында 41–48 есебінен кейін «Ред Сокс» оны 1912 жылдың 22 шілдесінде «Уайт Сокс» командасына сатты. 1913 жылы Цикотт үшін өте табысты жыл болды, ол маусымда 18–11 есебімен және 1.58 ERA көрсеткішімен ойнады. Ол 1916 жылы жеңіс пайызы бойынша лигада көш бастады, бірақ оның ең жақсы жылы 1917 жыл болды, ол 28 ойын жеңіп, лигада жеңістер, ERA және табанда тұру саны бойынша көшбасшы болды. 14 сәуірде ол «Сент-Луис Браунс» командасына қарсы но-хиттер тастады. 1916 жылдың 15 қыркүйегінен 1917 жылдың 25 шілдесіне дейін Цикотт 25 қатарынан ойынды бастады, онда ол кем дегенде алты иннинг ойнап, үш немесе одан аз ұпай жіберді, бұл кейіннен «сапалы старт» деп аталды. Цикотттың 25 ойындық сериясы Боб Гибсон оны басып өткенге дейін жарты ғасыр бойы рекордтық көрсеткіш болды. Сол жылы «Уайт Сокс» әлем чемпионатына шықты, «Нью-Йорк Джайентс» командасын 4–2 есебімен жеңді. Цикотт 1-ші ойында жеңіске жетті, 3-ші ойында жеңіліске ұшырады және 5-ші ойында шешімсіз алты иннинг ойнады. 1918 жылы жарақаттар Цикотттың көрсеткішін 12–19 есебіне дейін төмендетті, бірақ 1919 жылы ол 29 ойын жеңіп, тағы да лигада жеңістер, жеңіс пайызы және табанда тұру саны бойынша көшбасшы болды, сондай-ақ толық ойындарда да көшбасшы атанды. Оның 1919 жылғы жалақысы 6000 доллар болды, бірақ ол 30 ойын жеңсе, 10 000 доллар бонус алатын болды. Аңыз бойынша, маусымның соңына қарай команда иесі Чарльз Комиски менеджер Кид Глисонға Цикотты 5 ойынға қатыстырмауға бұйрық берді, осылайша оның 30 жеңіске жету мүмкіндігінен және бонус ақшасынан айырды.
Cicotte was a starting pitcher and a knuckleball specialist who won 208 games and lost 149 over the course of a 14 year career pitching for the Detroit Tigers, Boston Red Sox, and Chicago White Sox. At the time of his lifetime ban, he was considered one of the premier pitchers in the American League. A Detroit native, Cicotte played minor league baseball for the Augusta Tourists in Georgia in 1905, where he was a teammate of Ty Cobb. Both players were purchased by the Tigers, and Cicotte made his big league debut on September 3, 1905. Pitching in three games for Detroit, Cicotte compiled a 1–1 record with a 3.50 earned run average. Cicotte did not return to the major leagues again until 1908, when he resurfaced with the Red Sox. After he compiled a 41–48 record in a Boston uniform, the Red Sox sold him to the White Sox on July 22, 1912. Cicotte celebrated a breakout year in 1913, going 18–11 on the season with an ERA of 1.58. He led the league in winning percentage in 1916, but his best year was 1917, when he won 28 games and led the league in wins, ERA, and innings pitched. On April 14 he threw a no hitter against the St. Louis Browns. From September 15, 1916, to July 25, 1917, Cicotte pitched 25 straight starts in which he allowed three earned runs or less with at least six innings pitched, which retroactively became known as the quality start. Cicotte's 25 game streak was the most for a half century until Bob Gibson passed him. That year, the White Sox went to the World Series, defeating the New York Giants 4 games to 2. Cicotte won Game 1, lost Game 3, and pitched six innings of relief in Game 5 for a no decision. Injuries reduced Cicotte to a 12–19 record in 1918, but in 1919, he rebounded to win 29 games and once again led the league in wins, winning percentage, and innings pitched, as well as in complete games. His 1919 salary was $6,000, but he had a provision for a $10,000 bonus if he won 30 games. Legend has it that as the season drew to a close, owner Charles Comiskey ordered manager Kid Gleason to bench Cicotte for 5 games, denying him a chance at a 30 win season and the bonus money.
Ашулы оқиға
Элиот Асинофтың "Сегіз адам" кітабы мен оған негізделген фильмде Сикотт, өзінің қабілетіне сай төленбегеніне қарамастан, Чик Гандилдің оны серияны сәуегейлеуге итермелеу әрекеттеріне қарсылық көрсеткені айтылады. Бірақ Әлем чемпионатына бірнеше күн қалғанда, Комиски оған уәделенген бонустың тіпті бір бөлігін де төлемейтіні анық болған соң ғана ол келісімге келді. 1919 жылғы Әлем чемпионатында "Қызылдарға" қарсы үш ойында ойнаған Цикотт, біреуін жеңіп алса, қалған екеуінде тиімсіз ойын танытып жеңіліске ұшырады. Цикотт мойындауға және иммунитеттен бас тартуға қол қойған сегіз ойыншының біріншісі болды. Кейін ол бұл мойындаудан бас тартты және қазылар алқасының шешімімен сотта барлық айыптан босатылды. Дегенмен, Кенесау Маунтин Лэндис, 1919 жылғы даудан кейін ойынның қадір-қасиетін қалпына келтіру үшін жақында тағайындалған Бейсбол лигасының жаңа комиссары, Цикоттты және оның күдікті серіктестерін бейсболдан мәңгі шеттету туралы шешім қабылдады.
The book Eight Men Out by Eliot Asinof and the movie based on the book does record that Cicotte, despite being grossly underpaid for a pitcher of his ability, resisted repeated attempts by Chick Gandil to get him to throw the series until just days before the World Series opened when it became clear that Comiskey would never pay him even part of the promised bonus. In the 1919 World Series against the Reds, Cicotte pitched in three games, winning one but pitching ineffectively and losing the other two. Cicotte was the first of the eight players to come forward, signing a confession and a waiver of immunity. He later recanted this confession and was acquitted of all charges at trial by jury. Despite this, Cicotte and his alleged co conspirators were subsequently made permanently ineligible for baseball by Kenesaw Mountain Landis, Major League Baseball's new commissioner, recently hired to restore the integrity of the game in the wake of the 1919 scandal.
Салдары
Бейсбол ойнауға тыйым салынғаннан кейін, Сикотт Мичиган штатының Ливония қаласына қайтып келді. Ол автосервис станциясын басқарды, Мичиган Табиғи Ресурстар Департаментінде аңшылық инспекторы болып қызмет етті, содан кейін Форд Мотор Компаниясында жұмыс істеді, онда 1944 жылы зейнетке шықты. Сикотт 84 жасқа дейін өмір сүрді. Ол Фармингтон маңындағы шаруа қожалығында клубника фермері болды және 1969 жылдың 5 мамырында Детройттегі Генри Форд ауруханасында қайтыс болды. 1988 жылғы "Eight Men Out" фильмінде, "Black Sox" жанжалы туралы, Сикотт рөлін актер Дэвид Стратерн сомдады. 1989 жылғы "Армандар алаңы" фильмінде оны актер Стив Истин бейнеледі. Сикотттың шөбере інісі Аль Сикотт (1929–1982) кейіннен жоғары лигада ойнады, 1957 мен 1962 жылдар аралығында алты команда үшін өмір бойы 10–13 есебін тіркеді.
After being banned from playing baseball, Cicotte returned to Livonia, Michigan. He managed a service station, served as a game warden in the Michigan Department of Natural Resources, then went to work for Ford Motor Company, where he retired in 1944. Cicotte lived to be 84 years old. He was a strawberry farmer on a farm near Farmington until his death at Henry Ford Hospital in Detroit on May 5, 1969. In the 1988 film Eight Men Out, about the Black Sox scandal, Cicotte is portrayed by actor David Strathairn. He was portrayed by actor Steve Eastin in the 1989 film Field of Dreams. Cicotte's grandnephew Al Cicotte (1929–1982) later pitched in the major leagues, compiling a lifetime 10–13 record with six teams between 1957 and 1962.