Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық музыкант және заңгер (туған 1937)
Italian music artist and lawyer (born 1937)
Паоло Конте (; туған 6 қаңтар 1937) – итальяндық әнші, пианист, композитор және заңгер, ерекше құрғақ, дыбысты дауысымен танымал. Оның шығармалары итальяндық және Жерорта теңізінің музыкасын джаз, буги, француз шансоны және Латын Америкасының ырғақтарымен үйлестіреді.
Paolo Conte (; born 6 January 1937) is an Italian singer, pianist, songwriter and lawyer, known for his distinctly grainy, resonant voice. His compositions fuse Italian and Mediterranean sounds with jazz, boogie and elements of the French chanson and Latin American rhythms.
Мансап
Конте Пьемонт аймағының Асти қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы джаздың жанкүйерлері болғандықтан, Конте және оның інісі Джорджо балалық шағында көптеген ерте джаз және блюз жазбаларын тыңдаған. Парма университетінде заңгер мамандығын бітіргеннен кейін, Конте әкесінің көмекшісі болып жұмыс істеп, бірқатарда музыкалық білімін жетілдірген. Ол тромбон, вибрафон және фортепианода ойнауды үйреніп, інісімен бірге гитарада джаз тобы құрды. Контенің музыка жазу және әр түрлі аранжировкалар жасау қабілетін музыка продюсері Лили Греко байқап, оны лирик Вито Паллавичинимен жұптастырды. Олар Адриано Челентаноға ("Azzurro", 1968), Катерина Казеллиге ("Insieme a te non ci sto più", 1968), Фаусто Леалиге ("Deborah", 1968) және Энцо Янначчиге ("Messico e nuvole", 1970) әндер жазды. 1974 жылы Конте өзінің алғашқы альбомын – "Паоло Конте" жазды. Келесі жылы ол тағы да бір аттас альбомын шығарды. 1976 жылы Сан-Ремодағы Club Tenco-да сәтті өнер көрсеткеннен кейін және үшінші альбомы "Un gelato al limon" коммерциялық табысқа ие болғаннан кейін, Конте толығымен жеке мансабына назар аударды. Контенің ең танымал әндерінің кейбіреулері фильмдерге саундтрек ретінде қолданылды, мысалы, "Come Di" – "I Am David" (2003) және "Mickey Blue Eyes" (1999), "Via con me" – "French Kiss" (1995), "Mostly Martha" (2001) және "Welcome to Collinwood" (2002). Сонымен қатар, Контенің "L’orchestrina" әні "The New Pope" (2020) телесериалының 3-ші және 4-ші бөлімдерінің соңында пайда болды. 1997 жылы Конте "La freccia azzurra" фильмі үшін "Nastro d'Argento" сыйлығын жеңіп алды.
Conte was born in Asti, Piedmont. His parents were avid jazz fans and Conte and his younger brother Giorgio spent their formative years listening to a lot of early jazz and blues recordings. After obtaining a law degree at the University of Parma, Conte started working as an assistant solicitor with his father, simultaneously pursuing his musical studies. He learned to play the trombone, the vibraphone and the piano, and formed a jazz band with his brother on guitar. Conte's skill for composing music and original arrangements was noted by music producer Lilli Greco, who paired Conte with lyricist Vito Pallavicini. They wrote songs for Adriano Celentano ("Azzurro", 1968), Caterina Caselli ("Insieme a te non ci sto più", 1968), Fausto Leali ("Deborah", 1968) and Enzo Jannacci ("Messico e nuvole", 1970). In 1974 Conte recorded his first album, Paolo Conte. The following year, he released another eponymous album. Following a series of well received shows at Club Tenco in Sanremo in 1976 and the commercial success of his third album, 'Un gelato al limon', Conte concentrated almost exclusively on his solo career. Some of Conte's most popular songs have been used as film soundtracks, including "Come Di" in I Am David (2003) and Mickey Blue Eyes (1999), "Via con me" in French Kiss (1995), Mostly Martha (2001) and Welcome to Collinwood (2002). In addition, Conte's song "L’orchestrina" is featured during the end credits for episodes 3 and 4 of the television series The New Pope (2020). In 1997 Conte won the Nastro d'Argento for Best Score for the film La freccia azzurra.
Марапаттар
1999 жылдың 24 наурызында Конте Италия Республикасының Еңбегі үшін орденінің Ұлы крестімен, президент Джорджо Наполитаноның "ерекше мәдени жетістіктері" үшін марапатталды. 2001 жылдың 15 мамырында Франция Паоло Контені Өнер мен әдебиет орденінің шавалиері (Chevalier) атағымен марапаттады. 2015 жылы Конте Падуа қаласында заманауи музыка саласындағы Premio Galileo сыйлығын алды. Конте сонымен қатар бірнеше құрметті докторлық диплом алған, оның ішінде Мацерата университетінен (1990).
On 24 March 1999, Conte was awarded the Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, by President Giorgio Napolitano for his "outstanding cultural achievements". On 15 May 2001, France ordered Paolo Conte Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres. In 2015, Conte was awarded the Premio Galileo for contemporary music in Padua. Conte has also received several honorary doctorates, including one from the University of Macerata (1990).