1885 жылғы Андромеда галактикасындағы жарылыс жұлдыздың тарихы
SN 1885A
1885 ж. Андромеда галактикасындағы жарылыс жұлдызды анықтау тарихы. Француз, ирландиялық және эстондық астрономдардың байқаулары, айдың шағылысуынан айырмашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1885 жылдың тамызында Андромеда галактикасында болған жұлдыз жарлымы.
Supernova event of August 1885 in the Andromeda Galaxy
Ашылу
Супернова алғаш рет 1885 жылғы 17 тамызда француз астрономы Людовик Гулли жұлдызды бақылау шарасында көрген болып есептеледі. Гулли оны телескопында шашыраған ай жарығы деп ойлап, бұл байқауды одан әрі зерттемеді. Белфаст қаласындағы ирландтық әуесқой астроном Исаак Уорд 1885 жылғы 19 тамызда осы нысанды көргенін мәлімдеді, бірақ оның бар екенін бірден жарияламады. Дегенмен, 1885 жылғы 20 тамызда Эстониядағы Дорпат (Тарту) обсерваториясында Эрнст Хартвиг тәуелсіз түрде супернованы анықтады және 1885 жылғы 31 тамыздағы телеграмма арқылы хабарлады. Хартвиг бұл құбылыстың айдың шағылысқан жарығынан туындамағанын қолайлы жағдайларда тексергеннен кейін бұл туралы мәлімдеді. Бұл телеграмма оқиғаны кеңінен бақылауға мүмкіндік берді және Исаак Уорд, Людовик Гулли және тағы бірнеше астрономдардың бұрынғы байқауларын жариялауына итермеледі (S Andromedae туралы алғашқы есептер Хартвигтің телеграммасын ұстанғаннан кейін жарияланған ашылу хатынан бұрын пайда болды, себебі хат бастапқыда Astronomische Nachrichten журналында жоғалып, кейін ғана қайта басылды). Оқиғаның тарихын К. Г. Джонс, де Вокулерс және Корвин зерттеген. Екі зерттеу де Уордтың оқиғаны шынымен көргеніне күмән келтіреді, өйткені оның бағаланған шамасы кейіннен қайта құрастырылған жарық қисығынан айтарлықтай өзгеше.
The supernova appears to have been seen first on August 17, 1885, by French astronomer Ludovic Gully during a public stargazing event. Gully thought it was scattered moonlight in his telescope and did not follow up on this observation. Irish amateur astronomer Isaac Ward in Belfast claimed to have seen the object on August 19, 1885, but did not immediately publish its existence. The independent detection of the supernova by Ernst Hartwig at Dorpat (Tartu) Observatory in Estonia on August 20, 1885, however, was communicated in a telegram on August 31, 1885, once Hartwig had verified in more ideal circumstances that the feature was not caused by reflected moonlight. The telegram prompted widespread observations of the event, and prompted Isaac Ward, Ludovic Gully, and several others to publish their earlier observations (the first reports on S Andromedae appeared before Hartwig's discovery letter which followed his telegram, since the letter was initially lost by Astronomische Nachrichten and only reprinted in a later issue). The history of the discovery is summarized by K. G. Jones and de Vaucouleurs and Corwin. Both studies doubt that Ward really saw the event since his estimated magnitude is significantly off from the later reconstructed light curve,
Супернова галактиканың салыстырмалы түрде жарқын ядросынан 16 минут бұрышта шығысқа қарай орналасқан. Бұл оның қалдықтарын анықтауды қиындатты – алғашқы әрекеттер сәтсіз аяқталды. 1988 жылы Р. А. Фесен және оның әріптестері Китт Пик обсерваториясындағы 4 метрлік Мейалл телескопын пайдаланып, жарылыстан қалған темірге бай қалдықтарды ашты. 1999 жылы Хаббл ғарыш телескопымен қосымша байқаулар жүргізілді. Қалдықтардың спектрі жарылыс кезінде пайда болған темір, кальций және марганец элементтерінің бар екенін көрсетеді. Жарылыста шар тәрізді симметрияға қатысты белгілі бір дәлелдер бар; бұл Ia типіндегі супернованың екі нысанның бірігуінен туындамағанын білдіреді.
The supernova occurred 16 from the relatively bright nucleus of the galaxy. This made detection of its remnant difficult — early attempts were unsuccessful. In 1988, R. A. Fesen and others used the 4 meter Mayall telescope at Kitt Peak to discover the iron rich remnant of the explosion. Further observations were made with the Hubble Space Telescope in 1999. The spectrum of the remnant shows the presence of iron, calcium and manganese, which were likely created during the explosion. There is some evidence for spherical symmetry in the explosion; this would mean that this type Ia supernova was not triggered by merging.