Кіріспе

Жазушы Лора Альберт қабылдаған әдеби тұлға – фильм.

Жеремия Терминатор Лерой, немесе жай ғана JT Лерой – 1990 жылдары американ жазушысы Лора Альберт жасаған әдеби кейіпкер. Лерой үш көркем әдебиет кітабының авторы ретінде ұсынылды, олар жасөспірім баланың кедейлік, есірткіге тәуелділік және балалық шағы мен жасөспірім кезеңінде Батыс Вирджинияның шалқарынан Калифорнияға дейінгі эмоционалды және сексуалдық зорлық-зомбылық тәжірибелері туралы жартылай автобиографиялық әңгімелер еді. Альберт осы туындыларды жазды және Лерой кейіпкерінің атынан телефон мен электрондық пошта арқылы адамдармен байланысты. Алғашқы романы "Сара" жарық көргеннен кейін Альберттің қарындасының күйеуі Саванна Кнуп суретші ретінде көпшілік алдына шыға бастады. Бұл туындылар әдеби және мәшһүр адамдардың қызығушылығын тудырды, ал Леройдың нақтылығы 2000 жылдары шындыққа жақындығы ашылғаннан кейін де талқылауға түсті.

Басқа жазба еңбектерге қосқан үлестері

Леройдың еңбектері Фрэнсис Форд Копполаның «Зоотроп: Барлық оқиғалар», Максуинидің «Төрттік маусымдық журнал», «Мемориус» және «Оксфорд америкалық» журналының «Жетінші жылдық музыкалық саны» сияқты әдеби журналдарда жарияланды. Лерой «BlackBook» журналының, i D және 7x7 журналдарының редакторлар құрамында болды, сонымен қатар «The New York Times», «The Times of London», «Spin», «Film Comment», «Filmmaker», «Flaunt», «Shout NY», «Index Magazine», «Interview» және «Vogue» сияқты басылымдарға рецензиялар, мақалалар мен сұхбаттар жазды. Леройдың туындылары «The Best American Nonrequired Reading 2003», «MTV's Lit Riffs», «XXX: 30 Porn Star Portraits», «Nadav Kander's Beauty's Nothing» және «The Fourth Sex: Adolescent Extremes» сияқты антологияларда да жарық көрді. Лерой «Da Capo» баспасының «2005 жылғы үздік музыка жазбалары» жинағының қонақ редакторы болып табылады. Бұған қоса, Лерой Билли Корган, Лиз Пхейр, Конор Оберст, Ash, Брайан Адамс, Мэрилин Мэнсон, Нэнси Синатра және Кортни Лав сияқты музыканттардың дискілеріне қосымша жазбалар мен өмірбаяндық мәліметтерді жазды, сондай-ақ жүлделі фотограф Юрген Теллердің өмірбаянын жасады.

Леройдың құрылу жағдайы

Алберт 1990 жылдары өзін-өзі өлтіруге көмектесетін желіге қоңырау шалып, Сан-Францискодағы Сент-Мэри медициналық орталығының «МакОули» жасөспірімдер психиатриялық бағдарламасындағы психолог доктор Терренс Оуэнспен байланысты. Оуэнс сол кезде оны Лора Альберт емес, «Еремия» немесе «Терминатор» деп білген. Оуэнс телефон арқылы жүргізілген терапия сеанстары кезінде «Еремияны» немесе «Терминаторды» жазуға ынталандырған. Альберт Оуэнстің рұқсатынсыз әңгімелерді жазған, ал осы заңсыз жазылған телефон қоңыраулары 2016 жылғы «Автор: JT Лерой туралы әңгіме» деректі фильміне енген. Альберт Леройдың тууының мән-жайларын 2006 жылы Натаниел Ричпен «The Paris Review» журналында берген сұхбатында түсіндірді; ол өзінің қиын балалық шағын және зәбір көру, тастап кету, секс-жұмыс, гендерлік идентичность және бала кезінен бері басқа тұлғалар жасау қажеттілігі туралы айтты (әсіресе телефон арқылы), бұл оның психологиялық аман қалу механизмі болды, оның арқылы ол өзінің ойларын және сезімдерін жеткізе алды. 2007 жылғы алдау сот процесінде Альберт Леройды өзінің «жасыны» деп сипаттады.

Экспозиция

1990 жылдар бойында ешкім дерлік оқшауланған жазушыны көріп үлкерген жоқ. Бірнеше ай өткен соң, Стивен Бичи 2005 жылғы қазан айындағы «Нью-Йорк» журналындағы мақаласында Леройдың шын мәнінде жазушы Лора Альберт құрастырған ойдан туған кейіпкер екенін, ал Леройдың шаш түймесі мен күн көзілдірігіндегі қоғамдық орындарда пайда болуы актердің еңбегі екенін жариялады. Соңғы мақаласында Сент-Джон Джеффри Кнуппен жасаған сұхбаттың толық мәліметтерін келтірді, онда Кнуп Леройдың жоқ екенін және оның інісі Леройдың бетін көрсеткен адам екенін растады.

Фильмдік опция және сот ісі

Antidote International Films, Inc., және оның президенті Джеффри Леви Хинте Стивен Шэйнберг режиссерлік ететін «Сара» романының киноға бейімделу жоспарын жариялады. The New York Times газетінің хабарлауынша, Шэйнберг «Сараның кім жазғанын білгеннен кейін, "метафильм" жасауға шабыттанды, бұл романды оның нақты және күмәнді авторларының өмірімен байланыстыратын үш деңгейлі фильм болатын, және ол бұл жобаны "Сара Плюс" деп атады». The New York Times сондай-ақ бұл жаңа жобаға «Лора Альберттің әңгімесіне құқықтар қажет болғанын, бірақ ол оларды беруден түбірлі бас тартқанын» хабарлады. 2007 жылдың маусым айында Antidote Лора Альберттің алаяқтығы үшін сотқа берді, Альберт ЛеРой атынан «Сара» романы бойынша фильм түсіруге қол қойған келісімшартының күшін жойды деп мәлімдеді. Сот Альбертке қарсы шешім шығарып, 116 500 доллар төлеуге міндеттеді, псевдонимді қолдану арқылы фильм құқықтарына келісімшартқа қол қою алаяқтық екенін анықтады.

Өнер мен халықтық мәдениетте

Армистед Мопиннің 2000 жылғы «Түнгі тыңдаушы» романы Энтони Годби Джонсонның оқиғасын келтіреді, ол Леройдың оқиғасына ұқсас. 2013 жылы режиссер Майкл Ариас Тайё Мацумотоның «Sunny» мангасын аударуға шабыттанғандығын айтып, Леройды өзінің шабыты деп атады. 2013 жылы Нью-Йоркте режиссер Дж. Дж. Абрамс пен Дуг Дорстпен өткен симпозиумда актриса және жазушы Лена Дунхам Леройдың «өмірімнің бір толық жылын менің қиялымды пайдаланды. [ ] Бұл керемет еді. Бірақ содан кейін ойланасың: «Бұл адам өзін кім деп таныстырса, сондай емес, бірақ ол біздің барлық қиялымызды қозғаған кітап жазды. Олай болса, көркем әдебиетті оқығанда және онымен жеке қарым-қатынаста болғанда автордың кім екені неге маңызды?» Сол жылы Лора Альберт «Интервью» журналына: «Білесіз бе, JT LeRoy жоқ. Бірақ ол тірі. Бұл бір кездегі танымал кинотарихшы Багс Бэнни туралы айтқан сөзіне ұқсайды». 2014 жылы сұхбаттасушы Дилан Самсон LastLook App блогында «Альберт әдеби ортаны тапқырлықпен бұзды» деді. 2014 жылдың наурызында Сан-Францискодағы «Достар академиясы» Оскар кеші JT LeRoy шақырылғанын хабарлады – оны гендерлік сұйықтыққа ие сәнікер Рейн Дов Дубилевски сомдады – ол HIV/AIDS қайырымдалық шарасы аясында сәтке шықты. Суретші және режиссер Линн Хершман Лисонның 2014 жылғы «Жоғалып қалай болса да» көрмесінде ол JT LeRoy туралы «JT LeRoy балладасы» атты видеосын көрсетті, онда Лора Альберттің JT LeRoy әдеби кейіпін пайдалануын зерттейді. JT LeRoy мен өзінің alter ego Роберта Брейтмор арасындағы параллельдер туралы ой бөлісе отырып, Хершман Лисон былай деді: Альтер эго тұжырымы жаңа емес. Жазушылар ғасырлар бойы осылай өзін қорғап келеді. Мэри Шелли де солай істеді. Әрине, Лора осы тәжірибені одан да әрі дамытты және менің ойымша, бұл өте ақылдылық болды, ол алған айыптауға лайық емес деп санаймын. Егер мен Робертамен он жылдан кейін айналысқан болсам, мен де осындай мәселелерге тап болар едім. JT LeRoy оқиғасы Саванна Кнуптың естеліктеріне негізделген 2018 жылғы көркем фильмнің тақырыбы болды. Джастин Келли режиссерлік еткен фильмде Лора Дарн Лора Альберт рөлінде, ал Кристен Стюарт Кнуп рөлінде ойнады. Лерой туралы деректі фильмдерге «Автор: JT LeRoy оқиғасы» (2016), режиссері Джефф Фейерцейг, және «JT LeRoy культы» (2015), режиссері Марджори Стурм кіреді.