Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пегги Коув – Галифакс аймақтық муниципалитетіндегі Сент-Маргарет шығанағының шығыс жағалауында орналасқан шағын ауылдық елді мекен, және Пегги Коув маяғының (1868 жылы салынған) орны.
Peggy's Cove is a small rural community located on the eastern shore of St. Margarets Bay in the Halifax Regional Municipality, which is the site of Peggys Cove Lighthouse (established 1868).
География
Пегги Коув Халифакс қаласының оңтүстік-батысына қарай 43 шақырым (26 миль) қашықтықта орналасқан және Чебукто түбегінің айналасындағы көптеген шағын балықшы ауылдарының бірі болып табылады. Ауыл сол аттас шығанақтың құрметіне аталған, сондай-ақ бұл атау шығанақтың шығысында орналасқан Пегги Пойнтпен де бөліседі. Бұл елді мекен Санкт-Маргарет шығанағының шығыс бөлігін көрсетеді.
Peggy's Cove is 43 kilometers (26 miles) southwest of Downtown Halifax and comprises one of the numerous small fishing communities located around the perimeter of the Chebucto Peninsula. The community is named after the cove of the same name, a name also shared with Peggy's Point, immediately to the east of the cove. The village marks the eastern point of the St. Margarets Bay.
Тарих
Бұл шығанақтың алғаш рет тіркелген аты 1766 жылы Шығыс нүктесінің порты немесе Пеггс порты болды. Ауылдың аты, мүмкін, Сент-Маргарет шығанағынан (Пегги – Маргарет есімінің лақап аты) шыққан, оны Самуэль де Шамплен анасы Маргарита Ле Руаның құрметіне атаған. Осы аттың шығу тегін түсіндіру үшін көптеген халық әңгімелері пайда болды. Бір әңгіме бойынша, ауыл алғашқы қоныс аударғанның әйелінің құрметіне аталған болуы мүмкін. Көп тараған аңыз бойынша, бұл ат шығанаққа жақын орналасқан Халибут тасының жанындағы кеме апаттан аман қалған жалғыз адамнан алынған. Суретші және жергілікті тұрғын Уильям де Гарт ол жас әйел болған десе, енді біреулер оның есімін есінде ұстауға тым жас болған қыз екенін, ал оны асыраған отбасы Пегги деп атаған дейді. Кеме апатынан аман қалған жас бойжеткен 1800 жылы шығанақтың жергілікті тұрғынына үйленді және «Шығанақтың Пеггиі» деп танылды, ол шығанақ айналасынан келген қонақтарды тартты, олар ауылды Пегги шығанағы деп атады. Ауыл 1811 жылы Нова-Скотия провинциясы неміс тегінен шыққан алты отбасыға жер берген кезде құрылды. Қоныс аударушылар балық аулауды өмір тіршіліктерінің негізгі көзі ретінде пайдаланды, сонымен қатар топырағы құнарлы болған жерлерде егін өсірді. Олар мал жаю үшін айналасындағы жерлерді пайдаланды. 1900 жылдардың басында халық саны шамамен 300-ге жетті. Қоғамда мектеп, шіркеу, дүкен, лобстер консервілеу зауыты және шығанақта орналасқан түрлі өлшемдегі қайықтар болды. Пегги шығанағына көптеген суретшілер мен фотографтар келді. Жолдар жақсарған сайын туристердің саны да артты. Бүгінде халық саны азайған, бірақ Пегги шығанағы белсенді балық аулау ауылы және танымал туристік орын болып қала береді. 2003 жылы Хуан дауылынан болған су тасқынынан Пегги шығанағындағы жолдар мен бірнеше үйлер зардап шекті, сондай-ақ шығанақтың толқын қорғағышы да зақымдалды. 2009 жылы Билл дауылы толқын қорғағышын одан әрі бұзып, үй мен сыйлық дүкеніне ауыр зиян келтірді және шығанақтың ерекше ағаш балық сарайларының бірін алып кетті. 2021 жылдың қаңтар айында федералды және провинциялық үкіметтер Пегги шығанағында 3,1 миллион долларлық қолжетімді көру платформасының құрылысы туралы хабарлады, ол 2021 жылдың маусым айында ашылуы тиіс болды. Үлкен платформа аймағы 2021 жылдың қазан айында ресми түрде ашылды; келушілер тастарда жүруге рұқсат етілгенімен, 1300 шаршы метрлік палуба аймағы қауіпсіз. Ол кезде инфрақұрылымды жақсартудың жобалық жоспарына сәйкес басқа да өзгерістер күтіліп жатты.
The first recorded name of the cove was Eastern Point Harbour or Peggs Harbour in 1766. The village is likely named after Saint Margaret's Bay (Peggy being a nickname for Margaret), which Samuel de Champlain named after his mother Marguerite Le Roy. There has been much folklore created to explain the name. One story suggests the village may have been named after the wife of an early settler. The popular legend claims that the name came from the sole survivor of a shipwreck at Halibut Rock near the cove. Artist and resident William deGarthe said she was a young woman while others claim she was a little girl too young to remember her name and the family who adopted her called her Peggy. The young shipwreck survivor married a resident of the cove in 1800 and became known as "Peggy of the Cove", attracting visitors from around the bay who eventually named the village Peggy's Cove, after her nickname. The village was founded in 1811 when the Province of Nova Scotia issued a land grant of more than to six families of German descent. The settlers relied on fishing as the mainstay of their economy but also farmed where the soil was fertile. They used surrounding lands to pasture cattle. In the early 1900s the population peaked at about 300. The community supported a schoolhouse, church, general store, lobster cannery and boats of all sizes that were nestled in the cove. Many artists and photographers flocked to Peggy's Cove. As roads improved, the number of tourists increased. Today the population is smaller but Peggy's Cove remains an active fishing village and a favourite tourist destination. Roads and several homes were badly damaged at Peggy's Cove in 2003 by the extensive flooding that accompanied Hurricane Juan, which also damaged the cove's breakwater. The breakwater was further washed away by Hurricane Bill in 2009, allowing waves to seriously damage a home and gift shop, and washed away one of the cove's characteristic wooden fish sheds. In January 2021, the federal and provincial governments announced the construction of a $3.1 million accessible viewing platform at Peggy's Cove, to open in June 2021. The large platform area officially opened in October 2021; while visitors are allowed to walk on the rocks too, the 1,300 square metre deck area is safer. At that time, other changes were still pending, based on a draft Master Plan for infrastructure improvement.
Туризм
Бастапқыда қауымның экономикасы балық шаруашылығына негізделген. Бірақ, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін туризм экономикалық маңыздылығы тұрғысынан балық аулаудан озып кетті. Бүгінде Пегги-Коув маңызды туристік орынға айналды, бірақ оның тұрғындары әлі де лобстер аулайды және қауым өзінің қарапайым, дамылмаған сыртқы түрін сақтап келеді. Пегги-Коув маңындағы аймақтық муниципалитет және провинциялық үкімет жерді пайдалануға қатысты қатаң ережелер енгізді, көптеген жағдайларда мүліктерді салуға тыйым салынды. Сондай-ақ, жыл бойы тұратын тұрғындар үшін жылжымайтын мүліктің құнының өсуін болдырмау мақсатында, қауымда кім тұра алатынына шектеулер қойылған. Пегги-Коувтағы жалғыз шіркеу – тарихи Карпентер готика стиліндегі Санкт-Джон ағылшын шіркеуі – муниципалдық мұра нысаны болып табылады. 1937 жылы Пегги-Коувтағы шағын ғимаратта алғашқы қоғамдық сурет галереясы, шайхана және сыйлық дүкені ашылды.
From its inception, the community's economy revolved around fishery. However, tourism began to overtake fishing in economic importance following the Second World War. Today, Peggy's Cove is a major tourist attraction, although its inhabitants still fish for lobster, and the community maintains a rustic undeveloped appearance. The regional municipality and the provincial government have strict land use regulations in the vicinity of Peggy's Cove, with most property development being prohibited. Similarly there are restrictions on who can live in the community to prevent inflation of property values for year round residents. The historic Carpenter Gothic style St. John's Anglican Church, the only church in Peggy's Cove, is a municipally designated heritage site. The first public art gallery, tea room, and gift shop was opened in a shack in Peggy's Cove in 1937.
Геология
400 миллион жыл бұрын, девон дәуірінде Жер қыртысының тектоникалық қозғалысы Жердің ішкі қабаттарынан балқыған материалдың көтерілуіне жағдай жасады. Осыдан бүгінгі таңда көрініс беретін тау жыныстары пайда болды және олар Ұлы Нова Скотия батолиттің бір бөлігін құрайды. Пегги-Коув және оның төңірегіндегі жер бедері кейін мұздықтардың жылжуы және мұхиттың толқындары арқылы қалыптасты. Шамамен 20 000 жыл бұрын, Канаданың Арктикалық аймағынан оңтүстікке қарай мұздық қозғалды және Солтүстік Американың көп бөлігін жапты. Мұздықтардың еруі мен жылжуымен бірге, мұздық тау жыныстарының үлкен бөліктерін, өсімдіктерді және жоғарғы топырақты алып тастады. Еріген мұздықтар мұхитқа ағып, теңіз деңгейінің өзгеруімен бірге ойыстарды сумен толтырып, шығанақтар мен бұғаздарды құрады. 415 миллион жылдық девон гранитінен тұратын үлкен тас блоктары, мұздықтардың жылжуымен алысқа тасылып, мұз кері шегінген кезде жер бетіне қалдырылды, соның салдарынан қираған жерлер пайда болды. Мұздық мұз бен тау жыныстарының қозғалысы тау жынысының бетінде әлі де көрінетін іздер қалдырды. Пегги-Коувтың сұлулығын сақтау үшін қорғалатын аймақ деп жарияланды. 1962 жылы қабылданған Пегги-Коув комиссиясы туралы заң, ауылдың және оның төңірегіндегі құрылыс салуға тыйым салады және Пегги-Коувтың ішіндегі дамуды шектейді. Бұл аймақ Үндістан портынан Батыс Доверге дейін созылып, жазықтарды, батпақтарды, ішкі көлдерді және жартасты жағалауды қамтиды.
More than 400 million years ago, in the Devonian Period, the plate tectonics movement of the Earth's crust allowed molten material to bubble up from the Earth's interior. This formed the rocks seen today and are part of the Great Nova Scotia batholith. The landscape of Peggy's Cove and surrounding areas was subsequently carved by the migration of glaciers and the ocean tides. About 20,000 years ago, an ice ridge moved south from Canada's Arctic region covering much of North America. Along with the ebb and flow of the glaciers, the ice ridge eventually melted and shifted and in the process scooped away and scoured large sections of rock, vegetation and topsoil. As melted land glaciers flowed back to the oceans the changing tidal flows and rising sea levels filled the scarred areas with water, forming coves and inlets. Large boulders composed of 415 million year old Devonian granite, called glacial erratics, were lifted by the ice and carried for long distances before being deposited upon the landscape as the ice receded, leaving rugged barrens. The movement of the glacial ice and rocks left scouring marks in the bedrock that are still visible. Peggy's Cove has been declared a preservation area to protect its rugged beauty. The Peggy's Cove Commission Act, passed in 1962, prohibits development in and around the surrounding village and restricts development within Peggy's Cove. The area comprised about stretching from Indian Harbour to West Dover and includes barrens, bogs, inland ponds, and rocky coastline.
Атлант мұхиты
Атлантика мұхитының су ағысы шамамен жүреді. Жазда мұхит температурасы 12 мен 20°C (54–68°F) аралығында, ал қыста 0,5 мен 4,5°C (33–40°F) аралығында болады. Мұхит жыл бойы құрлықтағы ауа температурасын теңдестіреді. Теңіз түбінің пішіні және көптеген теңіз ағымдары Атлант жағалауында теңіз фаунасының бай әртүрлілігін қамтамасыз етеді. Арктикадан оңтүстікке қарай ағып келетін Лабрадор ағыны жаз айларында мұхитты салқындатады. Жағалаудан тыс, Кариб теңізінен Солтүстік Еуропаға қарай солтүстік-батысқа қарай саяхаттайтын Гольфстрим ағыны мұхит суларын жылытады. Жаңа Шотландия жағалауындағы ағындардың қосылуы Санкт-Маргарет шығанағына арктикалық және тропикалық ерекше түрлерді әкеледі. Теңіз фаунасына Атлантикалық көк тунец, ақ бүйірлі және ақ мүңкілді дельфиндер, сондай-ақ, естіктер жатады. Құрып бара жатқан Атлантикалық жұмсақ қабықты теңіз тасбақаларын жағалауға жақын суларда кездестіруге болады. Суда құрып бара жатқан киттер мен көптеген басқа да түрлер табылған.
The Atlantic tide runs about The ocean temperature ranges between 12 and 20°C (54–68°F) in the summer and falls to between 0.5 and 4.5°C (33–40°F) in the winter. The ocean moderates the air temperature over the land year round. The shape of the ocean floor and the numerous ocean currents facilitate a rich diversity of marine life along the Atlantic coastline. The Labrador Current flowing south from the Arctic cools the ocean during the summer months. Offshore, the Gulf Stream, travelling northwest from the Caribbean to the northern Europe warms the ocean waters. The confluence of currents off Nova Scotia brings unusual Arctic and tropical species to St. Margarets Bay. Marine life includes Atlantic bluefin tuna, white sided and white beaked dolphins, and pinnipeds. Endangered Atlantic leatherback sea turtles are seen in the waters near shore. Endangered right whales and many other species are found in the waters.
Мәдени әсері
Бұл шығанақ Брайан Дойлдың 1976 жылы жазылған "Сен мені Пегги шығанағынан аласың" атты жасөспірімдер романының оқиғасы болған жер. Роман Дон МакБриартидің режиссерлігімен фильмге түсірілді және 1982 жылы Beacon Films, Inc. компаниясы одан бейнежазба шығарды. 2016 жылы Таиландта Пегги шығанағы тақырыбындағы демалыс орталығы ашылғаны жарияланды.
The cove was the scene of a youth novel by Bryan Doyle called You Can Pick Me up at Peggy's Cove (1976), which was made into a film directed by Don McBrearty and into a video released by Beacon Films, Inc., in 1982. In 2016 it was announced that a Peggy's Cove–themed resort had opened in Thailand.
Уильям де Гарт
Скульптор және суретші Уильям Э. де Гарт Пегги Ковта өмір сүрді. Оның туындыларын көрсететін галерея әр жылдың 1 мамырынан 31 қазанға дейін жұртшылыққа ашық. Галереяның сыртында, Уильям Э. де Гарт провинциялық паркінде, оюлы гранитті тас тізілімі орналасқан. Бұл 30 метрлік (100 футтық) мүсінді де Гарт «Нова-Скотиялық балықшыларға арналған мәңгілік ескерткіш» ретінде жасаған. Онда 32 балықшы, олардың әйелдері мен балалары, теңізшілердің қасиетті қамқоршысы – қасиетті Эльмоның қанаттарымен және аңызға толы Пегги бейнеленген.
Sculptor and painter William E. deGarthe lived in Peggy's Cove. A gallery exhibiting his work is open to the public between May 1 and October 31 each year. Outside the gallery, in the William E. deGarthe Provincial Park, is a carved granite outcropping. This 30 m (100 ft) sculpture was carved by deGarthe as "a lasting monument to Nova Scotian fishermen". It depicts 32 fishermen, their wives, and children enveloped by the wings of St Elmo, the patron saint of sailors, as well as the legendary Peggy.
Swissair 111 рейсі
1998 жылғы 2 қыркүйекте Swissair 111 рейсі Пегги-Коувтан оңтүстік-батысқа қарай шамамен сегіз шақырым (бес миль) жердегі Сент-Маргарет шығанағына құлады, нәтижесінде барлығы 229 адам қаза тапты. Шығанақ іздеу-құтқару, апаттың қалдықтарын іздеу және апатты тергеу жұмыстарына қатысқан алғашқы көмекшілердің біріне айналды. Апат орнына алғаш жеткен CCGA еріктілерінің көп бөлігі Пегги-Коув және айналасындағы порстардан шыққан жеке меншіктегі балық аулау қайықтары болды. Апаттан кейінгі күндері көптеген отбасылар мен бұқаралық ақпарат құралдары апат орнын көру үшін Пегги-Коувқа келді. Кейбір құрбандардың туыстары белгісіз қалдықтарды жерлеу жоспарларына наразылық білдірді, олардың ескерткіш орнында жерленуі керек деп ойлады.
On September 2, 1998, Swissair Flight 111 crashed into St. Margaret's Bay approximately eight kilometres (five miles) southwest of Peggy's Cove with the loss of all 229 aboard. The cove became one of the staging areas for first responders that were involved in the search and rescue response, crash recovery operation, and investigation of the crash. Many of the CCGA volunteers that were first to approach the crash site were privately owned fishing boats that were operating out of Peggy's Cove and surrounding harbours. In the days following the crash many families and media came to Peggy's Cove to see the crash site. Some of the victims' family members were displeased with the plans for burial of unidentified remains, believing they should have been buried at the site of the memorial.