Кіріспе

Carrozzeria Ghia SpA (Туринде 1916 жылы құрылған) – итальяндық автомобиль дизайны мен кузов жасау фирмасы, оны Джачинто Гиа және Гарильо "Carrozzeria Ghia & Gariglio" деген атпен құрған. Бас кеңсесі Турин қаласындағы Корсо Гульельмо Марони, 4 мекенжайында орналасқан. Қазіргі таңда компания Ford Motor Company компаниясына тиесілі және Ford-тың аймақтағы еншілес компаниясы арқылы Еуропа нарығына бағытталған. Ғсырлар бойы Ghia компаниясы Alfa Romeo, Chrysler, Ferrari, Fiat, Ford, Jaguar және Volkswagen сияқты көптеген автомобиль өндірушілері үшін көптеген кузовтар жасады.

Тарих

Ghia бастапқыда жеңіл алюминийден жасалған автомобильдер шығарды, ал Alfa Romeo 6C 1500 үлкен танымалдылыққа ие болды, ол Mille Miglia (1929) жарысын жеңіп алды. Екінші дүниежүзілік соғыс аралығында Ghia, Alfa Romeo, Fiat және Lancia үшін арнайы кузовтар жобалады, ең танымалдарының бірі Fiat 508 Balilla спорттық купесі (1933) болды. Зауыт, екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі әуе шабуылынан қиратылғаннан кейін, Via Tomassi Grossi көшесінде қайта салынды (1943). Ghia қайтыс болғаннан кейін (1944), компания Марио Боано мен Джорджио Альбертиге сатылды. Ghia Aigle еншілес компаниясы Швейцарияның Айгл қаласында құрылды (1948). Боано мен компанияның Неапольде туған бас инженері және дизайнері Луиджи Сегре арасындағы келіспеушіліктерден кейін, Боано 1953 жылы компаниядан кетіп, 1954 жылы компанияның меншік құқығы Сегреге өтті. Луиджи Сегре басқаруымен, 1953 және 1957 жылдар аралығында Джованни Савонуцци Direttore Tecnico Progettazione e Produzione Carrozzerie e Stile қызметін атқарды және Ghia-ны бүкіл әлемде автомобиль дизайны бағыттарын анықтаған итальяндық стильдің ең ықпалды жақтауы ретінде орнықтырды. 1953 және 1963 жылдар аралығында көптеген шетелдік фирмалар Ghia дизайнына тапсырыс берді, мысалы Volkswagen (Karmann Ghia) және Volvo. Chrysler және оның дизайнері Virgil Exner 15 жыл бойы тығыз серіктес болды, нәтижесінде он сегіз Chrysler Ghia Specials (1951–53), K 310, Chrysler Norseman, Imperial Crown лимузиндері (олардың белгілі иелері Джеки Кеннеди және Нельсон Рокфеллер болды) және тағы да басқалар жасалды. Тіпті бірнеше Ghia кузовы бар Ferrari автомобильдері де бар. Ghia сонымен қатар, қысқа өмір сүрген Dual Ghia жобасына қатысты. Ghia-ның өндірісі әрқашан өте төмен деңгейде болды, бұл компанияның өнімдеріне басқа итальяндық кузов жасаушылардан гөрі одан да эксклюзивтілік берді. 1953 жылдың маусым айында Renault компаниясының төрағасы Пьер Лефаушо, Renault Dauphine үшін Carrozzeria Ghia компаниясынан көмек сұрады. 1953 жылы Боано Fiat компаниясына кетті, зауыт Via Agostino da Montefeltro көшесіне көшірілді, ал Луиджи Сегре басқаруды өз қолына алды. Ghia кейін Pietro Frua-ны Ghia Design (1957–60) басшысы етіп тағайындады, ол Renault Floride-ні жобалады. 1963 жылы Сегре қайтыс болғаннан кейін, 1965 жылы Ghia Рамфис Трухильоға сатылды, ол өз кезегінде 1967 жылы компанияны бәсекелес дизайн үйінің иесі Алехандро де Томасоға сатты. Де Томасо Ghia-ны табысты басқара алмады және 1970 жылы ол өз үлесін Ford Motor Company-ге сатты. Бұл кезеңде Ghia, Ford V8 қозғалтқышымен жабдықталған, жоғары өнімділікке ие, ортада қозғалтқышы орналасқан De Tomaso Pantera машинасына ішінара қатысты. Содан бері Ghia студиясы Ford of Europe компаниясының стильдеу бөлімінің ажырамас бөлігіне айналды – көбінесе концепт-карлар жасады, бірақ кейбір өндірістік үлгілер де осы фирмамен жобаланды – ең танымалдарының бірі 1976 жылы Ghia-ның Том Джаардасы жасаған Ford Fiesta Mk1 болды. Бұдан басқа, Ford-тың Ghia-ға иелігінің ең айқын белгісі – оның еуропалық модельдерінің сәнді жабдықталу деңгейін білдіру үшін көп жылдар бойы осы атауды қолдануы болды (төменде).

Гия L6.4

Dual Ghia жобасы аяқталғаннан кейін, 1961 жылы жаңа Ghia L6.4 пайда болды. Бұрынғыдан аз Мопар бөлшектері қолданылды, бірақ автомобильдің арнайы жасалғандығы өте жоғары бағаға әкеп соқты, және 1963 жылы өндіріс тоқтатылғанда барлығы 25 (немесе 26) автомобиль ғана жасалды. Автомобильдің Chrysler V8 қозғалтқышы SAE стандартына сай келеді, ал аспа және беріліс бөліктері де Chrysler өндіріс желісінен қолмен таңдалды. Алдыңғы және артқы орындықтар жеке-жеке орналасқан.

Ghia 450 SS

1963 жылы Турин көрмесінде Ghia, Fiat 2300 негізінде жасалған Ghia G230 S моделін көрсетті. Fiat 2300 Coupé-ден, сонымен қатар Ghia компаниясымен жобаланып, құрастырылғаннан өзгеше, екі орындық G230S Gilco мамандары жобалаған және құрастырған құбырлы кеңістіктік конструкцияға орнатылды. Барлығы төрт дана жасалды: екі купе және екі кабриолет. Ghia иесі Луиджи Сегре осы машинаның жасалуын ынталандырды, бірақ оның күтпеген және ерте қайтысынан кейін G230 S ешқашан өндіріске енбеді. Алайда, 1965 жылы кино және теледидар продюсері Бёрт Шугарман Road & Track журналының мұқабасында G230 S суретін көріп, Ghia компаниясын ұқсас дизайнды қолдана отырып, тағы бір машина жасауға көндірді. Соның нәтижесінде Ghia 450 SS пайда болды, бұл Ghia компаниясының Chrysler компаниясымен ынтымақтастығын жалғастырды, ол компанияның жақында таныстырылған "LA" V8 қозғалтқышын пайдаланды. Автомобильдің көптеген бөліктері мен жүйелері Plymouth Barracuda-дан алынғандықтан, алғашқы машиналардың бірге Barracuda нұсқаулықтары келді, кейбір беттері қиып тасталған. 450 SS кіші G230 S сияқты дизайнды қолданды, бірақ оның қолмен соғылған болат панельдері дәстүрлі және мықты сатылы рамаға орнатылды. Кіші машинадан айырмашылығы, 450 SS 2+2 дизайнында жасалды, артқы орындықтар қарастырылған. Алайда, ол Bertone компаниясынан Ghia компаниясына 1965 жылдың соңында ғана ауысты – 450 SS-ке көп әсер ете алмайтын, өйткені ол шын мәнінде Серджио Сартореллимен жобаланған. Гиуджаро машинаны көрсету алдында решетканы, алдыңғы бамперді және артқы бөлігін қайта қарастырды. Ghia студиясы Ford компаниясының бренді астында түрлі концепт-машиналар жасады.