Кіріспе

Финн музыканты, композитор және продюсер (1952–2008)

Юсси Пекка Похола (13 қаңтар 1952 – 27 қараша 2008) Сибелиус академиясында классикалық фортепиано мен скрипканы оқыған. The Boys (suomalainen yhtye) (ағайынды Ээро мен Юсси Райттинен басқарған фин тобы) тобындағы жұмысынан кейін, ол 1970 жылы Wigwam тобына қосылды, 1972 жылы жеке карьерасын бастау үшін топтан кеткенге дейін олардың екі альбомына үлес қосты (бірақ ол 1974 жылы Wigwam-ның Being альбомына қайта үлес қосты). Похоланың 1972 жылы шыққан "Pihkasilmä Kaarnakorva" (Resin Eye Bark Ear) атты тұңғыш жеке альбомы Франк Заппаның шығармаларына ерекше ұқсас келеді. Wigwam тобынан кеткеннен кейін Похола қысқа уақыт бойы Юкка Толонен тобында ойнады. 1974 жылы Финляндияда оның екінші жеке альбомы "Fi" (Bialoipokku the Magpie) жарық көрді. Альбомда Похоланың дыбысы ерекше бағытта дамыды, керней, саксофон және фортепиано жиі қолданылды. Жаздық әсерге толы бұл альбом Virgin Records компаниясының жетекшісі Ричард Брэнсонның қызығушылығын оятып, келесі жылы оны Ұлыбританияда B the Magpie деген атпен шығарды. Альбом 2010 жылдың қазан айында Cherry Red Records компаниясы арқылы қайта жарық көрді. Virgin компаниясының өтініші бойынша Похола Майк Олдфилдпен бірігіп, 1977 жылы Финляндияда Keesojen Lehto (Grove of the Keeso) және Ұлыбританияда The Mathematician's Air Display деп аталған үшінші жеке альбомын жаздырды. Альбом Германияда (1981, альбом және кассета) және Италияда (1987) Mike & Sally Oldfield / Pekka Pohjola ретінде шығарылды. Альбом 1981 жылы Нидерландыда Happy Bird лейблінде The Consequences of Indecisions деген атпен жарық көрді және Pohjola есімінен гөрі Oldfield есімімен байланыстырылды. Олдфилд Похоладан 1978 жылғы гастрольдік турнеге қатысуын сұрады, және Похола 1979 жылы шыққан Олдфилдтің "Exposed" концерттік альбомында естіледі. 1978 жылы Похола The Group тобын құрды, сол жылы олар өз атымен аталатын альбом шығарды. 1979 жылы Похола өзінің төртінші жеке альбомы Visitation-ті шығарды. Похоланың 1970-ші жылдардағы барлық жеке альбомдарында фантастикалық элементтер болды, бірақ бұл әсерлер 1979 жылғы Visitation альбомында ең күшті сезіледі.

1980 жылдар

1980 жылы топ өзінің атын Pekka Pohjola Group деп өзгертіп, Kätkävaaran Lohikäärme (Кэтkäваараның Аждаһасы) альбомын шығарды. Топ екінші альбомын шығарғаннан кейін көп ұзамай тарады. Похоланың келесі жеке альбомы Urban Tango 1982 жылы жарық көрді. Бұл 70-жылдардағы фантастика мен табиғаттан шабыттанған туындыларынан түбегейлі өзгешелік болды. Бұл сонымен қатар Пека Похоланың ән шұрығы түсінікті айтылған алғашқы альбомы болды, вокалды Кассу Халонен орындады. Urban Tango – Pohjola-ның Pohjola Records лейблінде шыққан тұңғыш альбомы. Оның келесі альбомы 1983 жылы Ханну Хейкинхаймоның Jokamies (АҚШ және Германияда 1984 жылы Everyman деген атпен жарық көрген) фильміне жазылған саундтрек болды. Альбом синтезаторларды көп пайдаланғанымен ерекшеленді. 1985 жылы шыққан Space Waltz, Urban Tango (1982) альбомында алғаш естілген тақырыптарды одан әрі зерттеді. 1986 жылғы Flight of the Angel Похоланың 80-жылдардағы соңғы альбомы болды. Келесі жылы оның материалдарының жинағы New Impressionist деген атпен жарық көрді. Похоланың 1980-жылдары АҚШ-тағы лейблі Breakthru' Records болды, ол Роберт Сильверштейннің 1983 жылы құрған аудиофильді лейбл. 1984 жылы компакт-дискінің пайда болуы тәуелсіз американдық лейблдерге АҚШ-та CD-дискілерді басып шығаруды өте қиын етіп берді, себебі алғашқы өндіріс орындары Индианадағы Sony зауытынан басқа Германия мен Жапонияда болды. Нәтижесінде, Breakthru' 1984 және 1986 жылдары музыка бизнесінің жылдам өзгеріп жатқан аудио ландшафтына бейімделу үшін адал емес дистрибьюторларға құқықтарын жоғалтты. 1985 жылы Space Waltz альбомының жарық көргенімен, Breakthru' Records Похоланың компакт-дискісін шығарған алғашқы лейбл атанды. CD-де шығарылған Похоланың алғашқы альбомы Space Waltz Нью-Йорктегі мастерлеу инженері Грег Калбинің мастерлеуімен жасалды. Швейцарияда CD-де басылған Space Waltz сонымен қатар Breakthru' Records аудиофильді винил және кассета форматында да шығарды. Роберт Сильверштейннің 1980 жылы Похоламен жасаған сұхбатын Music Web Express 3000 (www. mwe3. com) веб-сайтынан табуға болады.

Кейінгі өмір және өлім

80-жылдардың аяғында Похола 1-ші симфонияны ("No. 1") жазды, ол 1989 жылы тұңғыш рет орындалып, 1990 жылы AVANTI! музыкалық тобының орындауында CD-де шығарылды. 1992 жылы музыкалық аренаға оралған Похола өзінің тоғызыншы жеке альбомын – «Changing Waters» шығарды. Альбомның дыбысы Похоланың 80-жылдардағы гитараға негізделген туындыларынан мүлдем өзгеше болды, тыныш, фортепианоға басымдығы бар дыбыс кеңістігін ұсынды. «Changing Waters» 1993 жылдың көктемінде халықаралық деңгейде жарық көрді. Альбомда финляндияның көрнекті музыканттары – Сеппо Кантонен (сахнадағы аспаптар), Маркку Канерва (гитара) және Ансси Никанен (доп) өнер көрсетті, олар Похоланың тұрақты тобына айналды. 1995 жылдың мамырында Похола 1994 жылдың қарашасында Токиода өткен үш концерттік орындалымнан жасалған «Live in Japan» альбомын шығарды. Осы жылы Похола «Heavy Jazz Live in Helsinki and Tokyo» атты қос дискілік альбомын жариялады. Оның келесі студиялық альбомы «Pewit» 1997 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. 2001 жылдың мамырында Пекка Похола «Views» альбомын шығарды, онда ол «Urban Tango» (1982) және «Space Waltz» (1985) альбомындағы берік гитаралық дыбысты жұмсартты, оның орнына джаз және поп классикалық аранжировкаларға көбірек назар аударды, скрипка мен духовой аспаптарды кеңінен пайдаланды. «Views» альбомындағы гитарамен орындалған жалғыз ән – Чарльз Буковскидің өлеңіне негізделген «The Red Porsche». Похоланың «B the Magpie» (1974) альбомынан алынған «The Madness Subsides» шығармасы DJ Shadow-тың «Midnight in a Perfect World» әніндегі бас партиясы ретінде қолданылды, бұл ән оның өте табысты «Endtroducing» (1996) дебюттік альбомында жарық көрген. 2008 жылдың 27 қарашасында алкоголизммен күрескен Похола 56 жасында эпилепсиялық ұстамадан көз жұмды.

Отбасы

Пекка Похола танымал Похола музыкалық отбасының мүшесі болды. Оның әкесі хор жетекшісі және виолончельші болған. Хореограф және музыка педагогы Эркки Похола және скрипкашы және дирижер Пааво Похола оның інілері, ал пианист Лииза Похола оның әпкесі болды. Оның кіші інісі Юкка Похола скрипкашы. Оның үш ұлының бірі - Вернери Похола - трубашы, ал екіншісі - Ильмари Похола - тромбонист. Оның туыстарының арасында дирижер Сакари Орамо, виолончелист Матти Похола және композитор Сеппо Похола бар.