Квинс Университетінің радиостансасының тарихы

Кіріспе

Квинс Университетінің радиостанциясы Кингстон, Онтарио

CFRC FM (101,9 МГц) – Канаданың Онтарио штатының Кингстон қаласындағы Квинс Университетінің коммерциялық емес кампус радиостанциясы. Станцияның радио тарихы Канададағы ең ұзақтарының бірі, 1922 жылдан бері тәжірибелік хабарлар таратылып келеді. CFRC FM Квинс университетінің студенттері мен оқытушыларына, сондай-ақ Кингстон қаласының тұрғындарына қызмет көрсетеді. Бұл радиостанция Ұлттық кампус және қоғамдық радио қауымдастығының мүшесі. CFRC FM радиостанциясының тиімді сәулелену қуаты (ERP) 3000 Вт құрайды. Трансляциялық бергіш Кингстон қаласындағы Стейшн-роудта, Макдональд Картье тас жолының (Онтарионың 401-ші тас жолы) жанында орналасқан.

Тарих

Артур Циммерман станцияның толық ауызша тарихын жинақтады, ол 1982 жылы станция эфирінде берілді және 1991 жылы кітап түрінде жарияланды. Кингстондағы радио технологиясының тарихы таңғажайып түрде ұзақ, ол Queen университетінің алғашқы жалпы инженерия профессоры Джеймс Лестер Уиллис Гиллдің алғашқы радио тәжірибелеріне дейін жетеді. Ол 1902 жылдың 28 сәуірінде, Гюльельмо Марконидің Сигнал-Хиллден Атлант мұхиты арқылы алғашқы сәтті хабар жібергенінен кейін небәрі төрт ай өткен соң, Queen университетінің шақыру лекциясында сымсыз телеграфтың алғашқы қоғамдық көрмесін ұйымдастырды. 1910 жылдары Гилл сымсыз технология және теория бойынша тұрақты курстар оқыды. 1915 жылы профессор Гилл Баррифилд әскери лагерінде Queen университетінің сымсыз телеграфын орнатты және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас күштердің сымсыз және радио технологиясын пайдалануына тікелей үлес қосты. Гиллдің студенттерінен азаматтардың тобы соңғы қолжетімді сымсыз технологиямен тәжірибе жасаған бейресми сымсыз клуб құрды. Профессор Дуглас Джемметтің көмегімен 1922 жылдың көктемінде тәжірибелік станция лицензиясы (9BT) алынды. Станцияның жабдықтары Электр инженерия ғимаратының жертөлесінде (кейін екінші қабатқа көшірілді), Флеминг Холлда (Сэр Сэндфорд Флемингтің құрметіне аталған) орналастырылды. Оның қуаты шамамен 250 ватт болды және қашықтығы 160 километрге жететін деп есептелді. 9BT станциясының алдын ала жоспарланбаған хабарлары болғанымен, станцияның алғашқы ресми қоғамдық хабар таратуы 1922 жылдың 7 қазанында болды, профессор Ричард О. Жоллифф Queen және McGill командалары арасындағы футбол ойынын тікелей эфирде берді. (Ол кезде университеттегі футбол/регби командасы, Queen Tricolour үш жыл қатарынан Грей Капты жеңіп алды, және CFRC қазіргі шақыру әріптері тағайындалған кезде олардың мағынасы «Канаданың әйгілі регби чемпиондары» дегенді білдіретіні туралы кең таралған миф бар; бұл аббревиатура мүмкін болғанымен, жай ғана кездейсоқ келісім болды). Кейбір студент хабар таратушылар CFRC «Қатыгездердің қызығын көретіндер» дегенді білдіреді деді. 1923 жылдың басында түлектердің қайырымдылығы арқасында жақсырақ, сенімдірек тарату жабдықтарын сатып алу мүмкін болды және 1923 жылдың шілдесіне дейін CFRC шақыру әріптерімен жеке коммерциялық лицензия алынды. CFRC Кингстонның жалғыз радиостанциясы болды және 1934 жылы жаңа Канада радио хабар тарату комиссиясынан бағдарламаларды эфирге шығара бастады, 1936 жылы Кингстон Уиг Стандарт газетімен коммерциялық серіктестікке ие болды. 1936 жылы КРБК Канада радио хабар тарату корпорациясымен алмастырылғанда CFRC филиалға айналды. 1938 жылы, мүмкін, станцияның ең маңызды хабарламасы болған АҚШ президенті Франклин Делано Рузвельттің университеттің шақыру сөзін CFRC Солтүстік Американың барлық радио желілеріне таратып берді. CFRC бірнеше жыл бойы CBC станциясы болып қалды, бірақ әлсіз сигналмен және университет оған салған коммерциялық шектеулермен (мысалы, патенттік дәрі-дәрмектерді жарнамалауға тыйым салу) Уиг Стандарт өз станциясын іздеді және 1942 жылы CKWS 960 (қазір FM станциясы) іске қосылды, ол кезде CKWS CFRC-нің CBC филиалдығын және оның коммерциялық лицензиясын алды. Станция 1945 жылға дейін университеттің Электр инженерия факультетінің тәжірибелік орталығына айналды, содан кейін ол жазғы радио институтының бөлігі ретінде шектеулі негізде бағдарламалауды қайта бастады – CBC-мен бірлесіп жүргізілетін хабар таратушыларға арналған оқу бағдарламасы және одан кейін Queen университетінің драмалық үйірмесінің коммерциялық емес радиоспектакльдерін эфирге шығарды. Станция алғаш рет хабар тарата бастағаннан бері CFRC жиіліктерін бірнеше рет өзгертті, содан кейін 1941 жылдың 29 наурызында 1490 AM жиілігінде тоқтады. 1954 жылы CFRC FM станциясы 91.9 мегагерц жиілігінде CFRC 1490 бағдарламаларын бір уақытта тарату үшін эфирге шықты. 1957 жылы университет Маргарет Ангусты радионың алғашқы директоры етіп тағайындады және студенттер оның қадағалауымен толыққанды кампустық радиостанция ретінде станцияны басқару және бағдарлама жасау үшін CFRC радио клубын құрды. 1990 жылы AM жиілігі тоқтатылды және барлық CFRC бағдарламалары FM жиілігіне (ол 1970 жылдан бері жеке бағдарламаларды таратып келеді) және жаңа стерео таратуына көшірілді. CRTC ережелерінің өзгеруіне байланысты CFRC-нің меншік құқығы 2012 жылдан 2014 жылға дейін өзгертіліп, ол тәуелсіз қызметке айналды, енді AMS-ке тиесілі емес және оны басқармайды. Тіркелген коммерциялық емес корпорация ретінде CFRC 101.9 FM радиостанциясы Queen's University-ге тиесілі және басқарылады. CFRC сонымен қатар тәуелсіз подкаст өндірісі үшін оқыту мен ресурстар ұсынатын подкаст желісін ұйымдастырады.

A comprehensive oral history of the station was compiled by Arthur Zimmerman, which was broadcast on the station in 1982 and was published in book form in 1991. Radio technology has a surprisingly long history in Kingston, dating back to the early radio experimentations of Queen's first Professor of General Engineering, James Lester Willis Gill. He mounted the first public exhibition of wireless telegraphy at a Queen's Convocation lecture on April 28, 1902, only four months after Guglielmo Marconi's first successful trans Atlantic transmission from Signal Hill. By the 1910s regular courses on wireless technology and theory were being taught by Gill, and Professor Gill set up the Queen's wireless telegraph sets at Barriefield war Camp in 1915 and contributed directly to the use of wireless and radio technologies by the Allied forces during World War I. An informal wireless club was formed by a group of Gill's students, who kept experimenting with the latest available wireless technology. With the help of Professor Douglas Jemmett an experimental station license (9BT) was obtained in the spring of 1922. The station's equipment was housed in the basement (later moved to the second floor) of the Electrical Engineering building, Fleming Hall (named after Sir Sandford Fleming). It had a power output of approximately 250 watts, and had an estimated range of 160 kilometres. While there were likely some preliminary, unscheduled broadcasts by 9BT, the station's first scheduled public broadcast was on October 7, 1922, as Professor Richard O. Jolliffe called the football game between Queen's and McGill. (At that time, the university's football/rugby team, the Queen's Tricolour, were the winners of the Grey Cup for three consecutive years, and it is a common myth that when the current call letters CFRC were assigned, their meaning was "Canada's Famous Rugby Champions"; this acronym being possible, however, was purely coincidental). Some student broadcasters also said that CFRC meant "Crazy Fellows Raising Cain". An alumnus donation in early 1923 made possible the acquisition of better, more reliable transmitting equipment, and a private commercial licence was obtained under the call letters CFRC by July 1923. CFRC was Kingston's only radio station and began airing programs from the new Canadian Radio Broadcasting Commission in 1934, becoming a full affiliate in 1936 in a commercial partnership with the Kingston Whig Standard newspaper. With the replacement of the CRBC with the Canadian Broadcasting Corporation in 1936, CFRC became an affiliate. In 1938, in what was possibly the station's most notable broadcast, United States President Franklin Delano Roosevelt's convocation speech at the university was relayed by CFRC to all North American radio networks. CFRC remained a CBC station for several years however, with a weak signal and with commercial limitations placed on it by the university (such as a ban on advertising for patent medicine), the Whig Standard sought its own station and, in 1942, launched CKWS 960 (now an FM station), at which time CKWS acquired CFRC's CBC affiliation and its commercial license. The station reverted to an experimental outlet for the university's Electrical Engineering Department until 1945 when it resumed programming on a limited basis as part of the Summer Radio Institute a training program for broadcasters run with the CBC and thereafter broadcasting non commercial radio plays by the Queen's Drama Guild. Since the station originally began broadcasting, CFRC periodically changed frequencies until it settled on 1490 AM on March 29, 1941. In 1954, CFRC FM began broadcasting at 91.9 Megacycles on the FM dial to simulcast the programming of CFRC 1490. In 1957, the university appointed Margaret Angus as its first director of radio and students formed the CFRC Radio Club to produce programming and operate the station under her supervision as a fully fledged campus radio station. In 1990 the AM frequency went dark and all CFRC programming moved to the FM frequency (which had been broadcasting separate programming since 1970) and a new stereo transmitter. Due to changes in CRTC regulations, CFRC's ownership transitioned from 2012 to 2014 so that it became an autonomous service, no longer owned and operated by the AMS. As a registered non profit corporation, CFRC 101.9 FM is owned and operated by Radio Queen's University. CFRC also hosts a podcasting network providing training and resources for independent podcast production.

CFRC Спорт

CFRC бірнеше жылдан бері Queen's Golden Gaels футбол командасының барлық ресми ойындарын, соның ішінде плей-офф кезеңін тұрақты түрде көрсетіп келеді. Сонымен қатар, ара-тура олар Golden Gaels хоккей және баскетбол ойындарын да көрсеткен.