Кіріспе

Киелі Рух соборы, Гилфорд, көбінесе Гилфорд соборы деп аталады, Англияның Суррей графтығындағы Гилфорд қаласындағы англикан соборы. Earl Onslow собор тұрған жердің алғашқы бөлігін сыйға тартты, ал Канаданың бұрынғы премьер-министрі виконт Беннетт қалған жерді сатып алып, 1947 жылы соборға сыйға берді. Эдвард Мауф жобалаған және 1936-1961 жылдар аралығында салынған бұл собор Гилфорд епископының резиденциясы болып табылады. 1981 жылы Historic England соборды II дәрежелі* деп тізімге енгізді. 1932 жылы жобалау конкурсы өткізілді, онда құрылыс құны 250 000 фунт стерлинг болуы керек еді. Бірақ 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан жұмыс тоқтап қалды. Мұнараның үстіндегі періште саяхатшы сержант Реджинальд Адгей Эдгардың естелігіне арналған, ол 1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметте қаза тапқан, Ақпарат корпусының қызметкері болған. Оны Уильям Пикфорд жобалап, төрт күміс шебер жасаған, ал 1963 жылдың көктемінде орнатылды. Періштені тіреп тұратын бағанда ұялы телефон антенналары орналасқан. Собордың шығыс жағында тұрған ағаштан жасалған айқыш 1933 жылы, құрылыс жұмыстары басталғанға дейін жаңа собордың орнын белгілеу үшін орнатылды. Ол Ганг айқышы деп аталады және Бирма ағашынан жасалған. Кеменің эмблемасы – піл – ағашқа бекітілген. Сэр Эдвард Мауфтың әйелі, леди Пруденс Мауф – интерьер дизайнері, Heal and Son Ltd. директоры және Worshipful Company of Broderers мүшесі – собордың ішкі маталарының дизайнында маңызды рөл атқарды. Ерекшелігі, Мауфтың шартында собордың ішкі жабдықтары мен түс схемасына толық бақылау кірді. Бұл түс схемасы Гилфордтың жүн саудасының тарихына сілтеме жасайды, әсіресе Гилфорд жұнымен әйгілі болған көк түс. 1447 тізе бүгіп отыратын төсемдер стандартты және жекелеген дизайнды біріктіріп, әрқайсысы леди Мауф пен оның комитеті тарапынан қаралып, бекітілді. Оларды 400-ден астам адам жасады, олардың көпшілігі Британ аралдарынан, бірақ Австралия және Жаңа Зеландия сияқты басқа елдерден де келді. Көпшілігі 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында жасалған, бірақ 1930 жылдардың соңына дейінгі мысалдар да бар, және олар сол кездегі қоғам мен өмірдің қызықты жазбасын құрайды. Гилфорд соборында 20 ғасырдың мүсіншілері мен суретшілері жақсы өкілдік етілген, атап айтқанда Эрик Гилл, Вернон Хилл, Мэри Спенсер Уотсон, Деннис Хантли, Алан Коллинз және жергілікті суретшілер Джон Коббет және Дуглас Стивен. Чарльз Гурри мыңжылдықты атап өту үшін Батыс фасадының үстінде бірнеше мүсіндер жасады, ал канадалық мүсінші Николас Томпсон 2016 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ана мен баланың мүсінін аяқтады. Үш қосалқы шіркеу бар. Балалар шіркеуі қайтыс болған балаларға арналған және кез келген жастағы балалар туралы естелік кітап сақтайды. Корольдік Суррей полкінің шіркеуі полктің туларын сақтайды және 1959 жылы шейіт король Чарльз құрметіне арналды. Корольдік полкі 1661 жылы король Чарльз II мен Брагансалық Екатеринаның некелерінде Танжер полкі ретінде құрылды. Lady Chapel канадалықтардың сыйға тартқан қаражатымен салынды, бұл екі дүниежүзілік соғыста да аймақта орналасқан канадалық әскерлерге көрсетілген қолдауды мойындау үшін жасалды. Онда Барклис Банкінің, Челси филиалының сол кездегі директоры Дуглас Стивеннің lignum vitae ағашынан жасаған Мадонна мен Баланың мүсіні орналасқан. Алтарь мен алтарь рельстері бастапқыда собор салынып жатқан кездегі түпкілікті шіркеудегі капеллада қолданылған, ол түпкілікті приходтың ғибадат орны болған. Қазіргі склептің капелласы хор бөлмесі ретінде пайдаланылады.

Шыны

Соборда көптеген салыстырмалы шіркеу ғимараттарына қарағанда шыны терезелер аз, көбінесе айқын шыны схемасы қолданылған (жарықты жұмсарту үшін жартылай мөлдір шыны пайдаланылады), бұл ғимараттың модернистік архитектуралық стилін толықтырады. Дегенмен, оған Мойра Форсайт, Уильям Уилсон, Джеймс Пауэлл және ұлдары, Ниниан Компер және Лоуренс Лидің туындылары кіреді. Жаңа Зеландияда туған суретші Джон Хаттонның шыныға түсірілген жұмыстары бар. Олардың бірі батыс кіреберісіндегі панельді безендіреді, ал екіншісі оңтүстік сөреге кіретін ішкі есіктердің үстінде орналасқан. 2024 жылдың қаңтар айында батыс есіктің бірі, көрінетін вандализм актісі салдарынан қиратылды. Хаттон Ковентри соборындағы жұмысымен айрықша даңққа ие болды және Ковентри мен Гилдфорд соборларында бір уақытта жұмыс істеді.

Ағза

Собордағы орган 1961 жылы Ливерпульдегі Rushworth and Dreaper фирмасымен орнатылды. Бұл шамамен 1866 жылға дейін салынған органның қалпына келтірілуі, бұрын ол Батыс Йоркширдегі Шипли қаласындағы Росс-стрит баптист шіркеуінде болған. Брэдфордтың Николсон жасаған орган Культурст қорының сыйы болған. 2015-2017 жылдар аралығында соборды жаңарту кезінде орган Дэвид Уэллс орган құрылысшыларымен бөлшектелді және жаңартылды. Басты және қосымша органдарда барлығы шамамен 4600 құбыр бар. Екінші орган, оны да Rushworth and Dreaper жеткізген, Леди Чапелдің музыканттар галереясына орнатылған. Ол жексенбі күндері қызметтерде және сейсенбі мен бейсенбі күндері хорлық кештерде ән салатын ұлдар хорынан тұрады және RGS дайындық мектебінде білім алады. 2002 жылдан бері қыздар хоры жексенбі күндері және жұма күні кешкі ән шырқауда әндейді. Мұнда алты штаттық емес хоршы, кәсіби ересек әншілер бар: екі альт, екі тенор және екі бас. Олар жексенбі күндері және апта ішіндегі кешкі ән шырқауда әндейді. Гилфорд соборы әншілері – ерікті аралас хор, олар арнайы қызметтерде және собор хоры демалыста болған кезде әндейді.

Қоңыраулар

Гилдфорд соборында он екі қоңыраудан тұратын сақина бар, олардың ондауы 1965 жылы Меарс және Стенбанк шеберханаларында құйылған. 1975 жылы екі Уайтчепель қоңырауын қосып, қоңыраулардың саны 12-ге жеткізілді. Ең ауыр қоңырау – тенор, оның салмағы 30 центнер 43 фунт (1543,5 кг) және ол D тонымен келісілген. Шамамен 25 ерікті қоңыраушыдан тұратын команда сейсенбі күндері жаттығулар өткізеді. 2022 жылдың маусым айында собор Ұлттық 12 қоңырау соғу конкурсының финалына төрағалық етті.