Кіріспе

Инкременттік кодтау, сондай-ақ алдыңғы сығылу, артқы сығылу немесе алдыңғы кодтау деп аталады, бұл дельта кодтау сығылу алгоритмінің бір түрі, онда жиі кездесетін префикстер немесе суффикстер және олардың ұзындығы жазылады, осылайша оларды қайта-қайта жазу қажет болмайды. Бұл алгоритм әсіресе реттелген деректерді, мысалы, сөздіктегі сөздер тізімін сығу үшін өте ыңғайлы. Мысалы:
Кіріс Ортақ префикс Сығымдалған шығысmyxa myxophyta myxopod nab nabbed nabbing nabit nabk nabob nacarat nacelleno алдыңғы сөзбен салыстырғанда 'myx' 'myxop' ортақ префикс жоқ 'nab' 'nabb' 'nab' 'nab' 'nab' 'na' 'nac'0 myxa 3 ophyta 5 od 0 nab 3 bed 4 ing 3 it 3 k 3 ob 2 carat 3 elle 64 байт 46 байт Ортақ префикс ұзындығын сақтау үшін қолданылатын кодтау әртүрлі қолданбаларда әртүрлі болады. Типтік техникалар – мәнді бір байт ретінде сақтау; дельта кодтау, ол тек ортақ префикс ұзындығының өзгерісін сақтайды; және әртүрлі әмбебап кодтар. Қалған суффикстерді сығу үшін оны энтропиялық кодтау және сөздік кодтаушылар сияқты басқа да жалпы шығынсыз деректерді сығыстыру техникаларымен біріктіруге болады.

Қолданбалар

Инкременттік кодтау ақпаратты іздеуде қолданылатын іздеу индекстерінің сөздіктерін қысу үшін кеңінен қолданылады; бұл сөздіктер барлық құжаттардағы барлық сөздерді және әрқайсысының орналасқан жерлерінің тізіміне сілтемені қамтиды. Әдетте, бұл индекстерді шамамен 40%-ға дейін қысады. Мысалы, GNU locate утилитасы файлдар мен каталогтардың индексін құру үшін инкременттік кодтауды бастапқы нүкте ретінде пайдаланады. GNU locate утилитасы танымал файлдық жол префикстерін одан әрі қысқарту үшін биграммалық кодтауды қолданады.