Кіріспе

Георгий Александрович Яртцев (Гео́ргий Алекса́ндрович Я́рцев; 11 сәуір 1948 – 15 шілде 2022) – ресейлік футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы. 2003-2005 жылдары Ресей ұлттық құрамасының бас бапкері болды.

Клубтық мансап

Текмаш Кострома футбол мектебінде футбол ойнауды үйренген. Спартак Кострома (1965–1967, 1975–1976), Искра Смоленск (1968–1972), ЦСКА Мәскеу (1970), Гомсельмаш Гомель (1973–1974), Спартак Мәскеу (1977–1980), Локомотив Мәскеу (1981), Москвич Мәскеу (1982) командаларында шабуылшы ретінде ойнады. КСРО чемпионатының жоғары лигасынде 82 ойын өткізіп, 38 гол соқты. 1979 жылы КСРО чемпионы атанды. 1978 жылы КСРО чемпионатында (19 гол) ең көп гол соққан ойыншы болды. КСРО ұлттық құрамасы сапында бес (5) ойын өткізді. Оның ойыншылық карьерасы ерекше болды, себебі ол КСРО-дағы клубтық футболдың ең жоғары деңгейіне 29 жасында ғана жетті. "Спартак" Мәскеу клубына келгеннен кейін ол үлкен жетістіктерге тез қол жеткізді. Дегенмен, карьерасының кенеттен жандануы ұзаққа созылмады және ол көп ұзамай футболдан қол үзді.

Басқарушылық мансап

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Капотня Мәскеу футбол мектебінде (1982–1984), Красная Пресня Мәскеуде (1984–1985), СК Красный Богатырь Мәскеуде (1985–1988), эстрадалық әншілер командасында, «Звездный спорт» (1993–1994) жаттықтырушысы болды. 1994 жылы сол кездегі ең үздік ресейлік клуб, Мәскеудің «Спартак» клубының көмекші жаттықтырушысы болып жұмысқа қабылданды. 1996 жылы «Спартак» клубының және Ресей құрамасының бас бапкері Олег Романцев ұлттық құрамаға көңіл бөлгендіктен, Яртцев «Спартак» клубының бас бапкері болып тағайындалды. «Спартак» сол кезде қайта құрылып жатқан еді, бірақ көптеген жас ойыншыларына қарамастан, сол жылы лига жеңімпазы атанды. Жеңіс «алтын ойын» арқылы тіркелді, себебі чемпионаттан кейін «Спартак» пен «Алания Владикавказ» ұпай саны тең болды. Команданың жетістігіне Яртцевтің қаншалықты үлесі бар екені әлі де даулы, өйткені Романцев командадан толығымен кетпеді және кейбіреулер оның сахна артындағы барлық маңызды шешімдерді қабылдағанын айтады. 1997 жылы Романцев бас бапкер лауазымын қайта иеленді, ал Яртцев көмекшіге қайтарылды. 1998 жылдың маусым айында Яртцев «Спартактың» қалалық қарсыласы «Динамо» Мәскеу клубының бас бапкері болып тағайындалды. 1999 жылдың көктемінде Ресей кубогының финалына жеткеніне қарамастан, ол бұл командамен көп жетістікке жете алмады және 1999 жылдың маусым айында жұмыстан босатылды. Яртцевтің туған күніне орай «Динамо» командасының ойыншыларының біріне Ресейдің премьер-министрі Сергей Степашин ойын алдындағы салтанатта сабель сыйлады. Яртцев 2000 жылдың қаңтар айында «Ротор Волгоград» клубына бас бапкер болып келді. Алайда, ол бұл командамен де көп нәрсе істей алмады және сол жылдың маусым айында жұмыстан шығарылды. Келесі үш жыл бойы «Спартак» Мәскеу ардагерлер командасының менеджері болды. 2003 жылдың тамызында Ресей 2004 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу кезеңіндегі тобынан шығарылуға жақын болды және бас бапкер Валерий Газаев жұмыстан босатылды. Көптеген ресейлік жоғары деңгейдегі жаттықтырушылар бұрын ұлттық құраманы жаттықтырғандықтан, Ресей футбол федерациясы күтпегенше Яртцевті басқаруға тағайындады. Яртцевтің басшылығымен Ресей плей-оффтың іріктеу матчтарына қатысып, Уэльсті жеңді. Бұл серия даулы аяқталды. Бірінші кездесуде Ресей УЕФА-дан Уэльстің жартылай қорғаушысы Райан Гиггсты ресейлік қорғаушыны тепкені үшін дисквалификациялауды сұрады, бірақ УЕФА бұған келіспеді. Кейін ресейлік жартылай қорғаушы Егор Титовтың допинг тестісінде заңсыз препарат табылғандықтан дисквалификацияланды. Уэльс командасы осыған байланысты жеңімпаз деп жариялануды өтінді, бірақ бұл өтініш қабылданбады және сот ісі тоқтатылды. УЕФА Еуро-2004 турнирінде Ресей Испания және Португалиядан 1:0 және 2:0 есебімен жеңіліп, бірінші болып турнирден шығарылды. Бірінші ойыннан кейін Яртцев тәжірибелі ресейлік жартылай қорғаушы Александр Мостовойды жаттығулардағы ауыр жүктемеге шағымданғандықтан үйіне жіберді. Яртцев әр ойында құрамын көптеген өзгерістерге ұшыратты, бастапқыда жарақат алған негізгі қорғаушылардың орнына резервтік және жас ойыншыларды қойды, содан кейін Роман Шаронов пен Сергей Овчинниковтың дисквалификациясынан кейін. Үшінші және соңғы ойында Ресей Грекияны 2:1 есебімен жеңді. Бұл Грекияның турнирдегі жалғыз жеңілісі болды, себебі Грекия ақырында Португалияны жеңіп, турнир жеңімпазы атанды (Ресей екі финалистпен бір топқа түсуде өте бақытсыз болды). Яртцев топтық кезеңнен шыға алмағандықтан жұмыстан босатылмады. 2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатының іріктеу кезеңінде Португалияға 7:1 есебімен ұтырғаннан кейін Яртцев лауазымында қалды, бірақ Эстониямен 1:1 тең ойнағаннан кейін отставкаға кетті. 2007 жылдың басында ол 2006 жылы Ресей Премьер-лигасынан алғаш рет түскен «Торпедо» Мәскеу клубының жаттықтырушысы болып тағайындалды. 2007 жылдың 20 маусымында жұмыстан босатылды, сол кезде «Торпедо» бірінші дивизионда 7-орында тұрды (Премьер-лигаға тек ең үздік 2 команда ғана көтеріледі).

Жеке өмір

Яртцев үйленген және екі қызы бар. Оның ұлы Александр 2007 жылдың 18 ақпанында өз үйінде қанымен өлтірілді. Яртцев "Біріккен Ресей" партиясының мүшесі болған. 2018 жылғы президент сайлауы барысында ол Владимир Путинге қолдау көрсеткен PutinTeam қозғалысына қосылды.