Кіріспе
Америкалық боксшы Джесси Фергюсон (1957 жылдың 20 наурызында туған) – зейнеткер боксшы, ауыр салмақтағы титулға таласқан және жеңіліссіз салмақтағы әлем чемпионы Бастер Дугласты, ауыр салмақтағы әлем чемпионы Рэй Мерсерді және крейсер салмақтағы әлем чемпионы Тайрон Бузиді жеңген үздік үміткер. Оның кәсіби карьерасы чемпиондармен және үміткерлермен өткізілген көптеген жекпе-жектерге толы, ал оның есімі 1980-ші және 1990-шы жылдардағы танымал боксшылармен байланысты.
the boxer
Jesse Ferguson (born March 20, 1957) is a retired American boxer who was a Heavyweight Title Challenger and Top Contender who Beat Undisputed Heavyweight World Champion Buster Douglas, Heavyweight World Champion Ray Mercer and Cruiserweight World Champion Tyrone Booze. His professional career is filled with matches with champions and contenders and his name is linked with numerous boxing stars of the 1980s and 1990s.
Алғашқы жылдар
Фергюсон Солтүстік Каролина штатының Найтдейл ауылында, темекі шаруашылығында жұмыс істейтін Уильям мен Джесси Фергюсонның 13 баласының бірі ретінде өскен.
Әскери қызмет
Фергюсон 22 жасында АҚШ Теңіз жаяу әскерінде қызмет етіп тұрғанда бокспен айналыса бастады. Жекпе-жек 1993 жылғы 22 мамырға бекітілді және Вашингтондағы RFK стадионында өтті. Фергюсон көп жылдан бері алғаш рет 230 фунттан төмен салмақта шықты және мансабындағы ең жақсы физикалық формада деп есептелді. IBF Фергюсонды лайықты үміткер деп санамағандықтан, Боудың титулын қорғауына рұқсат бермеді, тек WBA және титул бойынша чемпионаттар сарапқа салынды. Фергюсон чемпионды нокаутқа жіберуге мүмкіндігі бар деп ойлады, бірақ Боу оның әңгімесіне мән бермеді. Фергюсон бірінші раундтың соңында еденге құлады, бірақ қоңырау соққанға дейін тұрып кетті, ал екінші раундтың басында тағы да құлап, нокаутқа ұшырады.
Профессионалдық мансабының қалған бөлігі
Жеңіліске қарамастан, Фергюсон көп ұзамай рингке оралды. Ол тағы да Мерсермен жұптасты, ол бұл жолы 223 фунт салмақта жақсы формада келді. Фергюсон Мерсерді басып озды, одан артық соққылар жасады және одан үстемдік танытты. Бірақ Фергюсон тағы да даулы шешімнің құрбаны болды, себебі Мерсерге бөлінген шешім берілді, тіпті Атлантик-Ситидегі отандық көрершіндер де наразылық білдірді. 1994 жылы Фергюсон Леннокс Льюиске жеңілгеннен кейін қайта оралған Франк Бруномен күресу үшін Ұлыбританияға сапарлады. Артық салмақтағы Фергюсон бірінші раундта күшсіз өнер көрсетіп, құлады. Бір жылдан кейін Бруно Оливер Макколлды ұтып, WBC ауыр салмақ белбеуін жеңіп алды. 1994 жылы Фергюсонның тағы бір жекпе-жегінде 44 жастағы бұрынғы мықты боксшы Ларри Холмспен кездесті, ол да қайта оралуға тырысып жатқан еді. Фергюсон нашар формада болғанына қарамастан, Холмсты екінші раундта дүркіретіп жіберді және бұрынғы чемпионнан басымдық танытты. Бірақ Фергюсон тағы да ұпайлар бойынша шешімге наразы болды, тіпті «Нью-Йорк Таймс» газеті осылай жазды: «Тонау. Ларри Холмс Джесси Фергюсоннан нашар қалды». 1995 жылға қарай Фергюсон жиі нашар формада болды және жекпе-жектерінде көп күш жұмсаған жоқ. Ол Жереми Уильямсты есінен айырды, бірақ 7-ші раундта көзі ісіп кеткендіктен жекпе-жектен бас тартты. Ол Алекс Стюартты екі рет жерге түсірді, бірақ шешім оның пайдасына болмады. Денелл Николсонға қарсы ештеңе істей алмады және 8-ші раундтан кейін рингтен шықты. Барлық үш жекпе-жекте де ол мүлдем қызығушылық танытпағандай көрінді.
Қалыпқа қайта оралу
1996 жылы ол чемпион Майк Тайсонның Брюс Селдонмен жекпе-жегіне дейін бас спарринг-серігі ретінде жұмысқа алынды. Осы кезеңде Тайсон командасының ынталандыруымен Фергюсон өзін өзі бағалағаннан гөрі жақсы екенін сезіне бастады. 1996 жылдың соңында 39 жасқа толған Фергюсон жеңіліссіз Боби Харристі жеңіп қайта келді. Одан кейін тағы екі жеңіске қол жеткізіп, 1997 жылы HBO телеарнасында тоңғалық Самсон Пухамен жоғары деңгейдегі жекпе-жекке қатысты. Фергюсон Пуханы бірнеше рет құлатты және 8-ші раундта нокаутқа жіберді. Бұл 1998 жылы HBO-да тағы бір маңызды жекпе-жекке әкелді, онда 40 жастағы Фергюсон жас және жеңіліссіз, күшті соққы беретін Хасим Рахманмен USBA белбеуі үшін күресті. Фергюсон шешіммен жеңілді. Рахман кейін Леннокс Льюисті жеңіп, ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды. Рахманмен болған жекпе-жекten кейін Фергюсон бұрынғы крейсерлік салмақтағы чемпион Тайрон Бузға қарсы 10 раундтық жеңіс оді. Одан кейін әлемдік рейтингте 4-ші орында тұрған Обед Салливанмен жекпе-жек өткізіп, күтпеген жеңіске жетті. 1999 жылы Джимми Тандр жарақат алғандықтан, поляк үміткері Эндрю Голотамен жекпе-жектен бас тартты. Фергюсон Тандрдің орнына қосылып, жекпе-жекті қабылдады, бірақ шешіммен жеңілді. Осы жеңілістен кейін Фергюсонның менеджері оған келісімшартын қайтарды және оның қоңырауларына жауап беруді тоқтатты. Фергюсон енді жекпе-жек таба алмады. Оның карьерасы 1999 жылы 26 жеңіс, 18 жеңіліс және 0 тең түсумен, 16 нокаутпен аяқталды. Фергюсон 2000 және 2002 жылдары қайта оралу туралы айтты, бірақ ешқандай нәтиже болмады. Ол бокс индустриясының өзіне қарсы жатқандығына шағымданды.