Минесота, Висконсин және Мичиган штаттарындағы 8-ші АҚШ тас жолы

Кіріспе

АҚШ-тың Миннесота, Висконсин және Мичиган штаттарындағы тас жол.

АҚШ-тың 8-ші тас жолы (US 8) – АҚШ-тың нөмірленген тас жолдарының бірі. Оның ұзындығы 280 миль (451 км) және бағыты негізінен шығыстан батысқа қарай, көбінесе Висконсин штатында орналасқан. Бұл тас жол Миннесота штатының Форст-Лейк қаласындағы 35-ші (I 35) тас жолынан Мичиганның Жоғарғы жарты аралындағы Норвегия қаласындағы US 2 тас жолына дейін жалғасады, бұл Висконсин штатымен шекараға жақын жерде орналасқан. Форст-Лейк маңындағы қысқа бөлігі, Сент-Крокс өзенінің көпіріне жақын аймағы, 51-ші АҚШ тас жолымен тоғысқан жері және Висконсин штатының Рейнландер қаласының батысындағы 3 миль (5 км) аралықтан басқа, бұл тас жол көбінесе екі бөлікке бөлінбеген жер үсті жолы болып табылады. US 8 тас жолы үш штаттың мемлекеттік тас жолы ретінде Миннесота, Висконсин және Мичиган көлік департаменттері (тиісінше MnDOT, WisDOT және MDOT) тарапынан күтіледі. Тас жол алғаш рет 1926 жылдың 11 қарашасында, АҚШ тас жол жүйесінің бастапқы бөлігімен бірге пайдалануға берілді. Ол кезде ол Миннесота штатының Форрест-Лейк және Висконсин штатының Пембин қалалары арасында өтетін, ал кейін Мичиган штатының Пауэрс қаласына дейін жалғасуы жоспарланған. Одан бері тас жолдың бағыты бірнеше рет өзгерді. Батыс жағы сотылып, алғашқыда Миннеаполиске дейін созылып, кейін Forest Lake-ке дейін қысқартылды. Шығыс жағындағы өзгерістер соңғы аялдаманы бастапқыда жоспарланған Пауэрс қаласынан Норвегиядағы қазіргі орнына көшірді. WisDOT және MDOT карталарының ішкі файлдарында әртүрлі уақытта 1926 жылы жоспарланған бастапқы аялдамаға қосылу үшін тас жолды қайта бағыттау жоспарлары көрсетілген. US 8 тас жолының үш штат арқылы өтетін бағыты да жылдар бойы әртүрлі бағытта өзгертілді. WisDOT 1990 жылдары Рейнландер қаласының айналасына айналма жол салып, қала арқылы өтетін ескі тас жолдың бойында бизнес айналма жолын құрды. Бұл айналма Рейнландер қаласының орталық бизнес ауданы арқылы жергілікті маңызы бар бағыт болды. 2005 жылы бұл айналма жолдың белгілері алынып тасталды.

Орман көлі - Сент-Кроик құламасы

US 8 Forest Lake-те I 35 тас жолымен тоғысудан басталады. Бұл тоғысу толық емес: көлік тек солтүстікке қарай I-35 арқылы тікелей US 8-ге кіре алады, ал US 8-де батысқа қарай жүретін көлік оңтүстікке қарай I-35-ке қосылады. Forest Lake-ке дейінгі жолдың алғашқы 1.6 км бөлігі тас жол болып табылады, онда US 61 тас жолымен тоғысады. Бұл тоғысудан шығысқа қарай тас жол Форрест көлінің айналасында Солтүстік бульварымен жалғасады және солтүстік-шығысқа қарай Вашингтон және Чисаго округтерінің шекарасын кесіп өтеді. Тас жол солтүстік-шығысқа қарай шаруашылық жерлермен және Грин-Лейк көлінің жағалауымен Чисаго қаласына дейін жалғасады, онда ол 22 нөміріндегі (CSAH 22) округтік мемлекеттік көмек тас жолымен тоғысады. US 8 Чисаго қаласы арқылы Көл бульварымен үлкен Чисаго көлі мен кіші Уоллмарк көлі арасындағы тар жермен қаланың шығыс жағына дейін созылады. Тас жол Линдстремде Солтүстік және Оңтүстік Линдстрем көлдері арасында шығысқа қарай бұрылады. Сол көлдердің шығысында US 8 Орталық қалаға өтеді. Орталық қалада US 8 Солтүстік және Оңтүстік Орталық көлдері арасымен өтеді, Оңтүстік Орталық көлінің солтүстік жағалауын айналып өтеді. Қаланың шығыс шетінде ол бірнеше шақырымға шығысқа қарай бұрылып, Шафер қаласынан өтеді. US 8 Миннесота штатының 95 (MN 95) тас жолымен Тайлорс-Фоллс қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 3.2 км жердегі айналма жолмен тоғысады. Екі тас жол бір уақытта Сент-Кроикс өзенінің бойымен қалаға кіретін солтүстік-шығысқа қарай бұрылады. Осы жерде MN 95 өзен бойымен солтүстікке қарай жалғасады, ал US 8 шығысқа қарай St. Croix өзенінен өтіп, Миннесота штатынан Висконсин штатына шығады. Чисаго округіндегі US 8 тас жолының бөлігі 1990 жылы Moberg Trail деп ресми түрде аталады.

Сент-Круа - Рейнландтың құлдырауы

US 8 көп жолды жол ретінде Сент-Круа құламасында Полк округіне кіреді. Ол штаттық шекарадан шамамен 1 миль (2 км) қашықтықта орналасқан алмаз торабында 35 (WIS 35) мемлекеттік магистралімен қосылады. Екі магистраль 4 миль (6 км) бойы бірге жүреді, содан кейін WIS 35 Deer Lake-тің батысындағы St. Croix Falls қаласының маңында солтүстікке бұрылады. US 8 орманды аймақтар арқылы шығысқа қарай жалғасады, ал WIS 46 оңтүстікке бұрылудан бұрын солтүстіктен 4 миль (6 км) бойы бірге жүреді. Шығысқа қарай қозғалғанда, US 8 Range қаласынан өтеді және Turtle Lake-те Баррон округіне кіреді. US 63 Turtle Lake маңында оңтүстіктен қосылады және қала орталығында солтүстікке қарай кетеді. Магистраль Poskin қаласынан өтеді және Barron қаласында WIS 25 магистралімен қиылысады. Barron-ның шығысында US 8, US 53 магистралімен алмастырылатын торапта кездеседі, содан кейін Камерон қаласына солтүстікке бұрылады, ал кейін қала орталығында шығысқа бұрылып, осы елді мекенді қалдырады. 9 миль (14 км) тік жолдан кейін магистраль Rusk округіне кіреді, содан кейін тағы 5 миль (8 км) шығысқа қарай жүреді, содан кейін солтүстік-шығысқа бұрылып Weyerhaeuser қаласынан өтеді. Солтүстік-шығысқа қарай жалғасқанда, магистраль Bruce қаласында WIS 40 магистралімен қиылысады. Қаланың шығысында магистраль Rusk округінің ауылдық аймағынан өтеді, ал US 8 Ladysmith қаласының орталығында WIS 27 магистралімен кездеседі. Ladysmith-тен шыққаннан кейін US 8 Tony, Glen Flora, Ingram (мұнда WIS 73 магистралінің солтүстік соңымен кездеседі) және Hawkins қалаларынан өтіп Rusk округінен шығады. Price округінде US 8 Kennan және Catawba қалаларынан өтеді. WIS 111 Catawba-дан шығысқа қарай US 8 магистралінде оңтүстік жағында аяқталады. US 8 Prentice қаласының солтүстік-батысында алмаз торабында WIS 13 магистралімен қосылады және қаланың солтүстігінен өтеді. Магистраль Brantwood қаласынан өтеді және Clifford қаласы арқылы Lincoln округіне кіреді. Шығысқа қарай, US 8 Tripoli және McCord қалаларын кесіп өтеді және Lake Nokomis аймағынан өтіп Tomahawk қаласынан солтүстікке қарай өтеді. US 51 магистралі Tomahawk қаласының солтүстік-шығысында US 8 магистралімен қиылысады. US 8 Oneida округіне солтүстік-шығысқа қарай бұрылады және орманды, иректелген солтүстік-шығыс бағыттағы магистральға шығады. Бұл учаскесінің көп бөлігі Soo Line темір жолымен қатар жүреді. Магистраль Woodboro қаласынан өтеді және бірнеше көлдердің жанынан өтеді. Rhinelander қаласына бірнеше шақырым жеткенше магистраль Rhinelander қаласына дейін бөлінетін магистральға дейін кеңейеді. Бұл учаскеде темір жол өткелі тек кроссбактермен жабдықталған. Ол Rhinelander қаласының оңтүстік-батысындағы айналма жол арқылы WIS 47 магистралімен қосылады. WIS 17 магистралі солтүстікке қарай оңтүстік-шығысқа қарай магистральдерге қосылады, WIS 47 магистралімен қате бағытты құрайды; магистральдің осы бөлігінде шығысқа қарай бағытталған US 8 де оңтүстікке қарай WIS 47 және солтүстікке қарай WIS 17 магистральдерімен және керісінше бағытталады. WIS 17 сол жерден 3 км оңтүстік-шығысқа қарай солтүстікке бұрылады, ал US 8 және WIS 47 магистральдері Rhinelander аймағынан шығысқа қарай жүреді.

US 8 enters Polk County at St. Croix Falls as a multilane roadway. It joins State Trunk Highway 35 (WIS 35) at a diamond interchange located approximately 1 mile (2 km) from the state line. The two highways run concurrently for 4 mile (6 km) before WIS 35 turns off to the north at a location in the Town of St. Croix Falls west of Deer Lake. US 8 continues eastward through forest lands, and WIS 46 joins from the north for a 4 mile (6 km) concurrency before splitting off to the south. Continuing eastward, US 8 passes through Range and crosses into Barron County at Turtle Lake. US 63 merges from the south near Turtle Lake and departs to the north in the downtown area. The roadway passes through Poskin and intersects WIS 25 in Barron. East of Barron, US 8 meets US 53 at a mixed diamond/cloverleaf interchange and turns north into Cameron, then turns east in downtown to leave the latter community. After a 9 mile (14 km) straightaway, the highway crosses into Rusk County, and then it continues due east for an additional 5 mile (8 km) before turning northeast and passing through Weyerhaeuser. Continuing northeasterly, the roadway crosses WIS 40 in Bruce. East of town, the highway continues through rural Rusk County, and US 8 meets WIS 27 in downtown Ladysmith. Upon leaving Ladysmith, US 8 passes through the communities of Tony, Glen Flora, Ingram (where it meets the northern terminus of WIS 73) and Hawkins on its way out of Rusk County. In Price County, US 8 passes through Kennan and Catawba. WIS 111 terminates at its south end on US 8 just east of Catawba. US 8 meets WIS 13 at a diamond interchange northwest of Prentice and passes north of the city. The highway passes through Brantwood and enters Lincoln County at Clifford. Further east, US 8 crosses Tripoli and McCord and runs north of Tomahawk as it passes through the Lake Nokomis area. US 51 crosses US 8 northeast of Tomahawk. US 8 turns northeast into Oneida County and onto a forested twisting northeasterly alignment. For much of this segment the highway follows the Soo Line Railroad. The highway passes through Woodboro and passes several lakes. A few miles before Rhinelander, the highway expands to a divided highway into Rhinelander. During this stretch, the highway has an exempt railroad crossing with only crossbucks. It merges with WIS 47 at a roundabout on the southwest side of Rhinelander. WIS 17 north joins the highways to the southeast, creating a wrong way concurrency with WIS 47; along this section of highway, eastbound US 8 is also southbound WIS 47 and northbound WIS 17 and vice versa. WIS 17 turns to the north 2 mile (3 km) southeast of there, and US 8 and WIS 47 head eastbound out of the Rhinelander area.

20 ғасыр

1918 жылдан бастап Висконсин тас жолы комиссиясы мемлекеттік тас жолдар бойында тас жол нөмірлерін орнатты. Ол кезде штаттың батысынан шығысына дейінгі Сент-Круа-Фолс қаласынан Армстронг-Крикке дейінгі тас жол WIS 14 деп нөмірленді. Қазіргі US 8 тас жолының қалған бөлігі нөмірленбеген екінші реттік автомобиль жолдары болды, ал WIS 14 Армстронг-Крикке солтүстікке қарай Флоренцияға дейін жалғасты. Мичиган келесі жылы өзінің тас жол жүйесін нөмірлеген кезде, Миннесотада US 8 Конституциялық 46-шы маршрутты ұстанды, ол 1920 жылғы 2 қарашада қабылданған мемлекеттік конституциялық түзетуде белгіленген.

Алғашқы өзгерістер 1920 жылға дейін Висконсин штаты жасады. Тюртл-Лейк пен Баррон арасындағы маршрутқа қисықтар қосылып, «баспалдақтар» пайда болды, ал Камерон, Вейерхаузер, Хокинс және Прентис маңындағы ұқсас қисықтар алынып тасталды. WIS 14 Моникко арқылы Рейнландер мен Пеликан көлі арасында қайта бағытталды, ал WIS 38 (болашақтағы US 141) Ваусаукиден солтүстікке қарай Ниагара маңындағы штаттық шекараға дейін ұзартылды. 1922 жылға қарай Рейнландер мен Пеликан көлі арасындағы қайта бағыттау кері көрсетілді. 1925 жылға қарай сол аймақтағы тас жол қайтадан Рейнландерден Мониккоға дейін бағытталды, бірақ Пеликан көліне оңтүстікке бұрылудың орнына тікелей Крандонға дейін жүрді. Сол жылы WIS 14 Армстронг-Крикке шығысқа қарай Пембинге және солтүстікке Ниагараға дейін ұзартылды. Бұрын WIS 38 деп аталған солтүстік-оңтүстік бөлігі де WIS 57 бөлігі ретінде қайта тағайындалды. US 8 1926 жылғы 26 қарашада АҚШ нөмірленген тас жолдары жүйесінің басталуымен құрылды. Тас жол бастапқыда Форрест-Лейк, Миннесота және Пауэрс, Мичиган аралығында жүретін карталарда көрсетілген. Ол кезде оның жоспарланған бағыты бұрын Мичиган штатындағы Мемлекеттік магистральдық тас жол жүйесінің бөлігі ретінде белгіленбеген. Куиннесектен оңтүстікке Висконсинге дейінгі магистральдық байланыс M-57 бөлігі болды, ол WIS 57 штаттық шекарасында кездесті. US 8 Пембинде WIS 57-де аяқталды, ресми карталарда Мичиганға ешқандай байланыс көрсетілмеген. Америка автомобиль қауымдастығының картасында тас жол шығысқа қарай Фейтхорн мен Мичиган штатындағы Германсвилл арқылы жалғасып, US 2-де аяқталатыны көрсетілген. Висконсин тас жолы комиссиясы 1925 жылғы мемлекеттік картасында Пембинді Германсвиллдің маңындағы Меномини өзенімен байланыстыратын нөмірленбеген мемлекеттік тас жолын көрсеткен. Келесі жылы магистраль Норвегияда аяқталды, Мичиганға кіру үшін Меномини өзенінің бөлек өтуін пайдаланды. 1931 жылы US 8 Орман көлінен Миннеаполис қаласының орталығына дейін оңтүстікке қарай ұзартылды. Рейнландер аймағының батысында US 8 және US 51 8 шақырым (13 км) арақашықтықта бір-бірімен тығыз байланысты, өйткені US 8 солтүстікке қарай US 51 бойымен жүрді. Бұл бір мезгілде 1934 жылы өзгертілді, ал екі жылдан кейін US 8 / US 51-нің қысқа шығыс-батыс бөлігі сол аймақта US 51-тің маршрутына өзгерістер енгізілген кезде алынып тасталды. 1937 жылы Висконсин штаты тас жолын осы аймақтағы тура бағытқа ауыстырған кезде Альмена маңындағы жолдың бір бөлігі алынып тасталды. Миннесотадағы тас жол 1940 жылы толығымен асфальтталған. Хокинс маңында, Расск-Прайс округі шекарасына жақын екі өткір қисық алынып тасталды, өйткені Мемлекеттік тас жол комиссиясы тас жолын тура бағыт бойынша қайта реттеуге мәжбүр болды. US 8 / US 51 бір уақыттағы келесі жылы Хеффорд тоғысымы маңында оңтүстікке қарай жүретін қысқа жапсырмаға өзгертілді. US 8-дің бұрынғы бағыты округтік бақылауға қайта берілгеннен кейін округтік магистральдық магистраль K (CTH K) болып қайта тағайындалды. 1955 жылдан бастап US 8 Forest Lake мен Chisago City арасындағы тікелей бағытқа көшті; US 8 98-ші заң шығарушы жол бойындағы MN 98-ді алмастырды. Бұрынғы Вайоминг пен Чисаго қаласы арасындағы 46-шы конституциялық жолмен жүретін маршрут, содан кейін 1990-шы жылдардың соңында қызметтен шығарылғанға дейін MN 98 болып қайта тағайындалды. 1959 жылы Мичиган штатының автомобиль жолдары департаменті әлі де US 8-інің Хермансвиллден батысқа қарай Меномини өзеніне дейінгі бөлігін салуды жоспарлаған. 1959 жылы 1 қаңтарда жарияланған бақылау секциясы атласы осы магистральды сегментті Меномини округінің картасында бақылау секциясының нөмірімен толық көрсетті. Автожолдың бөлігі «жобаланған» немесе «құрылыста» деп көрсетіледі. Алайда, 1966 жылы Норвегияға жақын Мичиган мен Висконсин штатының шекарасынан автокөлікті өткізу үшін Меномини өзенінен жаңа көпір салынды. WisDOT әлі де өздерінің штатында US 8-ді Мичигандағы бастапқы шығыс терминалына дейін ұзартатын қажетті тас жол бөлігін көрсетеді. 2004 жылғы 31 желтоқсандағы Мемлекеттік магистральдық тас жол жүйесі карталарының ресми басылымында бұл бөлік «карталанған дәліз» ретінде көрсетілген. 1970-ші жылдардың соңында, Миннесотадағы I 35W тас жолының құрылысы мен аяқталуымен US 8 I 35W бойымен бағытталды; US 8 1981 жылға қарай Forest Lake қаласындағы қазіргі терминалына дейін қайтадан қысқартылды. New Brighton қаласындағы бөлік қазіргі уақытта Old Highway 8 деп белгіленген. WisDOT 1990-шы жылдардың басында Рейнландер қаласының айналым жолын салды; жаңа тас жол қаланың оңтүстігінде салынды және 1993 жылы қозғалысқа ашылды. Рейнландер қаласының орталығы мен Clear және George көлдерінің жанындағы бұрынғы маршрут Business US 8 (Bus. US 8) деп қайта тағайындалды.

The first changes to the routings of the predecessor highways were made by Wisconsin by 1920. A series of curves were added between Turtle Lake and Barron adding "stair steps" to the routing while similar jogs were removed near Cameron, Weyerhauser, Hawkins and Prentice. WIS 14 was rerouted between Rhinelander and Pelican Lake to run via Monico, and WIS 38 (the future US 141) was extended northward from Wausaukee to terminate at the state line near Niagara. The realignment between Rhinelander and Pelican Lake was shown as reversed by 1922. By 1925, the highway in that area was again rerouted to run directly from Rhinelander to Monico, but instead of turning south to Pelican Lake, it was run directly to Crandon. That same year, WIS 14 was extended eastward from Armstrong Creek to Pembine and northward to Niagara. The north–south section, previously numbered WIS 38, was also redesignated as part of WIS 57. US 8 was created with the beginnings of the United States Numbered Highway System on November 26, 1926. The highway was originally shown on maps running between Forest Lake, Minnesota and Powers, Michigan. At the time, its planned routing was not previously designated as part of the State Trunkline Highway System in Michigan. The trunkline connection from Quinnesec south into Wisconsin was part of M 57, which met WIS 57 at the state line. US 8 ended at WIS 57 in Pembine at the time, with no connection into Michigan shown on official maps. A map by the American Automobile Association does show the highway continuing east through Faithorn and Hermansville in Michigan to end at US 2. The Wisconsin Highway Commission previously indicated an unnumbered state highway on their 1925 state map that connected Pembine with the Menominee River near Hermansville. By the next year, the highway was shifted to end in Norway, utilizing a separate crossing of the Menominee River to enter Michigan. In 1931, US 8 was extended south from Forest Lake into downtown Minneapolis. West of the Rhinelander area, US 8 and US 51 overlapped for about 8 mile (13 km) as US 8 jogged northward along US 51. This concurrency was altered in 1934, and two years later the short east–west section of US 8/US 51 was removed when changes to US 51's routing were finished in the area. A jog in the routing near Almena was removed in 1937 when Wisconsin rerouted the highway to a more direct alignment in the area. the highway in Minnesota was paved in its entirety by 1940. Near Hawkins, a pair of sharp curves near the Rusk–Price county line were removed as the State Highway Commission realigned the highway to follow a straighter course. The US 8/US 51 concurrency was altered the next year to a shorter overlap running southward near Heafford Junction. The former routing of US 8 was redesignated County Trunk Highway K (CTH K) after it was transferred back to county control. Starting around the year 1955, US 8 was moved to a more direct routing between Forest Lake and Chisago City; US 8 replaced MN 98 along Legislative Route 98. The former routing between Wyoming and Chisago City along Constitutional Route 46 was then redesignated MN 98 until it was decommissioned in the late 1990s. As late as 1959, the Michigan State Highway Department still had plans to build the section of US 8 west of Hermansville to the Menominee River. The control section atlas published on January 1, 1959, showed this segment of highway on the Menominee County map, complete with a control section number. The section of highway is shown as "proposed" or "under construction". However, a new bridge was built over the Menominee River to carry the highway across the Michigan–Wisconsin state line near Norway in 1966. WisDOT still shows the section of highway needed in their state to extend US 8 to the original eastern terminus in Michigan on internal maps. The December 31, 2004, edition of their Official State Trunk Highway System Maps shows this section as a "mapped corridor". In the late 1970s, with ongoing construction and completion of the I 35W freeway in Minnesota, US 8 was routed along I 35W; US 8 was truncated again by 1981 to its current terminus in Forest Lake. The section in New Brighton is currently known as Old Highway 8. WisDOT built a bypass of the city of Rhinelander during the early 1990s; the new highway was constructed south of town as a new two lane highway that opened to traffic by 1993. The former route through downtown Rhinelander and near Clear and George lakes was redesignated as Business US 8 (Bus. US 8).

21 ғасыр

2002 жылы АҚШ 8 тас жолы Солтүстік Рифл жолы мен Висконсин штатының Райнлендер маңындағы WIS 47 арасында шөпті бөлігіш жолақпен екі қатарлыдан төрт қатарлыға дейін кеңейтілді. Сол кезде WisDOT қызметкерлері төрт қатарлы бөлінген тас жолын батысқа қарай, Томахок маңындағы АҚШ 51 тас жолына дейін созуды жоспарлаған. Құрылыс алаңындағы батпақты жерлерге байланысты мәселелер мен қолайсыз ауа райы жобаны аяқтауды шамамен бір жылға ықшамдады. Подрядшылар батпақты топырақты тұрақтандыру үшін металл қаптамалар орнатуға мәжбүр болды. Бастапқыда 2002 жылдың соңында аяқталуы жоспарланған жоба 2003 жылдың тамызына дейін аяқталмады. Кешігулер мен қосымша жұмыстар жобаның құнын бастапқы 4,5 миллион доллардан (сомасы $ тең) 6,0 миллион долларға (сомасы $ тең) дейін арттырды. Жобаның бір бөлігі қауіпсіздік мақсатында белгілі бір жылдамдықпен жүруге арналған. Сондай-ақ, жобалаушылар кеңейту үшін қажетті жер көлемін шектеуге мүмкіндік алды. Билл мен Джерри Осберг 2003 жылдың сәуір айында құрылыс кезіндегі су ағынынан мемлекет пен тағы жеті тарапты сотқа берді, олар құрылыс жүздеген ағаштарды өлтірді және олардың меншігіндегі көлдерді ластады деп мәлімдеді. Кейінірек жүргізілген тергеу Висконсин өзеніндегі жануарлар мекендеу ортасына келтірілген зиянды анықтады. Бастапқы сотқа WisDOT-тің алты жеке қызметкері, бас подрядшы және жергілікті жануарлар дүкені кірді. 2006 жылдың наурыз айында апелляциялық сот аудандық соттың қызметкерлерді және подрядшыны соттан босату туралы шешімін ішінара қолдады. Апелляциялық сот жануарлар дүкенін қайтадан іске қосты. Әйелдер өз талаптарын реттеді, ал мемлекет Pagel Construction компаниясына қарсы байланысты сот ісін жалғастырды. WisDOT подрядшы дұрыс эрозияны бақылау шараларын сақтамаған және Осбергтердің мүлкіне келтірілген эрозиялық зиянды жоюға үлкермеген деп мәлімдеді. Мемлекет құрылыс компаниясының 70 000 долларлық авансын (сомасы $ тең) қайтарып алуын және 150 000 долларлық (сомасы $ тең) зиянды өтеуін талап етті. Pagel Construction WisDOT-тің эрозияны бақылау жоспарының кемшіліктеріне балта салып, мемлекеттік инженерлер жобаны бақылағандарын және авансынды қайтаруды сұрағандарын айтты. 2007 жылдың қыркүйегінде қазылар алқасы Pagel Construction компаниясының пайдасына шешім шығарып, оларға 70 898,13 доллар (сомасы $ тең) өтемақы төледі.

In 2002, US 8 was widened from two lanes to four lanes with a grass median between North Rifle Road and WIS 47 near Rhinelander, Wisconsin. At the time, officials with WisDOT had plans to extend the four lane divided highway as far west as US 51 near Tomahawk. Problems related to wetlands in the construction area and bad weather pushed completion of the project back almost a year. Contractors had to install metal sheeting to stabilize the marshy ground. Originally scheduled to end in late 2002, the project did not finish until August 2003. The delays and additional work increased the price tag of the project from the original $4.5 million (equivalent to $ in ) to $6.0 million (equivalent to $ in ). A section of the project was only designed for speeds for safety reasons. The design also allowed planners to limit the amount of land needed for the expansion. Bill and Jerri Osberg sued the state and seven other parties in April 2003 over runoff from the construction, claiming that it killed hundreds of trees and polluted ponds on their property. Later investigation uncovered damage to wildlife habitat in the Wisconsin River. Included in the original lawsuit were six individual WisDOT employees, the primary contractor and a local pet supply company. The court of appeals partially upheld a ruling by the district court dismissing the employees and the contractor from the lawsuit in March 2006. The pet supply company was reinstated in the case by the appeals court. The couple settled their claims, and the state pursued the matter against Pagel Construction in a related lawsuit. WisDOT alleged that the contractor did not follow proper erosion controls and failed to remediate the erosion damage to the Osbergs' property. The state wanted the construction company to forfeit their $70,000 retainer (equivalent to $ in ) and pay damages of $150,000 (equivalent to $ in ). Pagel Construction faulted WisDOT's erosion control plan and said that the state's engineers controlled the project and was seeking the return of its retainer. In September 2007, a jury ruled in favor of Pagel Construction and awarded them $70,898.13 in damages (equivalent to $ in ). >

Болашақ

WisDOT Баррон және Камерон қалаларының Баррон округіндегі айналма жолдарының экологиялық сараптамасын аяқтады. Бұл айналма жолдар аймақ бойынша үздіксіз экспресс-жол құратын болады. Жобаларды аяқтауға қажетті қаржы әзірге қарастырылмаған. Департаменттің «Connections 2030» жоспарында АҚШ-8 тас жолының барлық бөлігі Солтүстік ел дәлізі деп белгіленді. Бұл мәртебе тас жолды «қауіпсіздікті жақсарту, жылдамдықты және тиімділікті арттыру» және «ескірген инфрақұрылымды жаңғырту» бойынша басымдыққа ие деп көрсетеді.