Менің Құпиям Бар: Америкалық Ойын-Шоуы

Кіріспе

Американдық ойын шоуы

"Менің құпиям бар" – Марк Гудсон мен Билл Тодман CBS телеарнасы үшін жасаған американдық ойын шоуы. Комедия жазушылары Аллан Шерман мен Говард Мерриллдің туындысы, ол Гудсон-Тодманның "What's My Line?" атты панельдік шоуының негізінде құрылған. Бірақ "What's My Line?" бағдарламасындағыдай, атақты сарапшылар конкурсанттың мамандығын анықтаудың орнына, олар конкурсанттың құпиясын білуге тырысты: сол адам туралы ерекше, таңғажайып, ұятты немесе күлкілі жайт. "Менің құпиям бар" шоуының түпнұсқасы 1952 жылдың 19 маусымында CBS телеарнасында көрсетіліп, 1967 жылдың 3 сәуіріне дейін эфирде болды. Бастапқыда шоу ақ-қара түсте көрсетілді, ал 1966 жылы АҚШ-тағы барлық коммерциялық телебағдарламалар түсті форматта түсіріле бастағанда, түсті көрсетуге көшті. 2000 жылы Oxygen арнасы шоуды күнделікті эфирге қайта қойды, ол 2001 жылға дейін жалғасты. GSN арнасы 2006 жылдың 17 сәуірінде шоуды қайта жаңғыртты және 2006 жылдың 9 маусымына дейін күнделікті жаңа эпизодтар көрсетілді.

Үйлестірушілер мен қатысушылар

Шоуды бастапқыда радио және теледидар тұлғасы Гарри Мур жүргізді. Бірнеше ай бойы үнемі өзгеріп отыратын топтан кейін, ойын шоуының жүргізушісі Билл Каллен, өткір тілді комедиант Генри Морган, тележүргізуші Фэй Эмерсон және актриса Джейн Медоуз төрт тұрақты панельші болды. 1958 жылы Эмерсон спектакльге қатысу үшін шоуды тастап кетті және оның орнына актриса Бетси Палмер келді. Сол жылы Медоуз Батыс жағалауға көшіп, оның орнына бұрынғы «Америка Мисс» Бесс Майерсон келді. Мурдың орнына Стив Аллен келді, ол осы ойынды жүргізу үшін өзінің жеке синдикатталған ток-шоуын тастады, 1964 жылдың 21 қыркүйегінде. Аллен 1972–1973 жылдардағы қайта жандану кезінде де шоуды жүргізді. Бұрынғы панельші Билл Каллен 1976 жылы CBS жазғы маусымында шоуды қысқа мерзімге жүргізді. Бұл қайта жаңғырудың жиі қатысушылары Ричард Доусон, Генри Морган, Пэт Кэрролл және Элейн Джойс болды. Oxygen арнасындағы нұсқаны 2000 жылдың қаңтарынан 2001 жылдың тамызына дейін Стефани Миллер жүргізді. Бұл нұсқаның тұрақты панельшілері Джим Дж. Буллок, Джейсон Кравитс, Эми Ясбек және Тери Гарр болды. GSN нұсқасын Бил Двайер жүргізді және бұрынғы нұсқалардан айырмашылығы, әр бөлімде пайда болатын тұрақты топты ұсынды, оған Білли Бин, Фрэнк ДеКаро, Джермейн Тейлор және Сюзанна Вестенхофер кірді.

Ойын процесі

Әрбір әдеттегі эпизодта екі тұрақты қатысушының кезеңі, одан кейін танымал қонақтың кезеңі, кейде қосымша тұрақты кезеңдер болды.

Стандартты айналымдар

Әр раунд ойыншылардың құпиясын анықтауға тырысатын болжау ойыны болды. Құпия ұғымы өте кең болатын. Құпиялар әрқашан ерекше, таңғажайып, ұятты немесе қызықты болуға тиіс болды. Олар көбінесе қатысушыға осыған дейін болған жағдайды, қатысушыға тиесілі нәрсені немесе ерекше кәсіп, хобби, жетістік немесе дағдыны қамтыды. Әр бағдарлама бір немесе бірнеше қатысушының кіруімен басталады. Содан кейін жүргізуші қатысушыны таныстырып, атын-жөнін және туған қаласын сұрайды. Одан кейін ол олардан: «Маған құпияңды құлаққа сыбырла, біз оны үйдегілерге көрсетейік» дейді. Қатысушы одан кейін құпияны сыбырлағандай болады, ал көрермендер мен теледидар көрермендері құпияны экранда мәтін түрінде көреді. Содан кейін жүргізуші топқа, мысалы, «құпия [қатысушының атымен] болған жағдайға қатысты» деген сияқты қыстырма береді. Содан кейін жүргізуші сұрақ қоюды бастау үшін бір мүшесін таңдайды. Бағдарлама басталғанда, әрбір мүшеге кезекпен екі рет сұрақ қоюға 15 секунд берілді. Сарапшылар құпияны таппай өткен әр сұрақ сегменті үшін қатысушы 10 доллар жеңіп алатын, ал ең жоғары жүлде 80 доллар болатын. 1954 жылдың ортасында формат өзгеріп, әрбір мүшеге 20 доллар сыйлық берілді. Уақыт шегі енгізілмеді, ал сұрақ қоюды тоқтату үшін қолданылатын сигнал дыбысы енді өндіріс тобының қалауына байланысты болды. Бұл бағдарлама тікелей эфирде көрсетілуіне байланысты болды, кейде бағдарлама уақытында аяқталуын қамтамасыз ету үшін сұрақтарға рұқсат етілген уақытты ұзарту немесе қысқарту қажет болды. Кейінірек, мүшелер құпияға тым жақын келгенде, оны табуға жақын болғанда немесе күлкілі жағдай тудырғанда сигнал беріліп, сұрақ қою тоқтатылды. Бұл, What's My Line? бағдарламасындағы сияқты, ең жоғары жүлде инфляциямен өспегендіктен, ақша ақырында ойынның екінші дәрежелі мәніне ие болды, тіпті серия соңында ақшалай сыйлықтар туралы еш айтылмады. Сол сияқты, бірінші сұрақ қоюға таңдалған мүше өндірушілердің стратегиясына айналды. Егер құпия мүшенің біліміне сәйкес болса (әсіресе механикалық, ғылыми немесе спорттық құпиялар бойынша Каллен), олар көбінесе бірінші болып таңдалды, осылайша оларға сұрақ қою кезінде алдын ала ешқандай ақпарат берілмейді. Кейде құпия мүше туралы айтылса, оларды соңғы орынға қою үшін тәртіп таңдалды. Қонақтың құпиясы ашылғаннан кейін, ойын аяқталғаннан кейін, жүргізуші әдетте қатысушымен олардың құпиясы туралы сұхбаттасады немесе, қажет болса, қатысушы олардың құпиясын көрсетіп береді. Бұл демонстрацияларға кейде жүргізуші, ал кейде бір немесе бірнеше мүшелер қатысты. Стандартты атақты қонақтардан басқа, құпиялары бар бірнеше танымал адамдар пайда болды, соның ішінде полковник Харланд Сандерс («Мен мейрамхананы алғашқы әлеуметтік төлемнен бастадым»), барабаншы Пит Бест («Мен The Beatles тобының мүшесі болдым») және 95 жастағы Самуэль Джей Сеймур, ол Авраам Линкольннің өліміне куә болған соңғы тірі адам болды (ол кезде ол бес жаста болған). 1958 жылы «жасөспірімдерді бағалау» тақырыбына арналған эпизод бағдарламаның жасөспірімдер арасындағы қылмыстық әрекеттер туралы БАҚ хабарларына жауабы болды және он бес жасар шахмат чемпионы Бобби Фишер, он алты жасар поп-жұлдыз Пол Анка және он тоғыз жасар колледж баскетбол жұлдызы Оскар Робертсон сияқты ерекше жетістіктерге ие болған тоғыз жасөспірімге арналды. Сержант. Айра Джонс, ол Германияда Элвис Преслидің бірінші сержанты болған, қатысты. Электрондық теледидарды ойлап тапқан ғалым Фило Фарнсворт бағдарламада қатысушы ретінде бір рет ғана теледидарда пайда болды.

Each round was a guessing game in which the panel tried to determine a contestant's secret. The concept of a secret was fairly broad. Secrets were always intended to be unusual, amazing, embarrassing, or humorous. They commonly included something that happened to the contestant, something owned by the contestant, or a notable occupation, hobby, achievement, or skill. Each show began with the entrance of one or more contestants. The host then introduced the contestant or asked his or her name and hometown. He then asked them to "whisper your secret to me, and we'll show it to the folks at home." The contestant then ostensibly whispered the secret, while the audience and viewers were shown the secret as a text overlay on the screen. Then the host gave the panel a clue – for example, "the secret concerns something that happened to [contestant's name]." The host then selected a panelist to begin questioning. When the show debuted, each panelist had 15 seconds of questioning at a time, running through the panel twice, in order. Each segment of questioning which passed without the panelist guessing the secret won the contestant $10, for a top prize of $80. In mid 1954, the format changed to only once around the panel, with a $20 prize for each panelist stumped. The time limit was no longer fixed, and the buzzer which ended questioning was instead at the discretion of the production staff. This was due, in part, to the program airing live, and sometimes requiring to lengthen or shorten the time allowed for questioning in order to keep the show running on time. Increasingly later in the run, the panelists were sometimes buzzed out when they were getting too close to the secret, were suspected to be about to get it, or simply at a point that would get a laugh; this was precipitated in part by the fact that, like What's My Line?, the top payoff never increased with inflation, and the money eventually became somewhat secondary to the gameplay, with the cash awards not even mentioned at all by the end of the series. Similarly, the panelist chosen to question first eventually became a strategy by the producers. When a secret fell within an area that a panelist was knowledgeable on (most commonly Cullen with mechanical, scientific or sports secrets), they would often be chosen first, to give them no preceding clues during their questioning. On occasion when a secret referenced a panelist, the order was usually chosen to put them last. Following the revelation of a guest's secret, either by guessing or by the host's revelation once the game was over, the host typically either interviewed the contestant about their secret, or, if applicable, the contestant did some kind of demonstration of their secret. These demonstrations sometimes included the host, and occasionally one or more of the panelists. Beyond the standard celebrity guests, several notable people with secrets appeared, including Colonel Harland Sanders ("I started my restaurant with my first Social Security check"), drummer Pete Best ("I used to be one of The Beatles"), and a 95 year old man, Samuel J. Seymour, who was the last surviving eyewitness to Abraham Lincoln's assassination (he was five years old at the time). In 1958, an episode devoted to the theme of "teenage appreciation" was the show's answer to media reports of teenage delinquency, and featured nine teenagers of unusual accomplishment including the then 15 year old chess champion Bobby Fischer, 16 year old pop star Paul Anka, and 19 year old college basketball star Oscar Robertson. Sgt. Ira Jones, who served as Elvis Presley's First Sergeant in Germany, made an appearance. Scientist Philo T. Farnsworth, the inventor of electronic television, made his only televised appearance as a contestant on the show.

Қонақтардың кезегі

Әрбір кезеңде, белгілі бір қонақ шоуға бір құпиямен келеді. Әдетте, атақты тұлға көшпе артынан шығып: «Менің атым [Аты] және менің құпиям бар!» немесе «Бұл менің құпиям!» дейтін. Шоудың басында атақты адамдардың басқа қатысушылар сияқты жеке құпиялары болатын. Бірақ продюсер Аллан Шерман кейіннен атақтылардың «құпияларының» (мысалы, Борис Карлоффтың егеуқұйрықтан қорқуы) шоу қызметкерлерімен жиі ойлап табылғанын және атақтылардың тек ойнағандарын мойындады. 1950 жылдардың ортасында атақтылардың «құпиясы» ақырында жойылды, себебі атақты қонақтың жиі кездесетін әрекеті – панельді қандай да бір балама ойынға шақыру болды. Ақырында, бұл қонақ сегментінің басты мақсаты болды және панельге қонақтың құпиясын болжау туралы сылтау мүлдем тоқтатылды. Қонақ жай ғана панельге шақырумен шығатын; кейде бұл шақыру қонаққа немесе олардың ағымдағы жобасына қатысты болса, ал кейде қонаққа ешқандай қатысы болмауы мүмкін. Осы шақырулардың бірнешеуі болашақ ойын-шоуларда қолданылған ұғымдарға дейін пайда болды, мысалы, Вуди Аллен панельге балалар жазған анықтамаларға негізделген сөздерді атайтын ойын, ол Child's Play негізін қалады, ал Питер Фолк пен Soupy Sales-пен бірге екі сегмент, онда панельге танымал адамдарды бала кезінен бастап, жасы ұлғайғандағы суреттер арқылы анықтау керек болды, бұл «Музыкаға бетпе-бет келу» бағдарламасында көрсетілді. Көбінесе құпиялар Генри Морганға қатысты. Морганның «жақсы көрінетін ашулы» мінезі болғандықтан, ол жазушылардың «осы жолы Генриді қалай алдауға болатынын көрейік» деген ойыншылдығын қоздырды. Кейде ол бір апталық сапарларға жіберілетін (көбінесе тікелей эфир аяқталғаннан кейін басталатын), олар келесі аптада түсіріліп, басты оқиғалар көрсетілетін. Осы сапарлардың кейбіреулері: атақты ағылшын мейрамханасынан нағыз ағылшын Рождестволық тағамын алу үшін Англияға жіберілу, стереотиптік ағылшын дербиі мен таңғы пальто киіп; Рой Роджерстің ранчосында жұмысшы ретінде бір апта өткізу; Лас-Вегас казиносына математикті ертіп, құмар ойындардың жаңа, теориялық әдісін сынау; және Энн Шериданмен Африка сафариіне бару (ол дереу басталды, Морган вакцинацияны және паспортының суретін сахнада алды). Генри Метрополитен опера театрында фондық шұңқыр ұстаушы, Бродвейдегі құпия кісі өлтіру спектаклінде өлі дене, мұқтаж балаларға арналған Санта Клаус және басқа да баяндамашылар оны аяусыз алаңдатып жатқанда, өзінің сценарийін батыл оқыған радио хабаршысы ретінде жұмысқа алынды. Хэллоуин эпизодында Арнольд Стэнг салтқа сай «жатақ» жұлдыз костюмімен сахнаға шығып, «Бұл костюм Генри Морганның жатағынан жасалған» деген құпияны жариялады. Ойыннан кейін Мур: «Қорықпа, Генри, біз оларды тапқан жеріне қайтаруға уәде береміз», - деді, осы сәтте орталық сахнадағы перде көтеріліп, Морганның төсегін көрсетті.

On each typical episode, a celebrity guest came on the show with a secret. The celebrity usually opened the episode by coming out from the behind the curtain and saying "my name is [Name] and I've Got a Secret! ", though sometimes they would say "and this is I've Got a Secret!". Early in the show's run, the celebrities would indeed have actual personal secrets similar to the other contestants. However, producer Allan Sherman later admitted that these celebrity "secrets" (such as Boris Karloff being afraid of mice) were frequently concocted by the show's staff, and the celebrities merely played along. The celebrity "secret" was slowly phased out during the mid 1950s, as an increasingly common activity for the celebrity guest was to challenge the panel in some sort of alternate game. Eventually, this became the primary use of the guest segment, and the pretense of having the panel guess the guest's secret was dropped altogether. The guest would simply come out with a challenge for the panel; sometimes ostensibly related to the guest or their current project, but other times not related to the guest at all. Several of these challenges predated future game shows which used the same concepts, such as a game in which Woody Allen challenged the panel to guess words based on definitions written by children, which became the basis for Child's Play, and a pair of segments with Peter Falk and Soupy Sales in which the panel had to identify celebrities based on a series of photos starting with infancy and progressing older. which featured in the format of the show Face the Music. Often, secrets would involve Henry Morgan in some manner. Since Morgan had a "lovable sourpuss" personality, he attracted a certain "let's see how we can 'get' Henry this time" playfulness from the writers. Sometimes he would be sent on week long trips (often starting as soon as the live broadcast ended) which would be filmed and highlights shown the following week. Some of these trips: being sent to England to buy a proper English Christmas meal from a famous English restaurant, while dressed in a stereotypical English derby and morning coat; spending a week at Roy Rogers' dude ranch as a hired hand; accompanying a mathematician to a Las Vegas casino, to test a new, theoretical method of gambling; and going on an African safari with Ann Sheridan (which started immediately, as Morgan received inoculations and his passport photo on stage). Henry was also recruited as a background spear holder at the Metropolitan Opera, a dead body in a murder mystery Broadway play, a Santa Claus for disadvantaged kids, and a radio announcer who bravely read his script while the other panelists distracted him mercilessly. A Halloween episode had Arnold Stang taking the stage in a traditional "bedsheet" ghost costume with the secret "This costume was made from Henry Morgan's bedsheet." After the game Moore said "Don't worry, Henry, we promise to put these back where we found them," at which point the center stage curtain rose to reveal Morgan's own bed.

Шоудағы танымал қонақтар

"Менің сырым бар" шоуының барысында көптеген танымал қонақтарды қабылдады. +NameEpisode dateSecretХарпо Маркс21 сәуір 1954Мен Харпо Маркс екенмін (Мен Чикомын). Борис Карлофф13 қазан 1954Мен тышқандардан қорқамын. Рональд Рейган15 қазан 1955ЖоқСэмуэль Джей Сеймур8 ақпан 1956Мен Джон Уилкс Буттың Авраам Линкольнді атып жатқанын көрдім. Клайд Томбо24 қазан 1956Мен Плутон планетасын аштым. Фило Фарнсворт3 шілде 1957Мен 14 жасымда электрондық теледидарды ойлап таптым. (Фарнсворттың теледидардағы жалғыз танымал пайда болуы)Бобби Фишер26 наурыз 195815 жасымда АҚШ-тың шахмат чемпионы болдым. Айра Джонс6 мамыр 1959Мен Элвис Преслидің взводында сержант болдым. Делия мен Берти Харрис26 сәуір 1961Біздің атамыз Америка Тәуелсіздік соғысында солдат болған. Виола мен Стивен Армстронг17 қыркүйек 1962Біздің ұлымыз бүгін ғарышкер болды. Джон Кейл16 қыркүйек 1963Мен 18 сағатқа созылған концертте өнер көрсеттім. (Кейл кейіннен The Velvet Underground тобын құрды). Полковник Сандерс6 сәуір 1964Мен KFC-ті 105,00 долларлық әлеуметтік төлемнен бастадым. Пит Бест30 наурыз 1964Мен екі жыл бұрын жұмысымды қалдырдым – мен The Beatles тобының мүшесі едім. Коул Пэйлен26 сәуір 1965Мен 1912 жылғы ұшақта осында келдім. Дениз ОстинЛинн ОстинЖак Фич18 қазан 1965Фичтің әжесі үйде оларды теледидардан қарап отыр; қалған екеуінің әжелері сахна артында. Уильям Поллок6 маусым 1966Мен АҚШ-та әлі күнге дейін жұмыс істеп тұрған ең көне автомобильмен келе жатырмын; ол 1891 жылы салынғаннан бері ештеңесі ауыстырылмаған.

Тарих және стилі

"Менің сырым бар" бағдарламасы көбінесе "Менің шегім қандай?" бағдарламасынан көбірек бейресми болды. Жүргізуші мен қатысушылар әдетте бірін-бірі есімдерімен атап сөйлесетін. Шоудың басында сұрақтарға қойылған ресми уақыт шектеуі алынып тасталғанын атап өткен жөн, ал уақыт шектеуі көбінесе ойын-сауық үшін белгіленді. Панельдегі ерлер әдетте костюм немесе тіпті спорттық пиджак киетін, бірақ Морган мен Мур көбінесе түзу галстуктерге қарағанда бау-бау таспаларын таңдайтын. Сериалдың кейінгі жылдары Мур да, алқа мүшелері де эфирде темекі шегуді тоқтатпады, тіпті Мур соңғы эпизодына дейін темекі шекті. Жүргізуші әрбір эпизодтың басында панельді таныстыратын, көбінесе сипаттамалық ойын сөздерді қолданатын. Панельден тек "иә" немесе "жоқ" деген жауаптар күтілді, бірақ формат көбінесе жеңілдетіліп, басқа сұрақтар да қойылатын. "Менің шегім қандай?" бағдарламасынан айырмашылығы, жүргізуші панель дұрыс жолдан бұрғанда немесе жауап қате түсіндірілуі мүмкін болғанда кеңес пен ұсыныс беретін. "Менің шегім қандай?" бағдарламасындағы сияқты, панель мүшелері бір-бірімен ресми түрде кеңесе алмайтын, бірақ кейінірек эпизодтарда бір-біріне идеяларын сыбырлағаны үшін жазаланбады. Бағдарлама қара-ақ түсте басталды және 1966 жылы ғана түсті форматқа көшті, бірақ осы дәуірдің көптеген бағдарламалары сияқты, қазіргі жазбалардың көпшілігі қара-ақ түсте сақталған. Бағдарламаның көп бөлігі демеушілікпен жүргізілді, шоудың басында демеуші компанияның жарнамасы, түсірілім алаңындағы белгілер және бағдарлама барысында жарнамалар көрсетілді. Кейбір демеушілер жеңімпаздарға қосымша, әрбір қатысушыға өз өнімдерінің үлгілерін ұсынды. Сериалдың соңына қарай демеушілік тоқтатылды. "Менің сырым бар" бағдарламасы "Менің шегім қандай?" және "Ақиқатты айт" бағдарламаларымен бірге 1967 жылы CBS телеарнасының қалған панельдік шоуларының жаппай тоқтатылуына ұшырады; бағдарламалар әлі де қаржылық тұрғыдан табысты болды, бірақ маңызды демографиялық топтар арасында жақсы рейтингтер көрсетпеді. Үш бағдарламаның ішінде "Менің сырым бар" бағдарламасы басқа форматта үздіксіз жалғаспаған жалғыз бағдарлама болды. ("Менің шегім қандай?" синдикацияға көшті, ал "Ақиқатты айт" күндізгі бағдарлама ретінде жалғасты.) Содан кейін жүргізуші Стив Аллен келесі жылы өзінің ток-шоуына оралды. Бағдарламаның өзі 1959 жылы түсірілген "It Happened to Jane" фильмінде эпизодтық рөлде пайда болды, онда басты кейіпкер бағдарламаға қатысушы ретінде көрінеді. Мур және барлық панель мүшелері бағдарламаның ойдан шығарылған эпизодында өздерін ойнады. 1960 жылдың қаңтарында Гудсон Тодман компаниясының сатылуына байланысты бағдарлама CBS және Мурдың бірлескен меншігінде болған Telecast Enterprises, Inc. компаниясының өндірісіне айналды. 1992 жылы Карси Вернер 1993 жылдың күзінде бағдарламаны қайта жаңғыртуға тырысты және оны синдикациядағы Билл Косбидің "Сіз өміріңізге кепіл тігесіз" бағдарламасымен біріктіруді жоспарлады. Алайда, жоспарлар соңғы минутта сәтсіз аяқталды. Осылайша, ол эфирге шықпады. Сонымен қатар, бұл бағдарламаның тұрақты жүргізушісі немесе төрт панель мүшесі туралы ешқашан ресми түрде жарияланбаған жалғыз нұсқасы болды. 2023 жылдың наурыз айында Embassy Row, Werner Entertainment және Game Show Enterprises Studios компаниялары Кэти Ноланды жүргізуші етіп тағайындап, бір сағаттық пилоттық эпизодты қайта жандандыруға кірісетіні туралы хабарлады. Пилоттық эпизодқа Никки Глейзер, Колтон Данн, Кристела Алонзо және Маттео Лейн қатысады.

I've Got a Secret was more informal than sister show What's My Line? in most respects. The panel and host were generally on a first name basis. As noted, the formal time limit on questioning was removed early in the show's run, and time limits were set more for entertainment. The men on the panel always wore normal suits or even sport jackets, though both Morgan and Moore often chose bow ties over straight ties. Until the later years of the series, both Moore and members of the panel smoked cigarettes on the air, with Moore doing so right up until his last episode. The panel was introduced at the start of each episode by the host, usually with a series of descriptive puns. Only yes or no questions were supposed to be asked by the panel, but the format was often relaxed, and other questions slipped through. Unlike on What's My Line?, the host often offered hints and suggestions when the panel was off in the wrong direction, or when an answer might be misleading. Unlike on What's My Line?, the panelists were not allowed to formally confer with each other, though later in the series, there was no chastising of the panelists for whispering ideas to each other. The series began in black and white, and only in 1966 switched regularly to color, though like most programs of this era, existing recordings are in black and white. The series was sponsored for most of its run, with the opening of the show featuring a promotion for whichever company was the sponsor, signage on the set, and commercials being included during the show. Some sponsors provided samples of their wares for each contestant, in addition to their winnings. Late in the series' run, sponsorship was discontinued. I've Got a Secret was, along with What's My Line? and To Tell the Truth, canceled in a mass axing of CBS's remaining panel shows in 1967; the shows were still financially successful but were not drawing good ratings, especially among the key demographics. Of the three, I've Got a Secret was the only one not to continue uninterrupted in some other form. (What's My Line? moved to syndication, and To Tell the Truth continued as a daytime series.) Then host Steve Allen would return to his syndicated talk show the next year. The series itself had a cameo in the 1959 film It Happened to Jane, in which the title character appears as a contestant on the show. Moore and the entire panel played themselves in the fictional episode of the show. In January 1960, as a result of Goodson Todman's sale, the show became a production of Telecast Enterprises, Inc., which was co owned by CBS and Moore. In 1992, Carsey Werner attempted to revive the show for the fall of 1993 and quite possibly pair it up with the Bill Cosby revival of You Bet Your Life in syndication. However, plans for it fell through at the last minute. Thus, it never made it to air. Also, this was the only version of the show never to have announced a permanent host or its four panelists for the show at all. In March 2023, it was announced that Embassy Row, Werner Entertainment and Game Show Enterprises Studios would be producing an hour long pilot for a potential revival, with Katie Nolan as host. The panelists for the pilot include Nikki Glaser, Colton Dunn, Cristela Alonzo and Matteo Lane.

Тауарлар

"Менің құпиям бар" үй ойыны, қораптың бетінде жүргізуші Гарри Мур суреті бар, 1956 жылы Нью-Йорк қаласындағы Лоуэлл ойыншықтар жасау корпорациясы тарапынан шығарылды.

Халықаралық нұсқалар

Шоудың австралиялық нұсқасы 1967 жылдан 1973 жылға дейін Брисбенде QTQ Channel 9 арнасында көрсетілді. Оны жаңалықтар оқырман Дон Секомбе жүргізді; және американдық нұсқасы сияқты, Рон Кади, Бэббет Стивенс және Джой Чемберс (австралиялық ойын шоуының импресариосы Рег Грандидің болашақ әйелі) сияқты танымал панель мүшелері болды. 1956 жылы Мельбурнда Эрик Пирс жүргізуші ретінде тағы бір австралиялық нұсқасы көрсетілді. Ол осы қаладағы теледидар бағдарламаларының алғашқы аптасында және HSV 7 телеарнасының (4 қараша) ашылу кешінде, американдық актриса Жан Мурхедті қонақ панель мүшесі ретінде қабылдап, тұсаукесер өткізді. Оның көрсетілу барысында Олив Вайкс, Ширли Сесил, Джон Фрит, Фредди Боулер және Джек Дайер сияқты тұрақты панель мүшелері болды. Бұл нұсқаның қашан аяқталғаны белгісіз, бірақ ол 1958 жылға дейін көрсетіліп тұрды. Бұл нұсқаның кинескопы сақталған-сақталмағаны белгісіз. Жапондық нұсқасы 1955 жылдан 1967 жылға дейін NHK арнасында "Менің құпиям" деп аталып, оны Кейдзо Такахаши жүргізді. Француздық TF1 арнасы 1982-1983 жылдары Пьер Белмаре жүргізген J'ai un Secret бағдарламасын көрсетті. Ұлыбританияда екі нұсқасы жасалды. Біріншісі Associated Rediffusion компаниясымен жасалып, 1956 жылы ITV арнасында көрсетілді. Бұл нұсқаны американдық Бен Лайон жүргізді. Екінші нұсқасы 1984 жылдан 1988 жылға дейін BBC1 арнасында Том О'Коннор жүргізді.

1970 жылдардағы қайта өрлеу

1970 жылдардағы қайта жаңғырулардың форматы түпнұсқа сериядан ешқандай өзгеріске ұшырамады, бірақ панель мүшелеріне сын-қатерлер тастаудың орнына, атақты адамдар туралы құпиялар қайта оралды (мүшелері апта сайын ауысып отыратын). Ричард Доусон 1970 жылдары екі нұсқаның да тұрақты панельшісі болды, актриса Пэт Кэрролл да жиі панельге қатысты, ал Генри Морган да бірнеше рет панельші ретінде көрінді.

Қысқылмен жандандыру

"Оксиген" жандаруында әрбір қатысушыға сұрақтарға жауап беруге 45 секунд берілді. Бәйгелес әрбір жауап бере алмаған қатысушы үшін 250 доллар, ал барлық қатысушыны жауапсыз қалдырса, ол бәйгелес үшін 1000 доллар жеңіс сыйлығы болды. Бұл нұсқаны Стефани Миллер жүргізді және шоу декорациясы жоғары деңгейдегі қалалық пәтерге ұқсас болды. Дегенмен, түбегейлі түрленген декорациясы бар премьералық бөлімі жоғалған деп саналады.

GSN

Сериалдың көп бөлігі эфирге шығуы күмәнді, себебі шоу ұзақ жылдар бойы Winston темекісімен демеушілік еткен, ол әлі де қолданыстағы бренд, және 1971 жылдың қаңтарынан бастап радио мен теледидарда темекі жарнамасына тыйым салынды. Шындығында, 1956 жылы Авраам Линкольннің қанында болған Сэмюэл Сеймур туралы эпизодтың сыйлығы 80 доллар (1956 жылғы 80 доллар шамамен <есептелген сомаға> тең) және бір қорап Winston темекісі болған. Сеймур темекі тартпағандықтан, оған Prince Albert түйіншегі берілді. Бұл заңмен міндетті ме, әлде GSN-нің шешімі ме – белгісіз; GSN бұрынғы жылдары көптеген Winston демеушілік эпизодтарды көрсеткен. Сонымен қатар, арна өзінің көрсету барысында бірнеше эпизодтарды өткізіп жіберді, бұл туралы шоудың бұрынғы көрсетілімдерінде де мәлім болған; Финал аудио нұсқада да қолжетімді. GSN кейде 1972–73 жылдарғы синдикаттық нұсқадан жеке эпизодтарды көрсетеді.

Баззр

Фримантлге тиесілі Buzzr цифрлық телеарнасы аталған бағдарламаны To Tell the Truth және What's My Line? бағдарламаларымен бірге екі сағаттық блокпен эфирге шығарады. Әрбір эпизод өңделмеген күйінде, түпнұсқа жарнамаларымен бірге (сигарет жарнамаларын қоспағанда) 40 минуттық уақыт ішінде көрсетіледі.

Нильсен рейтингісі

1952 және 1967 жылдар аралығында «Менің құпиям бар» телешоуы он бес маусымның он екісінде ең үздік 30 телешоудың қатарында болды, ал 1957–1958 жылғы маусымда 5-орынға жетті.

Музыкалық тақырып

1952 жылдан 1961 жылға дейін шоуда қолданылған алғашқы тақырып – Лерой Андерсонның "Плинк, Планк, Планк!". (Бұл тақырыпты "Classic TV Game Show Themes" альбомында тыңдауға болады; алайда, CD-дегі тақырып Норман Пэриске жатқызылған). Екінші тақырып, 1961 жылдан 1963 жылға дейін қолданылған, Макс Штайнердің "Жазғы орыннан тақырып" атты көтеріңкі аранжировкасы болды. Үшінші тақырып 1963 жылдан 1967 жылға дейін пайдаланылды. Бұл шоудың музыкалық директоры Норман Пэрис жазған, пикколо мен ксилофонды қамтитын, көтеріңкі, сергекті шеру болды және тікелей студиялық тобымен орындалды. Онда мектептегі балалардың әзілдеу үшін айтатын "Менде құпия бар!" деген сөздерімен байланысты таныс әуен келтірілген. Стив Алленнің "Бұл бір нәрсенің бастауы болуы мүмкін" атты шығармасы, CBS эпизодтарында оның кірісіне қолданылғаннан басқа, 1972 жылы Эдд Калехоффтың "Score Productions" үшін жасаған ашылу тақырыбы ретінде де қолданылды. 1972 жылғы нұсқаның соңғы тақырыбын да Калехофф жазды. 2000 жылғы тақырыптың авторлары – Тим Мошер мен Стокер, ал Алан Этт пен Скотт Лиггет Билл Двайердің 2006 жылғы GSN шоуы үшін джаз стиліндегі тақырыпты жасады.