Кіріспе

Англиядағы Суррей округіндегі ауыл, Шеппертон – Англияның Суррей округінің солтүстігіндегі Спелторн ауданындағы ауыл. Елді мекен Темза өзенінің солтүстік жағалауында, Чертси және Темзадағы Санбери қалалары арасында орналасқан. Ауыл 959 жылғы құжатта және "Домсдей кітабында" айтылған. 19 ғасырдың басында осы жерде тұратын жазушылар мен ақындардың арасында Райдер Хаггард, Томас Лав Пикок, Джордж Мередит және Перси Биш Шелли болды, олар Темза өзеніне жақындығына қызығушылық танытты. Каналетто 1754 жылы, ал Тернер 1805 жылы Уолтон көпірінде өзенді суреттеді. Шеппертон шлюзі мен жақын маңдағы Санбери шлюзі 1810 жылдары өзен арқылы жүруді жеңілдету үшін салынды. Қалалық құрылыс 19 ғасырдың соңында, 1864 жылы Шеппертон тармағының салынуымен басталды, оған Шеппертон сарайының иесі Уильям Шоу Линдсей демеушілік етті. Оның халқы 20 ғасырдың басында 1810 тұрғыннан 2011 жылы 10 000-ға жуық адамға дейін өсті. Линдсей темір жолды Чертси арқылы Оңтүстік-Батыс магистралімен байланыстыруға үміттенеді, бірақ ауыл станциясы әлі де соңғы аялдама болып қала береді. Халықтың өсуі және сауданың дамуы 20 ғасырдың соңына қарай оның басты көшесінің көп бөлігін құрайтын шағын кәсіпорындарға әкелді. Шеппертон киностудиясы солтүстікке қарай шамамен 2 км жердегі Литтлтон ауылында орналасқан. Жақын жерде Суан қасиетті орны және екі ерекше қорғалатын табиғи аумақ бар, олардың бірін Суррей жабайы табиғат қоры басқарады.

Топонимика

Шепертон туралы алғашқы жазба 959 жылғы жарғыда кездеседі, онда ол Scepertune деп аталған. Атаудың көне ағылшын тіліндегі scēp (қой), hirde (малшы) және tūn (қоршалған жер, шаруашылық немесе елді мекен) сөздерінен шыққандығы айтылады. Атаудың мағынасы, әдетте, "малшының шаруашылығы" немесе "малшының елді мекені" деп қабылданады.

Ерте тарих

Жергілікті аймақтағы адам қызметінің ең алғашқы дәлелі орта неолит кезеңінен басталады. Шеппертон Гриннің солтүстігінде, Аш өзенінің жанында 1980 жылдардың соңында жартылай дөңгелек ор қазбасы түріндегі құрылыс табылды. Бұл құрылыстың диаметрі шамамен алғанда 3500 ж.б.д. салынған деп есептеледі. Ор қазбасына кіретін басты кіреберіс жазғы күн тоғысындағы күннің шығу бағытына сәйкес келген, ал арықтың ішіне қызыл охраның кесектері ең оңтүстік айдың көтерілу орнын белгілеу үшін салынған. Арықтар неолиттің соңғы кезеңінде қайта толтырылып, қайта қазылған. Осы жерде екі жерлеу орыны табылды – еркек екені болжанатын дене және дерлік толық сақталған әйел қаңқасы. Радиокөміртектік талдау көрсеткендей, әйел б.з.д. III мыңжылдықтың соңында өмір сүрген, ал оның тістерінің изотоптық құрамын зерттеу оның қорғасын-мырыш кенінің табылған аймағында, мүмкін Дербишир, Мендипс немесе Солтүстік Пеннинде өскенін көрсетті. 2004 жылы Манчестер университетінде әйелдің бет-әлпеті қайта жаңартылды, сондай-ақ Шеппертон алқаптарында табылған темір қылыштар да зерттелді. Кейінірек табылған қалайыдан жасалған табақтардың Рим дәуірінің соңына жататыны болжанып отыр. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Шеппертон Гринде темір дәуірінің соңы мен саксондық қоныстарға қатысты мәліметтер табылды.

Ескі Шеппертондағы шіркеу алаңы

Оған High Street-тен Church Square-ге дейінгі қысқа, 1989 жылдан бері айналып өтілетін, ирек жол апарады, екі жағында Шеппертон Manor және крикет алаңы орналасқан, сондай-ақ тізімделген қабырғалары бар. Сэр Николаус Певснер алаңның оңтүстік-шығысына қарайтын көріністі, қазір тізімделген ғимараттары мен өзенге ашылатын көрінісін "аймақ ұсынатын ең тамаша ауылдық суреттердің бірі" деп сипаттаған. Мұнда екі қонақ үй орналасқан: "Анкор" және "Уоррен Лодж". Бұл шағын алаңда "Корольдің басы" атты паб та бар. Өзен жағасындағы усадьба 18 ғасырдың соңында салынған (оның бұрынғысы, мұндағы шіркеу сияқты, 12 ғасырдан ертерек), ішінде шатыр немесе жамылғылы дамаск сияқты боялған және әрленген бөлмесі бар. ІІ* санаттағы 1500 жылға дейін салынған ағаштан жасалған Ескі Пасторлық үй 18 ғасырдың басында қайта жаңартылған, алдыңғы жағы математикалық плиткалармен қапталған. Сондай-ақ, архитектуралық II* санаттағы, 17 ғасырда салынған, жолдың батыс жағында орналасқан, жартылай ағаштан жасалған Винч коттеджі қайта қалпына келтірілді.

Төменгі Халлифорд

Ауылға Төменгі Халлифорд кіреді, бұрын жақын, бірақ бөлек ауылша, тарихшы Сьюзан Рейнольдс ерозия салдарынан ерте ортағасырлық ауылдың жартысын жалмаған, өзендің бұрылысының шығыс шетінде орналасқандығын айтады, бұл орын Ескі Шеппертонның қорғау аймағының шығысында. Бұл аймақ өзен бұрылысының сыртындағы жоғары жатқан өзен жағалауындағы жол бойында орналасқан, 18 ғасырға тән, классикалық стильдегі үш қабатты, аз ғана саны бар үйлермен ерекшеленеді; бұрылыстың екі жағында өзен жағалауындағы шабындықтар, кішкентай қайық тұрақтары, оңтүстік-батысқа қарай төменгі қабатты шалаш үйлер, испан елшісінің жері болғандықтан Лас-Пальмас иелігі, одан батысқа қарай орманды Шеппертон крикет клубы және ауылдың жасыл алаңы, шығысқа қарай епископ Дуппас паркі (бұрынғы Төменгі Халлифорд ортақ жері) және шағын бөлігі Ескі Манор үйіне (Халлифорд) тиесілі. 1760-1860 жылдары мұнда арқан өндірісі дамыған, ал 1860-1870 жылдары кірпіш үшін саз қазылған. 21-ғасырда толығымен жаңартылған, өзенге көрінісі бар (бұрынғы "Кеме" болған) Харисон қонақ үйі мен мейрамханасы, сондай-ақ салыстырмалы түрде тар, тасқынға ұшырамайтын Темза өзеніне қарап, оңтүстікке қарай орналасқан шағын пикник аймағы бар, қысқарақ "Қызыл Арыстан" пабының жанында орналасқан. Осы себепті 1274 жылдан 1410 жылға дейін мұнда көпір мен паром болғандығы тіркелген. Дезбороу кесігі Темзаның негізгі кеме жолын Төменгі Халлифорд пен Шеппертон айналымынан ауыстырып, су тасқынын азайтып, сирек кездесетін жағдайға жеткізді.

Манигейт-лейн

1950 жылдары Lyon Homes компаниясы бұл иеліктегі далалық жерлер мен үлкен үйлерді жер иесі және құрылысшы Эдвард Скотттан сатып алды. Бұл көшедегі ғимараттар қатары 1960 жылдардағы геометриялық, ақ боялған модернизм үлгісіндегі сәтті модульдік құрылыстың намысын көрсеткендіктен, ескерткіштерді қорғау аймағына енгізілген. Бұл 1960 жылдардағы жеке сектордағы тұрғын үйлерді зерттеудің сирек мысалдарының бірі болып табылады, оның дизайнын швейцариялық сәулетші Эдвард Шкулхейфер жасаған, ал үйлердің алдындағы кеңістіктері террасалы, ақ панельді, ортақ пайдаланудағы ландшафтылы бақшалармен безендірілген. Осы американдық Radburn стиліндегі жобаны Эрик Лайонс Span Developments компаниясы да Хам Коммон (Ричмонд, Лондон), Блэкхит (Лондон) және Нью Эш Грин (Кент) аудандарында қолданды.

Тарих тақтасы

Ауылдың жоғарғы көшесіндегі ауыл залында ауылдың экономикалық өмірі мен тарихын көрсететін үлкен сурет бар. 2011 жылдың қазан айында Сент-Николас шіркеуінің бастауыш мектебінен бір топ бала тарих тақтасын жасау бойынша өткен байқауда жеңіске жетті. Тақтаны кейін графикалық дизайнер өңдеп, қала әкімі салтанатты шарамен және баспасөз өкілдерінің қатысуымен ресми түрде ашты. Бұған дейін Санбериде де осындай байқау өткізілген болатын. Тақтаның өзінде жайылымдарды бейнелейтін алаң бар, сондай-ақ жергілікті ақпараттар ұсынылған.