Дойл Александр: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1950 жылы туған)

Дойл Лафайетт Александр (4 қыркүйек 1950 жылы туған) – ірі лига бейсболында (MLB) ойнаған американдық бұрынғы питчер, ол «Лос-Анджелес Доджерс», «Балтимор Ориолс», «Нью-Йорк Янкиз», «Техас Рейнджерс», «Атланта Брейвз», «Сан-Франциско Гигантс», «Торонто Блю Джейс» және «Детройт Тайгерс» командаларында өнер көрсеткен.

Ерте өмір

Дойл Лафайет Александр 1950 жылдың 4 қыркүйегінде Алабама штатының Кордова қаласында дүниеге келген. Александр Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Вудлон жоғары мектебінде оқыды. Кейін ол Миссури штатының Хиллсборо қаласындағы Джефферсон колледжінде білім алды.

Үлкен лигалар мансабы

1968 жылы 9-шы раундта «Доджерс» командасы таңдағаннан кейін, ол Боб О’Брайен, Серджио Роблес және Ройл Стиллменмен бірге 1971 жылғы 2 желтоқсанда қысқы жиында «Балтимор Ориолс» командасына «Доджерс» клубынан Фрэнк Робинсон мен Пит Рихертке айырбасталды. 1973 жылы «Ориолс» сапындағы алғашқы жеңісті маусымын өткізді, онда 12-8 есебімен 3.86 ERA көрсетті. Александр Кен Холцман, Элрод Хендрикс, Грант Джексон және Джимми Фрименмен бірге 1976 жылғы 15 маусымда «Ориолс» командасынан Рик Демпси, Скотт Макгрегор, Типпи Мартинес, Руди Мей және Дейв Паганға айырбасталып, «Нью-Йорк Янкис» клубына келді. «Янкис» сапында 10-5 есебімен Америка лигасының Шығыс дивизионында жеңіске жетті. Америка лигасының чемпиондық сериясында алаңға шықпағандықтан, әлем чемпионаттың бірінші ойынында «Цинциннати Редс» клубына қарсы бастауға шақырылды, бірақ жеңіліске ұшырады. Александр 1976 жылғы 23 қарашада «Техас Рейнджерс» клубымен келісімшарт жасау арқылы еркін агенттік мүмкіндігін пайдаланды. Команданың маусымда 20 ойынға қатысуына кепілдік бермегені үшін «Янкис» клубын қабылдамады. Бір жыл жақсы өтті, бірақ содан кейін құлдырады. «Техас» штатындағы өтетін уақытынан кейін «Атланта Брейвс» және «Сан-Франциско Джайентс» командаларына қосылды. «Нью-Йорк Янкис» клубы босатып жібергеннен кейін 1983 жылғы маусымда «Торонто Блю Джейс» клубымен келісімшарт жасасқанға дейін жақсы формаға оралмады. 1980-ші жылдардың ортасында «Блю Джейс» клубы өркендеп дамыды, ал Александр олардың табысына үлкен үлес қосты, 1984 және 1985 жылдары 17 ойын жеңіп, 1985 жылы «Янкис» клубына қарсы дивизионды жеңіп алды. Алайда, АЛЧС-де екі ойында 0-1 есебімен 8.71 ERA көрсетті, нәтижесінде «Блю Джейс» жеті ойыннан кейін «Канзас-Сити Роялс» клубына есе жіберді. Александр «Блю Джейс» клубымен келісімшарт жасасқанда, команда аң аулау кезінде жарақат алған жағдайда оған ақша төлеуден бас тартты. Торонто адвокаты Горд Кирк Александрдың жарақаттанған кезде ақша алуы үшін келісім жасады, «егер ол барлық аңшылық ережелерін сақтаса және қызыл аңшылық курткасын кисе ғана». Келесі жылы нашар бастаған Александр «Атланта Брейвс» клубына ауыстырылды, ол оны 1987 жылғы маусымның ортасында Джон Смолц есімді сол кездегі белгісіз кіші лига ойыншысына айырбастап, бәсекелестікке ұшыраған «Детройт Тайгерс» клубына өткізді. «Тайгерс» Александрдан күткеннен де көп нәрсе алды, ол 9-0 есебімен 1.53 ERA көрсетіп, «Тайгерс» клубын дивизиондық атаққа жеткізді. Алайда, ол АЛЧС-де қайтадан күресті, 0-2 есебімен 10.00 ERA көрсетті, нәтижесінде постсезондық көрсеткіші 0-5 есебімен 8.38 ERA-ға жетті. Келесі жылы Александр 14-11 есебімен 4.32 ERA көрсетті, бұл оның жалғыз «All Star» ойынына қатысуына әкелді. 1989 жылы өнер көрсетуі төмендеді (6-18, 4.44 ERA), ішінара жауының сынуына байланысты. Маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты. Александр «Тайгерс» клубы үшін жақсы өнер көрсеткенімен, «Брейвс» клубы ұзақ мерзімді перспективада саудадан көбірек пайда алды; Смолц «Брейвс» клубы сапында жиырма жыл ойнап, «Атақтылар залына» енді. Александр (және Смолц) 1987 жылдан бері көптеген рет еске алынды, өйткені «Тайгерс» және «Брейвс» клубы арасындағы айырбас әр команданың әртүрлі нәрсе іздегенін және оны алғанын көрсететін келісім-шарттың мысалы болды: «Тайгерс» клубы Александрдың қысқа мерзімде оларды нығайтуын қалады (ол 1987 жылы плей-оффқа жетуге көмектесіп, 1988 жылы Детройт үшін жақсы ойнады), ал «Брейвс» клубы Смолцтың ұзақ мерзімді қайта құру жоспарларына үлес қосуын қалады (ол ұзақ жылдар бойы «Атақтылар залында» ойнап, Атлантаның 1991 жылдан бері МЛБ-ның ең табысты клубтарының бірі ретінде өсуіне ықпал етті).

After being drafted by the Dodgers in 1968 in the 9th round, He was acquired along with Bob O'Brien, Sergio Robles and Royle Stillman by the Baltimore Orioles from the Dodgers for Frank Robinson and Pete Richert at the Winter Meetings on December 2, 1971. He enjoyed his first winning season with the Orioles in 1973 when he went 12–8 with a 3.86 ERA. Alexander was traded along with Ken Holtzman, Elrod Hendricks, Grant Jackson and Jimmy Freeman from the Orioles to the New York Yankees for Rick Dempsey, Scott McGregor, Tippy Martinez, Rudy May and Dave Pagan at the trade deadline on June 15, 1976. He went 10–5 to help the Yankees win the American League East division. He did not pitch during the American League Championship Series, so he was tapped to start Game 1 of the World Series against the Cincinnati Reds, which he lost. Alexander took advantage of the advent of free agency by signing with the Texas Rangers on November 23, 1976. He rejected the Yankees over the team's refusal to guarantee him twenty starts a season. He enjoyed one good year before falling apart. He would then join the Atlanta Braves and San Francisco Giants after his stint with Texas. It would not be until he signed with the Toronto Blue Jays during the 1983 season, after being released by the New York Yankees, that he would return to form. The Blue Jays were on the rise in the mid 1980s, and Alexander was an instrumental part of their success, winning 17 games in both 1984 and 1985, including the division clinching win over the Yankees in 1985. In the ALCS, however, he went 0–1 with an 8.71 earned run average in two starts as the Blue Jays fell to the Kansas City Royals in seven games. When Alexander negotiated his contract with the Blue Jays, the team refused to pay Alexander if he injured himself while hunting. Toronto lawyer Gord Kirke worked out a compromise in which Alexander would collect money while hurt, "only if he was following all hunting regulations and wearing an orange hunting jacket". A slow start the next year resulted in Alexander being traded to the Atlanta Braves, who dealt him in turn to the contending Detroit Tigers midway through the 1987 season for a then unknown minor leaguer named John Smoltz. The Tigers got more than they could have possibly hoped for in Alexander, who went 9–0 with a 1.53 ERA to propel the Tigers to the division title. However, he struggled again in the ALCS, going 0–2 with a 10.00 ERA, bringing his postseason totals to 0–5 with an 8.38 ERA. The following year, Alexander went 14–11 with a 4.32 ERA, earning his only All Star appearance. In 1989, his performance declined (6–18, 4.44 ERA) in part due to pitching with a fractured jaw. He retired following the season. Although Alexander performed fairly well for the Tigers, the Braves ended up getting the better end of the trade in the long run; Smoltz would go on to pitch twenty years with the Braves and became a Hall of Famer. Alexander (and Smoltz) have been cited many times since 1987 because the Tigers Braves trade was indicative of a deal in which each team sought something different and received it: the Tigers wanted Alexander to bolster them in the short term (which he did by helping them reach the playoffs in 1987 and pitching well for Detroit in 1988) and the Braves wanted Smoltz to contribute to their long term rebuilding plans (which he did by having a long Hall of Fame career and contributing to Atlanta's rise as one of MLB's most enduringly successful franchises since 1991).