Кіріспе

АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы, 1896-1909 жылдар аралығында АҚШ Жоғарғы Сотының көмекші судьясы

Руфус В. Пекхэм (8 қараша 1838 – 24 қазан 1909) – 1896-1909 жылдар аралығында АҚШ Жоғарғы Сотының көмекші судьясы қызметін атқарған американдық заңгер және юрист. Ол республикалық көпшілік сенат бекіткен соңғы демократтық үміткер болып саналады. Пекхэм бизнес және мүлік реттеулерін жою үшін маңызды процессуалдық құқықты белсенді пайдалануымен танымал болды. Пекхэмнің әкесі де заңгер және судья, сондай-ақ АҚШ өкілі болған. Оның үлкен ағасы Уилер Хазард Пекхэм (1833–1905) Уильям М. Твидты қудалауға қатысқан заңгерлердің бірі және Жоғарғы Сотқа үміткерліктен бас тартылған адам болды.

Өмірбаян

Пекхэм Нью-Йорк штатының Олбани қаласында Руфус Уилер Пекхэм мен Изабелла Аделина Лейси отбасында дүниеге келді. Анасы оның тоғыз жасында қайтыс болды. Олбани академиясын бітіргеннен кейін, 1859 жылы Олбанидегі адвокаттық алқаға қабылданды, ал бұрын әкесінің кеңсесінде оқып, өзіне заңды үйренді. Жеке практикамен он жыл қызмет еткен соң, Пекхэм 1869 жылдан 1872 жылға дейін Олбани округінің прокуроры болды. Содан кейін Пекхэм жеке заңгерлік практикаға оралып, 1883 жылы Нью-Йорк Жоғарғы Сотының судьясы болып сайланар алдында Олбани қаласының кеңесшісі қызметін атқарды. 1886 жылы Пекхэм Нью-Йорк апелляциялық сотына, штаттың жоғарғы сотына сайланды. Апелляциялық соттың судьясы ретінде қызмет еткен кезеңде Пекхэм Олбани құқық мектебінің қамқорлар кеңесінің мүшесі де болды. Нью-Йорк апелляциялық сотына тағайындалуы – Пекхэмнің әкесінен кейін алған үшінші лауазымы еді, ол да Олбани округінің прокуроры, Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы және 1873 жылы «Виль-дю-Хавр» кемесінің суға батуынан шейін апелляциялық сотта қызмет еткен. Пекхэм жергілікті демократиялық саясатқа белсенді қатысып, 1876 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға Нью-Йорк делегаты болды. Ол сондай-ақ, Дж. Пирпонт Морган, Корнелиус Вандербильт және Джон Д. Рокфеллер сияқты ірі кәсіпкерлердің сенімді досы болды. Көптеген адамдар осы қарым-қатынастардың нәтижесінде Пекхэмнің Жоғарғы сотта бизнес мүдделерін қолдауына бейімділігі болды деп санайды. Руфус Пекхэмнің інісі Уилер 1894 жылы президент Гровер Кливлендтің ұсынуымен АҚШ Жоғарғы сотына кандидат болды. Алайда, бұл ұсыныс Кливленд пен Нью-Йорк сенаторы Дэвид Хилл арасындағы саяси тартысқа ілігіп, Уилер Кливлендтің Хилл бұғаттаған екінші кандидаты болды. Сенатор Эдвард Дуглас Уайт оның орнына сотқа бекітілді. 1895 жылы Хауэлл Эдмундс Джексонның қайтысынан кейін сотта тағы бір орын бос қалғанда, Хилл саяси жағынан әлсіреп, Кливленд Руфус Пекхэмге жүгінді, ол сол жылдың желтоқсан айында (республикалық бақылаудағы Сенатта) алты күн ішінде бекітілді. 1896 жылдың 6 қаңтарында қызметке кірісті.

Отбасы және жерлеу

Ол Нью-Йорктің Менандс қаласындағы Олбэни ауылдық зиратында жерленді, кейіннен оған әйелі Харриетт Мария Арнольд (13 желтоқсан 1839 – 25 шілде 1917) қосылды. Олар екі ұлынан да көп өмір сүрді: Генри Арнольд (6 тамыз 1868 – 16 ақпан 1907) және Руфус В. кіші (28 қаңтар 1870 – 16 қыркүйек 1899). Миссис Пекхэм сонымен қатар, 1910 жылдың 12 желтоқсанында із-түзсіз жоғалған мұрагер Дороти Арнольдтың әкесінің қарындасы болды. 1928 жылы Біріккен баспасөз агенттігі (қазіргі UPI) осы оқиғаны "заманның ең ірі іздеуі" деп сипаттады.