Кіріспе

Американдық судья (1868–1953)
Алабама саясаткері

Нейтан Льюис Миллер (10 қазан 1868 – 26 маусым 1953) – американдық заңгер және саясаткер, 1921–1922 жылдар аралығында Нью-Йорк штатының 43-ші губернаторы болған.

Ерте өмір және білім

Натан Миллер 1868 жылдың 10 қазанында фермер Сэмюэл Миллер мен Альмира Расселл Миллердің ұлы болып дүниеге келді. Ол Гротон Юнион мектебінде оқыды және 1887 жылы Кортленд Нормал мектебін бітірді. Кортленд Нормал мектебінде оқыған кезінде Натан Миллер Гамма Сигма студенттік қауымдастығының мүшесі болды. Ол Нью-Йорктің Кортленд қаласында заңгерлік білім алып, 1893 жылы адвокаттыққа қабылданды.

Мансап

Миллер саясатқа республикашыл ретінде кірді және саяси мансабын Кортлендте корпорация кеңесшісі ретінде бастады. Кейін корпоративтік құқық саласына ауысты, ал саясаттағы өрлеуіне Эндрю Карнеги мен Америка Құрама Штаттарының «Болат» корпорациясымен болған қарым-қатынасы зор көмек берді. Миллер осы алғашқы мегакорпорация құрылуына ықпал еткен бірігулерге септігін тигізді. Бұл бірігу Карнегиге болат бизнесінен шығып, сол кездегі әлемдегі ең бай адамдардың біріне айналуына мүмкіндік берді. Миллер 1901-1903 жылдары Нью-Йорк штатының есептәушісі (комптоллері) болды, алғаш рет Буффало қаласының мэрі сайланған Эрастус К. Найттың мерзімі біткенін толықтыру үшін тағайындалды, ал 1902 жылғы қарашада толық мерзімге сайланды. Ол 1903 жылы есептәуші қызметінен кетіп, Нью-Йорк Жоғарғы сотына тағайындалды, онда 1903 жылдан 1915 жылға дейін қызмет етті. 1904 жылы ол Апелляциялық бөлімге жіберілді. 1913 жылғы 13 қаңтарда 1899 жылғы түзетуге сәйкес, Нью-Йорк апелляциялық сотының судьясы болып тағайындалды, бірақ 1915 жылғы 30 шілдеде судьялық қызметтен кетті. 1920 жылы Нью-Йорк штатының адвокаттар қауымдастығының президенті болды. Ол 1920 жылғы республикалық ұлттық конвенцияда Герберт Гуверді президенттікке ұсынды.

Нью-Йорк губернаторы

Миллер 1921-1922 жылдары Нью-Йорк штатының губернаторы болды, 1920 жылы сайланды. Губернатор ретінде ол көптеген үнемдеу шараларын енгізді және салық төлеушілерге 20 миллион доллар үнемдегенін мәлімдеді. Нью-Йорк қаласының мэрі Джон Ф. Хайланның қарсылығына қарамастан, Миллер Нью-Йорк қаласының көлік комиссиясын құруға қатысты заңды жасады. Ол өлім жазасын қажет деп санады және оны жоюға қарсы болды. 1922 жылы ол қайта сайлануға тырысқанда, 1920 жылы оның орнын басып алған Ал Смиттен жеңіліске ұшырады. Миллер әйелінің діні болған Рим-католик шіркеуінің белсенді қолдаушысы болды және өмірінің соңында католицизмге көшті. Миллер губернатор болған кезде Нью-Йорк және Нью-Джерси порттарының басқармасы құрылды.

Кейінгі мансап

1925 жылдан бастап ол U.S. Steel компаниясының бас кеңесшісі қызметін атқарды. Ол, бұрынғы қарсыласы Смит сияқты, бай консерваторлар құрған, жаңа саясатқа қарсы екі партиялық "Американдық бостандық лигасының" мүшесі болды. Миллер 1938 жылы заң фирмасының жетекші серіктесі болып жұмыс істеген кезде, Карнегидің Питтсбургтік бу кемелер компаниясы оның құрметіне бір кемені "Губернатор Миллер" деп атады.

Жеке өмір

1896 жылы 23 қарашада ол Элизабет Давернге үйленді және олардың жеті қызы болды. Олар Нью-Йорк штатының Үсті Бруквилл қаласындағы Элмкрофт иелігінде тұрды. Миллердің қызы Элизабет Элвин П. Адамс ағаға тұрмысқа шықты, олардың ұлы – Элвин П. Адамс кіші.

Миллер 1953 жылы Аризонада демалыстан оралғаннан кейін жамбасын сындырып, Нью-Йорктегі қонақүйінде қайтыс болды. Ол Кортлендтегі тарихи Кортленд ауылдық зиратында жерленді.

Құрметтер

1952 жылдың қаңтар айында Нью-Йорк штатының адвокаттар қауымдастығы Миллерге «заң саласына көрнекті үлес қосқаны үшін» алғашқы алтын медалін табыс етті.