Кіріспе

Компьютерлік графикада метаболдар, сондай-ақ бұтақты нысандар деп аталады, органикалық көрінетін n өлшемді изоүстіңелер, олардың бір-біріне жақын келгенде бірігіп, біртұтас нысандарды құру қабілетімен сипатталады. Қатты модельдеуде көпбұрышты торлар жиі қолданылады. Дегенмен, кейбір жағдайларда метаболдар тиімдірек болады. Метаболдың "бұтақты" сыртқы түрі оларды әмбебап құралға айналдырады, олар көбінесе органикалық нысандарды модельдеуге, сондай-ақ мүсіндеу үшін негізгі торларды жасауға қолданылады. Метаболдарды көрсету әдісін 1980-ші жылдардың басында Джим Блинн Карл Саганның 1980 жылғы "Космос" телехикаясы үшін атомдардың өзара әрекеттесуін модельдеу мақсатымен ойлап тапты. Бұл әдіс қозғалыс және UX дизайн салаларында "желе эффектісі" деп белгілі және көбінесе навигация және түймелер сияқты UI элементтерінде қолданылады. Метаболдың мінез-құлқы жасуша биологиясындағы митоз процесіне сәйкес келеді, онда хромосомалар жасуша бөліну арқылы өздерінің толықтай бірдей көшірмелерін жасайды.

Анықтама

Әрбір метабол n өлшемдегі функция ретінде анықталады (мысалы, үш өлшем үшін; үш өлшемді метаболдар ең көп кездеседі, екі өлшемді іске асырулар да танымал). Сондай-ақ, қатты көлемді анықтау үшін шекті мән таңдалады. Содан кейін,

метаболдармен анықталған бетпен қоршалған көлемнің жерде толықтырылғандығын немесе толықтырылмағандығын анықтайды. Анығырақ айтқанда, егер сіз 2D-де 2 шеңбер алсаңыз, P нүктесінде бірінші шеңбердің ықпалы (1/қашықтық) X болса, екінші шеңбердің ықпалы Y болса. Егер X+Y>шегі болса, P нүктесі метаболдың бөлігі болып табылады. Содан кейін барлық нүктелер үшін есептеу жүргізіледі, әрине, мұны іске асыру үшін графикалық техникалар бар. Жақсы функциясы бар интерактивті метабол.