Кіріспе
Британдық және американдық казематтық бронекөмкер канонерлік қайық "Атланта" – Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация және Одақ теңіз күштерінде қызмет еткен казематтық бронекөмкер. Ол Конфедерация тарапынан Саваннаға (Джорджия штаты) бір рет жүк жеткізгеннен кейін "Фингал" деп аталған британдық блокаданы бұзуға арналған кемеден қайта жабдықталды. Бірнеше рет Одақ блокадалық кемелеріне шабуыл жасауға тырысқаннан кейін, 1863 жылы кеме құрлыққа отырып, екі Одақ мониторымен тұтқындалды. "Атланта" судан шығарылып, жөнделіп, қайта қаруланды, соғыстың соңына дейін Одақ теңіз күштерінде қызмет етті. Ол уақытының көп бөлігін Джеймс өзенінде Одақ күштерін қолдау үшін өткізді. Кеме 1865 жылы қызметтен босатылып, резервке қойылды. Соғыс аяқталғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң "Атланта" Гаитиге сатылды, бірақ 1869 жылдың желтоқсанында жеткізілім барысында теңізде қаза болды.
Atlanta was a casemate ironclad that served in the Confederate and Union Navies during the American Civil War. She was converted from a British built blockade runner named Fingal by the Confederacy after she made one run to Savannah, Georgia. After several failed attempts to attack Union blockaders, the ship was captured by two Union monitors in 1863 when she ran aground. Atlanta was floated off, repaired, and rearmed, serving in the Union Navy for the rest of the war. She spent most of her time deployed on the James River supporting Union forces there. The ship was decommissioned in 1865 and placed in reserve. Several years after the end of the war, Atlanta was sold to Haiti, but was lost at sea in December 1869 on her delivery voyage.
Фигал рөліне сипаттама және мансап
Fingal кемесі сауда кемесі ретінде J&G Thomson компаниясының Clyde Bank Iron Shipyard компаниясы Глоскоудағы Гован қаласында жобаланып, 1861 жылдың басында салып аяқталды. Ол Атланта кемесінде мониторлармен шайқас алдында қызмет еткен мичман Дабни Скальс екі мачталы, темір корпусты кеме ретінде сипаттады – ұзындығы 58 метрге (189 фут) және ені 8 метрге (25 фут) жетеді. Суға батып тұру тереңдігі 4 метр (12 фут), ал кеменің ішкі тереңдігі 5 метр (15 фут) болды. Ол кеменің тоннаждығын шамамен 700 тонна деп есептеді. Fingal екі тік, бір цилиндрлі, тікелей әрекет ететін бу машинасымен жабдықталған, олар бір түтікті қазандықтан буды пайдаланды. Машиналар кемені шамамен [мәлімет жоқ] ең жоғары жылдамдықпен қозғалтатын. Олардың диаметрі [мәлімет жоқ], ал поршеннің ұзындығы [мәлімет жоқ] болды.
The ship briefly operated between Glasgow and other ports in Scotland for Hutcheson's West Highland Service The ship reached Bermuda on 2 November and, after leaving port on 7 November, Bulloch informed the crew that the steamer's real destination was Savannah, Georgia; he offered to take anyone who objected to the plan to Nassau. However, all of the crew agreed to join in the effort to run the Union blockade. Fingal was able to slip safely into the Savannah estuary in a heavy fog on the night of 12 November without sighting any blockaders. While Fingal was discharging her cargo, Bulloch and Anderson went to Richmond to confer with Stephen Mallory, Secretary of the Navy. Mallory endorsed Bulloch's plan to load Fingal with cotton to sell on the Navy Department's account to be used to purchase more ships and equipment in Europe. He returned to Savannah on 23 November and it took him almost a month to purchase a cargo and acquire enough coal. He made one attempt to break through the blockade on 23 December, but it proved impossible to do as the Union controlled every channel from Savannah, aided by their occupation of Tybee Island at the mouth of the Savannah River. Bulloch reported to Mallory in late January 1862 that breaking out was hopeless so Mallory ordered him to turn the ship over to another officer and to return to Europe some other way.
Кеме Hutcheson's West Highland Service үшін Глазго мен Шотландияның басқа порттары арасында қысқа мерзімге жұмыс істеді. 2 қарашада Бермудаға жетіп, 7 қарашада порттан шыққаннан кейін Буллок экипажға кеменің нақты бағыты Саванна, Джорджия екенін хабарлады; ол жоспарға қарсы болғандарды Нассауға алып кетуге ұсынды. Алайда, экипаждың барлығы Одақтың блокадасын бұзуға бірлесіп көмектесуге келісті. 12 қараша күні түні, қалың тұмандықта Fingal блокадалық кемелерді байқамай, Саванна портына қауіпсіз кіре алды. Fingal жүгін түсіріп жатқанда, Буллок пен Андерсон Теңіз министрі Стивен Мэллоримен кеңесу үшін Ричмондқа барды. Мэллори Буллоктың Fingal-ды мақтамен жүктеу жоспарын мақұлдады, осы мақтаны Әскери-теңіз департаментінің есебінен сату арқылы Еуропада кемелер мен жабдықтар сатып алуға қолдану керек еді. 23 қарашада Саваннаға оралды, содан кейін жүк сатып алу және жеткілікті көмір жинауға шамамен бір ай уақыт кетті. 23 желтоқсанда блокаданы бұзуға бір рет әрекеттенді, бірақ Саваннадан барлық каналдарды Одақ бақылап отырғандықтан, бұл мүмкін болмады, сондай-ақ олар Саванна өзенінің аузындағы Тиби аралын басып алғандары да көмектесті. 1862 жылдың қаңтар айының соңында Буллок Мэллориге қашып шығудың үмітсіз екенін хабарлады, сондықтан Мэллори оған кемені басқа офицерге тапсырып, Еуропаға басқа жолмен қайтуға бұйырды.
The ship briefly operated between Glasgow and other ports in Scotland for Hutcheson's West Highland Service The ship reached Bermuda on 2 November and, after leaving port on 7 November, Bulloch informed the crew that the steamer's real destination was Savannah, Georgia; he offered to take anyone who objected to the plan to Nassau. However, all of the crew agreed to join in the effort to run the Union blockade. Fingal was able to slip safely into the Savannah estuary in a heavy fog on the night of 12 November without sighting any blockaders. While Fingal was discharging her cargo, Bulloch and Anderson went to Richmond to confer with Stephen Mallory, Secretary of the Navy. Mallory endorsed Bulloch's plan to load Fingal with cotton to sell on the Navy Department's account to be used to purchase more ships and equipment in Europe. He returned to Savannah on 23 November and it took him almost a month to purchase a cargo and acquire enough coal. He made one attempt to break through the blockade on 23 December, but it proved impossible to do as the Union controlled every channel from Savannah, aided by their occupation of Tybee Island at the mouth of the Savannah River. Bulloch reported to Mallory in late January 1862 that breaking out was hopeless so Mallory ordered him to turn the ship over to another officer and to return to Europe some other way.
Аймақ флотында
Атланта одақ кемелерімен оңай босатылып, өз күшімен Порт-Рояльға жетті. Ол аса зақымдалмағандықтан, жөнделіп, Одақ Әскери-теңіз күштері сатып алды. 350 000 долларлық сыйлық ақшасы «Вихокен», «Нахант» және «Симарон» канонерлік қайықтарының экипаждары арасында бөлісті. Кеме өз атын сақтап, 1864 жылдың 2 ақпанында қайтадан қолданысқа енгізілді, мұнда алдыңғы және артқы бөліктерінде 150 фунттық Parrott зеңбіректері, ал ортасында 100 фунттық Parrott зеңбіректері орнатылды. 150 фунттық Parrott зеңбірегінің салмағы және ұзындығы 17 калибр болды. 100 фунттық зеңбіректің салмағы және ұзындығы 20 калибрді құрады. Ол +25° бұрышпен қашықтықтан снарядтарды атты. Оның барлық төрт Брук зеңбірегі қазір Вашингтон Әскери-теңіз базасындағы Уиллард паркінде орналасқан. Атланта Солтүстік Атлантиканы блокадалау эскадрильясына бекітілді және көп бөлігін Джеймс өзенінің жоғары ағысында өткізді, онда ол Ричмондқа қарсы операцияларды қолдап, Джеймс өзені эскадрильясының броненосцтарынан қорғаныс жасады. 1864 жылдың 21 мамырында ол және «Дон» канонерлік қайығы Форт-Поухатанға шабуыл жасаған Конфедерацияның атты әскерлерін атқылап, таратып жіберді.
Соғыс аяқталған сәуір айынан кейін Атланта 1865 жылдың 21 маусымында Филадельфияда демобилизацияланды және Лига аралында резервке қойылды. 1869 жылдың 4 мамырында ол Сэм Уордқа 25 000 долларға сатылды және 8 желтоқсанда Сидней Оксмит, оның 260 000 долларлық сатып алу құнына 50 000 доллар аванс алған адвокат, Гаити өкілдеріне тапсырды. Кеме қысқа мерзімге кеден қызметімен ұсталды, мүмкін бейтараптық заңдарын бұзғаны үшін, өйткені ол төрт ірі зеңбірек пен Гаити президенті Сильвен Сальнаве күштеріне бірнеше жалдамалы сарбаздарды тиеген. Атланта босатылып, үш күннен кейін Порт-о-Пренс бағытында жолға шықты. Ол Делавэр шығанағында бұзылып, жөндеу үшін Пенсильвания штатының Честер қаласына тоқтады. Қазір «Triumph» немесе «Triumfo» деп аталған кеме 1869 жылдың 18 желтоқсанында жолға шығып, жол бойы жоғалып кетті, көрінеу, Хатерас мүйісі немесе Делавэр мүйісінің жанында барлық экипажымен бірге суға батты.