Sum 41 – «Чак» альбомы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Sum 41 Chuck - Sum 41 тобының үшінші студиялық альбомы. Альбом 2004 жылдың 12 қазанында жарық көрді. Бұл гитарист Дейв Бакш Sum 41 тобынан 2006 жылдың 11 мамырында кеткенге дейін шыққан соңғы альбомы. Бакш кейіннен 2015 жылы топқа қайта қосылды. Chuck альбомы Канадалық альбомдар чартында 2-орынды, АҚШ Billboard 200 чартында 10-орынды иеленді, бұл топтың ең жоғары көрсеткіші болды және 2007 жылы Underclass Hero альбомы осы көрсеткішті басып өтті. Альбомның атауы БҰҰ-ның бейбітшілік сақшысы, ерікті Chuck Pelletier есімімен аталған. Ол War Child Canada үшін Sum 41 тобы Конго Демократиялық Республикасында түсірілім жасап жатқанда сол елде болды. Түсірілім кезінде қақтығыс басталды, сонда Пеллетье топқа қонақүйден эвакуациялануға көмектесті, себебі ол да сол қонақүйде тұрған еді. Альбомның мәтіні топтың бұрынғы жұмыстарына қарағанда көбірек ересек және қараңғы мазмұнды деп сипатталады. Сондай-ақ, альбомның дыбысы панк-рок пен мелодикалық хардкорды ауыр металмен үйлестіре отырып, өзгеше болып келеді. Альбом сыншылар мен жанкүйерлер тарапынан мақтауға ие болды, бес миллионнан астам данасы сатылды. "We're All to Blame" және "Pieces" синглдары Канада мен АҚШ чарттарында сәттілікке жетті, ал 2005 жылы альбом "Жылдың рок альбомы" номинациясы бойынша Juno сыйлығын жеңіп алды.

Өмірбаян

Топтың бұрынғы альбомы Does This Look Infected? (2002) коммерциялық және сыншылар тарапынан сәттілікке ие болды, ал топ альбомды насихаттау үшін гастрольдік сапарға шықты. 2004 жылдың ортасында топ гастрольдерден жаңғырылып, Конго Демократиялық Республикасында War Child Canada үшін деректі фильм түсірді. Фильм 2005 жылы MTV арнасында көрсетілді. Алайда, түсірілім кезінде топ тұрып жатқан қонақ үйде қарулы қақтығыс болды. "Біздің төңірегімізде оқтар ұшып жатты, барлық адам өлімді күтіп отырғандай сезімде болды", - деді барабаншы Стив Джокс осы оқиғаны еске ала отырып. "БҰҰ-ның екі өкілі оқиға орнына келді және бәрі жақсы болатыны туралы мәлімдеме жасады", - деді бас-гитарист Джейсон "Кон" Маккаслин. "Олар кеткеннен кейін жағдай бірден шиеленісіп кетті". Вокалист және ритм-гитарист Дерик Уибли БҰҰ қауіпсіздік жағдайы туралы хабарлағаннан кейін эвакуацияланамыз деп күткенін айтты. Келесі күні таңғы сағат 5-те екі оқ атылды, содан кейін топ мүшелері оянды. "Біз қонақ үйдің мейрамханасына таңғы ас ішуге бардық, сол кезде оқтар бізге жақындап келе бастады", - деді жетекші гитарист Дейв "Браунсаунд" Бакш. Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілік сақтаушысы Чарльз "Чак" Пеллетье қонақ үй тұрғындарына мейрамханадан шығуды бұйырды. Уибли еске алды: "Біз барлығымыз Конның бөлмесіне жиналдық, онда тағы 43 адам болды. Біз барлығымыз ваннада және еденде жасырындық". Бакш қосты: "Біздің БҰҰ бейбітшілік сақтаушымыз жаңа таяқпен қаруланған еді, тіпті баға белгісі де алынбаған, бірақ олардың қарулары да болды". Пеллетье топқа және қонақ үйдегі басқаларға бәрі жақсы болатынына сендіруге тырысты. Көпшілік жасырынғаннан кейін Пеллетье көмек шақыру үшін кетті. БҰҰ оқ атыс туралы мүмкіндігінше көп ақпарат алуға тырысты, бірақ жаңалықтар аз болды. "Біраз уақыттан соң оқ атыс басыла бастады, содан кейін адамдар сыртқа шығып, әңгімелесе бастады. Біз өзімізді жақсы сезіне бастадық, бірақ кенеттен қатты оқ атыс қайта басталды", - деді Уибли. "Бұл соғыс өте болжамсыз еді. Бір кезде алыста естілгендей, ал екінші кезде есіктің сыртында естілгендей болды. Содан кейін Чак кіріп, барлығына БКК келгенше күте тұруды айтты. Бұл, әрине, ең қорқынышты сәт болды, біз БКК-ға кіруді күтіп отырдық". Бакш еске алды: "Мен сол жерде күтіп, не боларына қызығатынмын". Пеллетье бронетранспортерлерді шақырып, қонақ үй тұрғындарын қауіпті аймақтан шығаруды ұйғарды. "Сол кезде мен топ ретінде жасаған барлық істерімді және жеке өмірімдегі барлық жетістіктерімді ойлап, 'Осымен біздің өміріміз аяқталады' деп ойладым", - деді Уибли. Шамамен алты сағаттан кейін бронетранспортерлер келді, топ пен тағы қырық азамат қауіпсіз жерге жеткізілді. Пеллетьеге деген құрметтің нышаны ретінде топ келесі альбомын оның құрметіне атауға шешім қабылдады. Пеллетье өз әрекеттері үшін Канаданың генерал-губернаторынан Батылдық медалін алды.

The band's previous album Does This Look Infected? (2002) became a commercial and critical success, and the band went on a tour in the album's support. In mid 2004, the band took a break from touring and filmed a documentary for War Child Canada in the Democratic Republic of the Congo. The film was called Rocked: Sum 41 in Congo and was released in 2005 by MTV. However, fighting broke out during the filming while the band was staying in a hotel. "The shooting was all around us, and all these people were waiting, probably to die," said drummer Steve Jocz, reflecting on the experience. "Two UN people arrived at the scene and gave a speech about how everything would be fine," bassist Jason "Cone" McCaslin mentioned. "And then after they left, things just went crazy." Vocalist/rhythm guitarist Deryck Whibley mentioned that he thought that a day after the UN gave an update about safety, he was expecting they would be able to evacuate. The next day, the band members woke up at 5:00 in the morning when two gunshots were fired. "We went to the hotel's restaurant to get some breakfast, when the gunfire just got closer to us," said lead guitarist Dave "Brownsound" Baksh. A U. N. peacekeeper named Charles "Chuck" Pelletier instructed the residents of the hotel to leave the restaurant. Whibley recalled, "We all just went into Cone's room, where there was around 43 other people there. We were all hiding in the bathroom and hiding on the floor." Baksh added, "Our U. N. peacekeeper was armed with a club, a new club because the price tag was still on it, but they were armed with guns". Pelletier continued to reassure the band and others at the hotel that everything would be okay. After the crowd was in hiding, Pelletier left to get help. The U. N. continued trying to find out as much information on the gunfire as possible, but updates were few. "After a while, the gunfire seemed to start dying down, and then people started to go outside and they started talking. We seemed to be feeling pretty good, but then out of nowhere, the huge gunfire just went off," stated Whibley. "This war was so unpredictable. At one point, it sounded like it was far away, and at another point, it sounded like it was right outside the door. Then Chuck came in and told everyone to wait for the APC's to arrive. That was probably the scariest part, when we were waiting to get into the APC's." Baksh recalled, "I remember just waiting there and just wondering what the fuck was gonna happen." Pelletier called for armored carriers to take the hotel's occupants out of the hot zone. "By then, I just kept thinking about everything we did as a band and everything I've done as a person, and I thought, 'This is it. This is how we're gonna die,'" Whibley said. After nearly six hours, the carriers arrived, and the band and the forty other civilians were taken to safety. In honor of Pelletier, the band decided to name their next album after him. Pelletier was awarded the Medal of Bravery by the Governor General of Canada for his actions.

Жазу

2003 жылдың көктемінде топ мүшелері студияға кірмес бұрын жаңа альбомның бөліктерін жеке-жеке жаттығудан бастады. "Музыка жақсырақ, әндер жақсырақ, ал бұл альбомда музыкалық элементтер көбірек", - деді Джокз. "Біз бұл жолы көбірек элементтер қостық, бұл біздің топтың қалай дыбыстауын қалайтынымыздың логикалық келесі қадамы сияқты". "Біз бір альбомды қайта-қайта жасағымыз келмеді. Әр жолы жаңа нәрсе жасауды шештік", - деді Маккаслин. "Біз жеке-жеке жаттығуды бастадық, содан кейін барлық бөліктерін біріктірдік". Альбомның стиліне металлтың күшті әсері болғаны айтылды, Metallica және Iron Maiden альбомның стиліне басты шабыт берді. "Дэйв ауыр металл мен гранж музыкасында өсті", - деп атап өтті Маккаслин. "Деррик пен мен Калифорния панк-рок музыкасында тәрбиелендік", - деді Джокз. "Топты құрғанда біз негізінен NOFX және Pennywise сияқты топтардан шабыттандық, бірақ сіз үлкейген сайын миыңыз кеңейе бастайды және басқа музыка тыңдауға көшесіз". Chuck-ты Грейг Нори продюсерлік етті, жазу жұмыстары әртүрлі студияларда жүргізілді: Sound City (Ван Нуйс, Калифорния), Ocean (Бурбанк, Калифорния), Reaction (Торонто, Онтарио), Umbrella Sound (Торонто, Онтарио), Soundtrack (Нью-Йорк) және Sidecar (Солтүстік Голливуд, Калифорния). Мэтт Хайд бас инженер болды, қосымша инженерлер Эд Краутнер мен Камерон Уэбб Pro Tools бағдарламасын қолданды; Хорхе Виво қосымша монтаждау жұмыстарын жасады. Оларға Пит Мартинес (Sound City), Майлз Уилсон (Sound City), Джейсон Кэпп (Ocean), Крис Стрингер (Reaction), Роберт Потерадж (Soundtrack), Мэтью Дэвис (Soundtrack) және Стив Сиско (Sidecar) көмектесті. "Intro", "Бұзғыр бетпен періштелер", "Көздеріңді аш", "Сынып бара жатыр", "Мен жалғыз емеспін", "Тозаққа қош келдіңіз", "Бөліктер" және "88" әндерін Энди Уоллес Soundtrack студиясында, Sisco көмегімен микстейді; Джон О'Махони Pro Tools бағдарламасын қолданды. "No Reason", "Біздің бәріміз кінәліміз", "Кейбіреулер айтады", "Ащы соңы" және "Шешім жоқ" әндерін Том Лорд Алдж Флорида штатының Майами қаласындағы South Beach Studios студиясында, көмекші инженер Фемио Эрнандеспен микстейді. Брайан Гарднер альбомды Bernie Grundman Mastering студиясында мастерингтен өткізді. Альбом панк-метал жанрына жатады, хардкор панк пен ауыр металл элементтерін біріктіреді. Apple Music Chuck-ты мелодикалық хардкор мен ауыр металл әсерлерінің үйлесімі деп сипаттады. Альбомның дыбысы туралы сөз болғанда, топ Metallica мен Refused топтарының үлкен әсерін айтты. The Guardian газетінен Дейв Симпсон: "Бұл төрттік әдеттегідей дауыстап айтуларын, рефлейтпен және гитаралық соломен толықтырады, дәл қазір Linkin Park әлемінде nu metal-дің жақсы идея емес екені анықталды". PopMatters жазушысы Итан Стюарт альбомның дыбысын "негізінен Metallica-ға қарызды thrash пен System of a Down немесе Breaking Benjamin сияқты альтернативті металлдың қосылуымен анықталды, [оның] құрылымы сол кезеңдегі мелодикалық хардкор альбомдарын еске салады, атап айтқанда No Warning's Suffer, Survive және Rise Against's Siren Song of the Counter Culture".

By spring of 2003, the band members began practicing parts for a new album on their own before going into a studio. "The music's better, the songwriting's better, and there's more musical elements in this album," Jocz stated. "We put more elements in this time around, and it feels like the next logical step in what we want our band to sound like". "We never wanted to make the same album over and over again. We've decided we wanted to do something different every time," said McCaslin. "We started practicing on our own, and then we just put all of our parts together." The album was also mentioned to having a lot of heavy metal influences on it, with Metallica and Iron Maiden being main inspirations for the album's style. "Dave was raised on a lot of heavy metal and grunge," McCaslin noted. "Deryck and I were raised more on California punk rock music," said Jocz. "When we started the band, we were mainly inspired by bands such as NOFX and Pennywise, but when you get older, your brain starts branching off and you start listening to other music." Chuck was produced by Greig Nori, and recorded at various studios: Sound City in Van Nuys, California; Ocean in Burbank, California; Reaction in Toronto, Ontario; Umbrella Sound, Toronto, Ontario; Soundtrack, New York City; and Sidecar in North Hollywood, California. Matt Hyde acted as main engineer, with additional engineers Ed Krautner and Cameron Webb, both of whom operated Pro Tools; Jorge Vivo did additional editing. They were assisted by Pete Martinez (at Sound City), Miles Wilson (at Sound City), Jason Cupp (at Ocean), Chris Stringer (at Reaction), Robert Poteraj (at Soundtrack), Matthew Davies (at Soundtrack), and Steve Sisco (at Sidecar). "Intro", "Angels with Dirty Faces", "Open Your Eyes", "Slipping Away", "I'm Not the One", "Welcome to Hell", "Pieces", and "88" were mixed by Andy Wallace at Soundtrack, with assistance from Sisco; John O'Mahoney operated Pro Tools. "No Reason", "We're All to Blame", "Some Say", "The Bitter End", and "There's No Solution" was mixed by Tom Lord Alge at South Beach Studios in Miami, Florida with assistant engineer Femio Hernández. Brian Gardner mastered the album at Bernie Grundman Mastering. punk metal, merging elements of hardcore punk with heavy metal. Apple Music described Chuck as a blend of melodic hardcore with heavy metal influences. On the sound of the album, the band have cited Metallica and Refused as major influences. Dave Simpson at The Guardian stated "The spiky quartet furnish their usual shouty vocals with grinding riffola and twiddly guitar solos, just as the rest of the post Linkin Park world are realizing nu metal wasn't such a good idea." PopMatters writer Ethan Stewart described the album's sound as "primarily defined by a merger of heavily Metallica indebted thrash with the kinds of alternative metal closest to System of a Down or Breaking Benjamin depending on the song [it] is also structurally reminiscent of the melodic hardcore albums from the same period, namely No Warning’s Suffer, Survive and Rise Against's Siren Song of the Counter Culture."

Сыни қабылдау

Chuck альбом оң пікірлер алды, Metacritic 11 сынға негізделген 100 балдық шкала бойынша 63 балл берді. Allmusic альбомға жағымды баға беріп, «Chuck – жарты сағаттан сәл асатын ықшам альбом, топтың ең жақсы жасайтыны – жылдам және қатты орындау екенін түсінеді» деді. Entertainment Weekly: «Қағазда қарағанда жаман естілуі мүмкін, бірақ сеніңіз, бірінші сингл, «Біз бәріміз кінәліміз», одан да жақсырақ» деп жазды. E! Online: «Олар тікелей немесе шыншыл болсын, үнемі бір арқау бар: сол тартымды мелодиялар» деді. Music OMH Чакты «кемшін» деп атады, бірақ «Sum 41 бұрынғы, жартылай монохромды музыкалық өнімдеріне көп түс қосты» деп қосты. 411mania-дан Лейн Девис альбомды Blink 182-дің 2003 жылғы аттас альбомымен, Green Day-дің American Idiot және Good Charlotte-тың The Chronicles of Life and Death альбомымен салыстырып, «Бұл альбомдағы өлеңдер бұрынғы жетілмеген өлеңдер мен әзіл-қалжыңдардан мүлдем өзгеше» деді. Common Sense Media бес жұлдыздың төртеуін беріп, «Қатаң күштілік ойыншылдықтың азайғанын өтеумен жасайды. Өлеңдер таза, бірақ көңілсіз. Өміріңіз, саясат немесе біз өмір сүретін әлем ұнамай ма? Сіз бұл туралы көп нәрсе жасай алмассыз, бірақ, Sum 41 мысалын келтіре отырып, сізді ашуға түсетін нәрселер туралы қызықты, лирикалық әндер жаза аласыз» деп атап өтті, сондай-ақ оны «әлеуметтік саналы панк-рок» деп сипаттады. Decoy Music: «Көбінесе топтың өскені анық көрінеді. Баяу әндер, акустикалық гитаралар, балладалар және басқа да жақсы әндер бар. Бірақ топ әлі де 95% уақыт қатты рок ойнайды және олардың күштірек дыбысы панк емес, поп жағын жақсырақ көрсетеді. Әндер әлі де жылдам және гитараға негізделген, барабандар әлі де өте кездейсоқ, маньякалық және керемет – жалпы алғанда, бұл әлі де Sum 41 альбомы. Бірақ ол жақсырақ» деді. Exclaim.ca сайтынан Стюарт Грин: «Музыкалық тұрғыдан топ ешқашан бұрынғыдан бекем немесе үйлесімді болған емес (ерекше жағдайлар – Oasis-ті еске түсіретін «Some Say» және тыныш «Slipping Away» және «Pieces» екені атап өту керек). Лирикалық тұрғыдан да альбом осы жігіттердің күшті ән жазушылар екенін көрсетеді» деді. Diamond in the Rock: «Кейбіреулер Чакты топтың қызықты панк стилінен толықтай бас тарту деп санайды, бірақ бұл альбом Sum 41 дискографиясына әртүрлілік қосады, өйткені хардкор рок дыбысы тартымды, бірақ қанағаттанарлықтай қысқа дыбыс береді» деді. Дегенмен, барлық сын оң болған жоқ. Punknews.org альбомға көңілі толмады, «Топтың музыкалық талантын ешкім жоққа шығара алмайды және лирикалық тақырыптардың жақсаруы да анық, бірақ тұрақтылықтың болмауы бұл альбомды жойды. Sum 41 дискографиясының биік нүктесі металл әсерлерін толыққанды қабылдап, металл альбомын жасағанда болады, өкінішке орай, Чак осы мақсатқа жетпейді», – деді, бірақ «Егер сіз әлі де Sum 41 әзіл тобы немесе Beastie Boys-тың көшірмесі деп ойласаңыз, осы әндердің кейбіреуін тыңап көріңіз, мүмкін жағымды тосынсыру аласыз» деп қосты. Роберт Кристагау альбомға «сәтсіздік» деген баға берді.

Chuck received positive reviews, with Metacritic giving the album an aggregated score of 63 out of 100 based on 11 reviews. Allmusic gave the album a positive review, saying "Chuck is a concise album that clocks in at just over a half hour, with a basic understanding that fast and loud is what the band does best." Entertainment Weekly said that "It may sound heinous on paper, but trust us, the first single, "We're All to Blame," is far better than it has a right to be." E! Online said that "But whether they're being snotty or serious, there is a constant thread at work: those catchy melodies." Music OMH said that Chuck "isn't perfect" but also added that "Sum 41 have certainly added a heck of a lot more colour to their previously, partially monochrome musical output." Lane Devis of 411mania. com compared the album to Blink 182's 2003 self titled album, Green Day's American Idiot, and Good Charlotte's The Chronicles of Life and Death, saying "The lyrics are serious in this album are far cries from the immature lyrics and antics that have become almost trademark for Sum 41." Common Sense Media gave it four stars out of five, saying "Rugged intensity makes up for the diminished playfulness. Lyrics are clean but somber. You don't like your life, politics, or the world we live in? You might not be able to do much about it, but perhaps – following the example of Sum 41 – you can write some interesting, lyrical songs about the stuff that drives you crazy", and also called it "socially conscious punk rock". Decoy Music said "for the most part, it's obvious the band has grown up. There are some slower songs and some acoustic guitars and some ballads and all that good stuff. But the band still rocks hard 95% of the time and the fact they've gotten heavier actually accentuates their poppyness better than the punk aspect. The songs are still fast and guitar driven, the drums are still extremely random and manic and awesome—all in all, this is still a Sum 41 record. But it's just a better one." Stuart Green of exclaim. ca said "Musically the band has never sounded more determined or cohesive (the notable exceptions being the Oasis sound alike "Some Say" and the power mellower "Slipping Away" and "Pieces"). Lyrically the album also advances the case for these guys as strong songwriters." Diamond in the Rock said "Although some hail Chuck as a complete departure from the band's enjoyable punk style, this album adds diversity to Sum 41's discography as the hardcore rock vibes lend to an engaging, albeit satisfactorily brief, sound." However, not all reviews were positive. Punknews. org was somewhat disappointed with the album, saying "No one can deny the band's musical talent, and the more serious lyrical themes are a definite improvement, but the lack of consistency kills this album. The highlight of Sum 41's discography is going to come when they fully embrace their metal influences and make a straight up metal album, and sadly Chuck misses the mark", but also added "If you are still under the impression that Sum 41 is a joke band or a Beastie Boys wannabe, give some of these songs a try, and you may be pleasantly surprised." Robert Christgau assigned the album a "dud" rating.

Chuck Acoustic EP (Турлық нұсқасының промо-шығымы)

Chuck Acoustic EP (Tour Edition Promo) – Sum 41 тобының 2005 жылы тек Жапонияда шыққан акустикалық EP альбомы. Ол Chuck альбомының жапондық турлық басылымымен бірге жарық көрді. EP-де барлығы бес ән бар, олардың бәрі бұрын шығарылған әндердің жаңа акустикалық үлгілері. "Pieces", "Some Say" және "There's No Solution" әндері Chuck альбомында, ал "Over My Head (Better Off Dead)" және "No Brains" әндері бұрынғы Does This Look Infected? альбомынан алынған.