Кіріспе
Канадалық хабар таратушы және әңгімеші Эндрю Стюарт Маклин (19 сәуір 1948 - 15 ақпан 2017) – канадалық радио хабаршысы, юморист, монолог оқушы және автор, ең көп CBC радиосының "The Vinyl Cafe" бағдарламасының жүргізушісі ретінде танылды. Ол көбінесе "әңгіме айтушы комик" деп сипатталған, бірақ оның әңгімелері күлкілі де, маңызды тақырыптарды қамтыды. Ол қарапайым адамдардың адалдығы мен қадір-қасиетін жырлайтын, нақты немесе ойдан шығарылған кейіпкерлерінің қиын немесе ұятты жағдайларды табандылық пен юмормен жеңу қабілетін көрсететін көркем және деректі туындылармен танымал болды.
Andrew Stuart McLean, (April 19, 1948 – February 15, 2017) was a Canadian radio broadcaster, humorist, monologist, and author, best known as the host of the CBC Radio program The Vinyl Cafe. Often described as a "story telling comic" although his stories addressed both humorous and serious themes, he was known for fiction and non fiction work which celebrated the decency and dignity of ordinary people, through stories which often highlighted the ability of their subjects, whether real or fictional, to persevere with grace and humour through embarrassing or challenging situations.
Жеке өмір
Маклин Монреаль батысында, австралиялық иммигранттар Эндрю Маклин мен Маргарет Годкиннің үш баласының үлкені ретінде дүниеге келді. Ол жеке мектептегі басқа оқушылардың арасында сырттан қалғандай сезінгенін, өзін спортқа да, ақылға да жеткіліксіз санағанын мойындады. 1982 жылы Маклин керамист Линда Ридке үйленді. Кейіннен 2002 жылы Маклин мен Рид ажырасып кетті. Ол сондай-ақ YMCA-ның Канавана лагерінің демеушісі болды, жағдайы нашар жастарға лагерьге бару үшін қаржылық көмек көрсету мақсатында қайырымдылық қорын құрды және CFB Трентондағы Канада Қарулы Күштерінің 8-ші әуе техникалық қызмет көрсету эскадрильясының құрметті полковнигі болды. 1979 жылы ол "Ақ ат операциясы" атты жексенбілік таңғы деректі фильмі үшін ACTRA сыйлығын жеңіп алды, бұл фильм Джонстаун қырғыны туралы болған. 1981 жылдан 1984 жылға дейін ол шоудың атқарушы продюсері болды. Маклин 1984 жылдан 2004 жылға дейін Райерсон университетінде журналистика профессоры болды, содан кейін зейнетке шығып, профессор-эмеритус атанды. 1980-ші және 1990-шы жылдары ол Morningside бағдарламасына жиі қатысып, кейде оны жүргізіп тұрды. Кейіннен ол Morningside-дегі жұмысын "маңызды емес болудың маңыздылығын көрсету" деп сипаттап, оның жазушы ретінде өзінің дауысын табуына көмектескенін айтты. Morningside жүргізушісі Питер Гзовски Маклиннің бағдарламаға қосқан үлесін жылы еске алды: "Беткейде олар маңызды емес сияқты көрінетін, бірақ шындығында бұл журналистиканың тамаша жазылған бөліктері болды". Маклин ақырында өзінің алғашқы кітабында Morningside үшін жасаған жұмыстарының таңдауын жинақтады – "Стюарт Маклиннің Morningside әлемі". Кітап Канадада бестселлер болды және 1990 жылғы Торонто кітап сыйлығының финалисі атанды. Алғашқы кітабының сәттілігінен кейін Маклинге Penguin Books кітаптарының өкілдері шағын қалалық Канададағы өмір туралы саяхат мемуарларын жазуды ұсынды. Кітапта жеті шағын қауымдастықтың оқиғалары жарияланды және 1993 жылы Канада авторлар қауымдастығының үздік ғылыми-танымдық кітабы сыйлығына ие болды. Маклин жиі CBC жаңалықтарының The Journal және The National бағдарламалары үшін хабарлар дайындады, онда ол адамдарға қызығушылық тудыратын оқиғаларға назар аударды, "қарапайым адамдармен" сөйлесіп, олардың көбінесе күлкілі немесе қайғылы тәжірибелерін зерттеді. Күнделікті адамдар туралы осы эпизодтар "Винил кафесіне" әсер етті, ол да орташа канадалықтардың өмірін қарастырды. Бастапқы оқиғалар "Винил кафесі" атты рекордтық дүкенімен байланысты әртүрлі кейіпкерлер тобына бағытталған болса, серия тұрақтыға айналған кезде оқиғалар дүкеннің иесі Дейвке, оның отбасы мен достарына көбірек назар аударды. 1995 жылы шоудың екінші жазғы көрсетілімінен кейін Маклин "Винил кафесінен әңгімелер" атты кітабын жариялады, бұл осы сериядағы оның алғашқы кітабы болды. Шоу 1997 жылы CBC тұрақты маусымдық кестесіне қосылды. 1998 жылдан бастап Маклин "Винил кафесін" Канада мен АҚШ-тың театрларына алып жүрді, бірақ ол көрермендерін қызықтыру үшін әңгімелердің сәл өзгеше нұсқаларын жиі орындады. "Винил кафесінің" әрбір эпизоды жыл сайын "Артур сыйлықтарына" арналды, бұл Маклиннің қарапайым канадалықтардың мейірімділік және қоғамдық белсенділік актілерін құрметтеу үшін құрған сыйлық беру бағдарламасы, олар әйтпесе "көрінбей қалуы мүмкін және тіпті байқалмауы мүмкін". "Винил кафесі" әр апта сайын CBC радиосында, кейін апталық подкаст ретінде таратылды. Маклиннің "Винил кафесінен" әңгімелер кітабы үш рет Стивен Ликок естелік медалін жеңіп алды. 2016 жылдың 13 желтоқсанында Маклин емнің екінші кезегі қажет екенін, яғни эпизодтарды шығаруды кейінге қалдыруға тура келетінін және 2017 жылдың қаңтарынан бастап CBC Radio One телеарнасында "басқаларға өз жұмыстарын бөлісуге мүмкіндік беру" үшін өткен шоулардың қайталануы тоқтатылатынын мәлімдеді. Оның мұрағаты Макмастер университетіне тапсырылды. 2017 жылдың ақпан айында оның қайтысынан кейін бір күн өткен соң, Майкл Энрайт жүргізген "Канаданың әңгімешісі: Стюарт Маклинге арналған құрмет" атты арнайы бағдарлама CBC радиосында көрсетілді, ол келесі жексенбіде "Винил кафесінің" бұрынғы уақыт аралығында қайталанды. CBC радиосының The Doc Project деректік сериясы Маклиннің қайтысынан кейін арнайы эпизод шығарды, оның 1979 жылғы "Жаңа алтын іздеу" атты жексенбілік таңғы деректі фильмін қайта эфирге шығарды, ал Cross Country Checkup Артур сыйлығының өзіндік нұсқасына арналған құрмет эпизодын шығарды, тыңдаушылардан өмірлерінде өзгеріс жасаған мейірімділік туралы оқиғалармен бөлісуді сұрады.
McLean eventually compiled a selection of his work for Morningside in his first book, The Morningside World of Stuart McLean. The book was a Canadian bestseller and a finalist for the 1990 Toronto Book Awards. Following the success of his first book, McLean was approached by Penguin Books to write a travel memoir about life in small town Canada. featured stories from seven small communities, and won the Canadian Authors Association for best non fiction book in 1993. McLean often reported for CBC news programs The Journal and The National, where he focused on human interest stories, talking to "regular people" and delving into their often funny or poignant experiences. These segments about everyday people helped to inspire The Vinyl Cafe, which in the same vein looked at the lives of average Canadians. Although the early stories focused on a diverse group of characters loosely linked through the titular Vinyl Cafe record store, by the time the series became a permanent one the stories were focused more squarely on the store's proprietor, Dave, and his family and friends. Following the show's second summer run in 1995, McLean published Stories from the Vinyl Cafe, his first book in that series. The show joined CBC's permanent regular season schedule in 1997. Beginning in 1998, McLean took The Vinyl Cafe on the road to theatres across Canada and the United States.—but McLean would often perform slightly different versions of the stories to keep his audiences engaged. One episode of The Vinyl Cafe each year was also dedicated to the "Arthur Awards", McLean's own awards program to honour acts of kindness and community engagement by ordinary Canadians that might otherwise "go unheralded and even unnoticed". The Vinyl Cafe was broadcast every weekend on CBC Radio, and later as a weekly podcast. McLean's books of stories from The Vinyl Cafe won the Stephen Leacock Memorial Medal for Humour three times. McLean announced on December 13, 2016, that he required a second round of treatment, meaning further delay in producing episodes, and that repeats of past shows would stop airing on CBC Radio One effective January 2017 to "make room for others to share their work on the radio." His archive was donated to McMaster University. One day after his death in February 2017, a tribute special hosted by Michael Enright under the title Canada's Storyteller: A Tribute to Stuart McLean, aired on CBC Radio; it was repeated the following Sunday in The Vinyl Cafe's former timeslot. CBC Radio's documentary series The Doc Project produced a special episode after McLean's death, re airing his 1979 Sunday Morning documentary "The New Goldrush", while Cross Country Checkup devoted a tribute episode to its own version of the Arthur Awards, asking callers to share stories of acts of kindness that had made a difference in their lives.