Кіріспе
Magirus GmbH – Германияның Ульм қаласында орналасқан жүк көлігі өндіруші компания. Оның негізін Конрад Дитрих Магирус (1824–1895) қалаған. Бұрын компания Klöckner Humboldt Deutz AG деп аталып, Deutz қозғалтқыштарын шығарған, сондықтан көбінесе Magirus Deutz деген атпен танымал болды, ал кейбір кезде Klöckner деп те аталды. Magirus жүк көліктерінің көпшілігі Magirus Deutz деп белгіленген. Magirus Deutz логотипі – Ульм соборының мұнарасын бейнелейтін, өткір, ұзын орталық нүктесі бар стильделген M әрпі. Magirus – өрт сөндіру құралдарын өндіруші ірі компаниялардың бірі. Оның өрт сөндіру машиналары негізінен Iveco шассиі мен қозғалтқыштарында жасалса, кейде басқа жүк көлігі өндірушілердің платформалары да қолданылады. Magirus – Iveco Group компаниясының бір бөлігі.
Magirus GmbH is a truck manufacturer based in Ulm, Germany, founded by Conrad Dietrich Magirus (1824–1895). It was formerly known as Klöckner Humboldt Deutz AG, maker of the Deutz engines, so the brand commonly used was Magirus Deutz, and for a short time Klöckner. Most trucks from Magirus were also known as Magirus Deutz. The logo of Magirus Deutz was a stylised M with a sharp, long centre point to represent the spire of Ulm Minster. Magirus is one of the largest manufacturers of fire fighting equipment. Its fire trucks are primarily based upon chassis and engines from Iveco, but occasionally also uses platforms from other truck manufacturers. Magirus is an Iveco Group brand.
Тарих
Компания 1866 жылы өрт сөндіру машиналарын өндіруді бастады. 1910 жылдардың соңында жүк көліктері мен автобустар өндірісі қолға алынды. Бұл көліктер ең қиын жағдайларда жұмыс істей алатын, жоғары инженерлік стандарттарға ие болды. Компания Magirus Leiter деп аталатын айналмалы баспалдақтарды да ойлап тапты, ол әлемдік өрт сөндіру бригадалары үшін аса қажетті құралға айналды. Magirus Екінші дүниежүзілік соғысқа және Холокостқа қатысы бар, еврейлерді өлтіру үшін газ ваннарын өндірді. Magirus V2 зымырандарының ұшырылатын алаптарына баспалдақтарды да жеткізді. 1942 жылдан бастап зауытта негізінен Нидерланды мен Ресейден келген мәжбүрлі еңбекшілер жұмыс істеді, ал 1945 жылы Дахау концлагерінің филиалы орналасты, онда итальяндықтар, поляктар, чехтар, украиндықтар және бір неміс тұтқынға алынды. 1975 жылы Magirus Iveco компаниясының құрамына кірді, ол қысқа мерзімге "Iveco Magirus" деген атпен Magirus жүк көліктерін өндіре берді, бірақ көптеген елдерде одан толығымен бас тартты. KHD-нің Fiat-пен ынтымақтастығы 1979 жылы күрт және келісімсіз аяқталды, нәтижесінде Fiat Magirus Deutz тауар таңбасының иесі болды. Дегенмен, Iveco жүк көліктері 1980 жылдардың соңына дейін Германияда және басқа да Еуропа мен Таяу Шығыс нарықтарында Magirus тауар таңбасымен сатылды. Бүгінде Magirus тауар таңбасы тек компанияның өрт сөндіру жабдықтары бөлімінде ғана қолданылады, өндірілген жүк көліктерінің барлық паркі үшін емес.
Әуе кемесі сатылары
Бүгінде сирек кездесетін болса да, Magirus компаниясы Германия мен АҚШ-та үлкен, қатты дирижабльдер құрылысында қолданылатын ертедегі жылжымалы баспалдақтардың көбін өндірді. Көп бөлімді, ағаш сатылар, массивті құрылған ағаш шассилерге бестенші дөңгелек түріндегі алдыңғы осьтік жинақпен орнатылған. Аттарға тартылуына арналғандай көрінсе де, баспалдақтарды екі адам оңай жылжыта алатын. Шассиде төрт қолмен бұралатын "тіреуіштер" болған, олар баспалдақтың құлауына кедергі келтіретін. Баспалдақ шассиде бұрылмайтын. Ол тек шассидің алғы жағына қарай көтеріліп, созылатын. "Жұмыс" күйінде баспалдақтың толық 85 футқа (26 метрге) дейін созылуы үшін шамамен 80° бұрышқа дейін көтерілуі қажет еді. (Ең үлкен ағаш Magirus баспалдағының максималды ұзындығы белгісіз, бірақ Goodyear Zeppelin Corporation компаниясының USS Akron және USS Macon дирижабльдерін құрастыру кезінде қолданылғандары 85 футқа (26 метрге) жеткен.) Оларды 1920-1930 жылдардағы дирижабльдер құрылысының алғашқы суреттерінде жиі көруге болады.
Кеңес Одағында
1974 жылы фирмаға 1975-1976 жылдары КСРО-ға Байкал-Амур магистральдық желісін (БАМ) салу жұмыстарына арналған шамамен 9500 дана буып-төгу және жалпақ платформалы жүк машиналарын (Magirus М232 D19 және М290 D26) жеткізу туралы келісімшарт (Дельта жобасы деп аталды) тапсырылды. Бұл тапсырыс компания тарихындағы ең ірі тапсырыс болды. Бұл модельдер Германияның ішкі нарығында ұсынылмаған, экспортқа ғана арналған KHD өнімдері еді. 1975 жылдың 1 қаңтарына дейін БАМ құрылысына арналған Magirus жүк машиналарының алғашқы партиясы Кеңес Одағына жіберілуге дайын тұрды. Осы жүк машиналарын көптегендері бүгінге дейін пайдаланылуда. Дәл осы бір тапсырыстың нәтижесінде 1975 жылы Magirus Deutz компаниясының жалпы өндірісінің 70% экспорттық өнімдерді құрады, ал фирма неміс жүк машиналарын өндірушілер арасында екінші орынға шықты. 1982 жылы Magirus Deutz компаниясының бұрынғы иелері KHD 25000-ға дейін 413 сериялы дизельдік қозғалтқыштарды КСРО-да өндіруге лицензиялық құқықтарды сатты. Олар КСРО-ның ауыр жүк машиналарын және басқа да көлік құралдарын жабдықтауға арналған еді.