Густав Ми – неміс физигі (1868-1957). Ми шашырауы, Ми потенциалы, Ми-Грюнезен теңдеуі және бірыңғай өріс теориясы бойынша жұмыстарымен танымал. Физика, математика сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс физигі (1868–1957)
German physicist (1868–1957)
Густав Адольф Федор Вильгельм Людвиг Ми (29 қыркүйек 1868 – 13 ақпан 1957) – неміс физигі. Оның еңбектері Мие шашырауы, Мие потенциалы, Мие–Грюнейзен күй теңдеуі және классикалық біріктірілген өріс теориясын жасауға жасалған алғашқы тырастың бірінен тұрады.
Gustav Adolf Feodor Wilhelm Ludwig Mie (; 29 September 1868 – 13 February 1957) was a German physicist. His work included Mie scattering, Mie potential, the Mie–Grüneisen equation of state and an early effort at classical unified field theories.
Өмір
Ми 1868 жылы Германияның Мекленбург-Шверин аймағындағы Росток қаласында дүниеге келді. 1886 жылдан бастап Росток университетінде математика және физика пәндерін оқыды. Басты пәндерінен өзге, химия, зоология, геология, минералогия және астрономия, сондай-ақ логика мен метафизика бойынша лекциялар тыңдады. 1889 жылы Гейдельберг университетінде оқуын жалғастырып, 1892 жылы (22 жасында) математика ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы «Zum Fundamentalsatz über die Existenz von Integralen partieller Differentialgleichungen» (Бөлікті дифференциалдық теңдеулердің интегралдарының болуы туралы негізгі теорема) деп аталады, ал ғылыми жетекшісі Лео Кенигсбергер болды. 1897 жылы Геттинген университетінде теориялық физикадан абилитациясын алды және 1902 жылы Грайфсвальд университетінде теориялық физикадан төтенше профессор атанды. 1917 жылы Галле-Виттенберг Мартин Лютер университетінде эксперименталды физикадан толық профессор болды. 1924 жылы Фрайбург университетінде профессорлық қызметке орналасып, 1935 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жұмыс істеді. Фрайбургте, нацистік диктатура кезінде Мие университеттегі оппозицияның мүшесі болды, сонымен қатар «Фрайбург шеңбері» (Freiburger Kreis) деп аталатын топтың және алғашқы «Фрайбург кеңесінің» (Freiburger Konzil) белсенді қатысушысы болды. 1957 жылы Фрайбург-им-Брайсгау қаласында қайтыс болды.
Mie was born in Rostock, Mecklenburg Schwerin, Germany in 1868. From 1886 he studied mathematics and physics at the University of Rostock. In addition to his major subjects, he also attended lectures in chemistry, zoology, geology, mineralogy and astronomy, as well as logic and metaphysics. In 1889 he continued his studies at the University of Heidelberg and received a doctoral degree in mathematics in 1892 (at the age of 22). His thesis is titled Zum Fundamentalsatz über die Existenz von Integralen partieller Differentialgleichungen (On the fundamental theorem on the existence of integrals of partial differential equations) and his supervisor was Leo Königsberger. In 1897 he got his habilitation at the University of Göttingen in theoretical physics and in 1902 became extraordinary professor for theoretical physics at the University of Greifswald. In 1917 he became full professor for experimental physics at Martin Luther University of Halle Wittenberg. In 1924 he became professor at the University of Freiburg, where he worked up to his retirement in 1935. In Freiburg, during the Nazi dictatorship, Mie was member of the university opposition of the so called "Freiburger Kreis" (Freiburg Circles) and one of the participants of the original "Freiburger Konzil". He died at Freiburg im Breisgau in 1957.
Жұмыс
Грайфсвальд жылдары Мие біртекті диэлектрлік сфера арқылы электромагниттік толқынның шашырауын есептеумен айналысты, ол 1908 жылы «Аннален дер Физик» журналында «Тұманды ортаның, әсіресе коллоидты металл ерітінділерінің оптикасына үлес» деген атпен жарияланды. Мие шашырауы термині әлі күнге дейін оның есімімен байланысты. Максвеллдің электромагниттік теориясын шар тәрізді алтын бөлшектеріне қолдану арқылы Мие алтын коллоидтарының плазмондық резонанстық сіңіруін теориялық тұрғыдан қарастырды. Құрылған сіңіру жолақтары бөлшектердің өлшеміне байланысты және колоидты нанобөлшектердің мөлшері 20 нм-ден 1600 нм-ге дейін ұлғайғанда болатын түс өзгерісін түсіндіреді. Ол электромагнетизмге, сондай-ақ салыстырмалылық теориясына маңызды үлес қосты. Бұған қоса, ол өлшем бірліктерімен жұмыс істеді және 1910 жылы вольт, ампер, кулон және секунд (VACS жүйесі) негізгі бірліктерімен бірліктердің Мие жүйесін жасады. 1912 және 1913 жылдары Мие 20 ғасырдағы материяның біріктірілген теориясына алғашқы талпынысын жариялады. Оның мақсаты «көрінбейтін» электронды түсіндіру және гравитацияны материямен байланыстыру болды; оның теориясында үш негізгі қағида болды: 1) электрондардың ішінде электрлік және магниттік өрістер бар, 2) арнайы салыстырмалылық теориясы және 3) материялық әлемнің барлық құбылыстарын түсіндіру үшін эфирдің жаңа күйлері жеткілікті болады.
During his Greifswald years Mie worked on the computation of scattering of an electromagnetic wave by a homogeneous dielectric sphere, which was published in 1908 under the title of "Contributions to the optics of turbid media, particularly of colloidal metal solutions" in Annalen der Physik. The term Mie scattering is still related to his name. Using Maxwell's electromagnetic theory applied to spherical gold particles Mie provided a theoretical treatment of plasmon resonance absorption of gold colloids. The sharp absorption bands depend on the particle size and explain the change in colour that occurs as the size of the colloid nanoparticles is increased from 20 to 1600 nm. He wrote further important contributions to electromagnetism and also to relativity theory. In addition he was employed on measurements units and finally developed his Mie system of units in 1910 with the basic units Volt, Ampere, Coulomb and Second (VACS system). In 1912 and 1913 Mie published the first attempt at a unified theory of matter in the 20th century. His motivation was to explain the 'invisible' electron and relate gravitation to matter; his theory had three core assumptions: 1) electrical and magnetic fields exist inside of electrons, 2) special relativity, and 3) new states of ether would be sufficient to explain all phenomenon of the material world.
Құрметтер
Марстағы кратер оның құрметіне аталған, сондай-ақ Фрайбург университетінің және ол алғаш толық профессор болған Галле-Виттенберг Мартин Лютер университетінің ғимараты да оның атымен аталады.
A crater on Mars was named in his honor, and also a building of the University of Freiburg as well as the Martin Luther University of Halle Wittenberg, where he first became a full professor, carries his name.
Таңдалған жарияланымдар
Молекула, атом, эфир. Тюбнер баспасы, 1904 жыл. Молекула, атом, Вельтатер (молекулалар, атомдар, эфирлік әлем). Б. Г. Тёбнер, 1907 жыл. Эйнштейннің гравитация теориясы. С. Хирзель, 1921 жыл. Физиканың рухани құрылымы. Гютерслох, 1934 жыл. Табиғаттағы құдайлық тәртіп. "Фурше" баспасы, 1946 жыл. Электр және магнетизм оқулығы. Ф. Энке, 1910; Энке Verlag, 1943; Энке Verlag, 1948. Механика негіздері. Энке Verlag, 1950 жыл.
Moleküle, Atome, Weltäther. Teubner Verlag, 1904. Moleküle, atome, Weltäther (Molecules, atoms, etheric world). BG Teubner, 1907. Die Einsteinsche Gravitationstheorie (Einstein's theory of gravitation). S. Hirzel, 1921. Die geistige Struktur der Physik. Gütersloh, 1934. Die göttliche Ordnung in der Natur. Furche Verlag, 1946. Lehrbuch der Elektrizität und des Magnetismus. F. Enke, 1910; Enke Verlag, 1943; Enke Verlag, 1948. Die Grundlagen der Mechanik. Enke Verlag, 1950.