Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Оттавадағы елшілігі, Онтарио
American Embassy in Ottawa, Ontario
Америка Құрама Штаттарының Канададағы дипломатиялық миссиясы Оттава қаласында орналасқан. 1999 жылы ашылған елшілік кешені Онтарио провинциясының Оттава қаласындағы 490 Сассекс драйв мекенжайында орналасқан.
The Embassy of the United States of America in Ottawa is the diplomatic mission of the United States of America to Canada. Opened in 1999, the embassy complex is located at 490 Sussex Drive in Ottawa, Ontario.
Бұрынғы канцлерлік
1999 жылға дейін дипломатиялық миссия Парламент төбесіне тікелей қарсы, Веллингтон көшесі, 100 мекенжайындағы 1930 жылдардағы ғимаратта орналасқан. Бұл Beaux Arts стиліндегі құрылысты Касс Гилберт жобалаған және ол 1932 жылы американдық өкілдігі ретінде ашылған (сол кезде АҚШ-тың Лондондағы елшілігі толық елші мәртебесіне ие болған), ал 1943 жылдан кейін толыққанды елшілік ретінде жұмыс істеді. 1930–1931 жылдары салынған үш қабатты Индиана әктасынан тұрғызылған Веллингтон көшесіндегі ғимарат тым кішкентай болып шықты, нәтижесінде елшілік қызметкерлері Оттавадағы сегіз басқа ғимаратқа таралып орналасты. Мұндай таралумен байланысты қауіпсіздік мәселелері орталықтандыру қажеттігін тудырды. Жаңа канцелярияға қол жеткізу жолы ұзақ және қиын болды, жаңа құрылыс салуға алғашқы әрекеттер 1960 жылдары жасалған. Тиісті жерді табу және екі үкіметтен де келісім алу қиынға соқты; Канада авиация мұражайының жанындағы Рокклиф паркіне елшілік салу туралы ұсынысқа жергілікті тұрғындар қарсылық білдірді, олар қауіпсіздікке қатысты алаңдады және көлік қалыптасуынан қорқып, қарсылық танытты. Бұрынғы канцелярия қазір Канаданың аборигендеріне арналған Аборигендер кеңістігі ретінде қызмет етеді.
Before 1999, the diplomatic mission occupied a 1930s era building at 100 Wellington Street, directly across from Parliament Hill. The Beaux Arts structure was designed by Cass Gilbert and opened in 1932 as an American legation (full ambassador status was with the Embassy of the United States in London at the time), then as a full embassy after 1943. The Wellington Street building, a three storey Indiana limestone structure built in 1930–1931, proved to be too small, however, and embassy employees were spread between eight other Ottawa buildings. Security concerns associated with this distribution necessitated centralization. The road to a new chancery was a long and difficult one, with attempts made at getting a new structure beginning in the 1960s. Finding an appropriate site and receiving acceptance from both governments proved to be difficult; one proposal to build the embassy in Rockcliffe Park, near the Canada Aviation Museum, was opposed by locals who worried about security threats and congestion. The former chancery is now the Indigenous Peoples Space, dedicated to the indigenous peoples of Canada.
Жаңа елшілік
Жаңа елшілік бұрын шағын төбе мен тұрақ болған ByWard базарының батыс шетінде орналасқан. Оттава тарихының алғашқы кезеңдерінде бұл жерде бірнеше шағын үйлер мен кәсіпорындар болған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде федералды үкімет бұл жерді иеліктен шығарды және мемлекеттік қызметкерлерге арналған уақытша кеңсе ғимараты салынды. Соғыстан кейін ғимарат бұзылып, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы орында тағы бір уақытша құрылыс бой көтерді. Бұл құрылыс 1972 жылға дейін сақталды, содан кейін бұзылып, тұраққа айналдырылды. Елшіліктің батысында Майордың төбесі мен Парламент төбесі орналасқан. Канаданың Ұлттық галереясы елшіліктің солтүстік-батысында, ал Бейбітшілік сақтау ескерткіші – солтүстікке қарай орналасқан. Елшіліктің шығысында ByWard базары, ал оңтүстігінде Йорк көшесі жатыр. Американдық архитектор Дэвид Чайлдс (Skidmore, Owings & Merrill) жасаған ғимарат дизайны, жақын көршілердің тығыз қарым-қатынасын көрсететін, көпір символы ретіндегі бейне жасауға бағытталған. Елшіліктің ішкі кеңістігі АҚШ-тың 59 суретшісінің туындыларын көрсетеді және екі "бөлік" кеңсе кеңістігінен тұрады, олар орталық атриуммен біріктірілген. Сырттан көрінетін биік құрылым – осы атриум. Ғимарат дизайны бірнеше жылға созылды. Архитектор 1995 жылғы Оклахома-Ситидегі жарылыстан кейін жобаның дизайнымен байланысты туындаған қиындықтар туралы айтты. Бұл оны атриумды ғимараттың ортасына жылжыруға мәжбүр етті, ал Sussex Drive көшесіне қараған шыны қабырға, бастапқыда толық мөлдір перделік қабырға ретінде жоспарланған, енді кішкентай терезелері бар бетонды қорғаныс қабырғасын жасырады. Атриумдағы интерьер жиһазы "Ниагара көгі" түсінде жасалған, бұл түс АҚШ пен Канада арасындағы ортақ тәжірибе, жақын қарым-қатынас және еркін сауда қауымдастығын көрсетеді. "Ниагара көгі" – Ниагара шарлауының ортақ сұлулығының символы.
The new embassy is located on what used to be a small hill and parking lot on the western edge of the ByWard Market. Early in Ottawa's history, it had been the site of a number of small homes and businesses, but the land was expropriated by the federal government during the World War I and a temporary office building was built on the site for government workers. The building was torn down after the war, but another temporary structure was built on the site during World War II. This structure survived until 1972, when it was razed and left as a parking lot. To the west of the embassy is Major's Hill Park and Parliament Hill. The National Gallery of Canada is just to the northwest of the embassy, while the Peacekeeping Monument is to the north. To the east of the embassy is the Byward Market, and York Street is steps to the south. The building's design, by American architect David Childs of Skidmore, Owings & Merrill, sought to reflect the close relationship of friendly neighbors, symbolizing a bridge. The embassy's interior, showcasing the art of 59 artists from the United States, is organized as two "bars" of office space, joined by an atrium in the center, visible as the tall structure seen from the outside. The design of the building took several years. The architect spoke about the challenge presented by the design project in the wake of the Oklahoma City bombing in 1995. It forced him, he said, to move the atrium to the center of the building, and the glass wall facing Sussex Drive, which had been intended as a fully transparent curtain wall, would now disguise a concrete blast wall with smaller windows punctuating the concrete. Interior furnishings in the atrium area feature "Niagara blue" a color chosen to "reflect the shared experience, close relationship and free trade association between the United States and Canada — Niagara blue because of the shared beauty of Niagara Falls."
Дау
Жергілікті сәулетшілер мен азаматтар құрылыстың тарихи базарды көлеңкелеп тастағанына наразылық білдірді, оның жауынгерлік кемеге ұқсайтынын айтты немесе елшілікке қарсы болуы мүмкін террористік шабуылдар жергілікті бизнеске қауіп төндіретінінен алаңдады. 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін бұл наразылықтар күшейді, сол кезде елшілік маңындағы бірнеше жол жабылып, трафик қиындыққа түсіп, бизнеске зиян келтірді. Суссекс-драйвтағы жақын маңдағы қатар тұрақты түрде жабылды. Құрылыс аяқталу алдында Дипломатиялық қауіпсіздік бюросы көтерген қауіпсіздік мәселелерін оның бас мекемесі – АҚШ Мемлекеттік департаменті ескермеді. 1998 жылы Шығыс Африкадағы елшіліктерге жасалған жарылыстардан кейін, жаңа АҚШ елшілігін аяқтауға болады ма, жоқ па деген мәселе осы кезде жан-жақты талқыланды, әсіресе жаңа Канцелярияның көп көшеге қараған жағындағы үлкен шыны беті ескерілді. Жаңа Канцелярияны аяқтамау және көшіп кірмеудің қаржылық және саяси шығындары өтеуге келмейтін болды.
Local architects and citizens complained that the structure overshadowed the historic market and suggested that it looked like a battleship, or worried about the danger posed to local businesses by potential terrorist attacks against the embassy. These complaints were aggravated after the September 11 attacks, when a number of roads around the embassy were blocked, congesting traffic and hurting businesses. The immediately adjacent lane on Sussex Drive was permanently closed. Security concerns voiced by the Bureau of Diplomatic Security before the completion of construction were overruled by its parent agency, the U. S. Department of State. In the aftermath of the 1998 embassy bombings in East Africa, there was serious consideration given at the time about whether the new U. S. Embassy should be completed, especially considering the large amount of glass on one side of the new Chancery that faced a public street. The cost of not finishing and moving into the new Chancery, in terms of money and political capital, could not be overcome.