Сиэтл қаласының Каркик паркі

Кіріспе

Каркик паркі – Сиэтл қаласының Бродвью ауданында орналасқан саябақ. Паркте Пайпер Орчард, Пайперс Крик (және оның салалары Венема Крик және Мохлендорф Крик), ойын және демалыс алаңдары, шатырлар мен жаяу серуендеу жолдары бар. BNSF темір жолының басты жолдары арқылы салынған жаяу көпір Пьюгет шығанағындағы Каркик паркінің құмды жағажайымен жалғасады. Парк бағдарламаларының көп бөлігі Каркик паркінің Экологиялық оқу орталығында жүзеге асырылады.

Тарих

Сиэтлдегі "Каркик паркі" деп аталған алғашқы саябақ Понтиак шығанағында, Вашингтон көлінде (1918–1926) орналасқан, қазір Магнусон паркінің орны. Алғашқы паркті Сиэтл, Орегон және Виктория (Британдық Колумбиясы) қалаларындағы белгілі құрылысшы және мердігер Морган Дж. Каркик және оның әйелі сыйға берген. Морган Каркик сатудан түскен қаражатты қалаға басқа саябақ сатып алу үшін ұсынған. Жаңа саябақ Лушутсид тілінде kʷaatəb деп аталатын ағын судың құйылатын жерінде болуы керек еді, бұл "адамдар жіберілетін орын" деп аударылады. Қала 1920 жылдардың соңында қазіргі саябақтың көп бөлігін сатып алды, ал 20 пайызын Каркик азаматтардың қарсылығына қарамастан берген өтініштерден кейін сыйлады. Саябақ жылдар бойы әртүрлі мақсаттарда қолданылды: ашық ауадағы қойылымдар алаңынан бастап, жануарларға азық дайындайтын шаруашылық, мал жайылымы, WPA Азаматтық консервация корпусының құрылысы (1933–36, 1938 жылы бұзылған), АҚШ армиясының лагері (1942 жылы ғана), содан кейін қалалық топтардың күшті қарсылығына қарамастан, сарқынды суларды тазарту станциясы. 1940 жылдардың соңындағы облигациялық қаражат саябақтың инфрақұрылымын қайта жаңартуға мүмкіндік берді, соның ішінде жоспарланған үлкен ат спорты академиясы және саябақтағы тәртіпсіздікті азайту үшін сауда орталығы, бірақ жомарт сыйлықтарға қарамастан, қалалық бюджет тар болды. Шамамен 1955 жылы садақ ату алаңы салынды, ол 1985 жылдың тамызында Магнусон паркіне көшірілгенге дейін қолданылды. Тазартылған сарқынды сулардың ағыны 1960 жылдардың басында тазарту станциясын жауып, жағажайдың тұрақ орнының жанындағы Metro су сорғы станциясымен алмастырылды. 1953 жылы қосымша жер сыйға берілді, бірақ қала 1973 жылы арадағы шатқалды сатып алу үшін қаражат жинағанға дейін оны қоса алмады. Саябақ құрылған кезде айналасы ауылдық болды, сонымен қатар саябақтың көп бөлігі тік, кішкентай шатқалда орналасқан, сондықтан ол ауылдық жерлердің аз дамуынан және айналасындағы қалалық дамудан сақталды. Ескі өркендеген орманның (1000–2000 жылдық) көп бөлігі салыстырмалы түрде ерте (20 ғасырдың басында) кесілді, ал бүгінде басым түрде клен және қарағайдан тұратын екіншілік орман қалыптасқан. Жасыл жемісті ағаштар біртіндеп басымдыққа ие болады. Типикалық ағаштарға жапырақты клен, қарағай, күл, самырсын, мадрона, каскара және мәңгі жасыл батыс қызыл кедр, батыс гемолока, Дуглас шыршасы, қарағай және шырша кіреді. Шатқалдар мен ылғалды жерлерде шөп, қамыс және басқа да жергілікті флора өседі, әсіресе 105 және 110 көшелер арасындағы шатқалда ірі әйел папоротниктері көптеп кездеседі. Пайперс-Крикке шашақ балықтарын әкелу 20 ғасырдың соңында сәтті қалпына келтірілді. Шашақ балықтарының қайтып оралуының ең жақсы кезеңі қараша айы. 2023 жылдың күзінде бобёрлар ағынның Пьюгет саундқа құятын жеріне жақын жерде қоныстанды, бөгет салып, қоршаған ортаны өзгертіп, лосось қорын сақтауды қиындатты.

Seattle's first park to be called "Carkeek Park" was on Pontiac Bay, Lake Washington (1918–1926), now site of Magnuson Park. The original was a gift of Mr. and Mrs. Morgan J. Carkeek, prominent builder and contractor in Seattle, Oregon, and Victoria, B. C. The original was displaced by a Naval Air Station. Morgan Carkeek offered the proceeds of his sale to the City for another park. The new park was to be at the mouth of a creek at a location named kʷaatəb in Lushootseed, translated at "place where people are sent". Most of the existing site was purchased by the City of Seattle in the later 1920s, with 20% donated by Carkeek, following citizen petition over vigorous City opposition. The park went through a few themes over years, from outdoor performance venue, to farm for zoo animal feed, to pasturage rental, to park with WPA Civilian Conservation Corps construction (1933 –36, removed in 1938), to U. S. Army camp (just in 1942), to sewage treatment plant (over vigorous opposition by neighborhoods groups). Bond funds in the late 1940s allowed reconstruction of park facilities, including a planned large equestrian academy and concession to reduce chronic rowdyism in the park, but a tight city budget in spite of generous donations forced indefinite postponement. An archery field was built (c. 1955), and closed when it was moved to Magnuson Park in August 1985. Treated sewage outfall ended in the early 1960s with closure of the treatment plant and replacement with a Metro sewage pumping station near the parking lot for the beach. Additional property was donated in 1953 but could not be incorporated until the city could raise funds to buy the intervening ravine in 1973. The park and environs were still rural when the park was established; further, most of the park is in a steep little canyon, so the park was spared all but minimal rural development as well as the surrounding boom of urban development. The full old growth forest (1,000–2,000 years old) was all clearcut relatively early (around the early 20th century); the predominantly maple alder successional stage forest is today mature. Evergreens will gradually predominate. Typical trees include deciduous maple, alder, ash, and willow, with madrona, cascere, and evergreen Western Red Cedar, Western Hemlock, Douglas fir, pine, and spruce. Sedges, cattails, and other common indigenous flora fill out the understory and wetland areas, with particularly huge Lady Ferns along the ravine between 105th and 110th streets. A chum salmon run on Pipers Creek was successfully restored in the late 20th Century. Peak season to see returning salmon is November. In autumn 2023, beavers took up residence on the creek near its outlet into Puget Sound, building a dam, altering the environment, and complicating the maintenance of the salmon run.