Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрыш арқылы қозғалысты өзгертетін кранк түрі. Белл кранк – бұрыш арқылы қозғалысты өзгертетін кранк түрі. Бұрыш 0-ден 360 градусқа дейін кез келген шамада болуы мүмкін, бірақ 90 градус және 180 градус ең көп қолданылады. Атау оның алғашқы қолданылуынан туындаған, яғни арқанның тік тартылуын үлкен үйлерде немесе коммерциялық мекемелердегі қызметкерлерді шақыру үшін қолданылатын қоңыраудың соққысын горизонтальды тартылуға айналдыру үшін пайдаланылды.
Type of crank that changes motion through an angle
A bellcrank is a type of crank that changes motion through an angle. The angle can be any angle from 0 to 360 degrees, but 90 degrees and 180 degrees are most common. The name comes from its first use, changing the vertical pull on a rope to a horizontal pull on the striker of a bell, used for calling staff in large houses or commercial establishments.
Бұрыштар
Типикалық 90 градустық иінтірек L-тәрізді иінтіректен тұрады, оның бұрылу нүктесі L-дің екі тармағының қиылысқан жерінде орналасқан. L-тәрізді иінтіректің ұштарына жылжымалы таяқшалар (немесе кабельдер немесе арқандар) бекітіледі. Бір тармақ тартылғанда, иінтірек бұрылу нүктесінің айналасында айналып, екінші тармақты тартады. Типикалық 180 градустық иінтірек ортасынан бұрылатын тік таяқшадан тұрады. Бір тармақ тартылғанда немесе итерілгенде, таяқша бұрылу нүктесінің айналасында айналып, екінші тармақты тартады немесе итеріп отырады.
A typical 90 degree bellcrank consists of an L shaped crank pivoted where the two arms of the L meet. Moving rods (or cables or ropes) are attached to the ends of the L arms. When one is pulled, the L rotates around the pivot point, pulling on the other arm. A typical 180 degree bellcrank consists of a straight bar pivoted in the center. When one arm is pulled or pushed, the bar rotates around the pivot point, pulling or pushing on the other arm.
Механикалық артықшылық
Қолының ұзындығын өзгерту жүйенің механикалық артықшылығын өзгертеді. Көптеген қолданыстар қозғалыс бағытын өзгерте бермейді, керісінше күшті "түзу сызықта" күшейтеді, мұны қоңырау тәрізді рычаг (bellcrank) шектеулі кеңістікте істей алады. Қозғалыс диапазоны, қозғалыстың түзулігі және өлшемі арасындағы қатынастардың арасында компромисс болады. Рычагтың өткен бұрышы неғұрлым үлкен болса, қозғалыс соғұрлым түзу емес болады (қозғалыс коэффициенті соғұрлым өзгереді).
Changing the length of the arms changes the mechanical advantage of the system. Many applications do not change the direction of motion but instead amplify a force "in line", which a bellcrank can do in a limited space. There is a tradeoff between range of motion, linearity of motion, and size. The greater the angle traversed by the crank, the more non linear the motion becomes (the more the motion ratio changes).
Ұшақ
Белл-крейстерлер ұшақтарды басқару жүйелерінде ұшқыштың басқару органдарын басқару беттерімен байланыстыру үшін жиі қолданылады. Мысалы, жеңіл ұшақтарда руль көбінесе белл-крейстерге ие, оның тіреу нүктесі рульдің шарнығы болып табылады. Кабель ұшқыштың руль педалін белл-крейстердің бір жағына жалғастырады. Ұшқыш руль педалін басқанда, руль шарнығында айналады. Рульдің қарама-қарсы педалі рульді қарама-қарсы бағытта айналдыру үшін белл-крейстердің екінші жағына жалғастырылған. Сонымен қатар басқару мүйізі деп те аталады.
Bellcranks are often used in aircraft control systems to connect the pilot's controls to the control surfaces. For example: on light aircraft, the rudder often has a bellcrank whose pivot point is the rudder hinge. A cable connects the pilot's rudder pedal to one side of the bellcrank. When the pilot pushes on the rudder pedal, the rudder rotates on its hinge. The opposite rudder pedal is connected to the other end of the bellcrank to rotate the rudder in the opposite direction. Also referred to as a control horn.
Автомобильдік
Белл-карттар автомобильдерде де қолданылады, газ педалін карбюраторға және тежегіш педалін бас тежегіш цилиндрге қосып тұратын механизмнің бір бөлігі ретінде. Көлік шассилерінде, белл-карттар автомобильдердегі итергіш механизмдерде немесе танктердегі Кристи шассисінде қолданылады. Кейбір көлік құрылымдарындағы кеңістік, аэродинамикалық немесе басқа да конструкциялық шектеулерге байланысты тік орналасқан шассилерді орнату мүмкін болмайды; белл-карттар дөңгелектің тік қозғалысын көлденең қозғалысқа түрлендіреді, бұл шассині көлік құралының ішінде көлденең немесе бойлық бағытта орнатуға мүмкіндік береді.
Bellcranks are also seen in automotive applications, as part of the linkage connecting the throttle pedal to the carburetor, and connecting the brake pedal to the master brake cylinder. In vehicle suspensions, bellcranks are used in pushrod style suspensions in automobiles or in the Christie suspension in tanks. Vertically mounted suspensions may not be feasible in some vehicle designs due to space, aerodynamic, or other design constraints; bellcranks translate the vertical motion of the wheel into horizontal motion, allowing the suspension to be mounted transversely or longitudinally within the vehicle.
Велосипедтер
Белл-крейстерлер кейбір ішкі берілісті доңғалақ жинақтарында берілісті таңдау үшін қолданылады. Боуден тросынан келетін қозғалыс белл-крейстер арқылы итергіш таяқшаға беріледі, ол велосипедтің артқы тісті дөңгелегімен қоздырылатын планетарлық берілістің қай бөлігін таңдайды.
Bellcranks are used in some internally geared hub assemblies to select the gearing. The motion from a Bowden cable is translated by a bellcrank to a pushrod which selects which portion of the epicyclic gears are driven by the bicycle's rear sprocket.
Тұрғын үй пәтерлері
Көппәтерлі Виктория және Эдвард дәуіріндегі үйлердің (шамамен 1890-1930 жылдар) кіреберіс баспалдақтарының үстіне есік ашу-жабу механизмдері орнатылған, әсіресе Сан-Франциско шығанағы аймағында. Бұл тұрғындарға есіктерді қашықтан ашып-жабуға мүмкіндік берді, соның арқасында қонақтарды қарсы алу үшін баспалдақтан төмен түсу қажеттілігі болмады.
Bellcrank mechanisms were installed at the top of entryway stairs in multi unit Victorian and Edwardian homes (c. 1890 to 1930), particularly in the
San Francisco Bay Area to allow residents to open and close the doors remotely so they would not need to walk down the stairs to welcome guests.