Кіріспе

2004 жылы Джонатан Демме түсірген фильм. Ричард Кондонның 1959 жылғы сол аттас романы және 1962 жылғы бұрынғы фильмнің жаңа өңделуі негізінде түсірілген бұл фильмде Дензел Вашингтон қажырлы, адал сарбаз Беннетт Марко рөлінде; Лив Шрайбер – АҚШ өкілі, Нью-Йорк штатынан сайланған Реймонд Шоу, вице-президенттікке үміткер болу үшін манипуляцияланған; Джон Войт – вице-президенттікке таласқан АҚШ сенаторы Том Джордан; ал Мерил Стрип – АҚШ сенаторы және Реймондтың манипулятивті, қатал анасы Элеонора Прентисс Шоу рөлінде ойнайды. Роман мен бұрынғы фильмнің атауы сақталғанмен, «Манчжур» атауының мағынасы өзгертілді. Алғашқы нұсқада басты кейіпкер Корея соғысында тұтқынға түсіп, Маньчжуриядағы қытайлықтармен миы жуылған болатын. 2004 жылғы фильмде Корея соғысы орнына Перс шығанағы соғысы келді, ал «Манчжур» қауіпті көпұлттық компанияның аты ретінде қолданылады.

Сюжет

Майор Беннет Марко (Вашингтон) 1991 жылы Персы шығанағындағы соғыс кезінде АҚШ армиясының бірлігіне басшылық етті. Оның бөлімшесінің мүшесі, бірінші сыныпты сержант Реймонд Шоу (Шрайбер) Кувейттегі барлау тобына шабуыл жасалғанда жаумен жеке күресіп, топтың екі адамын қоспағанда барлығын үш күн бойы шөл арқылы қауіпсіз жерге жеткізгені үшін «Құрмет медалімен» марапатталды. Шоу қазір АҚШ конгрессмені. Оның қатал анасы, Вирджиния сенаторы Элеонора Прентисс Шоу (Стрип), вице-президенттікке кандидаттығын қамтамасыз ету үшін ықпалын пайдаланып, басты үміткер сенатор Том Джорданды жеңіп шығады. Шоу жабық және тартымсыз, бірақ анасына жақын, бірақ ол әлі де бала кезіндегі сүйіктісі Джослинмен, сенатор Джорданның қызымен қарым-қатынасын бұзудағы анасының рөлін жек көреді. Марконың бұрынғы сарбазы Ал Мелвин Маркоға олардың шабуылға ұшыраған тобы туралы шатастыратын естеліктері мен армандары туралы айтады. Ақыл-есі дұрыс болмаса да, ол Маркоға арманындағы суреттерін көрсетеді. Марко да сол миссия туралы армандай бастайды, онда ол және топтың қалған бөлігі тұтқындалып, азапталып, милары жуылады. Марко оның не болғанын анықтауға кіріседі. Ол Нью-Йоркке сапар шегеді: пойызбен келе жатып Рози есімді, оны бұрыннан таныған супермаркет сатушысымен танысады. Ол оған Нью-Йоркте тұруға ұсыныс жасайды. Марко жуынып жатқанда, жоғарғы арқасында кішкентай дөңгелек сезінеді. Ол пышақпен терісінің астынан кішкентай металл затты шығарып алады, бірақ Рози, Марконың қиындыққа ұшыраған дыбыстарын естіп, бөлмеге кіргеннен кейін, оны ванна бөлмесінің шүмегіне түсіріп алады. Марко сайлау штабында Шоумен кездеседі, олар бірге тамақтанғанда оны жерге құлатып, Шоудың арқасын тістейді, онда имплант болуын күдіктенеді. Марко тұтқындалады, бірақ Шоу айыптама қоймауға шешім қабылдағаннан кейін босатылады. Розидің пәтерінде Марко Шоудың имплантын табады, оны ол алып тастаған және қамауда болғанда аузында жасырып қойған. Марко Шоудың имплантын өзінің досы Дельп (Бруно Ганц) салдыртады, ол импланттың мақсаты жедел медициналық деректерді сақтау болғанын болжайды, бірақ сонымен қатар «Манчжурия Глобал» қаржылаған импланттардың әртүрлі түрлері үшін параллель жоба болғандығын еске алады, ол үлкен саяси байланыстары бар, оның ішінде сенатор Элеонора Шоу бар. Дельп Марконың өтініші бойынша метогекситалмен электроконвульсивті терапия жасағаннан кейін, Марко миы жуылғанын және ол мен Шоудың тобынан жоғалған екі сарбазды өлтіруге мәжбүр болғанын есіне түсіре бастайды. Ол өзінің бақылауда екеніне күдік көреді және Розидің сөмкесінде өзі туралы ақпарат жазылған кассеталар табады. Кассеталарда оның Розимен сөйлескені жазылған. Оның қоғамдық кітапханадағы «Манчжурия Глобал» туралы зерттеулері оны Апартеид кезінде саяси тұтқындармен адам эксперименттеріне айыпталған және «Манчжурия Глобал» үшін жаңа жад имплантаттарымен ғылыми зерттеулерге қатысқан Оңтүстік Африка генетигі доктор Аттикус Нойлдің есіміне жеткізеді. Ол өзінің зерттеулерін сенатор Джорданға ұсынады, ол Шоуларды доктор Нойлдің «Манчжурия Глобал» ғылыми гранты бойынша терең имплантаттардың мінез-құлқын өзгерту бойынша жұмысы, Марко мен Шоудың тобы үш күн бойы шөлде жоғалып кеткені және топ мүшелерінің кейінгі түстері мен естеліктері арасындағы байланыс туралы айтады; ол Шоудың науқаннан бас тартуын ұсынады. Оның орнына Элеонора Шоуды «активтендіреді» және оны Джорданды өлтіруге бұйырады. Шоуды тоқтатуға тырысқанда Джослин де өлтіріледі. Марко Розиге қарсы шыққанда, ол ФБР-де жұмыс істейтінін және оны жасырын түрде қадағалап жүргенін айтады. Мельвинде имплант табылғаннан кейін, Шоу мен Марконың басқа да мүшелері сияқты құпия түрде қайтыс болған, ФБР Марко мен Шоудың кездесуін ұйымдастырып, оларды өлтіру үшін ми жуудың жасалғанына сендіреді. Бұл оқиға губернатор Артур мен Шоудың Ақ үйді жеңгенімен дәл солай болады. Шоу Элеонорадан Маркоға арналған телефон қоңырауын алады және ол бастау сөздерін қолдана отырып, Шоу президентке айналуы үшін президентті өлтіруге бұйрық береді және ол оны елдің игілігі үшін ерікті түрде ми жуушыларға бергенін мойындайды; Шоу Джоселиннің өлімімен күшейтілген ақыл-есін басқару әдістеріне қарсы тұрады. Шараның ең басты сәтінде Шоу өзін мақтанған Марко мен президенттің арасына қояды. Рози жұрт арасынан Марконы іздеп жүріп, Шоу Марко жасырынып тұрған тежегішке қарап, оны өлтіруге және анасын өлтіруге сигнал береді. Шоу анасымен билейді және оларды белгіленген орынға бағыттайды, онда Марко оларды бір мылтықпен атып өлтіреді. Марко өзіне-өзі қол жұмсауға дайындалады, бірақ Шоудың ишарасын көргеннен кейін Рози келіп, оны жаралайды. ФБР «Манчжурия Глобал» меркелімінің қайтыс болған қызметкерін оқ атып өлтірген деп жариялайды. «Манчжурия» басшылары телеарнада олардың барлық құйрықтары ашылғанда жеңіліске ұшырайды. Рози Марконы оны дайындаған шалқары аралына апарып, онда ол өткен шағын уақытын ойлайды. Содан кейін ол әскерлік бөлімінің суреті мен Шоудың «Құрмет медалін» теңізге тастайды.

Өндіріс

Тина Синатра фильмнің қосымша продюсері болды. Оның әкесі Фрэнк Синатра 1962 жылғы түпнұсқа фильмде Марко рөлін сомдаған және 1980 жылдардың соңына дейін осы фильмнің заңды тарату құқығына ие болды, бірақ сол кезеңде оны қайтадан шығармады (дегенмен, ол бірнеше рет телеарналарда көрсетілді). Түпнұсқа фильм Кубалық зымыран дағдарысы кезінде жалпыұлттық деңгейде шығарылып, сюжеті коммунистердің билікке келуіне негізделген еді; ал осы қайта түсірілімде зұлым күш ретінде ірі корпоративтік әсер қолданылады, бұл "Манчжурия байланысын" сақтау мақсатында жасалған өзгеріс. Қайта түсірілім түпнұсқа фильмнің сюжеттік егжей-тегжейлерінен бірнеше рет ауытқуда. Фильмдегі Персия шығанағы соғысының эпизодтары Нью-Джерси штатында түсірілді.

Кассалық жинақ

"Манчжуриялық үміткер" 2004 жылдың 30 шілдесінде "Harold & Kumar Go to White Castle", "Thunderbirds" және "The Village" фильмдерімен бірге шықты. Фильм Солтүстік Америкада 65 955 630 доллар, ал басқа елдерде 30 150 334 доллар табыс етті, жалпы әлемдік кассасы 96 105 964 долларды құрады.

Сыни жауап

Фильм сыншылардың көбінесе жағымды пікірлерін алды. Rotten Tomatoes сайтында фильмнің рейтингі 207 шолудың негізінде 80%-ды құрайды, ал орташа бағасы 7.11/10. Сайттың консенсусы былай деді: "Бұл туынды өзінің алдыңғысына қарағанда классикалық деңгейде болмаса да, актерлік шеберлігі жоғары және қорқынышты әсер қалдырады". Metacritic, басты сыншылардың 100 үздік шолуынан нормаланған 100 балдық рейтингті есептейді, 41 шолу негізінде орташа есеп 76 балды көрсетті. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша көрермендер фильмге A+ -ден F-ке дейінгі шкала бойынша орташа баға ретінде "B+" берді. Сан-Франциско хроникасынан Мик ЛаСалл Стрип туралы былай деп жазды: "Ешкім "Манчжуриялық кандидат" фильміндегі актерлік өнер туралы сөз қозғайтын болса, Анжела Лансбери бастаған рөлдегі Стрип туралы мақтаумен айтпай қоймайды. Оның шашы Хилларидікіндей, күші Карен Хьюздің шабуылдық энергиясын еске алады, бірақ оның сүйкімділігі, шабыты және үздіксіз жаңалықтар ойлап табуы – оның өзіне тән. Ол бізге мономанияға берілген сенаторды, ақылсыз ана мен шебер саясаткердің бірігіп кеткенін, ешкім жете алмайтын көптеген деңгейде ойлайтын әйелді сыйлайды. Ол актерлік өнерді жақсы көретіндей, жамандық жасауды ұнататын адамды сомдайды. Оны көру және әр секунд сайын таңғалу – ләззат".