Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық трубашы және биг-бенд жетекшісі Эрскин Рамзи Хокинс (26 шілде 1914 - 11 қараша 1993). Ол «Tuxedo Junction» (1939) джаз стандартын саксофоншы және аранжировщик Билл Джонсонмен бірге жазғаны үшін ең жақсы есте қалады. Бұл ән Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде хитке айналып, ұлттық рейтингте 7-орынға (Эрскин Хокинс оркестрінің нұсқасы) және 1-орынға (Гленн Миллер оркестрінің нұсқасы) көтерілді. Ида Джеймс, Делорес Браун және Делла Риз – Эрскиннің оркестрімен бірге өнер көрсеткен вокалшылардың арасында болды. Хокинс Алабама өнеркәсібі Эрскин Рамзидің құрметіне аталған.
American trumpeter and big band leader
Erskine Ramsay Hawkins (July 26, 1914 – November 11, 1993) He is best remembered for composing the jazz standard "Tuxedo Junction" (1939) with saxophonist and arranger Bill Johnson. The song became a hit during World War II, rising to No. 7 nationally (version by the Erskine Hawkins Orchestra) and to No. 1 nationally (version by the Glenn Miller Orchestra). Vocalists who were featured with Erskine's orchestra include Ida James, Delores Brown, and Della Reese. Hawkins was named after Alabama industrialist Erskine Ramsay.
Алғашқы жылдар
Ерскин Хокинс ата-анасы оны Алабама штатының өнеркәсіпшісі Эрскин Рамзидің құрметіне атады, ол осылай ат қойған ата-аналарға үнемдеу шоттарымен сыйлық берді. Хокинс Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Консиль бастауыш мектебінде және Индустриалдық орта мектепте (қазір Паркер орта мектебі деп аталады) оқыды. Индустриалдық орта мектепте ол Фесс Уотли басқарған оркестрде ойнады, ол көптеген афроамерикалық музыканттарды тәрбиелеген ұстаз еді, олардың көптегені Дьюк Эллингтон, Лакки Миллиндер, Луи Армстронг және Скич Хендерсон (NBC оркестрінен) сияқты музыканттармен жұмыс істеді.
Erskine Hawkins was named by his parents after Alabama industrialist Erskine Ramsay who was rewarding parents with savings accounts for them for doing so. Hawkins attended Councill Elementary School and Industrial High School (now known as Parker High School) in Birmingham, Alabama. At Industrial High School, he played in the band directed by Fess Whatley, a teacher who taught many African American musicians, many of whom worked with such musicians as Duke Ellington, Lucky Millinder, Louis Armstrong and Skitch Henderson (of the NBC Orchestra).
Бас жұлдыздар
1936 жылдан 1938 жылға дейін Хокинс Vocalion Records үшін «Эрскин Хокинс және оның 'Бама Штаты Колледжі' тобы» деген атпен жазба жасады. 1938 жылы ол RCA Victor компаниясымен келісімшарт жасап, олардың Bluebird лейблінде жай ғана «Эрскин Хокинс және оның оркестрі» деп жаздыра бастады. 1930 жылдардың соңында Хокинс және оның оркестрі Савой балының үй тобының бірі болды. 1943 жылы Хокинстің концерті Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында жағдай туғызды: «Хокинс пен оның тобының музыкасымен билеу үшін көрме залына 3000 қара нәсілді адам жиналды, олар тәртіпсіздік жасап, ақ полицейлерді еденге итеріп жіберді. Полиция қаруларын және соққы таяқтарын көрсетіп, көпшілікті тыныштандыруға тырысты, бірақ Хокинс пен оның жігіттері ұлттық әнұранды орындағаннан кейін ғана бишілер тынышталды». Осы оқиғадан кейін қалалық «қара нәсілділерге билеуге тыйым салу» шарасы қабылданды, яғни «мұнда қара нәсілді оркестрлерді биге шақырушылар өзге де кәсіппен айналысуы мүмкін». 1940 жылдардың ортасында ол RCA Victor лейбліне ауысып, осы онжылдықта екі лейбл үшін де өзінің ең танымал әндерін жазды. 1950 жылы Coral Records компаниясына ауысқанға дейін ол олармен бірге болды. Ол көп жылдар бойы жазбаларын жасауын жалғастырды.
During 1936 through 1938, Hawkins recorded for Vocalion Records as "Erskine Hawkins and his 'Bama State Collegians". In 1938, he signed with RCA Victor and began recording on their Bluebird label as, simply, "Erskine Hawkins and His Orchestra". In the late 1930s, Hawkins and his Orchestra were one of the house bands at the Savoy Ballroom. In 1943, a Hawkins concert caused trouble in Little Rock, Arkansas: "3,000 Negroes jammed into the Exhibition Hall to dance to the music of Hawkins and his crew became unruly and began to push white police all over the floor. Police brandished their guns and blackjacks and attempted to quiet the crowd but only after Hawkins and his boys broke into the national anthem did the dancers settle down." A city "ban on dances for Negroes" followed the event, meaning that "bookers of Negro orchestras for dances here may just as well take up another profession." In the mid 1940s, he was transferred to the main RCA Victor label, recording many of his greatest hits for both labels during this decade. He remained with them until 1950 when he switched over to Coral Records. He continued to record for many years.
Кейінгі жылдар
Хокинс 1967 жылдан 1993 жылға дейін Нью-Йорк штатының Киамеша көліндегі The Concord Resort қонақ үйінің лобби-барында және шоу-клубында трубашы және топ жетекшісі болды. Оның соңғы сахналық тобына Джо Витале (фортепиано), Дадли Уотсон (бас-гитара), Сонни Росси (вокал және кларнет) және Джордж Лири (добыл) кірді. Хокинс 1993 жылғы қарашада 79 жасында Нью-Джерси штатының Уиллингборо қаласындағы үйінде дүние салды. Ол Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Эльмвуд зиратында әпкесімен бірге жерленген.
Hawkins was trumpeter and band leader in the lobby bar and show nightclub at The Concord Resort Hotel in Kiamesha Lake, New York from 1967 to 1993 with his last performing group Joe Vitale (piano), Dudly Watson (bass), Sonny Rossi (vocals and clarinet), and George Leary (drums). Hawkins died at his home in Willingboro Township, New Jersey, in November 1993, at the age of 79. He is buried in Elmwood Cemetery, alongside his sister, in Birmingham, Alabama.
Жеке өмір
1946 жылы "Менікі" фильмінде түскен Фло Хокинс оның әйелі болған. Кейін олардың арасы суықтанып, ол Кэтскиллдерде жұмыс істеді.
Flo Hawkins, who appeared in the 1946 film That Man of Mine, was his wife. They eventually became estranged and she worked in The Catskills.