Кіріспе

Дервентуотер графы (Durwentwater) – Англияның пэрлік титулы. Ол 1688 жылы 3-ші баронет сэр Фрэнсис Рэдклиф үшін құрылған. Ол бір уақытта Нортумберленд графтығындағы Тиндалдың бароны, сондай-ақ Редклиф пен Лэнгли виконты атанды, бәрі де Англия пэрі болды. Оның орнын ұлы, екінші граф басты, ол Карл II-нің сүйіктісі Молл Дэвиспен туған қызы Мэри Тюдорға үйленді. Олардың үлкен ұлы, үшінші граф, белгілі якобит болды. 1716 жылы ол мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыпталып, Лондонның Тауэр-Хилл қаласында жазаланды. Мұрагерлік арқылы титулдарынан айырылғанмен, оның жалғыз ұлы Джон, Дервентуотердің титулды 4-ші графы, оларды пайдалануын жалғастырды. 1731 жылы Джонның ерте қайтыс болуымен, оларды оның інісі, 5-ші граф Чарльз Рэдклиф иеленді. Ол да якобит болды, бірақ 1715 жылғы көтерілістен кейін Францияға қашып құтылуға үміттенді, онда ол Чарльз Эдвард Стюарттың («Бонни Принс Чарли») хатшысы болды. Дегенмен, 1746 жылы британдық әскерлер оны тұтқындап, өлім жазасына кесті және басын шапты. Чарльз Ньюбургтың 3-контессасы Шарлотта Марияға үйленді. Олардың үлкен ұлы Джеймс анасынан кейін Ньюбургтың 4-ші графы болды, ал әкесінен кейін Дервентуотердің титулды 6-шы графы атанды. 1787 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Джеймстің ұлы Энтони титулдарға ие болды. Оның 1814 жылы қайтыс болуымен Рэдклифтердің еркек желісі тоқтап, титулдар техникалық тұрғыдан жойылды және содан бері қолданылмады; бірақ Ньюбург графтығына итальяндық туысы мұрагерлікке ие болды (осы титулдың тағы бір тарихы үшін Ньюбург графына қараңыз). Дервентуотер барондық атағы Камберленд графтығында 1620 жылы Англия барондық атағында Фрэнсис Рэдклиф үшін құрылған.

Атқарылғаннан кейінгі мұралар

Отбасылық мүліктер 3-ші графтың қылмыс жасағаны үшін тәркіленбеді, себебі оның ұлының неке шарты бойынша оларға деген құқығы Тәркіленген мүліктер комиссиясының шағымына қатысты Делегаттар сотында расталды, бірақ ол 1731 жылы қайтыс болғанда тәркілеу күшіне енді. 1735 жылы мүліктер Гринвич ауруханасына берілді. Дегенмен, 1746 жылы Чарльз Рэтклифтің өлім жазасын алғаннан кейін, оның ұлы Джеймс, Киннард лорды, оларға талап қойды. Бұл талап оған және оның туыстарына 30 000 фунт төленуімен шешілді. Ол 1746 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы өзі мен әйелі үшін 2500 фунт стерлингтік жылдық жәрдемақы алды. Мүліктер 1865 жылға дейін Аурухана комиссарларының қолында болды, содан кейін 1865 жылғы Гринвич ауруханасы заңымен Адмиралтейство кеңесіне берілді, олар оларды сатты.