Кіріспе
Фредерик Уильям Бичи (17 ақпан 1796 – 29 қараша 1856) – ағылшын теңізші офицері және гидрограф.
Фредерик Уильям Бичи (17 ақпан 1796 ж. – 29 қараша 1856 ж.) – ағылшын теңізші офицері, суретші, саяхатшы, гидрограф және жазушы.
Өмір және мансап
Ол екі суретшінің – сэр Уильям Бичи мен оның екінші әйелі Энн Джессоптың ұлы еді. 17 ақпан 1796 жылы Лондонда дүниеге келген. Оның ағалары – британдық адмирал және суретші Ричард Бриджес Бичи, портретші Генри Уильям Бичи және суретші Джордж Дункан Бичи. Фредерик 10 жасында Джон Джервис, 1-ші Санкт-Винсент графының басшылығымен Корольдік теңіз күштеріне қабылданды. 1807 жылдың 8 ақпанында мичман болып жоғарылатылып, 1812 жылғы соғыста белсенді қызмет етті. Ол Нью-Орлеан шайқасына қатысты. Осының нәтижесінде 1815 жылдың 10 наурызында 2-лейтенант болып тағайындалды. 1818 жылдың басында, енді лейтенант болған Бичи, лейтенант Джон Франклиннің басшылығымен HMS Trent кемесінде Дэвид Бьюкеннің Арктика экспедициясына қатысты, ол туралы кейін еңбек жариялады. Келесі жылы ол лейтенант У. Э. Парримен бірге жүзіп, Мельвилл аралына дейін жетті. 1821 жылы HMS Adventure кемесінің офицері ретінде капитан Уильям Генри Смит басшылығымен Африканың Жерорта теңізі жағалауын зерттеуге қатысты. Оның ағасы Генри Уильям Бичимен бірге осы жағалауды құрлықтан зерттеді және 1828 жылы жұмыстарының толық есебін «1821-1822 жылдары Триполиден шығысқа қарай Африканың солтүстік жағалауын зерттеу экспедициясының баяндамасы» деген атпен жариялады. 1825 жылы Бичи командир болып тағайындалды. Оның міндеті – Франклин мен Парриден шығыс бағытынан жұмыс істеп, Беринг бұғазын зерттеу болды. 1826 жылдың жазында ол бұғазды өтіп, кемесінен шығарылған қайық 71°23'31" N және 156°21'30" W координаталарындағы Пойнт Барроға жетті, осы жерге ол ат қойды. Бұл жер, Франклиннің Маккензи өзенінен келген экспедициясы жеткен жерден 233 километр ғана батысқа орналасқан. Барлық сапар үш жылдан астам уақытқа созылды, осы кезеңде Бичи Тынық мұхитында бірнеше аралдарды және Уэльс принці мүйісінің жанындағы керемет жағажайды ашты. 1826 жылы ол Калифорниядағы католик миссиясын аралады. Ол былай деп жазды: «Тәртіп сақтау үшін қамшылар, таяқтар, тікенектер немесе өткір ұштармен жабдықталған таяқтар қолданылды, сондай-ақ, одан да қиын болған нәрсе – қауымды тізе бүгіп отырғызу. Тікенектер алысқа жететін және ешқандай дыбыссыз тесік жасайтын. Шіркеудің соңында, қолдарына штыктары бекітілген қарулы сарбаздар тұрды». 1826 жылдың шілдесінде ол Беринг бұғазындағы үш аралға ат қойды. Олардың екеуі 1728 жылы Витус Беринг атаған Диомед аралдары болды: «Ратманов аралы» (Үлкен Диомед) және «Крузенстерн аралы» (Кіші Диомед). Бичи тұрғынсыз үшінші аралды «Фейрвей Рок» деп атады, ол әлі де осылай аталады. Оның экипажының бір мүшесі, старшина Джон Бечервейз, 1839 жылы жеке басылымда жарияланған «Теңізшінің отыз алты жылдық өмірі» атты еңбегінде саяхат туралы егжей-тегжейлі баяндады. (Экипаж мүшесінің есімін алған және шөбересі Джон Бечервейз (1910-1998) Антарктиданы зерттеуші болды.) 1831 жылы Бичидің «Тынық мұхитына және Беринг бұғазына жасаған саяхат туралы баяндама, 1825-1828 жылдары Полярлық экспедициялармен бірлесіп жұмыс істеу» атты еңбегі жарық көрді. 1835 және 1836 жылдары капитан Бичи Оңтүстік Американың жағалауын зерттеумен айналысты, ал 1837 жылдан 1947 жылға дейін Ирландия жағалауында, Солтүстік теңізде және Ла-Манш бұғазында ұқсас жұмыстар атқарды. Ол осы кезеңде су тасқыны туралы егжей-тегжейлі зерттеулер жүргізді, олар 1848 және 1851 жылдары екі Корольдік қоғамның баяндамаларында карталармен бірге жарияланды. Бұл Эдмонд Галлейдің су тасқыны туралы картасы шамамен 1702 жылы жарық көргеннен бергі осы сияқты алғашқы жарияланған еңбек болды. 1850 жылы ол Сауда кеңесінің Теңіз бөлімін басқаруға тағайындалды. 1854 жылы контр-адмирал болды, ал келесі жылы Корольдік географиялық қоғамның президенті болып сайланды. Сэр Джон Франклин қыстаған Бичи аралына ол әкесінің құрметіне ат қойды.
In early 1818, and now a lieutenant, Beechey sailed on HMS Trent under Lieutenant John Franklin in David Buchan's Arctic expedition, of which at a later period he published a narrative. In the following year he accompanied Lieutenant W. E. Parry in , sailing as far north as Melville Island. In 1821, as an officer on HMS Adventure, he took part in the survey of the Mediterranean coast of Africa under the direction of Captain William Henry Smyth. His brother, Henry William Beechey, and he made an overland survey of this coast and published a full account of their work in 1828 under the title of Proceedings of the Expedition to Explore the Northern Coast of Africa from Tripoly Eastward in 1821 1822. In 1825, Beechey was appointed to command His task was to explore the Bering Strait in concert with Franklin and Parry operating from the east. In the summer of 1826, he passed the strait and a barge from his ship reached 71°23'31" N., and 156°21'30" W. near Point Barrow, which he named, a point only 146 miles west of that reached by Franklin's expedition from the Mackenzie River. The whole voyage lasted more than three years, and in the course of it, Beechey discovered several islands in the Pacific, and an excellent harbour near Cape Prince of Wales. In 1826, he visited a Catholic mission in California. He wrote, " with whips, canes and goads or sharp, pointed sticks to preserve silence and maintain order, and what seemed more difficult than either, to keep the congregation in their kneeling posture. The goads would reach a long way and inflict a sharp puncture without making any noise. The end of the church was occupied by a guard of soldiers under arms with fixed bayonets." In July 1826, he named the three islands in the Bering Strait. Two were the Diomede Islands that Vitus Bering had named in 1728: "Ratmanoff Island" (Big Diomede) and "Krusenstern Island" (Little Diomede). Beechey called the uninhabited third islet "Fairway Rock", which is still its contemporary name. One of his crew, Petty Officer John Bechervaise, gave a detailed account of the voyage in his Thirty six Years of a Seafaring Life by an Old Quartermaster, published privately in 1839. (The crewmember's namesake and great great grandson John Béchervaise (1910–1998) was a noted explorer of Antarctica.) In 1831, there appeared Beechey's Narrative of a Voyage to the Pacific and Bering's Strait to Co operate with the Polar Expeditions, 1825 1828. In 1835 and '36, Captain Beechey was employed on the coast survey of South America, and from 1837 to 1847, carried on similar work along the Irish coasts, and in the North Sea and English Channel. He carried out detailed tidal surveys during this period, which were published, with charts, in two Royal Society papers in 1848 and 1851. This was the first published work of its kind since Edmond Halley's tidal chart appeared in about 1702. He was appointed in 1850 to preside over the Marine Department of the Board of Trade. In 1854, he was made rear admiral, and in the following year was elected president of the Royal Geographical Society. Beechey Island, where Sir John Franklin wintered, was named by him after his father.