Кіріспе

Шотландия фольклорының бір бөлігі

Шотландия фольклорында, ; ; сондай-ақ Бен МакДхуидің Ұлы сұр адамы немесе жай ғана Сұр адам деп те аталады) – бұл Бен Макдуи шыңы мен өткелдерін мекендейтін күш немесе жаратылысқа берілген ат. Бен Макдуи – Кэрнгорм тауларының ең биік шыңы, ал Бен Невистен кейін Британ аралдарындағы екінші ең биік шыңы.

Сипаттама

Көптеген адамдар Үлкен Сұр Адаммен кездескендерін айтса да, оны көзімен көрген куәгерлердің саны аз. Оның өте жіңішке, үш метрден биік, терісі мен шашы қара, қолдары ұзын, иықтары кең екендігі хабарланады. Көбінесе бұл жаратылыс таудың тұманында көрінбейді, кездесулер тек таушылардың артынан келе жатқандағы шағылдың сықырлауы мен тау маңындағы көңілсіздік сезімімен ғана шектеледі. Оның бар екенін растайтын нақты дәлелдер аз ғана, бірнеше ерекше іздердің суреттері бар, сондықтан көпшілік куәгерлердің айтқандарына сенеді. Бұл бейне уэльс мифологиясындағы Бренн Ллвидке ұқсас, ол да жартылай денелі, үнсіз және тұманды сақсыз саяхатшыларды аулау үшін жамылғы ретінде пайдаланады. Am Fear Liath-тан айырмашылығы, Бренн Ллвид Уэльстің таулы аймақтарында кездеседі және балаларды аулауға көбірек бейім.

Байқалған жерлер

1925 жылы Дж. Норман Колли сұр адаммен кездесу туралы алғашқы жазбаны жасады. Танымал таушы, профессор және Корольдік географиялық қоғамның мүшесі Колли 1891 жылы Бен Макдуи тауының шаңырағына жақын жалғыз серуендеп бара жатқанда басынан өткен қорқынышты оқиғаны еске алды. «Мен тұман ішінде таудың шаңырағындағы қазаннан қайтып келе жатқанда, тек қана өз қадамдарымның шуын естімей, басқа да бір нәрсенің дыбысын естігендей болдым. Әрбір қадам басымда сықырлаған дыбыс естілді, кейін тағы сықырлады, бірақ тұман ішінде ештеңе көре алмадым. Менің қадамдарымнан әлдеқайда ұзын қадамдар басатын адам артымнан келе жатқандай сезім болды. Өзім-өзіме: «Бұл бәрі бекер», – дедім. Тыңдап көрдім, дыбыс тағы естілді, бірақ тұманнан ештеңе көре алмадым. Алға қарай жүргенімде, артымнан келе жатқан сықырлау дыбысы қорқынышқа толы сезіммен маған жете берді. Мен төрт-бес шақырымдай Rothiemurchus орманға дейін тастардың арасында басымды шайқап, соқырша жүгірдім. Бұл не екенін білмеймін, бірақ Бен Макдуи тауының шаңырағында қызық бір нәрсе бар, мен оған қайта бармаймын», – деді Колли. Коллидің оқиғасы жергілікті баспасөзде жарияланды, бұл қоғамдағы күмәнданшылдар мен сенушілер арасында пікірталас тудырды. Басқа таушылар да бұрын қорқып айта алмаған өз оқиғаларын бөлісті. Хью Д. Уэлш 1904 жылы ағасымен бірге таудың шаңырағына шыққанда күні-түні «суға толы қиыршық тастардың үстінен басып келе жатқандай, сықырлаған қадамдарды» естігендерін айтты. Екеуі де «жанында бір нәрсе бар екенін сезіп, қорқынышпен толған». Фрере Бен Макдуиге кемпинг жасаған кезде аты-жөнін жасырғысы келген тағы бір ортақ досының басынан өткен оқиғаны баяндады. Ол оянғанда жеңілмейтін үрей сезімін сезінгенін және шатырынан қара шашы бар алып кейіпті айға қарсы қара силуэт түрінде көргенін айтты. Желдің құбылуынан пайда болатын инфразвук алаңдаушылық пен күйбеңдеу сезімін тудыруы мүмкін және паранормальды құбылыстармен байланысты болуы мүмкін. «Үлкен сұр адам» аңызының кейбір визуалды элементтерін түсіндіруге болатын оптикалық иллюзия – Броккеннің көлеңкесі. Броккеннің көлеңкесі немесе «тау көлеңкесі» күннің белгілі бір бұрышта тұрған кездегі нақты атмосфералық жағдайларда пайда болуы мүмкін. Көлеңке айналасындағы бұлттарға түсіріліп, алып көлеңкелі адамның иллюзиясын тудырады. Ақын Джеймс Хогг 1791 жылы Бен Макдуиде Броккеннің көлеңкесімен кездесіп, «кем дегенде отыз фут биіктігі бар, пропорционалды, маған өте жақын алып қара нәсілді адамды» сипаттады. Мен қатты таңғалып, үрейлендім». Хоггтың үрейі, ол шапанын шешкенде, фигураның өзінің көлеңкесі екенін түсінгенде басылды, себебі ол өзінің секілді қимылдар жасады.