Кіріспе
Бейсбол алаңы: Бейсбол алаңы – бейсбол ойналатын жер. Бұл термин бейсбол стадионына метафора ретінде де қолданылуы мүмкін. Кейде "sandlot" термині де қолданылады, бірақ көбінесе бұл sandlot бейсболы сияқты, жақсы ұйымдастырылмаған жерлерді білдіреді.
A baseball field, also called a ball field or baseball diamond, is the field upon which the game of baseball is played. The term can also be used as a metonym for a baseball park. The term sandlot is sometimes used, although this usually refers to less organized venues for activities like sandlot ball.
Сипаттамалар
Егер басқаша көрсетілмесе, осы бөлімде талқыланған сипаттамалар Бейсбол лигасының ресми ережелерінде сипатталғандарға сәйкес келеді. Ойын алаңындағы көптеген қимылдардың бастапқы нүктесі – үй тақтасы (ресми түрде «үй базасы»), ақ резеңкеден жасалған бес қабырғалы плита. Бір қабырғасы ұзын, екі іргелес қабырғасы, ал қалған екі қабырғасы шамамен және тік бұрышпен орналасқан. Плитаның беті алаңмен бір деңгейде болу үшін жерге орнатылады. Үй тақтасының екі 11 дюймдік қабырғасы тік бұрышпен түйіскен бұрышы 90 фут (27 м) шаршы алаңның бір бұрышын құрайды. Шаршының қалған үш бұрышы, үй тақтасынан сағат тіліне қарсы бағытта, бірінші, екінші және үшінші база деп аталады. Бұл базалар мата немесе резеңке төсемдермен белгіленеді, олар шаршы және жуан. Әрбір базаның екі параллель 8,5 дюймдік қабырғасының жанында соққы берушінің алаңы орналасқан. Барлық базалар, үй тақтасының өзі де, толығымен әділ аумақта орналасқан. Сондықтан, осы базаларға тиетін кез келген соққыланған доп әділ доп деп есептелуі керек. Бірінші және үшінші базалар базалар құратын 90 футтық шаршы алаңның ішінде орналасқан, ал екінші базаның ортасы (бірінші, үшінші және үй тақтасынан өзгеше) дәл 90 футтық шаршы алаңның «нүктесімен» сәйкес келеді. Осылайша, базалардың «нүктелері» 90 фут қашықтықта болғанымен, әрбір екі базалық белгінің арасындағы нақты қашықтық 88 футқа (27 м) жақын. Алаңның ортасына жақын жерде құмыра төбесі деп аталатын жасанды төбе орналасқан, оның үстінде құмыра тақтасы деп аталатын ақ резеңке плита орналасқан, көне тілде «резеңке» деп те аталады. Құмыра төбесінің сипаттамалары төменде келтірілген. Үй тақтасынан бірінші және үшінші базаларға дейінгі сызықтар ең жақын қоршауға, трибунаға немесе басқа кедергіге дейін созылады және олар фол сызықтары деп аталады. Ойын алаңының фол сызықтары арасындағы (соның ішінде) бөлігі әділ аумақ, ал қалғаны «фол аумағы». Базалар құратын шаршы алаңдағы аудан ресми түрде ішкі алаң деп аталады, бірақ бұл термин көне тілде алаңның маңындағы әділ аумақты да қамтиды; ішкі алаңнан тыс әділ аумақ сыртқы алаң деп аталады. Көптеген бейсбол алаңдары сыртқы алаңның сыртқы жиегін белгілейтін қоршаумен қоршалған. Қоршау әдетте үй тақтасынан бастап әртүрлі қашықтықта орнатылады. Көптеген кәсіби және колледж бейсбол алаңдарында оң және сол жақтағы фол бағаналары бар, олар шамамен бір-бірінен қашықтықта орналасқан. Бұл бағаналар фол сызықтарының және сыртқы алаң қоршауының тиісті шеттерінің қиылысында орналасқан және егер негізгі ережелерде басқаша көрсетілмесе, әділ аумақта орналасқан. Сондықтан, сыртқы алаң қабырғасынан ұшып өтіп, фол бағанасына тиетін соққыланған доп әділ доп болып есептелінеді және соққы берушіге хоум-ран беріледі.
Ішкі алаң
Бейсбол алаңшасы – төрт 90 футтық базалық сызықтармен (12 жасқа дейінгі жастарға арналған кіші лига бейсболында 60 фут) шектелген шаршы алаң. Төрт база – ішкі алаңның ажырамас бөлігі; доптың кез келген бөлігі базаға тисе, ол әділ доп деп есептеледі.
Бірінші негіз
Бірінші база – ұрысқан команда үшін ұпай алу үшін жүгірушінің тиісінше тиюі керек төрт базаның біріншісі. Жүгіруші бірінші базаны басып өтіп, тіке сызып бойын жалғастыра бере алады, егер бірінші базаға қол тигізіп, екінші базаға жылжуға тырыспаса. Бірінші базашы – бірінші база маңындағы аймаққа жауапты қорғаныс ойыншысы. Бірінші базашы көбінесе бойы ұзын болады. Бойы ұзын бірінші базашының жетіп, қате жіберілген лақтырыстарды ұстау мүмкіндігі артық. Кейбір жастар лигаларында және ересектердің ойын-сауық лигаларында "қосарланған бірінші база" немесе "қауіпсіз бірінші база" қолданылады. Қосарланған бірінші база тік төртбұрышты (шаршы емес), оның өлшемдері 30х15 дюйм. Ол әдетте ақ және қызғылт сары түсті (екі 15х15 дюймдік шаршы). Ақ жартысы ойын аймағында, ал қызғылт жартысы ойыннан тыс аймақта орналасады. Ақ жартысын бірінші базашы ойын жасау үшін, ал қызғылт жартысын жүгіруші пайдаланады. Бұл бірінші базашы мен жүгіруші арасындағы арақашықтықты қамтамасыз етеді, бірінші базадағы ойын кезінде жарақат алу ықтималдығын азайтады. Қорғаныс ойындарын тіркеу үшін қолданылатын нөмірлеу жүйесінде бірінші базашыға 3 нөмірі беріледі.
Екінші негіз
Екінші база – ойыншының ұпал алу үшін тиіс төрт базаның екіншісі. Екінші базаны көбінесе екінші базалық және шортстоп қорғайды. Екінші базалық пен шортстоп жылдам қозғалуға және допты жылдам әрі дәл лақтыруға қабілетті болуы керек. Әдетте, бір ойыншы екінші базаны қорғайды, ал екіншісі допты ұстауға тырысады. Екеуі де қос ойын жасау үшін жақсы байланыс жасай білуі тиіс. Екінші базалықтан қос ойын кезінде ерекше ептілік қажет, себебі ол допты бірінші базаға лақтыруға мәжбүр болады, ал инерциясы оны кері бағытта жылжытады. Екінші базада тұрған ойыншы "ұпал алуға ыңғайлы жағдайда" деп есептеледі, өйткені бір соққымен екінші базадан ұпал алу ықтималдығы жоғары. Екінші база үй тақтасынан ең алыс болғандықтан, бейсболда оны ең көп ұрлайды. Қорғаныс ойындарын жазу үшін қолданылатын нөмірлеу жүйесінде екінші базалыққа 4 нөмір, ал шортстопқа 6 нөмір беріледі.
Үшінші база
Үшінші база – жүгірушінің ұпал алу үшін тиіс төрт базаның үшіншісі. Үшінші базалық ойыншы – негізінен үшінші базаға ең жақын аймақтан қорғанысқа жауапты ойыншы. Үшінші базалық ойыншының қақтырылған доптарға жылдам әрекет етуі және бірінші базаға алыс лақтыру жасау үшін күшті қолы болуы керек. Қорғаныс ойындарын тіркеу үшін қолданылатын нөмірлеу жүйесінде үшінші базалық ойыншыға 5 нөмірі тағайындалады. Екінші базадағы жүгіруші сияқты, үшінші базадағы жүгіруші де "ұпал алу позициясында" деп есептеледі, себебі егер үшінші және соңғы аут үйге жеткенге дейін тіркелмесе, бірлік немесе құрбандық соққысы арқылы ұпал алу ықтималдығы жоғары.
Басты база
Үй базасы, көбінесе "үй тақтасы" деп аталады, ойыншының ұпай табу үшін соңғы тиісуі керек база. Басқа базалардан өзгеше, үй тақтасы жер бетіне орналасқан, ақ резеңкеден жасалған бес бұрышты тақта.
Қорғау
Көптеген МЛБ стадиондарында бекстоп үй тақтасынан кем дегенде 60 фут қашықтықта орналасқан және үй тақтасының артындағы көрермендерді қате тастаулардан, өткізілген доптардан және лақтырылған доптардан қорғайтын төменгі қатты қабырға мен жоғарғы тордан тұрады. Демалыс алаңдарында ойыншылардың қауіпсіздігі үшін ішкі алаңды және ойыншылардың орындықтарын қоршап тұрған биік тізбекті қоршау жиі кездеседі.
Базалық сызықтар
Базалық сызықтар – екі жақын орналасқан база арасындағы түзу сызықтар. Бірінші және екінші немесе екінші және үшінші базалар арасында физикалық базалық сызықтар салынбайды; үй тақтасы мен бірінші база, сондай-ақ үшінші база мен үй тақтасы арасындағы базалық сызықты белгілеу үшін фол сызықтары қолданылады.
Базалық көрсеткіш
Жалпы, базалық жүгірушілер базалық сызықты міндетті түрде сақтамайды. Бірден бірнеше базаны бағындыруға тырысатын базалық жүгіруші әдетте базаны "айналып өтеді", осылайша дөңгелек жолмен жүреді. Дегенмен, қорғаныс оны таңбалауға тырысқанда жүгірушінің солға және оңға қарай қозғалысы шектеледі. Қорғаныс әрекеті басталған сәтте, базалық жүгірушінің жүгіру траекториясы оның ағымдағы орнынан көздеген базаға дейінгі тікелей сызық ретінде белгіленеді. Таңбалаудан қашу үшін осы траекториядан 1 метрден артық ауытқан жүгіруші шығарылып алынуы мүмкін.
Жүгіру жолағы
Үйдегі және бірінші базаның арасының ортасынан басталып, бірінші базада аяқталады, одан оң жаққа қарай екінші бор сызығы салынған. Осы екінші сызық және оған параллель фол сызығының бөлігі, бірінші базаға қарай жүгіргенде соққышының өтуі керек жолды анықтайтын жүгіру жолағын құрайды. Бейсболдың ресми ережелерінің 6.05(k) тармағында айтылғандай, егер бірінші базаға қарай жүгірген соққышы жүгіру жолағынан тысқары шығып, "осының нәтижесінде" бірінші базада допты ұстауға дайындалып тұрған ойыншының жолына кедергі келтірсе, онда соққышы автоматты түрде аут болады. Бірінші базаның өзі жүгіру жолағында орналаспаған, бірақ 6.05 ережесі соққышыға жүгіру жолағынан "бірінші базаның жанында қадам, серуен немесе сырғанау арқылы" шығып, бірінші базаға басқанға рұқсат береді.
Беттер қорапшасы
Беттер қорабы – шайбашының шайбаны алуға дайын тұратын орны. Әдетте, ол үй тақтасының айналасындағы топыраққа бормен салынады және әр ойын алдында қораптардың іші суланады. Екі фол сызығын көрсететін бор сызықтары көбінесе беттер қорабы арқылы жалғастырылмайды. Дегенмен, соққыдан шыққан доптың дұрыс немесе бұрыс екенін анықтау үшін бұл сызықтар тұжырымдамалық тұрғыдан бар. Сонымен қатар, беттер қорабының ішкі жиектері көбінесе бормен белгіленбейді. Сол сияқты, белгіленбесе де, бұл сызықтар беттер қорабы мен оған қатысты беттердің орналасуына қатысты ережелерді қолдану үшін сақталады. Екі беттер қорабы бар, біреуі үй тақтасының әр жағында. Олардың ені 1 метр, ал ұзындығы 2 метр. Беттер қорабы үй тақтасының ортасымен бойлық бағытта орналасқан, әр беттер қорабының ішкі сызығы үй тақтасының жақын шетінен басталады. Оң жамақол шайбашы шайбашының көзқарасы бойынша үй тақтасының оң жағындағы беттер қорабында тұрады. Сол жамақол шайбашы өздерінің сол жағындағы беттер қорабында тұрады. Шайбашы бір уақытта бір беттер қорабында ғана бола алады және шайбашы орналасқаннан кейін немесе шайбалау қимылын бастағаннан кейін заңды түрде беттер қорабын тастауға болмайды. Егер шайбашы шайбалау алаңынан шығуды қаласа, ол алдымен төрешіден уақыт сұрауы керек. Егер шайбашы шайбалау қимылын бастаса, уақыт берілмейді. Бейсболдың ресми ережелерінің 6.05 және 6.06 ережелеріне қараңыз.
Қақпақ
Ұстап алушының алаңы – ойын алаңындағы домалақ тақтаның артындағы, ұстап алушының доп тасталғанда қате жасауын болдырмау үшін орналасатын аймақ.
Қазандық үйіндісі
Шаршының ортасында, бірінші және үшінші базалардың арасында, екінші базаға қарағанда үй тақтасына бірнеше фут жақын жерде, құмыра төбесі деп аталатын төменгі жасанды төбе орналасқан. Осы жерде құмыра допты лақтырғанда тұрады. Төбе үстінде ақ резеңке тақта немесе құмыра тақтасы орналасқан. Оның көлемі алдыңғы жағынан артқы жағына дейін және ені 2 фут (1 метр) шамасында, ал алдыңғы бөлігі үй тақтасының артқы нүктесінен дәл 60 фут (18 метр) қашықтықта. Бұл ерекше қашықтықты 1893 жылы ереже жасаушылар белгіледі, бұл танымал мифтерде айтылғандай, кеңселік немесе өлшеу қатесінен емес, мақсатты түрде жасалған (толық мәліметтер Тарих бөлімінде). Үлкен лига бейсболында ереже бойынша төбе диаметрі 18 фут (5 метр) болып келеді, ал ортасы үй тақтасының артқы нүктесінен 59 фут (18 метр) қашықтықта, үй тақтасы мен екінші база арасындағы түзу сызықта орналасқан. Құмыра тақтасының немесе резеңке тақтасының алдыңғы жиегі төбе ортасының артында орналасқан, ал алдыңғы жиегінің ортасы үй тақтасының артқы нүктесінен 60 фут 6 дюйм қашықтықта. Резеңке тақтасының алдынан 6 дюйм (15 см) қашықтықта төбе төмен қарай еңіске түсе бастайды. Резеңке тақтасының жоғарғы жағы үй тақтасынан он дюймнен (25 см) жоғары болмауы керек. 1903 жылдан 1968 жылға дейін биіктік шегі 1 метр болған, бірақ шындығында биіктікті сақтау қиын болғандықтан, стадиондар арасында айырмашылықтар болды. Жоғары төбе құмыраға көбірек көмектеседі және Лос-Анджелес Доджерс сияқты құмыраға баса назар аударатын командалар төбесі сәл жоғарырақ болар еді. Биіктік артықшылығымен құмыра көбірек күш алады және допты төмен қарай жылдамдықпен лақтыра алады, бұл соққы берушіге допты таяқпен дұрыс соғуды қиындатады. 1968 жылдан кейін, бейсбол тарихшылары арасында "құмыра жылы" деп белгілі болған жылдан кейін, төбе биіктігі "соққы беруді арттыру" мақсатымен 1 метрден 2 метрге дейін төмендетілді. Құмыра төбесін күтіп ұстау жер күзетшілері үшін қиын. Әдетте, әр ойын алдында шаңның таралуын болдырмау үшін су шашыратылады. Жастар мен әуесқойлар бейсболындағы төбелер эрозия мен жөндеу әрекеттеріне байланысты ереже кітабындағы сипаттамадан өте өзгеше болуы мүмкін. Тіпті үлкен лигаларда да әр төбе өзінің ерекшелігін алады, өйткені құмыралар өздеріне кедерлес келетін топырақтарды тебуге рұқсат алады, осылайша төбені өздеріне қалай ыңғайлы болса солай пішімдейді. Құмыра қолындағы шаңды сүртіп алу үшін төбе артында шайыр қап сақтай алады. Үлкен лига бейсболының командаларына төбе артында тікпе тазалағыштарды қолдануға да рұқсат беріледі. Бұл жалпақ торлы тақта немесе жай ғана ағаштан жасалған, тікпелерден саз бен кірді алып тастауға арналған құрал болуы мүмкін. Бұл заттар төрешінің қалауы бойынша төбе артында қалуы мүмкін, осылайша олар тірі ойынға әсер ету мүмкіндігін азайтады.
Шөптің шегі
Ішкі алаңның топырағы аяқталып, сыртқы алаңның шөптері басталатын шөп сызығы, ойын ережелері үшін ерекше маңызға ие емес (тек Дабл А кіші лигасының бейсболында, 2021 жылғы маусымдағы тәжірибелік ережеге сәйкес, доп тасталған кезде барлық ішкі алаңшылар ішкі алаң топырағында болуы керек), бірақ ол ойын нәтижесіне әсер етуі мүмкін. Базалар арасындағы (және бір кезде, сондай-ақ кейбір стадиондарда, питчер мен кезектегі ойыншы арасындағы) топырақ жолдар ойынның басынан бері бар, бірақ олар 1950 жылға дейін ережелер кітабында көрсетілмеген, ал олардың талаптары икемді. Жүгіру жолын қамтамасыз етуден басқа, шөп сызықтары ойыншыларға, төрешілерге және жанкүйерлерге алмастың ортасынан қашықтықты дұрыс бағалауға көмектесетін визуалды құрал ретінде де қызмет етеді. Кейде доп топырақтан немесе топырақ пен шөп арасындағы жиектен қиын секіріп кетуі мүмкін. Көптеген әлем чемпионаттары (1924, 1960 және 1986 жылдарды қоса алғанда) жердегі доптың болмауына байланысты шешілді немесе оған үлкен әсер етті. Жасанды газонмен жабдықталған стадиондарда, ішкі алаң топырағы бастапқыда базалардың айналасындағы үш бесбұрышты аймаққа және питчер мен соққы алаңдарының айналасындағы екі шеңберге, "cut outs" деп аталатын жерлерге орналастырылды. Мұндай конфигурацияда "шөп сызығы" әдетте ақ доғамен белгіленеді. Бұл жүйе алғаш рет 1970 жылы ашылған Цинциннатидің Риверфронт стадионында пайда болды. Басты бейсбол стадиондарының арасында Роджерс орталығы осы конфигурацияны сақтап қалған соңғы стадион болды және 2016 жылғы MLB маусымында толығымен топырақпен жабдықталды. Кейбір колледж бейсбол стадиондарында жасанды газонмен жабдықталған алаңдарда, бүкіл алаң (соның ішінде питчердің төбесі де) газоннан тұрады, ал алаңның кейбір бөліктері топырақтан тұрады, саз түсті газоннан емес.
Сырт жақта
Аутфилд қалың шөптен немесе жасанды газоннан жасалады. Онда аутфилдер ойнайды. Аутфилдегі ойналатын позициялар – сол алаң, орталық алаң және оң алаң (бұл атаулар соққы берушінің орнына қатысты беріледі; сол алаң үшінші базадан тыс, ал оң алаң бірінші базадан тыс жатады). Аутфилдтердің мөлшері мен пішіні ойын алаңының жалпы мөлшері мен пішініне байланысты әртүрлі болады. Аутфилд ішкі алаңнан аутфилд қабырғасына дейін созылады және ескерту жолында орналасқан. Аутфилдтердің мөлшері ең кішкентай лигадан бас лигаға дейін айтарлықтай өзгереді. Кішкентай лигадағы аутфилдтер бас лигадағы аутфилдтерге қарағанда көбірек өзгеріп отырады. Аутфилдтер көбінесе ішкі алаңдардан қолданылатын шөп түрімен ерекшеленеді, бірақ көптеген бас лига аутфилдтері шөппен жабдықталған.
Ескерту жолы
Ескерту жолы – бейсбол алаңының шетіндегі топырақ жолағы (әсіресе, хоум-ран қоршауының алдында және алаңның сол және оң жақтарында). Ескерту жолының түсі мен текстурасы шөп алаңынан өзгеше болғандықтан, ойыншы алаңдағы ұшқыш допқа назар аударып, допты қауіпсіз ұстауға тырысқанда қоршауға дейінгі қашықтығын бағалай алады. Ескерту жолының ені ережелерде көрсетілмеген. Ол әдетте алаңдағы ең жоғары деңгейдегі ойыншыларға үш қадамдық ескерту беру үшін жасалған. Типик ені кішкентай лига алаңдары үшін шамамен алты футтен бастап, колледж немесе кәсіби деңгейдегі алаңдар үшін одан да кеңейеді. Осындай кең ескерту жолы алаң күтушілерге техникалық көліктерді шөпке тікелей кіргізбеуге мүмкіндік береді. Жолшық, мысалы, күл сияқты ұсақ тас бөлшектерінен тұруы мүмкін, сондықтан диктор Боб Вольф оны "күл жолы" деп атаған, "ескерту жолы" емес. Ескерту жолы идеясы алғаш рет Янки стадионында пайда болды, онда жеңіл атлетика жарыстары үшін жүгіру жолы салынған еді. Алаң дизайнерлері бұл жолдың ойыншыларға қалай көмектесетінін көрген соң, ол барлық стадиондардың маңызды бөлігіне айналды. Кейде ойыншылар ескерту жолы болғанына қарамастан, допты ұстауға тырысып, қабырғаға соғылып кетеді. Осы себепті, сыртқы қабырғалар көбінесе қосымша қауіпсіздік үшін жұмсақ материалмен жабылады. Wrigley Field-тің кірпіш қабырғасы тек қана ивимен жабылған, ол өте жұмсақ емес. Дегенмен, алаңның тар сол және оң жақ бұрыштарындағы қабырғаларға қосымша төсемдер орнатылған. "Ескерту жолының күші" дегені – бұл допты ескерту жолына соғуға ғана жететін, бірақ хоум-ран соғуға жеткіліксіз күші бар ойыншыға деген сыни пікір. Бұл термин жалпы алғанда, бір нәрсеге жеткілікті, бірақ толыққанды жарамды емес нәрсені немесе кісіні сипаттау үшін қолданылады.
Сырт қабырға
Аутфилд қабырғасы немесе қоршауы – аутфилдтің сыртқы шекарасы. Доп қабырғадан өтіп кетсе, ол өлі болып есептеледі. Егер доп ашық алаңда жерге тимей қабырғадан өтіп кетсе, ол хоум-ран болады. Ресми ережелер қабырғаның пішінін, биіктігін немесе құрамын, сондай-ақ үй тақтасынан нақты міндетті қашықтықты белгілемейді (бірақ Басты Лига Бейсболы кемінде 250 фут (76 м) қашықтықты талап етеді және фаул полюстерінде кемінде 320 фут (98 м), ал орталық алаңда 400 фут (122 м) қашықтықты ұсынады). Осы себепті бейсбол алаңдары осы параметрлер бойынша әртүрлі болуы мүмкін. Қабырғаға сол нүктеден үй тақтасына дейінгі қашықтықты көрсететін сандар немесе бояулар жабыстырылған. Көптеген қазіргі заманғы бейсбол стадиондарында қабырға қатты материалдан (мысалы, бетон, фанера, металл жақ) жасалған және ойыншылардың қабырғамен жоғары жылдамдықпен соқтығысуынан қорғау үшін алаң жағынан жұмсақ қабатпен жабдықталған. Қабырғаға тізбекті торлар да орнатылуы мүмкін, мысалы, аутфилд резерві, қабырға артындағы көрермендер аймағы немесе қабырғаға енгізілген таблоны қорғау үшін. Көптеген стадиондарда төрешілерге доп қабырғадан өтіп кеткенін немесе доптың дұрыс немесе бұрыс болғанын анықтауға көмектесетін сары сызық қабырғаның үстіңгі жағын көрсетеді.
Фолл полюстері
Фол полюстері, егер бар болса, төрешілерге қоршау сызығынан жоғары ұшқан доптың ойыннан тыс (фол) немесе ойын ішінде (хоум-ран) екенін анықтауға көмектеседі. Полюстер – ойын алаңының шетіндегі фол сызықтарының тік жалғасы. Фол сызықтары мен фол полюстерінің сыртқы жиегі фол аймағын белгілейді. Сызықтар мен полюстер әділ аймақта орналасқан, американдық футбол мен баскетболдан өзгеше, онда ойын шекараларын белгілейтін сызықтар шектен тыс саналады. Хоум-ран үшін ең аз қашықтық (фол сызығының кез келген жағында) бейсбол ережелерімен белгіленеді. 1931 жылға дейін (1920 жылы бірнеше айды қоспағанда) фол сызықтары шексіз созылған; ойын алаңынан шыққан доптың хоум-ран болып есептелуі үшін, ол жерге түскен жерде әділ болуы керек еді. Қазір, ұшып бара жатқан доп алаңнан шыққанда әділ немесе фол деп бағаланады. Осылайша, егер доп фол полюсінің әділ жағынан өтіп кетсе немесе полюске тисе, ол доптың кейін қайда түсуіне қарамастан, хоум-ран болып есептеледі. Фол полюстері әдетте сыртқы қоршаудың немесе қабырғаның ең жоғарғы нүктесінен әлдеқайда биік болады және көбінесе полюстің әділ жағында тар экран орнатылған. Бұл төрешілердің шешімін жеңілдетеді, себебі осы экраннан секіріп түскен доп хоум-ран болып саналады. Бұл әлі де қиын шешім болуы мүмкін, әсіресе полюстердің артында көрермендерге арналған трибуналар жоқ бейсбол алаңдарында. Wrigley Field фол сызығы бойымен ұзын, қисық траекториямен ұшқан доптарға байланысты дау-дамаздарға жиі куә болады (әсіресе сол жақта), мұндай доптар фол полюсінен жоғарырақ ұшады. Бас лига бейсболының алаңдарында фол полюстері көбінесе сары түсті болады. Citi Field-тағылары қызғылт сары, ал Petco Park-та сол жақтағы полюль жоқ; оның орнында Батыс металл жабдықтау компаниясы ғимаратының бұрышындағы сары металл жолағы орналасқан. Кейбір саябақтарда фол полюсінің бойында жарнамалар орналасқан, ең танымал мысалы – Citi Field және Minute Maid Park-тағы Chick-fil-A жарнамасы (бұл "fowl" сөзінің тауыққа қатысты екінші мағынасын пайдаланады, ал осы мейрамхана тізбегінің басты өнімі – тауық еті).
Before 1931 (with the exception of a couple months in 1920)Unreliable source: date=March 2022 the foul lines extended indefinitely; a batter was awarded a home run only if a fly ball out of the field was fair where it landed. Now, a batted ball that leaves the field in flight is judged fair or foul at the point it leaves the field. Thus, such a fly ball passing on the fair side of a foul pole, or hitting a foul pole, is a home run regardless of where the ball goes thereafter. Foul poles are typically much higher than the top of the outfield fence or wall, and often have a narrow screen running along the fair side of the pole. This further aids the umpires' judgment, as a ball that bounces off this screen is a home run. It can still be a difficult call, especially in ballparks with no outfield stands behind the poles to provide perspective. Wrigley Field is notorious for arguments over long, curving flies down a foul line (most notably in left field) that sail higher than the foul pole. At Major League Baseball fields, foul poles are usually yellow. Those at Citi Field are orange. At Petco Park, there is no foul pole in left field; the pole's function is served by a yellow metal strip along the corner of the Western Metal Supply Co. building. Several parks featuring advertising along the length of the foul pole, with the most prominent example being the advertising from Chick fil A at both Citi Field and Minute Maid Park (serving as a pun, with "fowl" being another term for a chicken, the primary meat featured by that restaurant chain).
Қағаз
Булпэн (кейде жай ғана "пен") – ойынға түспес бұрын питчерлердің жылынуға арналған аймағы. Стадионға байланысты, ол базалық сызықтар бойындағы немесе сыртқы қоршаудан тыс жерде орналасуы мүмкін. Рельефтік питчерлер көбінесе команданың қалған бөлігімен бірге дугатта емес, ойынға кірмеген кезде булпэнда күтеді. Бастапқы питчер де ойынға дайындалу үшін соңғы жылынуын булпэнда жасайды. Менеджерлер дугаттан ішкі телефон арқылы булпэндағы жаттықтырушыларға қоңырау шалып, белгілі бір питчерге жылынуды бастауды бұйыра алады. "Булпэн" сөзі команданың рельефтік питчерлерінің жиынтығын білдіру үшін метафора ретінде де қолданылады.
Кеме палубасындағы шеңберлер
Ойын алаңында екі дайындық шеңбері бар, әр командаға біреуден, үй тақтасы мен тиісті командалардың орындықтары арасындағы ойын емес аймақта орналасқан. Дайындық шеңбері – келесі кезектегі немесе «дайындық» күйіндегі соққышы, ағымдағы соққышы өз кезегін аяқтауын күтіп, жаттығу жасауға арналған. Дайындық шеңбері – бұл жалаңаш топырақтан жасалған аймақ; жасанды газонға салынған қарапайым шеңбер; немесе көбінесе, әсіресе кәсіби деңгейде, жасанды материалдан жасалған кілемше, оған команданың немесе лиганың логотипі салынған.
Машықтағыштардың қораптары
Бірінші және үшінші базаның артында орналасқан жаттықтырушылардың алаптары – бірінші және үшінші база жаттықтырушыларының тұруға тиіс жері, бірақ жаттықтырушылар көбінесе алаптан тыс тұрады. Бұл жаттықтырушының ойынға кедергі келтірмесе және қарсы команда наразы болмаса рұқсат етіледі (егер наразылық болса, төреші екі команданың барлық жаттықтырушылары жаттықтырушылардың алаптарының шегінде болуын қамтамасыз етеді). Жаттықтырушылардың алаптары бормен немесе бояумен белгіленеді. Бейсболдың бастапқы кезеңдерінде "жаттықтырушының алабы" термині қолданылған, себебі "жаттықтырушы" сөзі етістік ретінде қарастырылған. "Жаттықтырушы" сөзі есімге айналғанда, алаптың атауы да өзгерді.
Тарих
1840 жылдардағы «Кникербокер ережесі» бойынша алаңның негізгі орналасуы көтеріңкі өзгеріске ұшырамады. Бұл ережелер үйден екіншіге дейінгі қашықтықты 42 «қадам» деп белгіледі. Сол кездегі «қадам» сөздіктік анықтамасы 30 дюймді құрады, бұл шамамен 75 футтық жолға теңелді; бірақ, егер «қадам» үш фут болса, онда қашықтық 89 футқа жетер еді. Алғашқы клубтар қашықтықты жай ғана басып өлшеген болуы мүмкін. 30 ярд (90 фут) аралықтағы негізгі қашықтықтар алғаш рет 1857 жылғы NABBP конвенциясында нақты бекітілді. Тәжірибе мен қателік арқылы 90 фут ең оңтайлы қашықтық екені анықталды. 100 фут қорғанысқа тым көп артықшылық берсе, 80 фут шабуылға артықшылық тудырар еді. Бастапқы «Кникербокер ережесі» питчерлік қашықтықты нақты көрсетпеді; 1854 жылғы Бірыңғай ережелерде «Үйден питчерге дейін кемінде он бес қадам» деп көрсетілген. 1870 жылдары үлкен лига бейсболы басталған кезде, питчер «қораптың» ішінде тастауға міндетті болды, оның алдыңғы жиегі үй тақтасының «нүктесінен» 45 фут (14 м) қашықтықта орналасқан. Олар крикеттегідей, сызықты кесіп өткенге дейін допты жіберуге міндетті болғанмен, алаңнан жүгіріп кіре алмай, қораптың ішінде бастауға тиіс болды. Сонымен қатар, питчер қол астынан лақтыруы керек еді. 1880 жылдары питчерлер қол астынан лақтыруды жақсы меңгерді. «Соққы беруді арттыру» мақсатымен 1881 жылы питчердің қорабының алдыңғы жиегі 5 фут артқа жылжытылды, үй тақтасынан 50 футқа (15 м) дейін. Келесі бірнеше жылда қораптың мөлшері өзгертілді. 1884 жылдан бастап питчерлерге қолмен лақтыруға рұқсат берілді, бұл күш тепе-теңдігін қайтадан өзгертіп жіберді. 1887 жылы қораптың ені 1 метр, тереңдігі 2 метрге дейін орнатылды, ал алдыңғы жиегі тақтаны 50 фут қашықтықта орналастырылды. Алайда, питчер допты артқы аяғымен 55.5 фут (17 м) сызығында жіберуге міндетті болды, бұл олардың қолмен лақтыру арқылы допты «қуаттандыру» қабілетін шектеді. 1893 жылы қорап питчерлік тақтамен ауыстырылды, бірақ «қорап» термині бүгінге дейін питчердің алаңдағы орнын білдіретін сленг ретінде қолданылады. «Соққы беруді арттыру» (және үміттенемін, көрермендердің қызығушылығы төмендегендіктен, қатысуды арттыру) үшін питчердің аяғы тиетін нүктеге тағы да 5 фут қосылды, нәтижесінде 60.5 фут (18 м) питчерлік қашықтық пайда болды. 20-шы ғасырдың ортасына дейін бейсбол алаңдарында питчердің төбесі мен үй тақтасы арасындағы кір жол болуы қалыпты жағдай еді. Бұл нысан пішініне байланысты кейде «кілт тесігі» деп аталды. Кілт тесігі бұрын питчердің қорабындай кең болып, крикет алаңына ұқсас болған. Кейде бұл жол соққы беру аймағынан басталып, артқы тосқа дейін созылатын. Дөңгеленген питчер төбесі дамығаннан кейін, жол практикалық емес, әшекейлік сипатқа ие болды және 1950 жылдарға дейін көбінесе тасталып кетті. Соңғы жылдары Comerica Park және Chase Field сияқты үлкен лигалардағы кейбір стадиондар ностальгиялық себептермен бұл мүмкіндікті қайта жаңғыртты. 1857-1867 жылдар аралығында үй тақтасы ақ боялған немесе эмальдалған дөңгелек темір тақтадан тұрды, оның беті «бір шаршы футқа тең» болды, яғни диаметрі шамамен 13 1/2 дюймді құрады. 1868 жылы тақта квадрат түріне ауыстырылды, қабырғасы 12 дюйм, бастапқыда питчер мен ұстаушыға қарай жазық жақтары орналастырылған; жаңа кәсіби Ұлттық қауымдастық оны 1871 жылы 45 градусқа бұрды. 1872 жылы ереже бойынша, ол жермен тегіс орналасқан ақ мәрмәр немесе тастан жасалуы керек еді. Ғасырдың қалған бөлігінде материалдар тас, темір және ағаштан ауысып отырды, бірақ ол әрқашан ақ түсті он екі дюймдік шаршы болды. Пентагональ пішін мен резеңке қолдануды Роберт Китинг әзірледі, ол 1887 жылы Балтимор Ориольс үшін бір ойын өткізген; жаңа тақта 1900 жылы Ұлттық лигасымен қабылданды. 1861 жылдан 1874 жылға дейін тақтаның ортасы, артқы жағы емес, фол сызықтарының қиылысында орналасқан, ал 1875-76 жылдары ол питчердің «нүктесі» қиылысында орналасқан фол аймағына толығымен көшірілді. 1877 жылы ол өзінің қазіргі орнына көшірілді, ол толығымен әділ аумақта орналасқан. 1874 жылға дейін соққы берушілердің қораптары болған жоқ. Осы уақытқа дейін соққы беруші алдыңғы аяғымен тақтаның ортасынан өтетін сызықта соққы беруі керек еді. 1874 жылғы соққы берушілердің қораптары тақтаны 6 фут 3 фут, 12 дюйм қашықтықта орналастырылған, ал қазіргі өлшемдері (6' x 4') 1885 жылы Ұлттық лигасы және келесі жылы Америка қауымдастығымен бекітілді.
Құрмет пен марапаттар
Спорттық алаңдарды күтушілер қауымдастығы (STMA) жыл сайын түрлі марапаттар тартады. 2001 жылдан бастап, оның «Жылдың спорттық алаң менеджері» сыйлығы жыл сайын Кіші лига бейсболының Үшінші А, Екінші А, Бірінші А және Қысқа маусым/Жаңадан бастаушылар дивизиондарында табыс етіледі және ол 16 лига жеңімпазынан іріктеледі. STMA сондай-ақ «Жылдың бейсбол алаңы» сыйлығын тартады, ол Мектептер мен саябақтар, Колледж/Университет және Кәсіби категорияларын қамтиды.