Канада армиясының «Жігерлі Екінші» полкі

Кіріспе

Канада армиясының жаяу әскер полкі Корольдік 22-ші полк (R22R;) – Канада армиясының жаяу әскер полкі. Көбінесе ағылшын тілінде "Van Doos" (француз тіліндегі "жиырма екі" санын ағылшынша айтудың ықшамдалған түрі) немесе француз тілінде "le Vingt deuxième" деп аталатын, негізінен франкофондық құрамы бар бұл полк үш тұрақты әскер батальонын, екі бірінші резерв батальонын және оркестрді қамтиды, соның арқасында ол Канада армиясының ең ірі полкі болып табылады.

Тарих

Royal 22e Régiment 1912 жылғы соғыстағы Канадалық қоршаулы жаяу әскер полкінің тарихы мен дәстүрлерін еске алады, бірақ полктің қазіргі ата-бабасы Бірінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы күндері Британ армиясының құрамында құрылды. Канадалық экспедициялық күштердің 1-ші канадалық дивизиясы болған 30 000 еріктілердің алғашқы тобы шығу тегіне қарамастан, нөмірленген батальондарға біріктірілді. Қорғаныс министрі Сэм Хьюз жаңа "тиімді" құрылым қажет деп есептегендіктен, қолда бар резервтік полктер жұмылдырылмады. Жаңа құрылымда резервтегідей француз тілді бөлімшелер болған жоқ. 1000-нан астам франко-канадтық еріктілер ағылшын тілді бөлімшелерге таратылды. Бұл қателік емес, өйткені Онтарио (Хьюздің саяси базасы) француз тілін оқытуды және мектеп жүйесінде француз тілін қолдануды заңсыз ету процесінде болды (17-ші ереже). Француз Канадасындағы күтілмеген наразылық "Патша мен ел" үшін соғысқа қолдау көрсетудің азаюына әкелді, оны Канададағы франкофондық қоғамды толығымен жою механизмі ретінде қарастырды. Екінші топ әртүрлі әскери округтерде жиналған және оқытылған батальондарға негізделген, бірақ олар жеке емес, сандық принцип бойынша ұйымдастырылды (Гайленд немесе ирландтық тарихы бар бөлімдерден басқа). Квебектегі саяси қысым мен қоғамдық митингтер Онтариодағы 17-ші ережеге қарамастан, француз тілді бөлімдер құруды талап етті, көптеген адамдар осы соғысты дұрыс және қажетті деп санады. 1914 жылдың қыркүйегінде француз-канадтық фармацевт Артур Мигнау премьер-министр Роберт Борденмен байланысып, тек француз-канадтық полк құруды ұсынды. Мигнау осы мақсатқа жету үшін үкіметке 50 000 доллар ұсынды. Борден Канаданың одақтас елдерге жарты миллион сарбаз беруге уәде бергенін және осы уәдені орындаудың қаншалықты қиын екенін жақсы түсінді. Борден Мигнаудың ұсынысын қуана қабылдады, сол себепті 1914 жылдың 14 қазанында 22-ші батальон (француз-канадтық), CEF құрылды. Мигнау әскерге қабылдау науқанына қатысты, ол үлкен табысқа жетті; батальонның қатары бір айдың ішінде толыққан. Артур Мигнау 22-ші полктің негізін қалаушысы деп есептеледі. 22-ші полк 1915 жылдың қыркүйегінде 5-ші канадалық бригада мен 2-ші канадалық дивизияның құрамында Францияға барды және соғыстың соңына дейін Канаданың барлық маңызды шайқастарында ерекше көзге түсті. Басқа француз тілді бөлімдер де құрылды, бірақ Францияға келгеннен кейін олардың барлығы 22-ші полкті күшейту үшін таратылды, ол соғыс барысында 4000-ға жуық жараланған және қаза тапқандарды шығарды. Сол соғыста 22-ші полктің екі мүшесі Виктория кресімен марапатталды: лейтенант Жан Брилянт және капрал Джозеф Кейбл. Соғыстан кейін 22-ші батальон 1919 жылдың 20 мамырында таратылды, ол Канада экспедициялық күштерінің басқа нөмірленген батальондарының тағдырын бөлісті. Алайда, соғыстан кейінгі армияны қайта ұйымдастыру кезінде Квебектің заң шығару жиналысы мен Квебек қаласының қалалық кеңесі сияқты қоғамдық қысым бейбіт уақыттағы тұрақты әскерде француз тіліндегі бөлім құруды талап етті. Соған сәйкес 1920 жылдың 1 сәуірінде 22-ші батальонның ардагерлерінен тұратын жаңа полк құрылды. Бастапқыда Квебек цитаделінің күзетшісі болған полк жай ғана 22-ші полк деп аталды, бірақ 1921 жылдың маусым айында король Георг V оны Корольдік 22-ші полк деп қайта атауға рұқсат берді. 1928 жылы француз тіліндегі бөлімнің ағылшын тіліндегі атының қайшылығы шешілді және полк екі тілде де Royal 22e Régiment аталды. Канада Қарулы күштерінде бөлімдердің атаулары әдетте мәтіннің тіліне аударылады, бірақ дәстүрлі жауынгерлік қару полктері тек өз әскерлерінің тілінде (ағылшын немесе француз) ғана анықталады. Алайда, R22eR-дің ағылшын тіліндегі нұсқасы кейде кездеседі, бірақ қатаң айтқанда ол дұрыс емес; 1928 жылдан бері тек "Royal 22e Régiment" екі тілде де ресми атау болып табылады. 1940 жылы полк Лондондағы Король гвардиясын алғашқы болып күзеткен франкофондық канадалық бөлім болды және осыны істеген үш тұрақты әскерлік жаяу әскер полкінің біріншісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыста полк 3-ші канадалық жаяу әскер бригадасының және 1-ші канадалық жаяу әскер дивизиясының құрамында Италияда (онда капитан Пол Трике Виктория кресіне ие болды), содан кейін Нидерланды мен Солтүстік-Батыс Германияда қарқынды шайқастарға қатысты. Корея соғысы кезінде, 1951–1953 жылдары, полк үш батальонға дейін кеңейтілді, олардың әрқайсысы 1-ші Комонвелл дивизиясындағы Канада бригадасының құрамында кезекпен қызмет етті. Осылайша "Van Doos" соғыс бойында Канаданың жаяу әскер контингентінің үштен бірін құрады. Суық соғыс кезінде полктің тұрақты батальондары 4-ші канадалық механикалық бригада тобының құрамында Батыс Германияда кезекпен қызмет етті, 1-ші батальон 1967 жылдан 1993 жылы шығарылғанға дейін тұрақты қызмет етті. Полк Ока дағдарысы кезінде де қызмет етті. Канадалық әуе десант полкінің (1968–1995) өмірінде 1-ші коммандо Корольдік 22-ші полкінің әскерлерімен француз тіліндегі бөлім ретінде жабдықталды. 1950-ші жылдары Канада армиясы резервтік жаяу әскер полктерін тұрақты полктермен әкімшілік тұрғысынан байланыстыру схемасын ұсынды. Бұл жоба армияның көп бөлігінде үлкен жетістікке жетпесе де, үш резервтік полк "Van Doos" қосылды, Royal 22e Régiment батальондарына айналды:

While the Royal 22e Régiment commemorates the history and traditions of the Canadian Regiment of Fencible Infantry from the War of 1812 (also carrying resultant battle honours from the War of 1812), the modern ancestor of the regiment was formed in the early days of the First World War as part of the British Army, when volunteers from all over Canada were being massed for training at Valcartier, Québec, just outside Quebec City. The first contingent of 30,000 volunteers, which became the 1st Canadian Division of the Canadian Expeditionary Force, were grouped into numbered battalions, regardless of origin. The existing reserve regiments were not mobilized, due to the belief of the Defence Minister, Sam Hughes, that a new "efficient" structure was required. Once again the new structure did not contain French speaking units, such as those that had existed in the reserves. Over 1000 French Canadian volunteers were scattered into different English speaking units. This was not an oversight as Ontario (Hughes's political base) was in the process of outlawing both the teaching of French, as well as in the French language in their school system (Regulation 17) The predictable outrage in French Canada created a lack of support for the war of "King and Country", perceived as a mechanism to entirely annihilate the Francophone community in Canada. The second contingent was more logically based on battalions raised and trained in the various military districts in which they were recruited, but remained using an impersonal numerical basis (with the exception of those with a Highland or Irish identity). Considerable political pressure in Quebec, along with public rallies, demanded the creation of French speaking units to fight a war many viewed as being right and necessary, despite Regulation 17 in Ontario. In September 1914, French Canadian pharmaceutical entrepreneur Arthur Mignault communicated with Prime Minister Robert Borden, advocating the formation of a solely French Canadian regiment. Mignault offered the government $50,000 to pursue this end. Borden had recently committed Canada to provide half a million soldiers to the Allied cause, and was just realising how demanding it would be to honour this promise. Borden eagerly accepted Mignault's proposal and accordingly, on 14 October 1914, the 22nd Battalion (French Canadian), CEF, was authorized. Mignault participated in the recruitment campaign, which resulted in a remarkable success; the ranks of the battalion were filled in less than a month. Arthur Mignault is as such considered the founder of the 22nd regiment. The 22nd went to France as part of the 5th Canadian Brigade and the 2nd Canadian Division in September 1915, and fought with distinction in every major Canadian engagement until the end of the war. While other French speaking units were also created, they were all broken up upon arrival in France to provide reinforcements for the 22nd, which suffered close to 4000 wounded and killed in the course of the war. Two members of the 22nd were awarded the Victoria Cross in that war, Lieutenant Jean Brillant and Corporal Joseph Kaeble. After the war, the 22nd Battalion was disbanded on 20 May 1919, sharing the fate of other numbered battalions of the Canadian Expeditionary Force. However, in the post war reorganizations of the army, public pressure, such as resolutions by the Legislative Assembly of Quebec as well as the City Council of Quebec City, demanded that a permanent French language unit be created in the peace time Regular Force, and accordingly a new regiment was created, made up of veterans of the 22nd Battalion, on 1 April 1920. Initially the regiment, which was given the guard of the Citadelle of Quebec, was simply the 22nd Regiment, but in June 1921 King George V approved the renaming of it as The Royal 22nd Regiment. In 1928, the anomaly of a French language unit with an English name was resolved, and the regiment became the Royal 22e Régiment in both languages. While in the Canadian Armed Forces, unit names are generally translated into the language of a text, traditional combat arms regiments are identified only in the single language of their troops, either English or French. However, the English version of the R22eR is still seen occasionally, but strictly speaking it is incorrect; only "Royal 22e Régiment" has been official in either language since 1928. In 1940, the regiment became the first Francophone Canadian unit to mount the King's Guard in London and was the first of the three current Regular Force infantry regiments to do so. In the Second World War, the regiment was part of the 3rd Canadian Infantry Brigade and the 1st Canadian Infantry Division and was involved in intense combat in Italy, (where Captain Paul Triquet earned the Victoria Cross) and later in the Netherlands and northwest Germany. During the Korean War, 1951–1953, the regiment expanded to three battalions, each serving in turn as part of the Canadian brigade in the 1st Commonwealth Division. Thus the "Van Doos" represented one third of Canada's infantry contingent throughout the war. During the Cold War the regular battalions of the regiment served, in turn, in West Germany as part of 4 Canadian Mechanized Brigade Group, with the 1er Battalion serving permanently from 1967 until the withdrawal in 1993. The regiment also served during the Oka Crisis. During the life of the Canadian Airborne Regiment (1968–1995) the 1er Commando was manned as a French speaking sub unit by soldiers of the Royal 22nd Regiment. In the 1950s, the Canadian Army promoted a scheme of administratively associating reserve infantry regiments with a regular one. Although this project did not make much progress in most of the army, three reserve regiments did join the Van Doos, becoming battalions of the Royal 22e Régiment:

Ескі полк атауы Құрылған Жаңа батальон атауы Royal 22e Régiment-ке қосылған жылы Le Régiment de Châteauguay 1869 4-ші батальон, Royal 22e Régiment (Châteauguay) 1954 Fusiliers du St. Laurent 1869 Les Fusiliers du St Laurent (5-ші батальон, Royal 22e Régiment) 1954–1968 Le Régiment de Montmagny 1869 Le Régiment de St. Hyacinthe 1866 6-шы батальон, Royal 22e Régiment 1956

Les Fusiliers du St Laurent жағдайында батальон атауы қосымша атау болды, бірақ бұл жағдайда да ол әкімшілік тұрғысынан Royal 22e Régiment құрамына кірді. Алайда, 1968 жылы Les Fusiliers du St Laurent қосымша атауын жойды және R22eR-мен әкімшілік байланысын тоқтатты.

Фениандық шабуылдар

64-ші Бохарнойлық вольтижерлер 1870 жылдың 9 сәуірінен 29 сәуіріне дейін және 24 мамырынан 31 мамырға дейін әрекетке шақырылды. Батальон Хантингдон шекарасында дислокацияланды.

Ұлы соғыс

64-ші Шатогуэй және Боарно полкінің бөлімдері 1914 жылдың 6 тамызында жергілікті қорғаныс міндетін орындау үшін белсенді қызметке кірістірілді. Корольдік 22-полк өздерімен бірге қызмет ететін үш ауғандық "Кандак" үшін 150-ге жуық оқытушы (Операциялық кеңес беру және байланыс топтарында (ОМЛТ)) берді. Сонымен қатар, Кандагардағы провинциялық қайта құру тобын (PRT) қорғауға компания ұсынды. Полк Кандагарда Ауғанстан ұлттық армиясы мен канадалық контингенттің қатысуымен қорғалған ауған полициясының бекеттерін құруға бағытталған, бұрынғы Талибанның Жари және Панжавайи аудандарындағы кеңейіп келе жатқан қауіпсіз аймақтағы нығайтылған және табысты жұмыстарымен көзге түсті. Жеңіл жаяу әскерлері талибандармен тікелей шайқасты, олардың үстемдігін қамтамасыз ету үшін снайперлік оқтарға және қолдағы граната ату құралдарына көп жүктеме салды. Ұрыс тобы мен оған қосылған ОМЛТ және PRT бөлімдері алты айлық миссия кезінде 10 адамын қаза қылды. Көптеген жараланғандардың арасында капитан Саймон Майлу, Ван Дус взводының командирі болды, ол екі жылдан кейін аяғы ампутацияланған күйі Кандагарға оралды. Ван Дустың екінші ұрыс тобы, осы жолы 2-ші батальонға негізделген, 2009 жылдың наурыз айынан қараша айына дейін Кандагарға орналастырылды және "негізгі ауылдар" бағдарламасының алғы шебінде болды, онда канадалық сарбаздар талибандардан қалалық аймақтарды тазартып, содан кейін осы елді мекендерге тұрақты бөлімдерді орналастырып, Кандагар қаласына жақын жерлерді күзетті. Бұл ұрыс тобының құрамы бұрынғы құралымдармен ұқсас болды және ол жақында жеткізілген CH 146 Griffon және CH 47 Chinook тікұшақтарына сүйене отырып, әртүрлі әуе шабуылдарын, сондай-ақ дәстүрлі механикаландырылған маневрлерді орындай алды. Griffon тікұшақтары талибандардың қозғалысын анықтау және оларға дәл артиллериялық оқтарды бағыттау арқылы өте қабілетті екенін көрсетті, бұл талибандардың бұрын тазартылған аймақтарға қайта кіруіне кедергі келтірді. Жеті айлық 7-ші ротация барысында ұрыс тобының он сарбазы қаза тапты ("7-ші ротация" 2006 жылдан бері Кандагардағы канадалық ұрыс тобының сегізінші тізбекті орналасуын білдіреді, өйткені ротациялар "0" нөмірінен басталады). Осы кезеңде "Таск Форс Кандагар" әскери тобының құрамына жататын тағы бес канадалық сарбаз қаза тапты. Бұл сарбаздардың көп бөлігі Талибандардың көлікке қарсы немесе жеке тұлғаға қарсы қолдан жасалған жарылғыш құрылғыларын қолдануынан қаза тапты. Канаданың соңғы жауынгерлік миссиясы 2010 жылдың күзінде лейтенант-полковник Мишель Анри Сент-Луи басқаратын 1-ші батальон ұрыс тобымен (BG) басталды. BG-нің негізгі операцияларының бірі 2010 жылдың желтоқсанында басталған "Бауар" операциясы болды, ол инженерлер, танктер және жаяу әскерлер басқарған ірі жол құрылысы және нығайтылған бекеттерді салу жобасын қамтыды.

Details of the 64th Châteauguay and Beauharnois Regiment were placed on active service on 6 August 1914 for local protective duty. The Royal 22nd Regiment also provided about 150 trainers (in Operational Mentoring and Liaison Teams (OMLTs)) for the three Afghan "Kandaks" serving with them. As well it provided a protection company for the Provincial Reconstruction Team (PRT) in Kandahar. The regiment distinguished itself in Kandahar through its determined and successful efforts to establish Afghan police sub stations, protected by Afghan National Army and Canadian presence, in an ever widening secure zone in the former Taliban home districts of Zhari and Panjawaii. Light infantry elements often fought toe to toe with the Taliban, relying heavily on sniper fire and man portable grenade launchers to gain the edge over the militants. The battle group, and its associated OMLT and PRT elements, had 10 men killed in action during the six month tour. The many wounded included Captain Simon Mailloux, a Van Doos platoon commander who returned two years later to Kandahar even though his leg had to be amputated. A second Van Doos battle group, this time based on the 2nd Battalion, deployed to Kandahar from March to November 2009 and was the vanguard of the much vaunted "key villages" program, wherein Canadian soldiers cleared urban areas of Taliban activity during sweeping combat operations and then installed sub units permanently in those hamlets, guarding the approaches to Kandahar City. The composition of this battle group was nearly identical to previous incarnations, and it was able to rely heavily on the recently deployed CH 146 Griffon and CH 47 Chinook helicopters to perform a wide variety of airmobile operations, as well as traditional mechanized manoeuvres. The Griffon helicopters proved especially capable at spotting Taliban movements and directing accurate artillery fire on them, preventing Taliban groups from effectively re infiltrating areas previously cleared. Over the course of the seven month Rotation 7, ten soldiers from the battle group were killed in action ("Rotation 7" denoting that this was the eighth consecutive Canadian battle group deployment in Kandahar since 2006, as rotations are numbered starting at "0"). Five additional Canadian soldiers, all belonging to the battle group's parent organization, Task Force Kandahar, also died during that period. The vast majority of these soldiers were killed by the Taliban's lethal employment of anti vehicle or anti personnel improvised explosive devices. The final Canadian combat mission began in the fall of 2010 with the 1st Battalion Battle Group (BG) commanded by Lieutenant colonel Michel Henri St. Louis. One of the main operations taken on by the BG was Operation Baawar beginning in December 2010 featuring a major road project and a strongpoint construction project led by engineers, tanks, and infantry.

Ескерткіштер

1964 жылы 26 қыркүйекте Корольдік 22-ші полкінің құрылуын еске алу үшін Корольдік әскери колледжінің аумағында тас тіреуіш орнатылды. Ескерткіште полкінің жеңіс-қанаты жазылған. Андре Готьедің «Je me souviens» (1989) – қола рельефі бар қола және граниттен жасалған қабырғалық мемориал, Квебек қаласындағы Гранде Алле қару-жарақ қоймасының алдындағы Жорж V алаңында орнатылды. 1989 жылы 11 қарашада ашылған бұл мүсін Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда және Корея соғысында қаза тапқан Корольдік 22-ші полкінің сарбаздарының естелігін құрметтейді. Скульптор А.Т.К. Бастиеннің Канада соғыс мұражайындағы «Аванс» картинасынан шабыттанды. Ескерткіште сарбаздардың есімдері гранитке жазылған. Квебек қаласындағы Нотр-Дам-де-Бельмонт зиратында 1929 және 1960 жылдар аралығында қайтыс болған Корольдік 22-ші полкінің 28 мүшесінің қабір тастары орналасқан. Төрт қабір тасында (1929, 1935, 1938, 1938 жылдар) тәж, бобр және полкінің ұраны бейнеленген. 1939, 1941, 1941, 1942, 1942, 1942 және 1947 жылдардағы жеті қабір тасында Клен жапырағы мен Канада Қарулы күштерінің айқыш белгісі бейнеленген. Жеті қабір тасында 1954, 1954, 1955, 1955, 1955, 1954, 1960 жылдардағы Канада Қарулы күштерінің айқыш белгісі бейнеленген.

Қару-жарақ қоймалары

Сайт күні (күндері) Белгіленген сипаттамасы Сурет Сент-Хясинте қару-жарақ үйі 2155 Лафрамбуа бульвары, Сент-Хясинте, Квебек1905–06Канаданың тарихи орындар тізілімі; Танылған – 2005 Канада үкіметінің мұралық ғимараттары тізілімі Корольдік 22e полкінің 6-шы батальоны орналасқан бұл орталықта орналасқан кірпіш және тас ғимарат, бұрғылау залынан, екі еңкейген шатыры бар қарапайым тікбұрышты блоктан және солтүстік блоктан тұрады. Сент-Ламберт қару-жарақ үйі Сент-Ламберт, Квебек1928 Симеон Брайс Корольдік 22e Шатогуэй полкіне жатады.

Қаланың бостандығы (әскери)

Корольдік 22-ші полк жыл сайын 3 шілдеде Квебек қаласында қала бостандығын іске қосады. Полкке қала бостандығын берген Квебек қалалары: Квебек қаласы, Сент-Хясинте, Сент-Жером, Фарнхам, Сент-Жан-сюр-Ришелье, Драммондвилл және Валь-Белаир. Полкке қала бостандығын берген шетелдік қалалар: Верл, Германия; Лахр, Германия және Ортана, Италия – 1993 жылғы 14 сәуірде.

Танымал мәдениетте

Ван Дулар 2011 жылы Канаданың Ұлттық кино басқармасы түсірген Le 22e Régiment en Afghanistan (Ауғанстандағы Ван Дулар) атты деректі фильмінің тақырыбы болды. Деректі фильм 2011 жылдың наурыз айында Ауғанстанда түсірілді. 2011 жылдың 9 қарашасында фильм Ауғанстандағы миссиялары кезінде қаза тапқан 26 солдаттың отбасыларына Валкартье базасындағы салтанатты шарада көрсетілді. Осымен қатар, канадалық суретші Дейв Софаның еске алуға арналған суреті ашылды. Hyena Road – 2015 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінің Гала презентациялар бөлімінде көрсетілген 2015 жылғы канадалық соғыс драмасы. Фильмнің атауы 2010-2011 жылдары Ауғанстанда 1 R22eR Battle Group жасаған Hyena бағытынан алынған. Фильмде мақсатты аудиторияның тілін көрсететін, ағылшын тілінде сөйлейтін Princess Patricia's Canadian Light Infantry ұрыс тобы бейнеленген.

Қатыстықтар

Полк 1927 жылдан бастап, Корольдік Уэльс Фузилерлері Корольдік Уэльс полкіне біріктірілген 2006 жылға дейін олармен одақтас болды; бұл одақтастыққа екі полк арасындағы қызметкерлердің жиі алмасуы кірді.

Арктикалық егемендіктің мүмкін мамандандырылған рөлі

Кейбір канадтық кәсіби әскери журналдарда полктің үшінші батальоны (3 R22eR) Арктикада Канаданың егемендігін қорғауға көмектесу үшін парашюттік және теңіз жаяу әскері роталарын жеткізе алатын мамандандырылған десанттық немесе жеңіл жаяу әскер батальоны ретінде қайта құрылуы мүмкін деген ұсыныс жасалған.