Уильям Кармихаэл: Американ дипломаты және мемлекет қайраткері
William Carmichael (diplomat)
Уильям Кармихаэль (1739-1795) – американдық дипломат, тәуелсіздік соғысы кезінде Франция және Испанияда АҚШ-ты өкілдік еткен. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дипломат
American diplomat
Уильям Кармайкл (шамамен 1739–1795) – Американдық мемлекет қайраткері және Революциялық соғыс кезінде және одан кейін Мэриленд штатынан шыққан дипломат. Ол 1776-1778 жылдары Бенджамин Франклиннің Парижге жасаған миссиясына қатысты, 1778 және 1779 жылдары Континенттік Конгресте Мэриленд штатын өкілдік етті және 1782 жылдан 1794 жылға дейін Испаниядағы АҚШ-тың басты дипломаты болды.
William Carmichael (c. 1739–1795) was an American statesman and diplomat from Maryland during and after the Revolutionary War. He participated in Benjamin Franklin's mission to Paris in 1776 8, represented Maryland in the Continental Congress in 1778 and 1779 and was the principal diplomat for the United States to Spain from 1782 to 1794.
Ерте өмір
Кармайкл шамамен 1739 жылы Мэриленд штатының Куин-Анн округінде, Честертаун қаласының қарсы жағындағы Честер өзені бойындағы отбасылық үйінде (Round Top) дүниеге келді. Ол білімі үшін Шотландиядағы Эдинбург университетіне жіберілді. 1774 жылы ол Честертаунда тұрды және Честертаун шай партиясы кезіндегі хат алмасу комитетінің мүшесі болды. Бірақ Революциялық соғыс басталған кезде ол Лондонға (Англия) кетіп, көп ұзамай, 1776 жылы Парижге жол тартты, кішкентай сөздіктің мұқабасына тігілген хаттарды Континенталдық Конгресске жеткізді.
Carmichael was born sometime around 1739 at the family home (Round Top) in Queen Anne's County, Maryland, on the Chester River just opposite Chestertown. Apparently, he was sent to Europe for his education, at the University of Edinburgh in Scotland. He was living in Chestertown in 1774, and was a member of its Committee of Correspondence during the Chestertown Tea Party. But by the time the Revolutionary War began, he had decamped to London, England, and soon after, in 1776, made his way to Paris, carrying letters to the Continental Congress sewn inside the cover of a pocket dictionary.
Карьерасының алғашқы жылдары (17761792)
1776 жылы Конгресс Кармайклді құпия агент етіп тағайындады, бастапқыда Сайлас Диннің көмекшісі ретінде. Ол маркиз де Лафайетпен дос болып, жас аристократты американдықтардың мүддесіне тартумен белгілі болды; Лафайет Америкаға барғанда, ол Джордж Вашингтонның көмекшісі Тенч Тилгманға, Шығыс жағалаудан шыққан Мэрилендтік жерлесіне, Кармайклдан ұсыныс хатын алып барды. Кейін Кармайкл Берлиндегі Пруссияның Фридрих II сарайында американдық мүдделерді қорғады. 1778 жылдың ақпанында Америкаға оралды, ал Мэриленд Ассамблеясы оны Континенттік Конгресске делегат ретінде жіберді. 1780 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Кармайкл көптеген отандастарымен, әсіресе Артур Ли және Джон Джеймен жиі келіспеді, Конгресстегі қызметі қысқа да, шиеленісті болды. Оның өзіне жақын орта – Еуропа сарайлары мен жоғары қоғам, ал туған елі үшін ең бағалысы – Еуропа саясатындағы сындарлы және хабардар бақылаушы болды. 1779 жылы Кармайкл тағы да Ескі әлемге оралды, бұл жолы Испанияға АҚШ-тың дипломатиялық өкілі ретінде Мадридке. Алдымен ол Джон Джей басқарған елшіліктің хатшысы болды. 1782 жылдың сәуірінде Джей қайтып келгеннен кейін Кармайкл іс жүзіндегі уәкіл болды және 1794 жылы ауруға шалдыққанға дейін Испания корольдік сарайында осы лауазымда қалды.
In 1776 the Congress named Carmichael as a Secret Agent, first as an assistant to Silas Deane. He is credited with befriending the Marquis de Lafayette and recruiting the teenage aristocrat to the American cause; when Lafayette traveled to America, he carried with him a letter of introduction from Carmichael to George Washington's aide Tench Tilghman, a fellow Marylander from the Eastern Shore. Carmichael later represented American interests at the court of Frederick II of Prussia in Berlin. He returned to America in February 1778 and the Maryland Assembly sent him as a delegate to the Continental Congress. He was elected the American Philosophical Society in 1780. Carmichael clashed repeatedly with many of his fellow countrymen, particularly Arthur Lee and John Jay, and his tenure in Congress was a brief and stormy one. His true milieu was the world of European courts and high society, and his principal value to his native country was as an astute and well informed observer of European political intrigues. In 1779, then, Carmichael returned to the Old World, this time to Madrid as a diplomatic representative to Spain for the United States. At first, he was Secretary to the Legation headed by John Jay. When Jay returned in April 1782 Carmichael became Chargé d'Affaires, remaining in this post at the Spanish royal court until illness forced his replacement in 1794.
Соңғы жылдары
1792 жылы президент Джордж Вашингтон Кармайклды Миссисипи өзеніндегі американдық теңіз жүзу құқықтарын қорғау үшін Испаниямен келісім шаруаларын жүргізуге толық өкілеттік берілген комиссар (Уильям Шортпен бірге) етіп тағайындады. Келісім Кармайкл қайтыс болғаннан кейін жақын арада жасалды және Сан-Лоренцо шарты немесе Пинкни шарты деп аталды, себебі Томас Пинкни келіссөздерді аяқтау үшін қатысты. Кармайкл сондай-ақ, кейіннен Барбарий соғыстарына әкелген жағдай – Алжирдің Деясы тарапынан тұтқындалған американдық теңізшілерді босату бойынша келіссөздерге де қатысты. Уильям Кармайкл 1795 жылдың 9 ақпанында Мадридте қайтыс болды және ондағы протестант зиратында жерленген. Ол испандық әйелі мен қызын қалдырды, олар Мэриленд штатының шығыс жағалауына оралды және АҚШ Конгресі Кармайклдың қызметі үшін оларға өтемақы төледі. Оның туған інісінің ұлы – Конфедерация жақтасы судья және саясаткер Ричард Беннет Кармайкл болды.
In 1792, President George Washington appointed Carmichael a commissioner plenipotentiary (together with William Short) to negotiate a treaty with Spain protecting American navigation rights to the Mississippi River. The treaty was concluded shortly after Carmichael's death, and became known as the Treaty of San Lorenzo or Pinckney's Treaty, Thomas Pinckney having stepped in to complete the negotiations. Carmichael was also involved in negotiations to free American mariners who had been taken captive by the Dey of Algiers, a situation that later led to the Barbary Wars. William Carmichael died in Madrid, Spain on February 9, 1795, and is buried in the Protestant cemetery there. He left a Spanish wife and daughter, who returned to the Eastern Shore of Maryland and were eventually compensated by the U. S. Congress for Carmichael's services. His great nephew was the pro Confederate judge and politician Richard Bennett Carmichael.