Кіріспе
Канадалық гитарист, американдық әйел кейпін сомдайтын актер Франческо Антонио Марино (20 қараша 1954 жылы туған) – канадалық гитарист және әнші, ең белгілісі – канадалық хард-рок тобы "Махогани Раш" тобының жетекшісі. Ол көбінесе Джими Хендрикспен салыстырылады және 1970-ші жылдардың ең бағаланбаған гитаристтерінің бірі деп есептеледі. 2021 жылы ол музыкадан зейнеткерлікке шыққанын хабарлады.
the American female impersonator
Francesco Antonio Marino (born November 20, 1954) is a Canadian guitarist and singer, best known as the leader of Canadian hard rock band Mahogany Rush. Often compared to Jimi Hendrix, he is described as one of the most underrated guitarists of the 1970s. In 2021, he announced his retirement from music.
Өмірбаян және мансап
Бес жасынан барабан ойнағаннан кейін, жиі қайталанатын миф – ол жаман ЛСД саяхатынан кейін Джими Хендрикстің көрінісін көргені туралы. Бұл мифті Марино әрқашан жоққа шығарды және жеке веб-сайтында осыны жалғастыруда. Дегенмен, оның ойнауы Хендрикстен шабыттанған (Гибсон веб-сайтында ол «Джиммидің психоделикалық ұшқынын алып жүреді» деп сипатталған), және Марино «Purple Haze» және «All Along The Watchtower» сияқты Хендрикс классикасының кавер нұсқаларын жиі орындағаны үшін танымал. Марино өзі Хендрикске еліктеуге әдейі кіріспегенін айтады: «Бүкіл стиль табиғи түрде келді. Мен оны таңдаған жоқпын, ол мені таңдады». Mahogany Rush 1970-ші жылдары орташа деңгейде танымал болды. Олардың жазбалары Billboard тізіміне енді, олар Aerosmith және Ted Nugent сияқты танымал топтармен бірге кеңінен гастрольдік сапарлар жасады және 1978 жылы California Jam II-де өнер көрсетті. 1970-ші жылдардың соңында топ «Фрэнк Марино және Mahogany Rush» деп атала бастады. Содан кейін Mahogany Rush тарап кетті, ал 1980-ші жылдардың басында Марино CBS-те екі жеке альбом шығарды. Топ қайта құрылды және 1980 және 1990 жылдары өнер көрсетуді жалғастырды. 1990 жылы Марино Канаданың Квебек провинциясының Монреаль қаласындағы Нотр-Дам-де-Грейс ауданында Starbase Studio атты жеке аудио жазу студиясын ашты. Марино 2000 жылы топты қайта құрды. «Менің әрқашан жанкүйерлеріміз бар екенін білгеніммен, Интернеттен жарты миллиондайын табамын деп ойламағанмын», - деді ол 2005 жылы Guitar Player журналына берген сұхбатында. Ол Eye of the Storm альбомын шығарды және тағы да турнеге шығып, көбінесе импровизациялық концерттер берді. Дюэн Оллман, Джонни Уинтер және Карлос Сантана оның шабыт көздері болды. Оның ойнау стилі – блюз, хэви-рок және, белгілі бір деңгейде, джаз фьюжн техникаларының үйлесімі. Оның ерекше қабілеттерінің бірі – тек дыбыс деңгейін реттегіш педаль мен кешіктіру эффектісін қолдана отырып, тірі орындауда ноталарды кері ойнағандай сезім беру. Джо Бонамасса, Эрик Гейлс, Винни Мур және Пол Гилберт оның ізбасарлары. Оның дыбысы, мысалы, Guitar Player журналы тарапынан мойындалды, ол оны Джефф Бек, Эдди Ван Хален және The Edge сияқты «толық спектрлі гитара құдайы» деп атады. Марино Gibson SG гитарасын ұнатады және оны түпнұсқа PAF пикаптарымен, сондай-ақ екі DiMarzio хамбакерімен пайдаланады.
Жеке өмір
Италия және Сирия тегінен шыққан Марино Сириялық Православ шіркеуінің белсенді мүшесі. Марино – канадалық металл тобы The Agonist-тің жетекші гитаристі Дэнни Мариноның інісі.