Адирондак тауларындағы тарихи "Great Camp Sagamore" кешені

Кіріспе

Ұлы лагерь Сагамор – Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Адирондак тауларында орналасқан бірнеше тарихи Ұлы лагерьдің бірі.

Тарих

Ұлы лагерь Сагамор 1895 және 1897 жылдар аралығында Уильям Уэст Дюрант Сагамор көлінде салдырған. Сагаморға дейін Уильям Дюрант жақын маңдағы Ракетт көлінде Камп Пайн Нотты (Коллис П. Хантингтон сатып алған, қазір Хантингтон мемориалдық сыртқы білім беру орталығы) және Камп Ункасты (бір кезде Дж. П. Морганға тиесілі) Могеган көлінде салдырған. Үш лагерьдің бәрі де бүгінге дейін қолданыста. Лагерь жарты шақырымдай қашықтықта орналасқан екі кешеннен тұрады: Жоғарғы, немесе жұмысшылар кешені, және Төменгі, немесе қонақтар кешені. Қонақтар жұмысшылар кешеніне жиі бармаған, себебі Жоғарғы кешендегі ғимараттар қонақтар кешеніне қарағанда әлдеқайда қарапайым, және қонақтарды күтуге арналған ғимараттардың сәнділігі жоқ. Сагамор Американың ең бай отбасыларының демалып, тойлап, табиғатқа оралу сезімін басынан өткізетін көркем орта ретінде қызмет етті. Дегенмен, мұның бәрі өркениеттің ыңғайлылықтарын қалдырмай жүзеге асты. 1901 жылы Дюрант Сагамореды сатуға мәжбүр болды, өйткені оның анасының мүлкін дұрыс басқармағаны үшін әпкесі сот арқылы оны банкротқа дейін жеткізген. Оны Альфред Гвинн Вандербильт сатып алды, ол мүлікті кеңейтіп, жаңартты, оған жабық унитаздар, канализация жүйесі және ыстық және суық су қосылды. Кейіннен ол гидроэлектр стансасын және доптарды қайтаруға арналған тапқыр жүйесі бар сыртқы боулинг алаңын қосты. Басқа да ыңғайлылықтарға теннис корты, крокет алаңы, 100 000 галлондық су қоймасы және жұмыс істейтін ферма кірді. Вандербильт 1915 жылы "Лузитания" кемесінің қазасына ұшырап қайтыс болды, Сагаморені әйелі Маргарет Эмерсонға қалдырды, ол көп жыл бойы лагерьде маусымдық түрде тұрып, спортпен белсенді айналысқан. Эмерсон ханым мүлікті Сиракуз университетіне берді, ол Нью-Йорк штаты оны сатып алуды ұсынғанға дейін осы жерде конференция орталығын басқарды. Штаттың орманды қорғау аймағының бір бөлігі ретінде сатып алу Нью-Йорк штаты Конституциясының "Мәңгілік жабайы" ережесіне сәйкес тарихи ғимараттарды бұзуды талап ететін еді. Мұны болдырмау үшін Нью-Йорк штатының сақтау лигасы штатпен меншік құқығын алуға келісті, мүлікті пайда көздемейтін мекемеге заңмен шектеулермен бірге берді, ол лайықты пайдалануды қамтамасыз етеді. Ұлы лагерь Сагамор Ұлттық тарихи ескерткішті сақтауға арналған білім беру мекемесі ретінде жұмыс істеуін жалғастыруда. Сагаморенің бір бөлігі 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1986 жылы қосымша аумақ үшін шекара ұлғайтылды және бірнеше мүлікті тізімге енгізуге ұсынылды. Лагерь 2000 жылдың 16 мамырында Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды. Тарихи лагерьді қазір Sagamore Institute of the Adirondacks, Inc. басқарады және ол мамырдан қазанға дейін экскурсиялар, тұруға орындар және білім беру бағдарламаларын ұсынады.

Great Camp Sagamore was constructed by William West Durant on Sagamore Lake between 1895 and 1897. Prior to Sagamore, William Durant had constructed Camp Pine Knot (purchased by Collis P. Huntington and now the Huntington Memorial Outdoor Education Center ) on nearby Raquette Lake and Camp Uncas (once owned by J. P. Morgan) on Lake Mohegan. All three camps are still in use today. The camp is arranged in two complexes a half mile apart, the Upper, or worker's complex, and the Lower, or guest complex. The guests would not have frequented the worker's complex, as the buildings at the Upper complex are much more utilitarian than those in the Guest complex, and without the embellishment of the buildings designed for entertaining. Sagamore served as a sylvan setting in which the richest families in America could relax, party, and get a feeling of returning to nature. All of this, however, was accomplished without leaving the comforts of civilization behind. In 1901 Durant was forced to sell Sagamore because a lawsuit by his sister over his mismanagement of their mother's estate had pushed him to the edge of bankruptcy. It was purchased by Alfred Gwynne Vanderbilt, who expanded and improved the property to include flush toilets, a sewer system and hot and cold running water. He later added a hydroelectric plant and an outdoor bowling alley with an ingenious system for retrieving the balls. Other amenities included a tennis court, a croquet lawn, a 100,000 gallon reservoir, and a working farm. Vanderbilt died in 1915, a victim of the Lusitania sinking, leaving Sagamore to his widow Margaret Emerson, an avid sportswoman who continued to occupy the camp seasonally for many years. Mrs. Emerson transferred the property to Syracuse University, which operated a conference center at the site until the State of New York offered to buy it. Acquisition by the State as part of the Forest Preserve would have required demolition of the historic buildings, because of the "Forever Wild" provision of the New York State Constitution. To avert this, the Preservation League of New York State arranged with the State to take title, transferring the property with deed restrictions to a not for profit institution that would provide suitable occupancy. Great Camp Sagamore has continued to function as an education institution dedicated to the preservation of the National Historic Landmark. A portion of Sagamore was listed on the National Register of Historic Places in 1976. A boundary increase for additional area was included in a multiple property submission for listing in 1986. The camp was designated as a National Historic Landmark on 16 May 2000. The historic camp is now run by Sagamore Institute of the Adirondacks, Inc. and is open to the public by guided tour, as well as offering accommodations and educational programming May through October.