Румынияның Ұлттық Регби Командасы

Кіріспе

Румынияның регби одағының ұлттық құрамасы (Echipa națională de rugby a României) Румынияны ерлер арасындағы халықаралық регби жарыстарында көрсетеді. "Stejarii" (Емендер) деген лақап атымен танылған бұл команда ұзақ жылдар бойы "Алты Ұлт" турниріне қатыспайтын еуропалық елдердің ішіндегі ең күшті командалардың бірі саналады. Олар барлық регби әлем чемпионаттарына қатысқан, тек бір чемпионаттан басқа, және қазіргі уақытта Еуропа ұлттары кубогының жоғары лигасында өнер көрсетеді, оны 2017 жылы жеңіп алды. Румыниядағы регбиді Румынияның регби федерациясы басқарады. Франция 1924 жылы Румыниямен алғаш рет регби ойнады, ол кезде "Бес Ұлт" чемпионатына балама құруға тырысты. Румыния 25 матчтан тұратын ең ұзақ жеңіліссіз серияның рекордын сақтайды. Румыния 2015 жылға дейін барлық регби әлем чемпионаттарында бақ сынады, бірақ іріктеу кезеңінде ереже бұзған ойыншыны пайдаланғандықтан 2019 жылғы әлем чемпионатына қатысудан шеттетілді. 2023 жылғы регби әлем чемпионатында турнирге оралған Румыния B тобында ойнады және барлық ойындарында жеңіліске ұшырады, соның салдарынан соңғы орынға табан тіреп қалды.

Ерте тарих

Ойынның өзі 1913 жылдан бастап Парижде оқыған студенттер регби доптарымен отанына оралып, «Стадиул Роман» сияқты клубтар құру арқылы таныстырылды. Бухарест қаласында тағы 17 команда құрылды. Румынияның алғашқы халықаралық матчы 1919 жылы АҚШ-қа қарсы өтті. Франция регби одағы бойынша Румыниямен алғаш рет 1924 жылдың мамырында ойнады, ол кезде «Бес Ұлт» чемпионатының (қазіргі «Алты Ұлт») баламасын құруға тырысты. Франция 59:3 есебімен жеңіске жетті. Румыния 1924 жылы Парижде өткен Олимпиада ойындарына қатысқан үш команданың бірі болды. Франция 59:3 есебімен жеңіске жетті, 13 әрекет жасады, оның төртеуін «Стад Франсис» командасының шебер қанат ойыншысы Адольф Жорге жасады. Содан кейін АҚШ Румынияны 39:0 есебімен жеңді. Румыния үшінші орын алып, қола медальді жеңіп алды. Румыния Регби Федерациясы 1931 жылы құрылды. 1939 жылы Брашовтағы ұшақ зауытында команда құрылды. Бұл Бухаресттен тыс құрылған алғашқы команда болды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдары француз мектептерінен дайындалған жаттықтырушылар жүйесі құрылып, ұлттық құраманы 1960, 1970 және 1980-ші жылдардың басындағы табыстарына жеткізді. Осы кезеңде Румыния ірі елдермен жиі бәсекелесе бастады. Францияға қарсы алғашқы жеңісі 1960 жылы Бухарестте өткен тур матчында 11–5 есебімен тіркелді. 1974 жылы Румыния Бухарестте Францияны 15–10 есебімен ұтып, FIRA – Еуропалық регби чемпионатының иегері атанды. 1975 жылы Румыния Жаңа Зеландияға 8 ойындық турне жасады, ол Веллингтондағы Junior All Blacks командасына қарсы 10–10 есебімен тең аяқталды. Халықаралық регбимен қарым-қатынас елдегі ойынды дамытып, күшті, қарқынды шабуылға негізделген ерекше стильді қалыптастыруға көмектесті. Румынияның әлемдік аренадағы күші 1979 жылы Уэльске жасаған регби турнесінде, Кардифф Армс Паркте өткен ресми емес, рейтингтік емес матчта айқын болды. "Емендер" (The Oaks) соңғы минуттарға дейін көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ Гарет Дэвистің соңғы секундтағы дроп-голы Уэльске 13–12 есебімен тартысты жеңіс сыйлады. 1980 жылы Румыния Бухарестте француздерді 15–0 есебімен ойсырата жеңіп, жаңа рекорд орнатты. 1980 жылы Румынияның Ирландияға жасаған турнесінде Лансдаун Роудта өткен матч 13–13 есебімен тең аяқталды, бұл да рейтингтік емес матч болатын. 1980-ші жылдары елде 110 клубта 12 000-нан астам ойыншы тіркелді. 1981 жылы үй құрамалары Румынияға қарсы матчтарды халықаралық статусқа ие деп тануды бастады; Шотландия бұл бастаманы бірінші болып қолдады, Румынияға сапар барысында өткен матчта 12–6 есебімен жеңіске жетті. Уэльс 1983 жылдың қараша айында Бухарестке келді және толық жеңіліске ұшырады, 24–6 есебімен жеңілді. Румынияның Шотландияға қарсы алғашқы жеңісі 1984 жылы Бухарестте тіркелді, ал бес ұлттың командасына қарсы алғашқы жеңісі 1988 жылы Уэльске қарсы болды – Кардифф Армс Паркте 15–9 есебімен. Ұлттық құрама Уэльсті (екі рет – 1983: Румынияда 24–6, 1988: Уэльсте 15–9), Шотландияны (1984 жылы Румынияда 28–22), Францияны (екі рет – 1980: Румынияда 15–0, 1982: Румынияда 13–9) жеңіп, Ирландиямен тең түсті (13–13, 1980 жылы Дублинде). 1981 жылы "All Blacks" командасына 14–6 есебімен ұтылып қалды, бірақ екі ойынды есепке алмады. Көптегендер регби одағының басшыларының оларды элиталық жарысқа қатыстырмауы дұрыс емес деп санайды. Румыния 1987 жылы өткен Регби әлем чемпионатында алғашқы матчында Зимбабвені 21–20 есебімен ұтты, бірақ басқа матчтарда жеңіске жетпей, топтық кезеңнен шыға алмады.

A generation of French school trained coaches from late 1940s, and 1950s built a system and led the national team to success of the 1960s, 1970s and early 1980s. In this era Romania began to compete more regularly against the major nations. Their first win over France came in 1960 in Bucharest, in a tour match won by 11–5. In 1974 Romania won against France 15–10 in Bucharest, and the FIRA – Association of European Rugby championship. In 1975 Romania went for an 8 game tour to New Zealand, concluding in Wellington with a 10–10 draw against the Junior All Blacks. Exposure to international rugby developed the country's game and they began to form their own distinctive style of play, built around strong, bruising packs. That Romania was emerging as a real force on the world stage became clear on their 1979 Romania rugby union tour of Wales at Cardiff Arms Park, in an unofficial, non cap international. The Oaks led going into the dying minutes, when only a last gasp drop goal from Gareth Davies gave a narrow 13–12 victory for Wales. The improvement continued in 1980, when Romania crushed the French in a record 15–0 win in Bucharest. A trip to Lansdowne Road in the 1980 Romania rugby union tour of Ireland then yielded a 13–13 draw against Ireland in another unofficial, non cap match. In the 1980s the country boasted more than 12,000 players in 110 clubs. Home nations sides began to award international caps for matches against Romania in 1981; Scotland were the first to do so when Romania visited them on their 1981 tour, Scotland winning the international by 12 points to 6. Wales travelled to Bucharest in November 1983 and were totally overwhelmed, falling to a 24–6 defeat. Romania's first win over Scotland came in Bucharest in 1984 and their first away win against Five Nations opposition came in 1988 against Wales; 15–9 at Cardiff Arms Park. Their national side beat Wales (twice – 1983: 24–6 in Romania, 1988: 15–9 in Wales), Scotland (the 1984 Grand Slam side 28–22 in Romania), France (twice 1980: 15–0 in Romania, 1982: 13–9 in Romania) and drew with Ireland (13–13, in 1980, at Dublin). In 1981, they lost to the All Blacks 14–6 but had two tries disallowed. Many felt it was wrong for the rugby union powers to fail to bring them into top flight competition. Romania beat Zimbabwe 21–20 in their first ever Rugby World Cup match in 1987 but did not win any other games and failed to progress beyond the group stage.

Коммунизм құлағаннан кейін

Алайда, 1990-шы жылдары елдегі ішкі саяси және экономикалық жағдайдың нашарлауымен румындық регби одағы қиындыққа тап болды; екі жетекші регби одағы командасы – «Динамо» Бухарест және «Стяуа» Бухарест, тиісінше полиция мен армияны ұсынып, олардың мемлекеттік қаржыландыруы азайды. Революциядан кейін румындық регби одағы әлі де өркендеп дамыды. 1990 жылы олар Францияны өз жерінде 12:6 есебімен жеңіп, осы күнге дейін маңызды жеңіске қол жеткізді. Келесі жылы олар Шотландияны 18:12 есебімен жеңді. 1991 жылғы әлем чемпионатында Фиджиді 17:15 есебімен жеңіп, 1995 жылғы әлем чемпионатында Румыния болашақ чемпион Оңтүстік Африкамен 21:8 есебімен тең түсті. Осы әлем чемпионатынан кейін кәсіби регбидің дамуы Румыниядағы осы спорттың құлдырауына себеп болды. Шамамен 200 румындық ойыншы Франция мен Италияда ойнап жатыр деген болжам бар. Ұпай саны ғана емес, сонымен қатар, әлеуетті төрешілер мен әкімшілердің бір буыны осы ойыннан айырылды. 1994 жылы Румынияның регбидегі сәні солды, Уэльс командасы Бухарестке келгенде, қонақтар 16:9 есебімен жеңіске жетті. 1997 жылы румындар Уэльске турне жасады. Олар Велс А командасына Понтипридте 36:21 есебімен, ал Врексемде өткен сынақта 70:21 есебімен жеңілді. 1999 жылғы әлем чемпионатында Румыния АҚШ-қа қарсы 27:25 есебімен тағы да бір жеңіске қол жеткізді.

Жаңа мыңжылдық

2000 жылы Румыния бірінші Еуропа ұлттар кубогын үлкен есеппен жеңіп, барлық төрт матчта да жеңіске жетті. 2001 жылы Румыния Грузияға есе жіберіп, олар 2001 жылғы Еуропа ұлттар кубогын жеңіп алды, бұл кубокты Бухарестте Румынияны 31–20 есебімен жеңген кезде иеленді. Ұлттық құрама 2001 жылы Англиядан 134–0 есебімен, ал Бухарест «Динамосы» Еуропа регби қалқанында «Сараценске» 151–0 есебімен ұтылып қалды. Франциядан келген бірнеше ойыншылар Англияға қарсы ойынға қатыспауға мәжбүр болды, себебі олардың клубтары апта бойына жалақы төлеуден бас тартты. Румыниялық ойыншылар күніне 30 фунт стерлинг көлемінде шығынға ие болса, Англияның ең көп табыс табатындары түстен кейінгі жұмысы үшін 6000 фунт стерлинг алды. 2002 жылдың қаңтар айында Бернар Шаррейр Франция регби федерациясы (FFR) ұсынған және қаржылаған ұлттық құраманың бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Шаррейрдің басшылығымен («Окс» оны «Кішкентай Наполеон» деп атады) «Окстың» құлдырауы тоқтатылды және команда халықаралық регби одағының төменгі сатыларынан баяу көтеріле бастады. Еуропа ұлттар кубогының форматы өзгергеннен кейін Румыния 2002 жылы 2001 жылғы нәтижелерді ескергеннен кейін Грузиядан кейін қалды. «Окс» қалған бес ойынның барлығында жеңіске жетті, соның ішінде турнирді жеңіп алу үшін Тбилисиде 31–23 есебімен қиын жеңіске жетті. Олар 2003 жылы әлем чемпионатына қатысты, онда Намибияны жеңіп, Ирландияға (45–17), содан кейін Австралияға (90–8) және Аргентинаға (50–3) ұтылды. Шаррейр әлем чемпионатынан кейін қызметтен босатылды, өйткені Румыния федерациясы әлем чемпионатындағы өнер көрсетуіне қанағаттанбады және оның келісімшартын жаңартпауға шешім қабылдады. Одан кейін тағы үш француз жаттықтырушысы келді: алдымен Филип Саутон, қысқа мерзімге, Роберт Антонин уақытша орынбасар ретінде, содан кейін Даниэль Сантаманс. 2003–2004 жылғы Еуропа ұлттар кубогында Португалия Лиссабонда Румынияны 16–15 есебімен жеңіп, 2003 жылғы кестеде көшбасшы болды. Жарыстың екінші жартысында Румыния жолына оралғандай болды (Констанцада Португалияға қарсы 36–6), бірақ ойыншылардың допинг қолданғаны туралы айыптаулардан кейін Краснодарда Ресейге 24–33 есебімен ұтылды. Содан кейін Португалия Лиссабонда Ресейге қарсы соңғы минутта 19–18 есебімен жеңіп, бірінші титулын жеңіп алды. 2004 жылы румындар Италияны 25–24 есебімен жеңді, бұл алты ұлттар чемпионатындағы олардың алғашқы жеңісі болды. 2005 жылы Румыния IRB-дан «екінші деңгей» мәртебесін алды және «Super Powers Cup» кубогында Ресейді алмастырды. АҚШ Франциядан келген ойыншыларынан айырылған румыниялық команданы үшінші орын үшін өткен ойында 23–16 есебімен жеңді. 2005–06 жылғы Еуропа ұлттар кубогы 2007 жылғы Регби әлем чемпионатының іріктеу тобы ретінде де қызмет етті. Румыния Грузиямен ұпай саны тең болғанмен жеңіске жетті. Румыния 2007 жылы Францияда өткен Регби әлем чемпионатының іріктеу турнирлерінің 5-ші турында жеңіске жетіп, тобының жеңімпазы атанды. Румыния 7 қазан күні Бухарестте Грузияны 20–8 есебімен жеңіп, алғашқы іріктеу матчында жеңіске жетті. 14 қазанда Мадридте Испанияны 43–20 есебімен жеңіп, 2007 жылғы әлем чемпионатына тікелей жолдама алды. 2007 жылдың маусым айында Румыния Букуреште IRB ұлттар кубогын өткізді. 2007 жылғы Регби әлем чемпионатының финалында Румыния Италияға 18–24 есебімен ұтылып, Португалиямен тартысты ойында (14–10) жеңіске жетіп, бонус ұпай алды, бірақ Шотландияға (42–0) және Жаңа Зеландияға (85–8) ауыр жеңіліске ұшырады. 2009 жылдың 21 наурызында Румыния өз алаңында Португалияға 22–21 есебімен ұтылып, 2011 жылғы әлем чемпионатына іріктеу үшін қиын жағдайға түсті – іріктеу 2009 және 2010 жылдардағы Еуропа ұлттар кубогындағы өнер көрсетуімен анықталады. Румыния 2010 жылғы Еуропа ұлттар кубогының кезеңінде Ресеймен тең ойнап, жеңіліссіз өтті. «Окстың» күшті аяқталуы оларды үшінші орынға және Еуропалық іріктеу плей-оффының соңғы кезеңіне жеткізді, онда олар екі ойында Украинаны жеңді (жалпы есеп бойынша 94–10), 2011 жылғы Регби әлем чемпионатының Еуропалық орыны үшін. Румыния 2011 жылы Жаңа Зеландияда өткен Регби әлем чемпионатының соңғы іріктеуінде алдымен Тунисті жеңіп, жеңімпаз барлық ойынды алды (56–13), содан кейін Уругвайды (жалпы есеп бойынша 60–33) жеңді. Осылайша, «Окс» Жаңа Зеландия, Австралия, Англия, Франция, Уэльс, Ирландия, Шотландия, Италия, Аргентина, Канада және Жапониямен бірге барлық әлем чемпионаттарына қатысқан 12 команданың бірі болып табылады. 2016 жылдың қарашасында Румыния АҚШ, Канада және Уругвайға қарсы өз алаңында жеңіске жетті. 2018 жылы Румыния Регби Еуропа чемпионатында бірінші орынды иеленді, яғни 2019 жылы Жапонияда өтетін 2019 жылғы Регби әлем чемпионатына жолдама алды. Бірақ турнир аяқталғаннан кейін World Rugby ойыншылардың жарамдылығын тексеріп, Румынияның бұрын Тонга Севенс командасында ойнаған Сионе Фака'осилеа ойынға қатысқанын анықтады, бұл оны бұл жарыста Румыния үшін ойнауға құқықсыз етті. Румыния 30 жарыс ұпайын жоғалтты, бұл оларды үшінші орынға түсірді және 2019 жылғы Регби әлем чемпионатына іріктеуге қатыса алмады, Ресей оның орнын басты. 2018 жылдың 29 мамырында Румыния шешімге шағымданғаны расталды. 6 маусымда шағым қабылданбады және шешім күшінде қалды, яғни Ресей Еуропа 1 атанды және әлем чемпионатына іріктеуге қатысты, ал Германия 6-шы кезеңге өтті.

In 2000, Romania won the first European Nations Cup by a large margin, recording victories in all four matches. By 2001, Romania had been caught by the likes of Georgia who defeated them to take the 2001 European Nations Cup, crowned with a decisive 31–20 win over Romania in Bucharest. The national side lost to England by 134–0 in 2001 and Dinamo Bucharest lost 151–0 to Saracens in the European Rugby Shield. Several French based players refused to turn up for the England debacle simply because their clubs refused to pay them for the week. Players in that Romanian squad were getting £30 a day in expenses while England's top earners scooped £6,000 for their afternoon's work. In January 2002, Bernard Charreyre was appointed coach of the national team both supplied by and paid by the French Rugby Federation (FFR). Under Charreyre (known by The Oaks as 'Little Napoleon'), the Oaks' decline has been stopped and the team has started to slowly climb from the basement of international rugby union. With a change of format in the European Nations Cup, Romania started in 2002 trailing Georgia due to the inclusion of 2001 results. The Oaks won all of the remaining five games, including a hard fought 31–23 victory in Tbilisi to win the tournament. They qualified for the World Cup in 2003, where they beat Namibia and lost to Ireland (45–17), after an honourable display, and then to Australia (90–8) and Argentina (50–3). Charreyre was dismissed after the World Cup as the Romanian Federation was not satisfied by the World Cup performance and decided not to renew his contract. Three other French coaches followed: first, Phillipe Sauton, for a very short period, Robert Antonin as a temporary stand in and then Daniel Santamans. In the 2003–2004 European Nations Cup, Portugal were surprise 16–15 winners over Romania in Lisbon and installed themselves on the top of the 2003 table. In the second half of the competition, Romania seemed back on track (36–6 against Portugal in Constanţa), but went down 24–33 to Russia in Krasnodar following allegations of players having been doped. Then Portugal clinched their first title with a last minute 19–18 win over Russia in Lisbon. In 2004, the Romanians scored a narrow 25–24 victory over Italy, their first victory to date over a Six Nations Championship side. In 2005 Romania was given 'second tier' status by the IRB and replaced Russia in the Super Powers Cup. The USA beat a Romanian team stripped of their France based players 23–16 in the third place play off. The 2005–06 European Nations Cup also served as a qualifying group for the 2007 Rugby World Cup. Romania triumphed despite finishing level on points with Georgia. Romania qualified for the 2007 Rugby World Cup in France, finishing at the top of their pool during the Round 5 of the European qualifying tournaments. Romania won their first qualifying match on 7 October, defeating Georgia in Bucharest 20–8. Their 43–20 win over Spain in Madrid on 14 October ensured that they qualified directly for the World Cup in 2007. In June 2007, Romania hosted the IRB Nations Cup in Bucuresti. In the 2007 Rugby World Cup finals, Romania won a bonus point in the 18–24 loss to Italy and to win a second game with Portugal by a narrow margin (14–10), but suffered heavy losses to Scotland (42–0) and New Zealand (85–8). On 21 March 2009, Romania lost 22–21 at home to Portugal, leaving them with an uphill struggle to qualify for the 2011 World Cup – qualification for which is determined by performances in the European Nations Cup in 2009 and 2010. Romania went unbeaten, with a draw at Russia, in the 2010 phase of the European Nations Cup. The Oaks' strong finish put them in third place and the final phase of the European qualification playoffs, in which they easily defeated Ukraine over two legs (94–10 on aggregate) for the European place in the Final Place Playoff for the 2011 Rugby World Cup. Romania emerged as the last qualifier for the 2011 Rugby World Cup in New Zealand by overcoming first Tunisia in a winner takes it all game (56–13) and later Uruguay (60–33 on aggregate). Thus, the Oaks are one of only 12 teams to participate at all World Cups alongside New Zealand, Australia, England, France, Wales, Ireland, Scotland, Italy, Argentina, Canada, and Japan. In November 2016, Romania achieved home soil wins against the US, Canada and Uruguay. In 2018, Romania finished top of the Rugby Europe Championship, meaning they qualified for the 2019 Rugby World Cup to be played in Japan in 2019. But after the conclusion of the tournament World Rugby conducted a review of player eligibility and found Romania fielded Sione Faka'osilea, who previously played for the Tonga Sevens team, which made him ineligible to play for Romania in the competition. Romania was stripped of 30 competition points, which placed them third and meant that they failed to qualify for the 2019 Rugby World Cup, with Russia taking their place. On 29 May 2018, it was confirmed that Romania had appealed the decision. On 6 June, the appeal failed and the decision was upheld, meaning Russia was confirmed as Europe 1 and qualified for the World Cup, whilst Germany advanced to round 6.

Жазба

Румыния 1959 жылдың мамыр айынан 1964 жылдың қарашасына дейін 25 матч бойы жеңіліссіз өтті, бұл рекордты ешкім бұзған жоқ.

Белгілі ойыншылар

1924 жылғы Румынияның Олимпиадалық құрамасы – IRB Даңқ залына енгізілген жалғыз румындық. Николае Мараску Даңқ залы құрамасының капитаны болды. Мараску мансабының ең жарқын сәті 1924 жылғы турнирде болды, ол Румынияға қола медаль әкелді. Ол орталық позициясында ойнады және бес рет алаңға шықты, бірақ ешқашан гол соқпады. Оның алғашқы матчы 1919 жылы Парижде Францияға қарсы өткен Альянс ойындарында 48:5 есебімен жеңіліспен аяқталды, ал соңғысы 1927 жылғы 22 мамырда Братиславада Чехословакияға қарсы 21:5 есебімен жеңіс болды. Румынияның негізгі ойыншысы – Юлиан Думитраш. Думитраш «Емендердің» (Oaks) ең талантты ойыншыларының бірі ретінде танымал болды, оның дәл соққы беретін аяғы және шабуылды бастауға бейімділігі болды. 2002 жылы тұңғыш рет құрамаға шақырылған ол 2007 жылғы Регби әлем чемпионатының барлық матчтарында ойнады. Ол кезде 1,88 метр бойы мен 110 кг салмағы бар Думитраш шабуылда сызыққа енгенде қарсыластарына қиындық туғызатын ойыншы болды, ол мұны жиі істейтін, және қорғаныста сенімді кедергі болды. Сорин Сокол көптеген сарапшылардың пікірінше, қазіргі құрамдағы ең үздік ойыншы, және ол Румыния құрамасының алдыңғы қатарындағы маңызды тұлғалардың бірі болды. 2003-2011 жылдар аралығында Румыния құрамасының ең көп матчтарында капитандыққа ие болды. Барлығы 61 матч, оның 36-сы капитан ретінде. Ол Румыния құрамасын алғаш рет 2003 жылғы 30 қазанда 2003 жылғы Регби әлем чемпионатында Намибияға қарсы матчта капитан ретінде бастады. Ол 2007 жылғы әлем чемпионатына қатысып, 2011 жылғы турнирден кейін халықаралық регбиден зейнеткерлікке шықты. Сокол капитан ретінде Румынияның ең жоғары жеңіс көрсеткішіне ие – 63,88%. Флорин Влайку – Румынияның барлық уақытта ең көп ұпай жинаған және ең көп матч өткізген ойыншысы, қазірге дейін 104 матчта ойнады. Влайку 2006 жылы Украинаға қарсы матчта ойыншылардың арасындағы алмасу арқылы халықаралық дебют жасады. Ол Румыния үшін IRB Ұлттар кубогында және 2007 жылғы Регби әлем чемпионатының іріктеу турнирінде ойнады, содан кейін 2007 жылғы Регби әлем чемпионатында өнер көрсетті. Ол әлем чемпионатында Шотландия және «All Blacks» командаларына қарсы екі матчта алмасу ойыншысы ретінде алаңға шықты. Сондай-ақ, ол 2011 және 2015 жылғы Регби әлем чемпионаттарында ойнады. Кристиан Петре – он бір жыл бойы қақпашы позициясында өте жақсы ойнаған Румынияның ең танымал ойыншысы. Ол Румынияның ең көп матч өткізген ойыншыларының бірі, барлығы 92 матч, және оның мансабы 2001 жылы Англияға қарсы матчта басталып, 2012 жылы Италияға қарсы матчта аяқталды. Петре үш Регби әлем чемпионатында өнер көрсетті, біріншісі 2003 жылы, 2007 жылы және соңғысы 2011 жылы. Петре барлығы алты ұпай жинап, 55,43% жеңіс көрсеткішіне ие болды. Каталин Ферку – Регби одағында Румынияның нағыз әлемдік жұлдызы ретінде танымал. Ферку – Румынияның ең көп ұпай соққан ойыншысы. Ол өте жас кезінде халықаралық аренада танымал болды және 2006 жылы күзгі халықаралық матчтарда Франция мен Шотландияға қарсы ойнады. Ол француздық командаға қарсы да ұпай соқты. Ферку Румынияның 2007 жылғы Регби әлем чемпионатының іріктеу турниріне қатысуына көмектесті, ол Грузия мен Испанияға қарсы маңызды матчтарды қоса, іріктеу матчтарында ойнады және Регби әлем чемпионатының іріктеуін бекіткен матчта Испанияға қарсы ұпай соқты. Ферку 2011 жылғы Регби әлем чемпионаты құрамасына соңғы сәтте қосылмады, өйткені ол Жаңа Зеландияға дейін ұшуға дайын болмады. Румыниялық команда 10 қыркүйекте Инверкаргилде Шотландияға қарсы турнирдің алғашқы матчына дайындық үшін Крайстчерчке келді, бірақ Ферку Румыниядан ұшып кеткен ұшаққа отырмады. «Емендердің» (Oaks) тағы бір ұлы ойыншысы – Ромео Гонтинеак, 1995 жылдан 2007 жылға дейін төрт Регби әлем чемпионатында Румынияның намысын қорғады. 2010 жылы ұлттық құраманың бас жаттықтырушысы болған орталық ойыншы құрама сапында 75 рет ойнады, 13 ұпай жинады және бір рет дроп-гол соқты. Мансабы барысында ол Румынияда, Оңтүстік Африкада және Францияда кәсіби деңгейде ойнады.

The 1924 Romania Olympic team are the only Romanian inductee to have been inducted into the IRB Hall of Fame. Nicolae Mărăscu captained the Hall of Fame side. The highest point of Mărăscu's career was at the 1924 tournament, earning Romania the bronze medal. He played as a centre and had five caps, without ever scoring, since his first match, in 1919, a 48–5 loss to France, in Paris, for the Inter Allied Games, and his last, at 22 May 1927, in a 21–5 win over Czechoslovakia, in Bratislava. Iulian Dumitraș was Romania's main man. Dumitraș was known to be one of the Oaks' most gifted playmakers, with an accurate kicking boot and a penchant for sparking attacks. Having made his test debut in 2002, he went on to start in every match a Rugby World Cup 2007 in France, bringing plenty of experience to the nation. The then standing 1.88m and weighing in a 110 kg, Dumitraș was a punishing runner when he chimes into the line on attack, which he looked to do often, and he provided a solid and dependable last obstacle in defence. Sorin Socol is regarded by many good judges as the then best player in the current squad and was one of the rocks of the Romanian forward pack. He has captained the most matches to date for Romania, between 2003 and 2011. A total of 61 tests, 36 of them were as captain. He captained Romania for the first time on 30 October 2003 during the 2003 Rugby World Cup match against Namibia. He went on and featured in the 2007 World Cup squad and eventually retired from all international rugby after the 2011 tournament. Socol had one of Romania's highest winning percentage as a captain of 63.88. Florin Vlaicu is Romania's top ever point scorer and also the most capped player appearing in 104 tests so far. Vlaicu made his international debut in 2006 as a substitute against Ukraine. He played for Romania in the IRB Nations Cup and in their 2007 Rugby World Cup qualifying before appearing for them in the 2007 Rugby World Cup. He played two Tests at the World Cup as a substitute against both Scotland and the All Blacks. He also played at the 2011 and 2015 Rugby World Cups. Cristian Petre is Romania's most recognized player after dominating the lock position for eleven years. He is one of Romania's most capped player with a total of 92 matches and a career span that started in 2001 against England and ended in 2012 against Italy. Petre has featured in three Rugby World Cups, first in 2003, going on to feature in 2007 and his last being in 2011. Petre has scored a total of six tries and had winning percentage of 55.43. Cătălin Fercu is generally regarded as one of Romania's true global superstar of rugby union. Fercu is Romania's top try scorers. He had quickly made appearances on the international stage at a very young age and played against France and Scotland in the Autumn internationals in 2006. He also scored a try against the French. Fercu helped guide Romania to the 2007 Rugby World Cup as he played in the qualifier matches including the vital games against Georgia and Spain and scored a try against Spain in the game that sealed their qualification to the Rugby World Cup. Fercu was a late withdrawal from their Rugby World Cup squad in 2011 because he was not prepared to fly all the way to New Zealand. The Romanian side arrived in Christchurch to prepare for their first game of the tournament against Scotland in Invercargill on 10 September without Fercu, who failed to get on the plane when it left Romania. Another one of the Oaks greatest players are Romeo Gontineac, represented Romania in four Rugby World Cups from 1995 to 2007. The hard running centre, who became the national coach in 2010, was capped 75 times for the nation, scoring 13 tries and a drop goal. During his career he played professionally in Romania, South Africa and France.

Көпшілік шапкалар

#PlayerPosSpanMatStartSubWonLostDraw% 1 Флорин Влайку Орталық 2006–2022 129 103 26 79 47 3 62.89 2 Каталин Ферку Fullback 2005–2020 109 107 2 73 33 3 68.34 3 Флорин Суругиу Scrum жартысы 2008– 108 68 40 64 43 1 62.35 4 Михай Маковей Фланкер 2006–2023 104 93 11 60 43 1 58.98 5 Валентин Калафетеану Scrum жартысы 2004–2019 100 54 46 61 37 2 62.00 6 Кристиан Петре Лок 2001–2012 92 83 9 50 40 2 55.43 7 Ксаба Гал Орталық 2005–2015 88 65 23 49 37 2 56.81 8 Валентин Попэрлан Лок 2007–2020 77 50 27 48 29 0 62.33 9 Ромео Гонтинэак Орталық 1995–2008 76 75 1 35 41 0 46.05 Адриан Лунгу Орталық 1980–1995 76 75 1 40 36 0 52.63 Люциан Сîрбу Scrum жартысы 1996–2011 76 62 14 40 34 2 53.94

Соңғы жаңартылған: Румыния – Испания, 17 наурыз 2024. Статистика тек ресми матчтарды қамтиды.

Капитан ретінде көп матчтар

#ОйыншыПозицияКезеңОйналғанЖеңілгенЖеңілісТең%ҰпалТүрлер 1 Михай Маковей Фланкер 2012–2023 72 47 24 1 68.10 105 21 2 Сорин Сокол Лок 2001–2011 36 22 12 2 63.88 25 5 3 Стеллиан Бурсея Фланкер 2009–2018 19 13 6 0 68.42 15 3 4 Мирча Парашив Скрам жартысы 1980–1987 18 7 10 1 41.66 16 4 5 Хараламби Думитрас No 8 1989–1993 14 5 9 0 35.71 20 5 Ромео Гонтинеак Орталық 1999–2003 14 4 10 0 28.57 5 1 7 Тиберий Бринза No 8 1994–1997 13 1 12 0 7.69 5 1 8 Мариус Цин Хукер 2007–2012 11 5 6 0 45.45 0 0 9 Костика Мерсою No 8 2007–2008 10 6 4 0 60.00 5 1 10 Алин Петраке No 8 1999–2004 7 3 4 0 42.85 0 0

Соңғы жаңарту: Румыния vs Испания, 17 наурыз 2024. Статистика тек ресми матчтарды қамтиды.

Медиа қамту

Румынияның Регби Еуропа чемпионаты матчтары, жыл ортасындағы және жыл соңындағы халықаралық ойындары қазіргі уақытта TVR телеарнасынан тікелей эфирде көрсетілуде.

Жинақтар мен символдар

Румыния әдетте сары жейде, көк шорт және қызыл шұлықтан тұратын үй формасын киеді, бірақ 1924 жылы Парижде өткен Олимпиада ойындарында Патшалық гербі бар ашық көк жейде, ал 2003 жылғы Регби әлем чемпионатында барлық матчтарда көк форма киілген. 2014 жылдан бері жейделер румындық дәстүрлі кестелеу мотивтерімен және дак нұсқаларымен безендіріледі. Румыния құрамасының символы ретінде емен жапырағының тарихы 1979 жылға дейін жетеді, сол кезде бұрынғы румындық халықаралық ойыншы Виорел Морариу, содан кейін Румыния Регби федерациясының президенті, мамандармен кеңесіп, емен жапырағын команданың эмблемасы етіп бекітті (Британ аралдары мен Ирландиядағы турларда румын ойыншыларының жейделеріне боялған коммунистік герб жаңбырдың салдарынан танылмайтын болды). Латын тілінде "робур" дегені "күш" деген мағынаны білдіреді. 1980 жылы емен жапырағы бейнеленген жаңа белгі, қалқан және үстінде "FRR" аббревиатурасы пайда болды (осының арқасында румын командасын "Емендер" деген мағынада "Stejarii" деп атады). Аталған эмблеманы қабылдау сол кездегі Румыния үкіметіне қарсы наразылық актісі ретінде де қарастырылуы мүмкін, себебі федерациялардың IRFB-ға қосылу өтінішіне олардың келісімі алынған болатын. 2003 жылғы Регби әлем чемпионатынан кейін емен жапырағы қалқансыз пайда болды, көбінесе "Румыния Регби" деген жазумен бірге.