Катал хардкор панк: Шабуылды, жылдам панк тармағы

Кіріспе

Агрессивті және жылдам панк-рок субжанры.

Хардкор панк (көбінесе хардкор деп қысқартылады) – 1970-ші жылдардың соңында пайда болған панк-рок музыка жанры және субмәдениет. Ол әдетте панк-роктың басқа түрлеріне қарағанда жылдам, қатаң және агрессивтірек болады. Оның тамырларын Сан-Франциско мен Оңтүстік Калифорниядағы ертерек панк сахналарында табуға болады, олар сол кездегі әлі де үстем хиппи мәдени ахуалына қарсы реакция ретінде туындады. Ол сондай-ақ Вашингтон (Округ Колумбия), Нью-Йорк панк-рогы және ертерек прото-панктан әсер алды, және көбінесе "қақтығысқа шақыратын, саяси мазмұнды өлеңдермен" әлеуметтік және саяси тақырыптарды қамтиды. Хардкор 1980-ші жылдардың басында АҚШ-та, әсіресе Лос-Анджелесте, Сан-Францискода, Вашингтонда, Бостонда және Нью-Йоркте, сондай-ақ Канада мен Ұлыбританияда жер асты сахналарын дамытты. Хардкор straight edge қозғалысын және оған байланысты хардлайн және жастар тобы сияқты суб-қозғалыстардың пайда болуына себеп болды. Хардкор 1980-ші жылдары тәуелсіз жазба компанияларының өркендеуіне және жер асты музыка сахналарындағы DIY (өздігінен жасау) этикасына үлкен үлес қосты. Ол сондай-ақ кең коммерциялық табысқа жеткен гранж және трэш-метал сияқты әртүрлі музыка жанрларына әсер етті. Музыка жанры ағылшын тілінде сөйлейтін батыс елдерінде бастама алғанымен, Италия мен Жапонияда да танымал хардкор сахналары қалыптасты.

Сипаттамалары

Хардкор тарихшысы Стивен Блаш Minor Threat тобының Иан МакКейін "қазіргі Хардкор деп аталатын барлық нәрсенің бастауы болған" "ешқандай мойынсұнбас көзқарасты" қалыптастырғанын айтады, ол музыка индустриясына және рок жұлдыздарына күшті қарсылық білдірді. Басқа авторлар да хардкордың панк жанрының дамығуымен пайда болған көркем және тыныш жанрларға, мысалы пост-панк пен жаңа толқынға қарсы реакция екенін айтты. Хардкор панк сонымен қатар түпкілікті панк-рок әндерінің құрылымы мен визуальдық стилінен айырылып, қарапайым эстетиканы қалай бастады.

Музыкалық элементтер

Жанрдың бір анықтамасы – «өте қатал панк-роктың бір түрі». Хардкор панк-роктан жылдамырақ, қатал жанр ретінде танымал, ол оған қарсы қатаң наразылық болды. AllMusic-тің мәлімдеуінше, хардкордың негізгі қағидасы – қаттырақ, күштірек және жылдам орындау. Хардкор – жаңа толқын музыкасының «космополиттік өнер мектебі» стиліне жасалған реакция. Хардкор «нақтылықтан, техникадан, авангардтан» бас тартып, керісінше «жылдамдық пен ырғақтық қарқындылықты» баса назарлайды, болжамсыз ән құрылымдарын және күрт тембр өзгерістерін пайдаланады. Скотт Уилсон Bad Brains хардкоры екі маңызды элементке назар аударатынын айтады: «шексіз» қаттылық, ол қауіпті, қуатты «келіспейтін шуға» және ырғаққа жетеді, бұл дәстүрлі рок музыкасының негізгі элементтері – үйлесім және биіктікке (яғни, мелодияға) қарағанда өзгеше. Хардкор вокалистері көбінесе айқайлайды және олардың дауысы абразивті болады. Хардкор вокалдық жолдары көбінесе минорлық гаммаларға негізделген, ал әндерде топтың басқа мүшелерінен айқайлап орындалған қосымша вокалдар болуы мүмкін. Хардкор мәтіндері 1980-ші жылдардағы байлыққа, тұтынушылыққа, ашкөздікке, Рейган саясатына және билікке қарсы жастардың «күмсінісі мен саяси ашуын» білдіреді. Гитарлық бөлімдер кейде күрделі, техникалық тұрғыдан жан-жақты және ырғақтық жағынан қиын болуы мүмкін. Гитар мелодиялық жолдары әдетте вокалистер қолданатын бірдей минорлық гаммаларды пайдаланады (бірақ кейбір сололарда пентатоникалық гаммалар қолданылады). Хардкор барабаншыларының күшпен соққылары жанрдың «моторы» және «аяусыз ашудың» агрессивті дыбысының ең маңызды бөлігі деп есептеледі. Хардкор барабаншылары үшін тағы екі маңызды элемент – басқа музыканттармен, әсіресе бассистпен «бірге» ойнау (бұл метрономдық уақытты білдірмейді; шын мәнінде, үйлестірілген тембр өзгерістері көптеген маңызды хардкорлық альбомдарда қолданылады) және барабаншы хардкордың көптеген үлгілерін тыңдаған болуы керек, осылайша ол оның «шикі эмоцияларын» түсіне алады. Тобиас Хурвицтің сөзінше, «хардкор барабандары ескі мектеп панкының тікелей рок стильдері мен трештің асыққан, жылдам соққылары арасында орналасқан». Кейбір хардкор панк барабаншылары бір сәтте жылдам D биін орындайды, ал келесі сәтте күрделі музыкалық үзілістерге ырғақтық тембрді төмендетеді. Барабаншылар әдетте цимбалдарда сегізінші ноталарды орындайды, өйткені хардкорда қолданылатын тембрлерде бидің кішігірім бөлігін орындау қиын. Мошинг – бұл бір жағынан «күш көрсетудің пародиі», бірақ оған қатысушылар жарақаттанып, кейде қан кетеді. Мош термині 1980-ші жылдардың басында Вашингтондағы американдық хардкор сахнасында пайда болды. 1981 жылы «Saturday Night Live» шоуының Хэллоуин эпизодында Fear тобының өнер көрсетуі Джон Белуши және бірнеше хардкор панк-топтарының мүшелері сахнаға басып кірген кезде, студиялық жабдыққа зақым келтірілді және дөрекі сөздер қолданылды.

One definition of the genre is "a form of exceptionally harsh punk rock". Hardcore has been called a faster, meaner genre of punk rock, that was a stern refutation against it, According to AllMusic, the overall blueprint for hardcore was playing louder, harder and faster. Hardcore was a reaction to the "cosmopolitan art school" style of new wave music. Hardcore "eschew[ed] nuance, technique, [and] the avant garde", and instead emphasized "speed and rhythmic intensity" using unpredictable song forms and abrupt tempo changes. Scott Wilson states that the hardcore of the Bad Brains emphasized two elements: "off the charts" loudness which reached a level of threatening, powerful "uncompromising noise" and rhythm, in place of the typically focused on elements in mainstream rock music, harmony and pitch (i. e., melody). Hardcore vocalists often shout, and an abrasive tone. Hardcore vocal lines are often based on minor scales and songs may include shouted background vocals from the other band members. Hardcore lyrics expressed the "frustration and political disillusionment" of youth who were against 1980s era affluence, consumerism, greed, Reagan politics and authority. Guitar parts can sometimes be complex, technically versatile, and rhythmically challenging. Guitar melody lines usually use the same minor scales used by vocalists (although some solos use pentatonic scales). Hardcore drumming, with the drummer hitting them aggressively, has been called the "engine" and most essential element of the genre's aggressive sound of "unrelenting anger". Two other key elements for hardcore drummers are playing "tight" with the other musicians, especially the bassist (this does not mean metronomic time; indeed, coordinated tempo shifts are used in many important hardcore albums) and the drummer should have listened to a lot of hardcore, so that they can understand the "raw emotions" it expresses. According to Tobias Hurwitz, "[h]ardcore drumming falls somewhere between the straight ahead rock styles of old school punk and the frantic, warp speed bashing of thrash." Some hardcore punk drummers play fast D beat one moment and then drop tempo into elaborate musical breakdowns in the next. Drummers typically play eighth notes on the cymbals, because at the tempos used in hardcore, it would be difficult to play a smaller subdivision of the beat. Moshing is in another way a "parody of violence", that nevertheless leaves participants bruised and sometimes bleeding. The term mosh came into use in the early 1980s American hardcore scene in Washington, D. C. A performance by Fear on the 1981 Halloween episode of Saturday Night Live was cut short when moshers, including John Belushi and members of a few hardcore punk bands, invaded the stage, damaged studio equipment and used profanity.

Мода

Солтүстік Америкадағы көптеген хардкор панк жанкүйерлері футболка, джинс немесе жұмысшының шалбары, жауынгерлік бут немесе кроссовкалар және қысқа шашпен киінген. Хардкор сахнасындағы әйелдер көбінесе әскери шалбар, топтың футболкасы және капюшонды свитер киетін. Киім стилі – американдық мәдениеттің екіжүзділігіне және Американың қалалық өміріне наразылықты білдіретін хардкор идеологиясының көрінісі болды. Бұл, негізінен, американдық сәннің негізгі элементтерін бұзу болды: жыртылған джинсы, тесік ашылған футболкалар, әйелдерге арналған жыртылған колготкилер және жұмысшы буттары. 1980-ші жылдардағы хардкор сахнасының стилі 1970-ші жылдардың соңындағы панк-рокерлердің одан да әсерлі стилінен өзгеше болды. Сири С. Брокмайер «хардкор жастары панктарға ұқсамайды» деп жазады, себебі хардкор сахнасының мүшелері панк сахнасындағы «әшекейленген былғары күрмешелер мен шалбарларға» қарағанда қарапайым киім мен қысқа шаш киетін. Алайда, Лорайн Лебланк стандартты хардкор панк киімдері мен стильдеріне жыртылған джинсы, былғары күрмешелер, тікпелі білезіктер, иттің мойындықтары, могавк шаштар, киімге өздігінен жасалған (DIY) әшекейлер, топтың аты жазылған киімдер, саяси мәлімдемелер және таңбалар кіретінін айтады. Тиффини А. Трэвис және Перри Харди Сан-Францискодағы хардкор сахнасында кең таралған стильді байкер стиліндегі былғары күрмешелер, тізбектер, түйреуіштермен безендірілген білезіктер, көптеген пирсингтер, боялған немесе татуировкалар (мысалы, анархия символы) және әскери стильдегі шаштар – қара немесе сары түске боялған, могавк және қырқылған шаштар деп сипаттайды. Circle Jerks тобының вокалисі Кит Моррис: «[Панк] негізінен ағылшын сәніне негізделген. Бірақ бізге ол еш қатысы жоқ. Black Flag және Circle Jerks одан мүлдем алыс болды. Біз жанармай құю станциясында немесе дәмханада жұмыс істейтін балаға ұқсадық» деп жазды. Генри Роллинс өзі үшін киінудің қара көйлек пен қара шалбар кию екенін, ал сәнге қызығу – уақытты бекер өткізу екенін айтты. Мёрфи заңынан шыққан Джимми Гестапо өзінің панк стилінен (ұшты шаш және құлдырау белбеуі) хардкор стиліне (қырқылған шаш және буттар) өтуін функционалды киімге қажеттілікпен байланыстырды.

Many North American hardcore punk fans adopted a dressed down style of T shirts, jeans or work chinos, combat boots or sneakers, and crew cut style haircuts. Women in the hardcore scene typically wore army pants, band T shirts and hooded sweatshirts. The clothing style was a reflection of hardcore ideology, which included dissatisfaction with suburban America and the hypocrisy of American culture. It was essentially a deconstruction of American fashion staples—ripped jeans, holey T shirts, torn stockings for women, and work boots. The style of the 1980s hardcore scene contrasted with the more provocative fashion styles of late 1970s punk rockers. Siri C. Brockmeier writes that "hardcore kids do not look like punks", since hardcore scene members wore basic clothing and short haircuts, in contrast to the "embellished leather jackets and pants" worn in the punk scene. Lauraine Leblanc, however, claims that the standard hardcore punk clothing and styles included torn jeans, leather jackets, spiked armbands, dog collars, mohawk hairstyles, DIY ornamentation of clothes with studs, painted band names, political statements, and patches. Tiffini A. Travis and Perry Hardy describe the look that was common in the San Francisco hardcore scene as consisting of biker style leather jackets, chains, studded wristbands, multiple piercings, painted or tattooed statements (e. g., an anarchy symbol) and hairstyles ranging from military style haircuts dyed black or blonde to mohawks and shaved heads. Circle Jerks frontman Keith Morris wrote: "[Punk] was basically based on English fashion. But we had nothing to do with that. Black Flag and the Circle Jerks were so far from that. We looked like the kid who worked at the gas station or sub. shop." Henry Rollins stated that for him, getting dressed up meant putting on a black shirt and some dark pants; taking an interest in fashion as being a distraction. Jimmy Gestapo from Murphy's Law describes his own transition from dressing in a punk style (spiked hair and a bondage belt) to adopting a hardcore style (shaved head and boots) as being based on needing more functional clothing.

Саясат

Музыкалық жазушы Барни Хоскинс хардкордың панк-роктан жас, жылдам және ашулы болуын "бос республикалық" Америкадағы өмірден шаршаған жасөспірімдерге байланыстырды. Алайда, Murphy's Law тобының мүшесі Джимми Гестапо Рейганды қолдады, тіпті 1986 жылы New York Magazine журналының мұқабасында бұрынғы президент Джимми Картерді "әлсіз" деп атады. 2004 жылы Рейган қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Maximumrocknroll радиошоуы ертедегі хардкор панк-топтарының Рейганға қарсы әндерінен тұратын эпизодты эфирге шығарды. Кейбір хардкор панк-топтары кейде "саяси тұрғыдан дұрыс емес" деп саналатын хабарларды жеткізу үшін әндеріне ұнатпайтын мазмұн қосып, тыңдаушылар мен көрермендерді шоқтандыру үшін сахналық қимылдарға жүгінді. Бостондық The F.U.'s тобы 1983 жылы шыққан My America альбомымен дау тудырды, ондағы мәтіндер консервативті және патриоттық көзқарастарды білдірді. Оның хабарлары кейде сөзбе-сөз қабылданатын, бірақ шын мәнінде консервативті топтардың пародиязы ретінде түсіндірілді. Массачусетс штатынан тағы бір топ – Vile әндерінде әйелдерді, азшылықтарды және гомосексуалдарды қорлап, тіпті альбомдарын адамдардың машиналарының алдыңғы әйнегіне қойды. Екінші жағынан, Тим Йоханнан мен ықпалды панк-рок фэнзині Maximumrocknroll кейбір панктар тарапынан "саяси тұрғыдан дұрыс сахна полициясы" ретінде әрекет еткені үшін сынға ұшырады, олардың "панкке сәйкес келетін нәрсенің өте тар анықтамасы" бар екені айтылды, көрінеу "авторитарлыққа ұмтылып, өз көзқарастарымен сахнаны бақылауға тырысты". 2001–2009 жылдар аралығында Джордж Буш АҚШ президенті болған кезде хардкор топтарының Бушқа қарсы пікір білдіруі жиі кездесетін жағдай еді. 2004 жылғы АҚШ президенттік сайлауы кезінде бірнеше хардкор панк-артистер мен топтары Бушқа қарсы саяси белсенділер тобы PunkVoter-ге қатысты. Хардкор музыканттарының аз бөлігі оңшыл көзқарастарды білдірді, мысалы, Antiseen тобының гитарисі Джо Янг Солтүстік Каролинадан либертариан ретінде мемлекеттік лауазымға кандидат болды. Misfits тобының бұрынғы әншісі Майкл Грейвс The Daily Show бағдарламасында пайда болып, Conservative Punk веб-сайты атынан Джордж Бушты қолдады, ал 2023 жылы қаңтардың 6-сы күні АҚШ Капитолийіне шабуыл жасағандары үшін өтетін сотта оңшыл Proud Boys тобының пайдасына куәлік берді.

Music writer Barney Hoskyns attributed hardcore being younger, faster and angrier than punk rock, to adolescents who were sick of their life in a "bland Republican" America. Jimmy Gestapo of Murphy's Law, however, endorsed Reagan and even went as far to call then former president Jimmy Carter a "pussy" in a 1986 New York Magazine cover story. Shortly after Reagan's death in 2004, the Maximumrocknroll radio show aired an episode composed of anti Reagan songs by early hardcore punk bands. Certain hardcore punk bands have conveyed messages sometimes deemed "politically incorrect" by placing offensive content in their lyrics and relying on stage antics to shock listeners and people in their audience. Boston band The F. U. 's generated controversy with their 1983 album, My America, whose lyrics contained what appeared to be conservative and patriotic views. Its messages were sometimes taken literally, when they were actually intended as a parody of conservative bands. Another act from Massachusetts, Vile, were known to insult women, minorities and gay people in their lyrics and would even go as far as putting their albums on the windshields of people's cars. On the other hand, Tim Yohannan and the influential punk rock fanzine Maximumrocknroll were criticized by some punks for acting as the "politically correct scene police", having what was perceived to be "a very narrow definition of what fits into Punk", apparently being "authoritarian and trying to dominate the scene" with their views. During the 2001–2009 United States presidency of George W. Bush, it was not uncommon for hardcore bands to express anti Bush messages. During the 2004 United States presidential election, several hardcore punk artists and bands were involved with the anti Bush political activist group PunkVoter. A minority of hardcore musicians have expressed right wing views, such as the band Antiseen, whose guitarist Joe Young ran for public office as a North Carolina Libertarian. Former Misfits singer Michale Graves appeared on an episode of The Daily Show, voicing support for George W. Bush, on behalf of the Conservative Punk website, and in 2023 even testified on behalf of the far right Proud Boys during their sedition trial for their role in attacking the U. S. Capitol on January 6, 2021.

Демография

Алғашқы хардкор сахнасы көбінесе сахнада да, көрермендерде де жас ақ нәсілді ер адамдардан тұрған, бірақ көзге түсетін ерекшеліктер де болды. Қара музыканттардың арасында Bad Brains, Beefeater тобынан Fred "Freak" Smith, Dead Kennedys барабаншысы D. H. Peligro және Scream бассисі Skeeter Thompson бар. Суицидальдық Тенденциялар тобында көптеген қара және латиноамерикандық мүшелері болды, олардың ішінде Майк Мьюр, Рокки Джордж, R. J. Herrera, Louiche Mayorga, Robert Trujillo, Thundercat, Dean Pleasants, Ra Díaz, Dave Lombardo, Eric Moore, Tim "Rawbiz" Williams, David Hidalgo Jr. және Ronald Bruner Jr. кірді. Алғашқы хардкор топтарындағы басқа латиноамерикандықтар: Black Flag мүшелері Ron Reyes, Dez Cadena, Robo және Anthony Martinez, Agnostic Front әншісі Roger Miret, оның інісі Madball әншісі Freddy Cricien, Adolescents гитарисі Steve Soto және Wasted Youth барабаншысы Joey Castillo. Soto кейіннен барлық латиноамерикандық панк тобы Manic Hispanic-ті құрды, онда Death By Stereo тобынан Efrem Schulz да болды. Crass әншілері Joy de Vivre және Eve Libertine, Black Flag бассисі Kira Roessler және Germs бассисі Lorna Doom сияқты танымал әйелдер де болды. 2003 жылғы "Afro Punk" және 2016 жылғы "Los Punks" сияқты бірнеше деректі фильмдер американдық панк пен хардкордың ішіндегі осы субмәдениеттерді көрсетеді. 2019 жылға қарай жанр әлі де басымдылығы ақ нәсілді ер адамдарда. Дегенмен, жанрдың дыбыстық әртүрлілігі артып, оның жанкүйерлер қауымы да кеңейді. Бұл ортадағы инклюзивтілікке көбірек назар аударуға көмектесті. War On Women, Limp Wrist, Gouge Away және G. L. O. S. S. сияқты топтар әйелдер құқықтары, трансфобия, зорлау, психикалық денсаулық, квир құқықтары және әйелдерге деген жеккөру сияқты мәселелерге назар аударуға септігін тигізді.

Жазу белгілері

Хардкор музыкасындағы лейблдер көбінесе музыканттар немесе қауымдастықтың мүшелері басқаратын өздігінен жасалған (DIY) жобалар болып табылады. Dischord Records, Alternative Tentacles, Epitaph Records, SST Records, Revelation Records және Touch & Go Records сияқты алғашқы лейблдерден үлкен шабыт алған олар, әдетте өздігінен жасау этикасы, ынтымақтастық, қаржылық сенім және шығармашылық бақылауға баса назар аударады. Хардкор музыкасындағы лейблдер көбінесе ірі, пайда табуға бағытталған операциялар емес, қайта underground қауымдастығы үшін музыканы құжаттап, жариялау мақсатындағы музыкалық серіктестер болып табылады. Dischord Records-тың негізін қалаушы Иан Маккей: "Біз келісімшарттар, адвокаттар, осы сияқты нәрселерді пайдаланбаймыз. Біз серіктеспіз – олар музыка жасайды, ал біз пластинка шығарамыз. Бұл лейбл құрылғаннан бері адамдар біздің іс-әрекетіміздің тұрақты емес, шынайы емес, идеалистік екенін айтып келеді, тіпті біз тек арман күйіндеміз деді. Жарайды, енді сол арманға 35 жыл толыпты, енді олар қанағаттанбаса, өздері білсін", - деді ол.

Этимология

Стивен Блаш Ванкувердегі D.O.A. тобының 1981 жылы шыққан "Hardcore '81" альбомы жанрға атын бергенін айтады. Бұл альбом "хардкор" терминін танытуға да көмектесті. Константин Буц "хардкор" терминінің пайда болуы "белгілі бір орынға немесе уақытқа байланыстырылмаса да", оның "әдетте Калифорнияның Лос-Анджелес панк-рок сахнасының дамуымен" байланысты екенін, сондай-ақ жас скейтбордшылардың да қатысқанын атап өтеді. 1981 жылдың қыркүйегіндегі Тим Сомердің мақаласында автор бұл терминді сол кезде қалада концерттерде өнер көрсеткен "15-ке жуық" панк-топтарға қолданған, оны Лос-Анджелес, Сан-Франциско және Вашингтон, округ Колумбияға қарағанда кеш дамыған деп санайды. Блаш "хардкор" терминінің қазіргі панк және жаңа толқын музыкасынан "жалыққан" сезімге сілтеме екенін айтады. Сондай-ақ, Блаш бұл терминнің "шектен шығуға: ең панкке" сілтеме екенін мәлімдейді. Келефа Саннех "хардкор" терминінің сахнаға "ішкіге бұрылу" және "қоғамды елемеу" қатысты екенін, бұл "ортақ мақсат" сезімін және қоғамдастыққа кіруді мақсат ететінін айтады. Саннех Agnostic Front тобының мүшелерін таңдау әдісін хардкордың "сахналық азаматтығына" баса назар аударудың мысалы ретінде келтіреді; топтың болашақ мүшелері музыкалық сынақтан гөрі жергілікті хардкор сахнасының бөлігі болуына және концерттерде мошинг-питте болуына байланысты таңдалды. Стивен Блаш батыс жағалауынан шыққан алғашқы хардкорлық жазба Санта-Ана тобы Middle Class-тың "Out of Vogue" альбомы болғанын мәлімдейді. Топ панк-роктың жылдам, айқайлап оқылатын нұсқасын жасады, ол жақын арада пайда болатын хардкор дыбысын қалыптастырды. Хардкор сахнасына тигізген әсері тұрғысынан қарағанда, Black Flag ең ықпалды топ болып саналады. Азеррад Black Flag-ты хардкор панктың "атасы" деп атайды және олардың "американдық хардкордың флагман тобынан гөрі" "жер асты музыкасына қызығушылық танытқан кез келген адам үшін міндетті тыңдау" болғанын айтады. Блаштың сөзінше, Black Flag хардкорға Sex Pistols пен Ramones панкке болғантай әсер еткен. Олар 1977 жылдың желтоқсанында алғашқы концертін өткізген Калифорниядағы Гермоса Бич қаласында гитарист және негізгі әнші Грег Гинн құрды. Бастапқыда Panic деп аталған топ 1978 жылы Black Flag деп өзгертілді. 1979 жылы Black Flag-қа тағы бір South Bay хардкорлық тобы Minutemen қосылды, олар екі топ та шығарылғанға дейін жаттығу кеңістігін бөлісті, сондай-ақ Circle Jerks (Black Flag-тің бастапқы әншісі Кит Моррис). Голливудтан Fear және Germs есімді екі топ та 1981 жылы Пенелопа Сфиристің "Батыс өркениетінің құлдырауы" атты деректі фильмінде Black Flag пен Circle Jerks тобымен бірге түсті. Фильм шыққан кезде Лос-Анджелес округінің басқа хардкорлық топтары да танымал болды, олардың ішінде Bad Religion, Descendents, Red Kross, Rhino 39, Suicidal Tendencies, Wasted Youth, Youth Brigade және Youth Gone Mad. Көршілес Оранж округінде Adolescents, Agent Orange, China White, Social Distortion, Shattered Faith, T. S. O. L. және Uniform Choice болды, ал Лос-Анджелестің солтүстігінде, Калифорния штатының Окснард аймағында "нардкор" деп аталатын хардкор сахнасы Агрессия, Ill Repute, Dr. Know және Rich Kids on LSD сияқты топтармен дамыды. Clash, Ramones және Sex Pistols сияқты танымал дәстүрлі панк-топтар ірі лейблдерге қол қойған, ал хардкор панк-топтар көбінесе мұндай мүмкіндікке ие болмады. Black Flag MCA еншілес компаниясы Unicorn Records-пен қысқа мерзімге келісімшарт жасады, бірақ орындаушы олардың музыкасын "ата-анаға қарсы" деп санағандықтан келісімшартты бұзды. Үлкен лейблдердің қызығушылығын сезінудің орнына хардкорлық топтар өздерінің тәуелсіз лейблдерін құрып, өздерінің жазбаларын тарата бастады. Гинн SST Records компаниясын құрды, ол 1979 жылы Black Flag-тің тұңғыш Nervous Breakdown EP-ін шығарды. SST басқа хардкорлық өнерпаздардың бірқатар альбомдарын шығарды және Азеррад оны "сегізінші ғасырдың ең ықпалды және танымал жер асты инди лейблі" деп сипаттады. Epitaph Records (Bad Religion тобының Брет Гуревиц құрған), New Alliance Records (Minutemen тобының D. Boon және Mike Watt құрған), сондай-ақ Frontier Records және Slash Records сияқты жанкүйерлер басқаратын лейблдер де болды. Топтар өздерінің гастрольдерін де ұйымдастырып, қаржыландырды. Black Flag тобының 1980 және 1981 жылдардағы гастрольдері оларды Солтүстік Американың көптеген аймақтарында дамушы хардкор сахналарымен байланысқа алып келді және басқа гастрольдік топтар соңынан ерген жолдарды ашты. Лос-Анджелестің алғашқы хардкор сахнасындағы концерттер полиция мен концертке келгендер арасындағы қақтығыстардың орындарына айналды. Лос-Анджелестегі зорлық-зомбылықтың тағы бір себебі - бір жазушының айтуынша, "қала маңындағы кейіпкерлердің" хардкорлық орындарға басып кіруі. Хардкорлық концерттердегі зорлық-зомбылық CHiPs және Quincy, M. E. сияқты танымал телешоулардың эпизодтарында көрсетілді.

Steven Blush states that the Vancouver based band D. O. A. 's 1981 album, Hardcore '81, "was where the genre got its name". This album also helped to make people aware of the term "hardcore". Konstantin Butz states that while the origin of the expression "hardcore" "cannot be ascribed to a specific place or time", the term is "usually associated with the further evolution of California's L. A. Punk Rock scene", which included young skateboarders. A September 1981 article by Tim Sommer shows the author applying the term to the "15 or so" punk bands gigging around the city at that time, which he considered a belated development relative to Los Angeles, San Francisco, and Washington, D. C. Blush said that the term "hardcore" is also a reference to the sense of being "fed up" with the existing punk and new wave music. Blush also states that the term refers to "an extreme: the absolute most Punk". Kelefa Sanneh states that the term "hardcore" referred to an attitude of "turning inwards" towards the scene and "ignoring broader society", all with the goal of achieving a sense of "shared purpose" and being part of a community. Sanneh cites Agnostic Front's band member selection approach as an example of hardcore's emphasis on "scene citizenship"; prospective members of the band were chosen based on being part of the local hardcore scene and being regularly in the moshing pit at shows, rather than based on a musical audition. Steven Blush states that the first hardcore record to come out of the West Coast was Out of Vogue by the Santa Ana band Middle Class. The band pioneered a shouted, fast version of punk rock which would shape the hardcore sound that would soon emerge. In terms of impact upon the hardcore scene, Black Flag has been deemed the most influential group. Azerrad calls Black Flag the "godfathers" of hardcore punk and states that even " more than the flagship band of American hardcore", they were " required listening for anyone who was interested in underground music." Blush states that Black Flag were to hardcore what the Sex Pistols and Ramones were to punk. Formed in Hermosa Beach, California by guitarist and primary songwriter Greg Ginn, they played their first show in December 1977. Originally called Panic, they changed their name to Black Flag in 1978. By 1979, Black Flag were joined by another South Bay hardcore band, the Minutemen, with whom they shared a practice space until both bands were evicted, as well as the Circle Jerks (which featured Black Flag's original singer, Keith Morris). From Hollywood, two other bands playing hardcore punk, Fear and the Germs, were featured with Black Flag and the Circle Jerks in Penelope Spheeris' 1981 documentary The Decline of Western Civilization. By the time the film was released, other hardcore bands from Los Angeles County were also making a name for themselves including Bad Religion, Descendents, Red Kross, Rhino 39, Suicidal Tendencies, Wasted Youth, Youth Brigade, and Youth Gone Mad. Neighboring Orange County had the Adolescents, Agent Orange, China White, Social Distortion, Shattered Faith, T. S. O. L., and Uniform Choice, while north of Los Angeles, around Oxnard, California, a hardcore scene known as "nardcore" developed with bands like Agression, Ill Repute, Dr. Know, and Rich Kids on LSD. Whilst popular traditional punk bands such as the Clash, Ramones, and Sex Pistols were signed to major record labels, the hardcore punk bands were generally not. Black Flag, however, was briefly signed to MCA subsidiary Unicorn Records but were dropped because an executive considered their music to be "anti parent". Instead of trying to be courted by the major labels, hardcore bands started their own independent record labels and distributed their records themselves. Ginn started SST Records, which released Black Flag's debut EP Nervous Breakdown in 1979. SST went on to release a number of albums by other hardcore artists, and was described by Azerrad as "easily the most influential and popular underground indie of the Eighties." Epitaph Records (started by Brett Gurewitz of Bad Religion), New Alliance Records (started by the Minutemen's D. Boon and Mike Watt), as well as fan run labels like Frontier Records and Slash Records. Bands also funded and organized their own tours. Black Flag's tours in 1980 and 1981 brought them in contact with developing hardcore scenes in many parts of North America, and blazed trails that were followed by other touring bands. Concerts in the early Los Angeles hardcore scene increasingly became sites of violent battles between police and concertgoers. Another source of violence in L. A. was tension created by what one writer calls the invasion of "antagonistic suburban poseurs" into hardcore venues. Violence at hardcore concerts was portrayed in episodes of the popular television shows CHiPs and Quincy, M. E

Интернет дәуірінен бұрын фанзин, көбінесе зин деп аталатын журналдар, хардкор сахнасының мүшелеріне топтар, клубтар және жазба лейблдері туралы ақпарат алуға мүмкіндік берді. Зинге әдетте концерттер мен жазбалар туралы шолулар, топтармен сұхбаттар, хаттар, жазбалар мен лейблдер туралы жарнамалар кіретін, және олар DIY өнімдері болды, "мақтан тұтатын әуесқойлық, көбінесе қолмен жасалған". We Got Power атты зин 1981 жылдан 1984 жылға дейін Лос-Анджелес сахнасын сипаттады, сондай-ақ D.O.A., Misfits, Black Flag, Suicidal Tendencies және Circle Jerks сияқты топтармен концерттер туралы шолулар мен сұхбаттарды қамтыды.

Сан-Франциско қаласы

Black Flag Лос-Анджелесте дебют жасағаннан кейін көп ұзамай Dead Kennedys Сан-Францискода құрылды. Топтың алғашқы шығарылымдары дәстүрлі панк-рок стиліне жақын болғанмен, In God We Trust, Inc. (1981) хардкорға өтуді белгіледі. Black Flag және Youth Brigade сияқты Dead Kennedys өздерінің альбомдарын өздерінің лейблінде шығарды, DK жағдайында ол Alternative Tentacles болды. Сан-Францискодағы Mabuhay Gardens клубы осы құбылысқа ерекше көмектесті, ал оның промоутері Дирк Дирксен "Панк Папасы" деп танылды. Тағы бір маңызды жергілікті институт – Тим Йоханнанның Maximumrocknroll журналы, ол 1977 жылы радиошоу ретінде басталып, 1982 жылы фанзинге айналды. Лос-Анджелестегі құбылыс сияқты үлкен болмаса да, 1980-ші жылдардың басындағы хардкор сахнасында Сан-Франциско шығанағынан шыққан бірнеше атақты топтар болды, олардың ішінде Bl'ast, Crucifix, the Faction, Fang, Flipper және Whipping Boy. Бұған қоса, осы кезеңде Техас штатындағы Dirty Rotten Imbeciles, the Dicks, MDC, Rhythm Pigs және Verbal Abuse топтары Сан-Францискоға көшіп келді. Шығанақтан тыс жерде, Сакраментоның Tales of Terror тобын көптеген адамдар, соның ішінде Марк Арм, гранж қозғалысының маңызды шабыт көзі деп атады.

Вашингтон, округ.

АҚШ-тың шығыс жағалауында құрылған алғашқы хардкор панк тобы – Вашингтон қаласының Bad Brains тобы болды. 1977 жылы Mind Power деп аталған джаз-фьюжн ансамблі ретінде құрылған бұл топта толығымен афроамерикалық мүшелер болды. Хардкорға жасаған алғашқы қадамдары рок музыкасындағы ең жылдам темптердің бірін көрсетті. Топ 1980 жылы "Pay to Cum" атты дебюттік синглын шығарды және DC хардкор сахнасын қалыптастыруға зор үлес қосты. Хардкор тарихшысы Стивен Блаш бұл синглді Шығыс жағалауындағы алғашқы хардкор жазбасы деп атайды. Bad Brains тобының ықпалымен Ян МакКей мен Джефф Нельсон 1979 жылы Teen Idles тобын құрды. Топ 1980 жылы тарап кетті, ал МакКей мен Нельсон Bad Brains-тен кейін хардкор панк жанрына ең зор әсер еткен Minor Threat тобын құрды. Олардың музыкаға, этикаға, эстетикаға және идеологияға қосқан үлесі 2020 жылдардағы хардкор топтары тарапынан әлі де кеңінен мойындалуда. Бұл топ сол кездегі қалыпты деңгейден гөрі жылдам ырғақтар мен агрессивті, мелодиясыз рифтерді пайдаланды. Minor Threat "Straight Edge" әнімен алкоголь, есірткі және еркіндіксіз қарым-қатынасқа қарсы күресті және осы қозғалысты танымал етті. МакКей мен Нельсон өздерінің Dischord Records дискілік лейблін басқарды, ол DC хардкор топтарының, соның ішінде Faith, Iron Cross, Scream, State of Alert, Government Issue, Void және DC's Youth Brigade жазбаларын шығарды. Flex Your Head жинағы 1980-ші жылдардың басындағы DC хардкор сахнасының маңызды құжаты болды. Дискілік лейбл Вашингтон қаласындағы панк үйі – Dischord House-та орналасқан еді. Калифорниялық Black Flag тобының және өзінің Rollins Band тобының болашақ әншісі Генри Роллинс Вашингтон қаласында өсіп, State of Alert тобында ән айтты. Ол Bad Brains тобының және балалық шағындағы досы Иан МакКейдің музыкасымен әсерленді. Барлық жастағы көрермендерге арналған шағын DIY кеңістіктерінде концерттер өткізу дәстүрі Вашингтон қаласындағы ертедегі straight edge қозғалысына қатысты. Бұл идея барлық жастағы адамдардың алкоголь ішуге жасы жеткен-жетпегеніне қарамастан, музыканы тыңдауға құқылы екендігіне негізделген.

The first hardcore punk band to form on the East Coast of the United States was Washington, D. C.'s Bad Brains. Initially formed in 1977 as a jazz fusion ensemble called Mind Power, and consisting of all African American members, their early foray into hardcore featured some of the fastest tempos in rock music. The band released its debut single, "Pay to Cum", in 1980, and were influential in establishing the D. C. hardcore scene. Hardcore historian Steven Blush calls the single the first East Coast hardcore record. Ian MacKaye and Jeff Nelson, influenced by Bad Brains, formed the band Teen Idles in 1979. The group broke up in 1980, and MacKaye and Nelson went on to form Minor Threat, a band which, apart from Bad Brains, has arguably had the biggest influence on the hardcore punk genre, and whose contributions to the music, ethics, aesthetic, and ethos are still widely acknowledged by hardcore bands of the 2020s. The band used faster rhythms and more aggressive, less melodic riffs than was common at the time. Minor Threat popularized the straight edge movement with its song "Straight Edge", which spoke out against alcohol, drugs and promiscuity. MacKaye and Nelson ran their own record label, Dischord Records, which released records by D. C. hardcore bands, including the Faith, Iron Cross, Scream, State of Alert, Government Issue, Void, and D. C.'s Youth Brigade. The Flex Your Head compilation was a seminal document of the early 1980s D. C. hardcore scene. The record label was run out of the Dischord House, a Washington, D. C., punk house. Henry Rollins, who would come to prominence as the lead singer of the California based Black Flag, as well as his own later Rollins Band, grew up in Washington, D. C., singing for the State of Alert, and was influenced by the music of Bad Brains and the bands of his childhood friend Ian MacKaye. The tradition of holding all ages shows at small DIY spaces, has roots in the early Washington, D. C., straight edge movement. It emerged from the idea that people of all ages should have access to music, regardless of if they're old enough to drink alcohol.

Бостон

Бостон аймағының маңызды хардкорлық топтарына F. U. 's, Freeze, Gang Green, Jerry’s Kids, Siege, DYS, Negative FX және SS Decontrol кірді. Соңғы үш топтың мүшелері Вашингтонның тік жол (straight edge) қозғалысының ықпалында болды және "Бостондық топ" (Boston Crew) деп аталатын, көбінесе алкоголь немесе есірткі қолданушылармен физикалық төбелес жасаумен белгілі, дос айналымының бір бөлігі болды. "Бостондық топтың" мүшелері кейін Slapshot тобын құрды және DYS альбомы Brotherhood-тың суреттерін жасады. 1982 жылы Modern Method Records This Is Boston, Not L. A. атты Бостон хардкор сахнасының жинақ альбомын шығарды. Modern Method-пен қатар Taang! Records та жоғарыда аталған Бостон хардкорлық топтарының материалдарын шығарды. Бостоннан тыс Батыс Массачусетс штатынан Deep Wound (болашақта Dinosaur Jr. тобының мүшелері J Mascis және Lou Barlow) және Outpatients топтары шықты, екеуі де концерттер үшін Бостонға келіп тұратын. Жақын орналасқан Манчестер (Нью-Гэмпшир штаты) қаласынан G. G. Allin деген жеке әнші шықты, ол тік жолға (straight edge) қарсы болып, көп мөлшерде есірткі мен алкоголь қолданды және ақырында героин дозасынан қайтыс болды. Allin-нің сахналық қойылымына сахнада дефекация жасап, содан кейін нәжісін көрермендерге лақтыру кіретін.

Нью-Йорк

Нью-Йорк қаласының хардкор сахнасы 1981 жылы Bad Brains Вашингтоннан қалаға көшіп келген кезде пайда болды. 1981 жылдан бастап қалада Agnostic Front, Beastie Boys, Cro Mags, Cause for Alarm, Mob, Murphy's Law, Reagan Youth және Warzone сияқты жаңа хардкор топтарының көптеп пайда болуы байқалды. Нью-Йорк хардкор сахнасымен байланысты тағы бірнеше топ Нью-Джерсиден шықты, олардың ішінде Misfits, Adrenalin OD және Hogan's Heroes бар. Стивен Блаш Misfits тобын "хардкордың өркендеуіне үлкен үлес қосушы" деп атады. Нью-Йорк хардкоры ырғаққа ерекше мән берді, бұл ішінара пальмамен басылған гитара аккордтарын қолдануымен байланысты, бұл тәсіл NY хардкордың "чаг" деп аталатын ерекшелігі болды. Нью-Йорктің төңірегіндегі Три-штат аймағындағы радиодағы алғашқы қолдауды 1979 жылдан бері WFMU арнасында тікелей панк және хардкор топтарын апта сайын ұйымдастырған Пэт Дункан көрсетті. Бриджпорт, Коннектикут штатындағы WPKN радиостанциясында Брэд Моррисон жүргізген Capital Radio атты хардкорға арналған радиошоу 1979 жылдың ақпанында басталды және 1983 жылдың соңына дейін апта сайын жалғасты. Нью-Йоркте Тим Сомер WNYU арнасында Noise The Show бағдарламасын жүргізді. 1984 жылға қарай, Нью-Йорктің алғашқы панк-топтарының бірі – Ramones, өздерінің Too Tough To Die альбомында "Wart Hog" және "Endless Vacation" атты екі әнімен хардкормен тәжірибе жасады.

Американың басқа аймақтары

Миннеаполис хардкоры Hüsker Dü және Replacements сияқты топтардан құралды, ал Чикагода Articles of Faith, Big Black және Naked Raygun болды. Детройт аймағы Crucifucks, Degenerates, Meatmen, Negative Approach, Spite және Violent Apathy топтарының отаны еді. Огайодан Maumee қаласының Necros және Dayton қаласының Toxic Reasons тобы келді. "Touch and Go" журналы 1979-1983 жылдар аралығында Орта Батыстың хардкор көрінісін жариялап отырды. Бұл кезеңде үлкен көріністері жоқ аймақтардан шыққан басқа да танымал хардкор топтарының қатарында Солтүстік Каролина штатының Рали қаласынан Corrosion of Conformity тобы бар.

Канада

Д.О.А. 1978 жылы Британдық Колумбияның Ванкувер қаласында құрылды және өзінің стилін "хардкор" деп атаған алғашқы топтардың бірі болды, осымен олардың Hardcore '81 альбомы жарық көрді. Британдық Колумбиядан шыққан басқа ерте хардкор топтарының ішінде 1979 жылы құрылған Dayglo Abortions, Subhumans және Skulls бар. Nomeansno – бастапқыда Виктория, Британдық Колумбиядан шыққан, қазір Ванкуверде орналасқан хардкор тобы. SNFU 1981 жылы Эдмонтонда құрылды, кейін Ванкуверге көшірілді. Онтарионың Торонто қаласындағы Кенсингтон нарығы ауданынан шыққан Bunchofuckingoofs 1983 жылдың қараша айында "жергілікті желім иіскеуші нацистік скинхедтермен соғысқа" жауап ретінде құрылды. Монреальде The Asexuals панк және хардкор топтарының Солтүстік-Шығысқа қарай саяхаттары үшін қажетті аялдамаға айналған өнер ортасын дамытуға көмектесті.

Ұлыбритания

Ұлыбританияда дамыған хардкор музыкасы ерте кезеңде қалыптасты. "UK Hardcore", "UK 82", "екінші толқын панк", "нағыз панк" және "No Future punk" сияқты түрлі атаулармен танымал болған ол, бұрынғы панк дыбысын алып, үздіксіз, күшті барабан соққыларымен және британдық хэви-метал топтарының жаңа толқынының қатты бұрмаланған гитара дыбысымен толықтырды, әсіресе Motörhead тобының ықпалы болды. 1977 жылы Сток-он-Трент қаласында құрылған Discharge тобы, Еуропалық басқа хардкор топтарына үлкен әсер етті. AllMusic тобының дыбысын "жоғары жылдамдықтың шулы шамадан тыс жүктемесі" деп сипаттайды, ол "қатты шумен жарқыраған" ерекшелігімен көзге түседі. Олардың хардкор панк стилі D-beat деп аталды, бұл термин 1980-жылдары Discharge тобын ұстанушылардың ерекше барабан ритміне сілтеме жасайды. Ұлыбританияның тағы бір тобы – Varukers, D-beat тобының бірі болды, ал Шотландияның Exploited тобы да ықпалды болды, "UK 82" термині (1980-жылдардың басында Ұлыбритания хардкорын атау үшін қолданылған) олардың әндерінің бірінен алынған. Олар сыртқы түріне баса назар аударғандықтан, алғашқы американдық хардкор топтарынан ерекшеленді. Топтың вокалисі Уолтер "Уотти" Букан алып қызыл мохок шашымен көзге түсті, ал топ свастика таңбасын киюді жалғастырды, бұл 1970-жылдардағы Сид Вишес сияқты панктердің осы символды киюінен әсер алды. Осы себепті, Exploited тобы сахнадағылар тарапынан "карикатуралық панктер" деп аталды. Осы кезеңдегі басқа да ықпалды Ұлыбритания хардкор топтарына GBH, Anti Establishment, Antisect, Broken Bones, Chaos UK, Conflict, Dogsflesh, English Dogs және grindcore жанрын дамытқан Napalm Death кіреді.

Басқа елдер

1980 жылдары итальяндық хардкор панк өнері қалыптасты, оған Wretched, Raw Power және Negazione сияқты топтар кірді. Швеция бірнеше ықпалды хардкор топтарын дамытты, олардың ішінде Anti Cimex, Disfear және Mob 47 бар. Финляндияда да маңызды хардкор топтары пайда болды, соның ішінде елдегі алғашқы хардкор топтарының бірі – Terveet Kädet. Шығыс Еуропадағы белгілі хардкор топтарына 1975 жылғы Венгрияның Galloping Coroners, Югославияның 1980-ші жылдардағы Любляна қаласынан шыққан Niet және KBO! кіреді. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдары елде болған әлеуметтік және экономикалық өзгерістерге қарсылық ретінде жапондық хардкор өнері пайда болды. SS тобы 1977 жылы құрылған алғашқы топ деп есептеледі. Одан кейін Stalin және GISM топтары құрылды, екеуі де 1980 жылы пайда болды. Басқа да танымал жапондық хардкор топтарына Balzac, Bomb Factory, Disclose (D beat тобы), Garlic Boys, Gauze, SOB және Star Club жатады.

1980 жылдардың ортасы мен аяғы

1980 жылдардың ортасы хардкор сахнасы үшін өткел кезең болды, ондағы бірқатар ықпалды топтар бұрынғы жылдардағы дыбыстарын өзгертті немесе тарап кетті. Мысалы, Black Flag тобының 1984 жылғы "My War" альбомы, топ мүшелері шаштарын ұзартқан кезбен бірге, "хэви металға бет бұрды" деген сындарға ұшырады. Альбомның екінші жағы sludge metal үшін жол картасы деп аталды, сонымен қатар doom metal топтарының ықпалында болды. Black Flag тобының 1986 жылы тарауы Dead Kennedys-тің ең ықпалды хардкорлық топтарының бірімен бір уақытта болды. 1985 жылы Бостондық SS Decontrol және DYS топтары металл топтарына айналды, ал F. U. 's та солай істеді, бірақ өздерінің атын "Straw Dogs" деп өзгертті. Жыл соңына қарай SSD және DYS екі тобы да тарады. 80-ші жылдардың ортасында қатаң хардкордан металл рифтерін қосып, дыбысын ауырлатқан басқа топтар, Corrosion of Conformity, Cro Mags және D. R. I. сияқты crossover thrash топтары ретінде танылды. Cro Mags сияқты топтар Supertouch/Shitfit сияқты Bad Brains әндерін хардкор панк музыкасындағы ауыр брейкдаундарға шабыт көзі ретінде қарады. Bad Religion 1984 жылы прогрессивті рок-альбомын "Into the Unknown" шығарғаннан кейін қысқа уақытқа тарады. 1985 жылы "Back to the Known" EP-сімен олар өз тамырына оралды, содан кейін 1988 жылы "Suffer" альбомымен бастап, мелодикалық, қарапайым панк-рокты қабылдады. 1986 жылы Лос-Анджелестік Youth Brigade өз атын The Brigade деп өзгертті және өз дыбысын The Los Angeles Times U2, R. E. M. және Big Country сияқты негізгі топтармен салыстырған стильге өзгертті. Олар келесі жылы тарады. Minutemen, Meat Puppets, Hüsker Dü және The Replacements сияқты топтар өз стильдерін өзгертіп, альтернативті рокқа айналды. Сол кезде 1985 жылдың жазында Вашингтондағы ықпалды хардкор панк сахнасында "Революция жазы" деп аталған әлеуметтік қозғалыс пайда болды. Бұл қозғалыс хардкор музыкасының алғашқы толқынына, бұрынғы жанкүйерлер мен топтардың көзқарастарына, сондай-ақ панктардың негізгі бұқаралық ақпарат құралдарында бейнеленген бейнесіне сын бағасын берді. "Революция жазынан" пайда болған топтар көбінесе зорлық-зомбылыққа қарсы тұрып, әсіресе слэм-даңғыл түріндегі концерттерде, сондай-ақ сахнадағы сексизмге қарсы күресті. Rites of Spring, Embrace және Dag Nasty сияқты қозғалысқа байланысты топтар 1980 және 1990 жылдардағы эмоционалды хардкор мен бастапқы эмо жанрына ықпал еткендерімен ерекшеленеді. Кейінгі пост-хардкор музыка жанры, оның бастауында Fugazi сияқты топтар болды, "Революция жазы" қозғалысының қатысушылары жасаған хардкордың эволюциясы болып табылады. Бұрыннан готик-рокты қабылдаған T. S. O. L., 1986 жылы "Revenge" альбомымен хард-рок тобына айналды, Poison және Faster Pussycat-пен салыстырылып, Guns N' Roses-пен гастрольде болды. Red Kross тобының екінші альбомы, 1987 жылы шыққан "Neurotica", поп-рок пен арт-роктың қоспасы ретінде сипатталды. The Beastie Boys хип-хоп ойнау арқылы атақ алды, ал Bad Brains өз музыкасына көбірек реггиді енгізді, мысалы, 1989 жылғы "Quickness" альбомында. 1986 жылдан бастап жасөспірімдер тобы қозғалысы Нью-Йорк хардкорында белгілі болды. 7 Seconds, Minor Threat және SSD сияқты ертедегі хардкорлық топтардан шабыт алған жасөспірімдер тобы сол кездегі хардкордағы басым металл әсеріне қарсы реакция болды. Бұл қозғалыстың негізін Youth of Today тобы құрады, ал Youth of Today вокалисі Ray Cappo-ның Revelation Records лейбліне қол қойған топтар, соның ішінде Gorilla Biscuits, Bold және Side by Side тобы да оны дамытты. Екінші альбомы "Break Down the Walls" (1986) шыққаннан кейін, Youth of Today Америка Құрама Штаттары мен халықаралық деңгейде кеңінен гастрольде болды, бұл жастар ұжымының идеалдарының таралуына және көптеген кейінгі топтардың құрылуына әкелді. Жастар тобы Оңтүстік Калифорнияда ерекше күш алды, онда Chain of Strength стильдің ең үздік топтарының бірі болды. 1980 жылдардың соңында анархо-панк сахнасының мүшелері арқылы hardline деп аталатын тура жиектің жауынгерлік субмәдениеті пайда болды және вегетариандықты және радикалды экологияны қабылдады. Vegan Reich 1986 жылы өз көзқарастарын насихаттау үшін жануарларды азат етушілер тобы ретінде басталды; алайда, топ 1988 жылы кеңірек АҚШ анархистік қозғалысынан бөлініп кетті, себебі қауымдастық олардың антикарнистік көзқарастарына қарсы болды. Vegan Reich вокалисі Шон Муттаки және Raid вокалисі Стив Ловетт қатал философияны құрды және ағылшын тобы Statement-пен бірге оның музыкалық қозғалысының ізашарлары болды. Қатты желілік белсенділер 1980 жылдардың ортасынан соңына дейін сахнаның кеңінен тартымдылығынан өз көзқарастарын тікелей экрандағыларға бағыттай бастады. Бұл қозғалыс тез арада Мемфис пен Индианаполисте танымал болды, содан кейін Солт-Лейк-Сити мен Сиракузға тарады.

The mid 1980s were a time of transition for the hardcore scene, with a number of influential bands from earlier in the decade changing their sound or breaking up. For instance, Black Flag's 1984 album My War, which coincided with the band members growing their hair long, were criticized for having "gone heavy metal". The album's second side was called a road map for sludge metal, as well as being influenced by doom metal bands. Black Flag's eventual breakup in 1986 would coincide with the breakup of one of the other most influential hardcore bands, the Dead Kennedys. By 1985, Boston bands SS Decontrol and DYS became metal bands, while the F. U. 's did the same, but changed their name to "Straw Dogs". By the end of the year, both SSD and DYS had broken up. Other bands in the mid '80s that went from being strictly hardcore to adding more metal riffs developed an even heavier sound, with Corrosion of Conformity, Cro Mags and D. R. I., becoming known as crossover thrash bands. Bands like Cro Mags looked to early Bad Brains songs such as Supertouch/Shitfit as inspiration for heavy breakdowns in hardcore punk music. Bad Religion briefly broke up in 1984, after making the progressive rock album Into the Unknown. They returned to their roots on the 1985 Back to the Known EP, and then began their embrace of more melodic straightforward punk rock, starting with 1988's Suffer. In 1986, Los Angeles's Youth Brigade changed their name to The Brigade, and changed their sound to a style that The Los Angeles Times compared to mainstream bands like U2, R. E. M., and Big Country. They would break up the next year. Bands such as Minutemen, Meat Puppets, Hüsker Dü and the Replacements, changed their style, becoming alternative rock. Around the same time, a social movement within the influential hardcore punk scene of Washington, D. C., occurred during the summer of 1985, dubbed Revolution Summer. The movement challenged the initial wave of hardcore music, the attitudes of fans and bands before them and also the image mainstream media portrayed of punks. The bands that spawned out of Revolution Summer often took a stand against violence, especially at shows in the form of slam dancing, as well as standing up against the sexism of the scene. Bands associated with the movement, such as Rites of Spring, Embrace, and Dag Nasty, are notable for having inspired the emotional hardcore and the original emo genre of the late 1980s and 1990s. The subsequent post hardcore music genre, spearheaded by bands like Fugazi, is an evolution of hardcore which was created by participants of the Revolution Summer movement. T. S. O. L., who had already embraced goth rock, became a hard rock band with 1986's Revenge, being compared to Poison and Faster Pussycat, and touring with Guns N' Roses. Red Kross's second album, 1987's Neurotica, was described as a blend of pop rock and art rock. The Beastie Boys gained fame by playing hip hop, and Bad Brains incorporated more reggae into their music, such as in their 1989 album Quickness. Starting in 1986, the youth crew movement, became prominent in New York hardcore. Inspired by early hardcore bands such as 7 Seconds, Minor Threat and SSD, whose members were all straight edge and lyrical concerns included brotherhood and community values, youth crew was a reaction against the prevailing metal influence in hardcore at the time. The movement was based around Youth of Today, and fleshed out by bands signed to Youth of Today vocalist Ray Cappo's record label Revelation Records, including Gorilla Biscuits, Bold and Side by Side. Following the release of their second album Break Down the Walls (1986), Youth of Today toured extensively across the United States and internationally, leading to youth crew ideals spreading and the formation of many subsequent bands. Youth crew took a particular hold in Southern California, where Chain of Strength became one of the style's premier bands. In the late 1980s, a more militant subculture of straight edge called hardline emerged through members of the anarcho punk scene and embraced veganism and radical environmentalism. Vegan Reich began as a crew of Animal Liberationists before becoming a band in order to promote their views in 1986; however, the group split from the wider U. S. anarchist movement in 1988 due to backlash from the community for their anti carnist views. Vegan Reich vocalist Sean Muttaqi and Raid vocalist Steve Lovett created hardline philosophy and pioneered its musical movement alongside the English band Statement. Although hardline was overtly a political, anarchist school of thought rather than a hardcore subculture, hardline activists began to push their views specifically towards those in the mid to late 1980s straight edge scene due to the scene's wider appeal. The movement quickly gained popularity in Memphis and Indianapolis, before then spreading to Salt Lake City and Syracuse.

1990 жылдар

1990 жылдардың басында металкор туды. Ең алғашқы металкор сахналарының бірі – Кливленд, Огайо қаласында, Integrity және Ringworm тобының жетекшілігімен қалыптасты. Integrity тобының дебюттік альбомы Those Who Fear Tomorrow (1991) хардкорды апокалиптикалық лирикамен және металдың гитаралық сололарымен, күшті рифтермен үйлестіріп, жанрдағы бастапқы альбомдардың біріне айналды. Revolver журналының авторы Элис Энис альбом туралы: «Бұл альбомнан кейін жазылған барлық брейкдаун осының әсерімен жазылды» деді. Филадельфиялық Starkweather және Нью-Джерсидің Rorschach тобы да жанрдың алғашқы өкілдері болды. 1993 жылы Earth Crisis тобы "Firestorm" әнін шығарды, ол жанрдағы ең ықпалды әндердің бірі саналды. Бұл, вегетариандық этиканы және күшті рифтерді кеңінен танымал етті. Ұзақ өтпей, бұл дыбыс Бостонға (Overcast және Converge) және Нью-Йоркке (All Out War және Merauder) тарады. Осы кезеңде панк-рок 1994 жылы Green Day, The Offspring және Rancid сияқты танымал топтардың арқасында сәттілікке жетті. Green Day тобы көбінесе поп-панк орындаса да, 1997 жылғы Nimrod альбомында ("Platypus [I Hate You]" және "Take Back") хардкор деп сипатталатын екі ән болды. Ал Rancid 2000 жылы Rancid альбомын жазды. Сол жылы панк қайтадан танымал болды, Sick of It All тобы Scratch the Surface альбомын шығарды. Жеке әнші Лу Коллердің айтуынша, адамдар олардың хардкорлық топтан Green Day сияқты естілетінін ойлады, сондықтан олар бұрынғыдан да ауыр альбом жасады. Альбом күтпеген сәттілікке ие болды, ал "Step Down" синглы MTV-де кеңінен ойналды, себебі хардкор әлемін "әшкерелейтін" тілші бейнесі және хардкор би қимылдарын көрсеткен музыкалық видеосы болды. Осы онжылдықта New Found Glory және Saves the Day сияқты поп-панк топтарының дамығанына куә болдық, олар қазіргі хардкор сахнасына байланысты топ мүшелерінің байланыстары арқасында хардкор жанкүйерлерінің назарын аударды. Straight edge топтары арасында металдың үстемдігіне қарсылық ретінде 1996 жыл шамасында жасөспірімдер тобының дыбысы қайта жанданды. In My Eyes, Bane, Ten Yard Fight және Floorpunch сияқты топтар 1980 жылдардың соңындағы топтардың негізгі ерекшеліктерін – бірлескен вокал, жоғары темптер және straight edge, бірлік және вегетариандық туралы лирикалық тақырыптарды пайдаланды. Сонымен қатар, осы уақытта Youth of Today тобының Ray Cappo, 1990 жылдардың басындағы straight edge тобы Battery-дің Ken Olden және Graham Land-пен бірге Better Than a Thousand тобын құрды, бұл дәуірге қайта оралатын дыбыс жасады. Басқа топтар да христиандық хардкорлық топтар (Call to Preserve, Red Baron, xLooking Forwardx), еврейлік топ (Sons of Abraham), квиркорлық топ (Limp Wrist), оңшыл иммигранттарға қарсы топ (One Life Crew) және капитализмге қарсы топтар (Manliftingbanner және Refused) сияқты қосымша мақсаттармен straight edge-ті біріктірді. 1990 жылдардың соңында хардкордың гипермаскулиндігіне қарсы күреске тырысқан бірнеше қозғалыс пайда болды. Олардың бірі – Orange County, Калифорния металкорлық топтарынан, әсіресе Eighteen Visions-тен шыққан fashioncore. Бұл қозғалыс музыканттардың сәнді киімдеріне баса назар аударды және көптеген хардкор өкілдері тар джинс, жағалы көйлектер мен ақ белбеу киіп, шаштарын бояп, түзулеп, ұшқыр маңдайшаларын жасады. Sass музыкасы да осы мақсатпен басталды, гомоэротикалық лирика, шекесінен сөйлеу, би бөліктері және кейде синтезаторлар сияқты элементтерді қосу арқылы. 1990 жылдардың соңына қарай металкорлық топтар өз дыбысына мелодикалық дед-метал элементтерін қоса бастады. Бұл мелодикалық металкор жанрының алғашқы нұсқасын құрады, Shadows Fall's Somber Eyes to the Sky (1997), Undying's This Day All Gods Die (1999), Darkest Hour's The Prophecy Fulfilled (1999), Unearth's Above the Fall of Man (1999), Prayer for Cleansing's Rain in Endless Fall (1999) стильдің алғашқы релиздері болды. CMJ жазушысы Энтони Делия Флориданың Poison the Well және олардың алғашқы екі релизі The Opposite of December A Season of Separation (1999) және Tear from the Red (2002) "келесі мелодикалық металкор топтарының көпшілігі үшін үлгіні жасады" деді.

The early 1990s saw the pioneering of metalcore. One of the earliest metalcore scenes was that of Cleveland, Ohio, fronted by Integrity and Ringworm. Integrity's debut album Those Who Fear Tomorrow (1991) merged hardcore with apocalyptic lyrics and metal's guitar solos and chugging riffs to create one of the primeval albums in the genre. Revolver magazine writer Elis Enis stated that the album "influenced practically every breakdown that's been recorded since". Philadelphia's Starkweather and New Jersey's Rorschach were also early bands in the genre. In 1993, Earth Crisis released "Firestorm", one of the most influential songs in the genre. which ultimately popularised the militant vegan straight edge ethic and chug riffs. Soon after, the sound spread to Boston with Overcast and Converge and New York City with All Out War and Merauder. During this era in mainstream music, punk rock became a success in 1994 with popular bands like Green Day, the Offspring, and Rancid. While typically playing pop punk, Green Day's 1997 album Nimrod contained two songs ("Platypus [I Hate You]" and "Take Back") that were described as hardcore; meanwhile, Rancid would record a hardcore album with 2000's Rancid. The same year, punk became popular again in 1994, Sick of It All released the major label album Scratch the Surface. According to lead singer Lou Koller, people thought that they would go from a hardcore band to sounding like Green Day, so they intentionally made an album heavier than anything they'd done before. The album became a surprise success, with the single "Step Down" becoming a staple on MTV, thanks to a tongue in cheek music video featuring a roving reporter "exposing" the world of hardcore, and showing how to do various hardcore dance moves. The decade also saw a rise in pop punk bands like New Found Glory and Saves the Day, which garnered attention from fans of hardcore due to band member connections to the contemporary hardcore scene. As a reaction against the dominance of metal influenced hardcore amongst straight edge bands, around 1996, a revival of the sound of the youth crew bands began. Bands including In My Eyes, Bane, Ten Yard Fight and Floorpunch, used the key aspects of late 1980s bands such as the gang vocals, high tempos and lyrical themes of straight edge, unity and vegetarianism. Additionally, at this time, Youth of Today's Ray Cappo formed Better Than a Thousand with Ken Olden and Graham Land of early 1990s straight edge band Battery, creating a sound, too, harkening back to this era. Further bands meshed straight edge with additional causes, such as Christian hardcore bands Call to Preserve, the Red Baron, xLooking Forwardx, Jewish band Sons of Abraham,
queercore band Limp Wrist, right wing anti immigrant band One Life Crew, and anti capitalism bands Manliftingbanner and Refused. In the late 1990s, a number of movements that attempted to rebel against the hypermasculinity that hardcore had come to embrace. One of these was fashioncore, which originated from Orange County, California metalcore bands, particularly Eighteen Visions. The movement placed emphasis on the fashion style of the musicians and saw many in hardcore begin to wear skinny jeans, collared shirts and white belts and adopting dyed, straightened and swooping fringed hairstyles. Sass music began with this same intention, doing so by incorporating elements such as homoerotic lyrics, lisped vocals, dance parts and sometimes synths. As the 1990s drew to a close, a wave of metalcore bands began incorporating elements of melodic death metal into their sound. This formed an early version of what would become the melodic metalcore genre, with Shadows Fall's Somber Eyes to the Sky (1997), Undying's This Day All Gods Die (1999), Darkest Hour's The Prophecy Fulfilled (1999), Unearth's Above the Fall of Man (1999), Prayer for Cleansing's Rain in Endless Fall (1999) being some of the style's earliest releases. CMJ writer Anthony Delia also credited Florida's Poison the Well and their first two releases The Opposite of December A Season of Separation (1999) and Tear from the Red (2002) as "design[ing] the template for most of" the melodic metalcore bands to come.

2000 жылдар

1999 және 2000 жылдары жастар тобының қайта жаңғыруы төмендеді, Ten Yard Fight, In My Eyes және Floorpunch тобының бәрі тарап кетті. Бұл сахнада қалыптасқан біртектілік пен қарапайымдыққа қарсы реакция ретінде Ten Yard Fight гитарисі Тим Коссар мен топтың техникалық қызметкері Уэсли Айзольд American Nightmare тобын құрды. Музыкасы әлі де жастар тобының қайта жаңғыруымен байланысты болғанымен, топтың өзін-өзі жек көруге толы, поэтикалық мәтіндері Smiths сияқты топтардан шабыт алды. American Nightmare-дің ықпалы Бостонда дереу байқалды. Бұл қозғалысқа қарсы реакция да болды, ол Mental тобымен басталды, сосын Have Heart тобы оған қосылды. Have Heart тобының жетістігі Champion, Verse және Sinking Ships сияқты басқа да оң хардкор топтарының және Bridge 9 Records лейблының танымалдылығының артуына әкелді. AllMusic шолуында Грег Прато Energy тобы туралы: «Energy тобын «хардкор бойз-бенді» деп айтуға болмайды, бірақ топтың Invasions of the Mind альбомындағы мейнстримге бейімділігі күмәнсіз» деп жазды. 1990 жылдардың соңында Бостонның «straight edge» қозғалысының белсенді мүшесі Элгин Джеймс Friends Stand United ұйымын құруға көмектесті. 2000 жылдардың басында FSU-ның Филадельфияда, Чикагода, Аризонада, Лос-Анджелесте, Сиэтлде, Нью-Йорк пен Нью-Джерсиде бөлімшелері болды және олардың шамамен 200 мүшесі болды. Федералдық тергеу бюросы FSU-ны көшелік банда ретінде жіктеді, олар зорлық-зомбылық әдістерін қолданды және хардкор концерттерінде және Бостон көшелерінде адамдарға жиі шабуыл жасады. Бандалық қызметімен қатар, Джеймс соңында қорқыту үшін түрмеге отырды. 1990 және 2000 жылдардың ортасында панк-роктың танымалдылығының артуымен бірге, қосымша хардкор топтары ірі лейблдармен келісімшарт жасасты. 2001 жылы Нью-Йорктік H2O тобы MCA лейблында Go альбомын шығарды, бірақ ол топқа үлкен жетістік әкелмеді және ұзақ жылдар бойы жанкүйерлерін көңілсіз қалдырды. 2002 жылы AFI DreamWorks Records лейблымен келісімшарт жасасты және сәтті дебюттік альбомы Sing the Sorrow үшін дыбысын айтарлықтай өзгертті. Чикаголық Rise Against Geffen Records лейблымен келісімшарт жасады, ал лейблдегі үш альбомы RIAA-мен платиналық сертификат алды. AFI сияқты Rise Against та музыкасынан хардкор элементтерін бірте-бірте алып тастады, нәтижесінде 2008 жылы шыққан Appeal to Reason альбомында бұрынғы альбомдарындағы қарқындылық болмады. Ұлыбританиялық Gallows тобы Warner Bros. Records лейблымен 1 миллион фунт стерлингке келісімшарт жасасты. Олардың лейблдегі дебюттік альбомы Grey Britain бұрынғы материалдарынан да агрессивті болды, бірақ кейіннен топ лейблдан шығарылды. Топтың жетістігі сол кездегі басқа британдық хардкор топтарының, мысалы Ghost of a Thousand және Heights танымалдылығының артуына әкелді. Лос-Анджелес тобы The Bronx 2006 жылы шыққан аттас альбомы үшін Island Def Jam Music Group лейблында қысқа ғана уақыт пайда болды, ол Spin журналы бойынша жылдың ең жақсы 40 альбомының бірі деп аталды. Олар Дарби Крэштің өмірбаянындағы «Біздің жұмысымыз құпия» («What We Do Is Secret») фильмінде Black Flag тобының мүшелері рөлін ойнады. 2007 жылы Торонтолық Fucked Up MTV Live Canada бағдарламасында пайда болды, онда олар «Effed Up» деп таныстырылды. «Baiting the Public» әнін орындаған кезде көптеген көрермендер мошинг жасады, нәтижесінде декорацияларға 2000 долларлық зиян келді. Fucked Up 2009 жылы The Chemistry of Common Life альбомы үшін Polaris Music Prize сыйлығын жеңіп алды. Осы кезеңде Австралиялық хардкор да дамыды, Miles Away, Break Even, 50 Lions (2005 жылы құрылған) және Iron Mind (2006 жылы құрылған) сияқты топтар пайда болды. Жанр ұлттық Triple J радиостанциясындағы қысқа, жылдам, дыбыс көтергіш бағдарламасында ойнатылды. Австралиялық лейблдардың арасында хардкор музыкасын шығарған Broken Hive Records, Resist Records және UNFD Records бар.

By 1999 and 2000, the youth crew revival was in decline, with Ten Yard Fight, In My Eyes and Floorpunch all disbanding. As a reaction against the homogeneity and simplicity that scene had developed, Ten Yard Fight guitarist Tim Cossar and the band's roadie Wesley Eisold formed American Nightmare. Although still musically rooted in the youth crew revival, the band's negative, poetic lyrics of self loathing were inspired by groups like the Smiths. American Nightmare's influence was apparent promptly in their home of Boston, A reaction against this movement also took place, which began with Mental, who were quickly followed by Have Heart. Have Heart's success led to the rise in popularity of other positive hardcore groups like Champion, Verse and Sinking Ships, and the rise in prominence of Bridge 9 Records. In an AllMusic review, Greg Prato wrote about the label's band Energy that "While you wouldn't go quite as far as calling Energy "a hardcore boy band," the group's leanings toward the mainstream are undeniable throughout Invasions of the Mind. In the late 1990s, Elgin James, a musician involved in the militant faction of the Boston straight edge scene, helped found the organization Friends Stand United. By the early 2000s, there were FSU chapters in Philadelphia, Chicago, Arizona, Los Angeles, Seattle, upstate New York and New Jersey, and they were considered to have about 200 members. The Federal Bureau of Investigation eventually classified FSU as a street gang, which used violent methods and repeatedly assault people at hardcore shows and on Boston streets. In conjunction with the gang activities, James eventually did time in jail for extortion. With the increased popularity of punk rock in the mid 1990s and the 2000s, additional hardcore bands signed with major record labels. In 2001, New York's H2O released the album Go on MCA, but it failed at bringing the band big success, and fell flat with longtime fans. In 2002, AFI signed to DreamWorks Records but changed their sound considerably for its successful major label debut Sing the Sorrow. Chicago's Rise Against were signed by Geffen Records, and three of its releases on the label were certified platinum by the RIAA. Like AFI, Rise Against gradually removed elements of hardcore from their music, culminating with 2008's Appeal to Reason, which lacked the intensity found in their earlier albums. United Kingdom band Gallows were signed to Warner Bros. Records for £1 million. Their major label debut Grey Britain was described as being even more aggressive than their previous material, and the band was subsequently dropped from the label. The success of the band led to other British hardcore acts of the time gain notability like the Ghost of a Thousand and Heights. Los Angeles band the Bronx briefly appeared on Island Def Jam Music Group for the release of their 2006 self titled album, which was named one of the top 40 albums of the year by Spin magazine. They appeared in the Darby Crash biopic What We Do Is Secret, playing members of Black Flag. In 2007, Toronto's Fucked Up appeared on MTV Live Canada, where they were introduced as "Effed Up". During the performance of its song "Baiting the Public", the majority of the audience was moshing, which caused $2000 in damages to the set. Fucked Up went on to win the 2009 Polaris Music Prize for the album The Chemistry of Common Life. Australian hardcore also took off during this time with bands like Miles Away, Break Even, 50 Lions (formed in 2005), and Iron Mind (formed in 2006). The genre was played on the national Triple J network on the short. fast. loud program. Australian labels that released hardcore music include Broken Hive Records, Resist Records and UNFD Records.

2010 жылдар

2000-жылдардың соңында көптеген топтар тарағаннан кейін, хардкор жанрындағы жалпы дыбыстық біртектілік сезімімен қатар, 2010-шы жылдар ағылған музыкаға қолжетімділік арқасында хардкор музыкасында эксперименттер мен бірігулердің онжылдығына айналды. Хардкор басқа дәуірлер мен жанрлардың элементтерін қабылдап, музыкалық стильдердің өзара тоғысуы арқылы өсті. Мысалы, Trash Talk сияқты топтар Tyler, the Creator және оның хип-хоп Odd Future ұжымы сияқты артистермен ынтымақтастыққа түсті. Сонымен қатар, Fury, Fiddlehead және Give топтары лирикасы мен әртүрлі дыбыстары үшін андеграунд деңгейінде көп назар аударды. Title Fight және Basement сияқты басқа да танымал топтар shoegaze және 90-шы жылдардағы noise rock элементтерін хардкор жанрына енгізді. Trapped Under Ice – 2010-шы жылдардың басындағы хардкордың ең танымал топтарының бірі. Топтың екінші альбомы Big Kiss Goodnight (2011) сол кездегі хардкордың дыбыстық ландшафтын өзгертті, Stereogum жазушысы Том Брейхам 2023 жылғы мақаласында "Бізге жаңа Trapped Under Ice әнінен бері жылдар өтті, бірақ бұл топтың ықпалы бүгінгі күні бүкіл хардкор ландшафтына зор әсер етеді" деп мәлімдеді. Дегенмен, 2013 жылы топ музыка индустриясының оларға деген қызығушылығына көңілі қалды және тарап кетті. Осы уақыт аралығында оның мүшелері Angel Dust, Diamond Youth, Down to Nothing және Turnstile сияқты басқа жобаларына күш салды. 2010-шы жылдардың басында-ортасында бірқатар британдық хардкор панк-топтары жаңа музыкалық қозғалыстың мүшелері ретінде таныла бастады, бұл термин Essence Records-тен Адам Малик жасаған «Британдық Хардкордың Жаңа Толқыны» деп аталды. Violent Reaction, Big Cheese, Higher Power, Perspex Flesh, Mob Rules, The Flex және Blind Authority топтары осы толқынға жатты. Кейбір топтар, мысалы, Rapture, Violent Reaction straight edge бағытын ұстанды. Осы кезеңде АҚШ, Канада, Пәкістан және Индонезияда мұсылман хардкор топтары пайда болды. Мұсылман хардкордың дамуы 2010 жылы шыққан Taqwacore фильміне байланысты, ол мұсылман хардкор сахнасы туралы деректі фильм болды. Топтардың арасында Бостоннан The Kominas, Торонтодан Secret Trial Five, Чикагодан Al Thawra (The Power) және тіпті Пәкістан мен Индонезиядан бірнеше топтар бар. Цифрлық коммуникацияның дамуының арқасында, әртүрлі орындардағы және жанрлардағы хардкор сахналары арасындағы өзара әрекеттесу күшейді, әсіресе Еуропада. 2017 жылдың қыркүйегінде Bandcamp Daily жазғандай, 2000 жылдан бері Чехияда өткізіліп келе жатқан Fluff Fest, crust punk-тан screamo-ға дейін стильдері әртүрлі тәуелсіз топтарды ұсынады және «Еуропадағы негізгі DIY хардкор панк іс-шарасы» ретінде танылды. Осы онжылдық ішінде көптеген хардкор топтары да чарттарда айтарлықтай табысқа жетті. Turnstile 2017 жылы Roadrunner Records-пен келісімшарт жасасып, 2018 жылы Time & Space атты екінші альбомын шығарды, ол Billboard Heatseekers чартында бірінші орынға жетті. 2012 жылы Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында құрылған Gouge Away тобының Burnt Sugar альбомы Billboard Independent Albums тізімінде 46-шы орынға көтерілді. 2008 жылы Питтсбургте құрылған Code Orange тобының 2014 жылғы екінші альбомы I Am King Billboard 200-де 96-шы орынға жетті, ал оның жалғасы 2017 жылы Forever 62-ші орынға жетті. Кентуккидегі хардкор тобы Knocked Loose 2013 жылы құрылды және 2016 жылы дебюттік Laugh Tracks альбомын шығарды, ол Billboard 200-де 163-орынды иеленді. Оның жалғасы A Different Shade of Blue 2019 жылы жарық көріп, 26-орынға жетті. Бұл топтардың көпшілігі 1990-шы жылдардағы Vein.fm, Code Orange, Knocked Loose, Varials, Jesus Piece, Counterparts және Kublai Khan сияқты металл хардкордың дыбысын қайта жаңғыртуға танымал болған топтардың бір бөлігі болды. 2010-шы жылдардың соңында хардкор сахнасы индустриал, heavy metal, post-punk және nu metal сияқты әдетте онымен байланысты емес стильдердің ықпалына түскен топтарды қамтыды. Осы уақытта мейнстрим рэперлері хардкор сахнасымен байланыс жасауды бастады. Playboi Carti 2018 жылғы Die Lit альбомының обложкасында хардкор шоудан түсірілген суретті пайдаланды, Denzel Curry 2019 жылы Bad Brains және Fucked Up топтарымен ынтымақтастық жасады, ал рэперлер Wicca Phase Springs Eternal және Ghostemane тіпті хардкор топтарында ойнап, музыка жасауды бастады. 2019 жылы 2000-шы жылдардағы Бостонның өте ықпалды хардкор тобы Have Heart он жылдық үзілістен кейін төрт түрлі жерде өнер көрсету үшін қайтадан жиналды. Олардың бірі Массачусетс штатындағы Вурчестер Палладиумының сыртында болды, онда шамамен 10 000 адам қатысты, бұл тарихтағы ең ірі жеке хардкор шоу болды.

With many bands breaking up in the late 2000s, accompanied by a general sense of sonic homogeny in the hardcore genre, the 2010s became a decade of experimentation and fusion in hardcore music that was fueled by access to streaming. Drawing from and collaborating with elements of other eras and genres, hardcore grew as music styles intersected. For instance, bands like Trash Talk began collaborating with artists like Tyler, the Creator and his hip hop collective Odd Future. Meanwhile, bands like Fury, Fiddlehead, and Give garnered a great deal of attention on an underground level for their lyricism and diverse sounds. Other prominent bands, like Title Fight and Basement brought elements of shoegaze and '90s noise rock into the hardcore genre. Trapped Under Ice were one of the most prominent bands in hardcore in the early 2010s. The band's second album Big Kiss Goodnight (2011) changing the sonic landscape of hardcore at the time, with Stereogum writer Tom Breiham stating in a 2023 article that "it's been years since we've gotten a new Trapped Under Ice song, but that band's influence looms large over the entire hardcore landscape today." However, in 2013, the band suddenly disbanded, disheartened by the amount of interest in them by the music industry. In the meantime, its members focused on their other projects Angel Dust, Diamond Youth, Down to Nothing and Turnstile. In the early to mid 2010s, a number of British hardcore punk bands began being represented as members of a new musical movement dubbed the New Wave of British Hardcore, a term coined by Adam Malik from the Essence Records. Violent Reaction, Big Cheese, Higher Power, Perspex Flesh, Mob Rules, the Flex and Blind Authority. Some bands such as Rapture, Violent Reaction are straight edge. During this time, Muslim hardcore bands have emerged in the U. S., Canada, Pakistan, and Indonesia. The development of Muslim hardcore has been traced to the impact of a 2010 film Taqwacore, a documentary about the Muslim hardcore scene. Bands include the Kominas from Boston, the all girl Secret Trial Five from Toronto, Al Thawra (The Power) from Chicago "and even a few bands out in Pakistan and Indonesia." Partly due to developments in digital communications, there was a rise in interaction between hardcore scenes in different places and subgenres, particularly in Europe. In September 2017, Bandcamp Daily wrote that Fluff Fest, which has been held in the Czech Republic since 2000 and features an international lineup of independent bands ranging in style from crust punk to screamo, "has established itself as the main DIY hardcore punk event in Europe". During the decade, many hardcore bands also had considerable chart recognition. Turnstile signed to Roadrunner Records in 2017 and released their sophomore album Time & Space in 2018, which reached number one on the Billboard Heatseekers chart. Gouge Away, formed in 2012 in Fort Lauderdale, Florida, saw their record Burnt Sugar peak at 46 on Billboard Independent Albums. Code Orange, who formed in Pittsburgh in 2008, their 2014 sophomore album I Am King reached number 96 on the Billboard 200, and its follow up, 2017's Forever peaked and number 62. Kentucky hardcore band Knocked Loose formed in 2013 and released their debut album Laugh Tracks in 2016, which peaked at number 163 on the Billboard 200. Its follow up A Different Shade of Blue was released in 2019 and peaked at number 26. Many of these bands were a part of wave of bands gaining recognition for harkening back to the metallic hardcore sound of bands from the 1990s, which included Vein. fm, Code Orange, Knocked Loose, Varials, Jesus Piece, Counterparts and Kublai Khan. Hardcore in the late 2010s saw a significant growth of the scene to involve bands taking influence from styles generally disassociated with it, such as industrial, heavy metal, post punk and nu metal. Around this time, mainstream rappers began to associate themselves with the hardcore scene. Playboi Carti included a performance from a hardcore show as the front cover for his 2018 album Die Lit, Denzel Curry collaborated with Bad Brains and Fucked Up in 2019 Rappers Wicca Phase Springs Eternal and Ghostemane even began playing music by performing in hardcore bands. In 2019, the highly influential 2000s Boston hardcore band Have Heart reunited for performances in four different locations after a ten year breakup. One of these performances was outside the Worcester Palladium in Massachusetts, which drew around 10,000 attendees, making it the largest standalone hardcore show in history.

2020 жылдар

2020 жылғы COVID-19 пандемиясы тікелей музыка ойнау мүмкіндігін қиындатты. Бұл тәуелсіз музыкада үлкен цифрлық өзгеріске алып келді, көптеген топтар жанкүйерлер үшін тікелей эфирде концерттер өткізе бастады, физикалық концерттерге мүмкіндік болғанша. Әлеуметтік арақашықтық физикалық байланысты шектегендіктен, хардкор қауымы виртуалды түрде байланыста болу үшін әлеуметтік желілерге, подкасттарға, журналдарға және бейне мазмұнға сүйенді. Осы кезеңде бірқатар хардкор туындылары бұқаралық ақпарат құралдары мен онлайн платформаларда жанрдың әдеттегі шеңберінен асып, назар аударды, атап айтқанда Code Orange-тың "Underneath" (2020), Higher Power-дың "27 Miles Underwater" (2021) және Turnstile-дың "Glow On" (2021). "Underneath" UK Rock & Metal Albums тізімінде бірінші орынға шықты, АҚШ-тың Top Tastemaker Albums тізімінде екінші орынға жетті және сыншылардың бірауызды мақтауына ие болды. Higher Power Metal Hammer журналымен "жаңа буын үшін хардкорды қайта анықтаған топ" деп мақталып, Revolver журналының сауалнамасында Ұлыбританиядан ең көп танымалдылыққа ие болатын топ деп танылды. Дегенмен, "Glow On" жанрдың халықаралық деңгейде танымалдылығын күрт арттырып, Zulu, High Vis және Speed сияқты топтардың кейінгі табысына жол ашты. "Glow On" да сыншылардың бірауызды мақтауына ие болды, UK Rock & Metal Albums тізімінде екінші орынға, ал Billboard 200 тізімінде отызыншы орынға көтерілді. New York Times басылымында жарияланған подкаст хардкор топтарының тікелей концерттерінен түсірілген вирусқа ұқсас бейнелердің танымалдылығына үлкен үлес қосқанын айтты, соның ішінде Sunami-дің 2019 жылғы 26 қазанда Сан-Хоседе өткен тұңғыш концерті, Hate5six-тің 2021 жылғы 3 шілдедегі Mindforce-тың Филадельфиядағы Underground Arts-тағы өнері және Turnstile-дың 2021 жылғы 29 тамыздағы Oxnard-тағы концерті. Сан-Франциско шығанағының оңтүстік аймағы 2020 жылдары ерекше дамыды, негізі Санта-Круз және Сан-Хоседе орналасқан. Бұл аймақтағы алғашқы топтардың бірі 2016 жылы құрылған Gulch болды, одан кейін Scowl, Drain және Sunami құрылды. Карантин шектеулері жеңілдеген кезде, осы аймақтағы көптеген топтар "партизандық концерттер" өткізе бастады, мысалы, 2021 жылғы 19 маусымда Сан-Хоседе Sunami, Gulch, Drain, Scowl, Xibalba және Maya Over Eyes қатысқан, шамамен 2000 адамға арналған концерт. Gulch өзінің соңғы концертін 2022 жылғы 31 шілдеде Sound and Fury фестивалінде, танымалдылығының шарықталу кезеңінде өткізді. Осы кезеңде хардкор дыбысымен эксперимент жасаған бірнеше топтар да назар аударды. Financial Times лондондық Chubby and the Gang және Детройттегі The Armed топтарын осы толқынның ең коммерциялық сәтті топтары деп атады, ал Spin журналы Militarie Gun, High Vis және Scowl топтарын "альтернативтік рок пен хардкорға қайтадан тыныс сыйлайтын" топтар деп сипаттады.

The 2020 COVID 19 pandemic made the prospect of playing live music difficult. This brought about a heavy digital shift in independent music, where many bands began performing livestream shows for fans until physical shows could occur. With social distancing limiting the availability of physical interactions, the hardcore community relied on social media activity, podcasting, zines, and video content to stay connected virtually. During this period, a number of hardcore releases gained attention from the media and online that surpassed the genre's usual scope, namely Code Orange's Underneath (2020), Higher Power's 27 Miles Underwater (2021) and Turnstile's Glow On (2021). Underneath topped the UK Rock & Metal Albums, reached number two on the US Top Tastemaker Albums chart, and received universal critical acclaim. Higher Power were hailed by Metal Hammer as "the band redefining hardcore for a new generation", and voted the most likely UK band to break into the mainstream in a Revolver fan poll. However, Glow On triggered an international explosion in popularity of the genre, and allowed for the subsequent success of bands including Zulu, High Vis and Speed. Glow On also received universal critical acclaim, peaked at number two on the UK Rock & Metal Albums, and number thirty on the mainline Billboard 200 chart. A podcast published the New York Times credited a number of viral videos of live performances by hardcore bands as contributing to the popularity, including Sunami's live debut in San Jose on October 26, 2019, Hate5six's July 03, 2021 video of Mindforce performing at Underground Arts in Philadelphia and Turnstile's performance in Oxnard on August 29, 2021. The southern San Francisco Bay Area scene gained particular prevalence in the 2020s, based in Santa Cruz and San Jose. The first of these bands was Gulch, who formed in 2016, and were later followed by Scowl, Drain and Sunami. As lockdowns began to ease, many of the bands in this scene began to put on "guerilla shows", such as one that took place on June 19, 2021, in San Jose featuring Sunami, Gulch, Drain, Scowl, Xibalba and Maya Over Eyes, which had an attendance of around 2,000. Gulch performed their final live performance at Sound and Fury Festival on July 31, 2022, at the peak of their popularity. This period also saw a number of groups garner attention while experimenting with hardcore's sound. The Financial Times named London's Chubby and the Gang and Detroit's the Armed as two of the most commercially successful groups of this wave, while Spin magazine cited Militarie Gun, High Vis and Scowl as bands "help[ing] to breathe life back into both" alternative rock and hardcore.

Ықпал

Хардкор панк бірнеше субжанрларды, фьюжн жанрларын және туынды түрлерін тудырды. Пост-хардкор, эмо және скейт-панк сияқты негізгі туындылар баламалы музыкаға зор әсер етті. Басқа субжанрларға D beat, мелодикалық хардкор, краст панк жатады. Бұл жанр 1990 жылдардың басында АҚШ-тың оңтүстігінде (әсіресе Нью-Орлеан металл сахнасында) дамыды. Eyehategod, Down, Buzzov*en және Corrosion of Conformity сияқты пионерлік топтар пайда болды. Олар ұқсас ықпалдармен, көбінесе атмосфера мен күйге негізделген стиль жасады, ол кейін атмосфералық шлаг металл немесе пост-металл деп аталды.

D-шығарма

D beat (discore немесе kängpunk деп те аталады) – 1980 жылдардың басында Discharge тобының үлгісімен келген хардкор панк субжанры, жанр осы субжанрға тән барабан ырғағының атымен аталған. Discharge және Varukers топтары D beat жанрының негізін қалаушылары. Pitchfork Media журналисі Робби Маккей D beat-ті былай сипаттады: "Анархия, жұмыс істеп шаршаған адамдарды егеуқырлармен теңеу және күресу үшін бірігу туралы түсініксіз ұрандарға қарсы, қарқынды риффтермен үйлесетін хардкор барабан ырғағы".

Эмо және пост-хардкор

1980 жылдары пост-хардкор дамыды, ол хардкор стилін күрделендіріп, динамикалық бағытқа бұрды, айқайлаудың орнына ән айтуға баса назар аударды. Пост-хардкор стилі алғаш рет Чикаго қаласында Big Black, Effigies және Naked Raygun сияқты топтармен қалыптасты. Кейіннен Вашингтон қаласында, Иан МакКейдің Dischord Records лейбліндегі топтар қатарында Fugazi, Nation of Ulysses және Jawbox топтарымен дамыды. Бұл стиль 2000 жылдардың соңына дейін өркендеді. Gray Matter, Beefeater, Fire Party, Dag Nasty сияқты басқа да Вашингтон қаласының топтары осы қозғалысқа қатысты. Бұл стиль "эмо", "эмо-кор" немесе "пост-хардкор" деп аталды (Вашингтон қаласының хардкор өнеріне берілген атаулардың біріне сілтеме жасап).

Трахкор және күшті күш

Көбінесе кроссовер трэшпен және кейде трэш-металмен шатастырылатын трэшкор. Трэшкор (сондай-ақ фасткор деп те аталады) – 1980-ші жылдардың басында пайда болған хардкор панктың қосалқы түрі. Бұл, негізінен, жылдамдатылған хардкор панк, топтар көбінесе бласт-биттерді қолданады. (Лонг-Айленд), Септик Дэт (Бойз) және Сидж (Уэймут, Массачусетс) топтары. Трэшкордан күш-қуаты (powerviolence) пайда болды, ол хардкор панктың тағы бір шикі және диссонансты қосалқы түрі.

Grindcore (жаңыртылған)

Гриндкор – 1980 жылдардың басында пайда болған, өте қатал музыка жанры. Гриндкор музыкасы ауыр металл аспаптарына негізделген, бірақ кейіннен дэт-металға ұқсас жанрға айналды. AllMusic сайтының мәліметінше, гриндкор вокалы "жоғары перделі шылаудан бастап, тамақты жыртып жібергісідей, төменгі қарқындағы өксіген дауыс пен ұлығуға" дейін жетеді. Гриндкорда сонымен қатар бласт-биттер де бар; Dusted журналынан Адам Макгрегордың айтуынша, "бласт-бит әдетте өте жоғары темппен ойналатын, қайталамалы он алтыншы нотадан тұрады және барабанның төменгі бөлігі, литавра, райд, крэш немесе хай-хэт цимбалы арасында тең бөлінеді".

Қатты соққы

Beatdown hardcore (сондай-ақ ауыр хардкор, бруталь хардкор, toughguy және мошкор деп те аталады) – терең, қарлыға сияқты дауыспен, төмендетілген құлағы бар гитаралармен, жылдам соққылармен (blast beats) және баяу үзілістермен ерекшеленетін хардкор панк пен ауыр металдың бір түрі. Rotting Out, Strife, Shai Hulud, Madball және Hatebreed – beatdown hardcore тобының мысалдары.

Металл

Металлкор – хардкор панк пен экстремалды металды біріктіретін синтез жанр. Металлкорда айқайлау, өксігіш үн, ауыр гитара рифтері, брейкдаундар және қос бас барабан соққылары болады. Хэви метал – хардкор панк гибридтері 1980-ші жылдардың ортасында пайда болды, және екі жанр мен олардың идеологиялары тығыз өріліп, хардкордың жаңалықтарын радикалды түрде өзгертті. Бұл термин таза хардкор немесе таза металл емес, мысалы Earth Crisis, Integrity және Hogan's Heroes сияқты топтарға қатысты қолданылды. 2000-ші жылдары металлкор өркендеді, Bullet for My Valentine, Killswitch Engage, Atreyu, Shadows Fall және As I Lay Dying топтары белгілі бір деңгейде танымалдыққа қол жеткізді. Гранж Сиэтлдегі жергілікті панк-рок ортасынан өркендеді, оған Fartz, 10 Minute Warning және Accüsed сияқты топтар шабыт берді. Гранж хардкор мен хэви-метал элементтерін біріктіреді, бірақ кейбір топтар бірін немесе екіншісін басымдықпен орындайтын. Гранжқа Black Flag және Melvins ең көп әсер етті. Black Flag тобының 1984 жылғы My War альбомы, онда топ хэви-металды өздерінің дәстүрлі дыбысымен үйлестірді, Сиэтлде күшті әсер қалдырды.

Nintendocore (Нинтендоның негізгі ойыны)

Nintendocore, тағы бір музыкалық стиль, хардкорды бейне ойындарының музыкасымен, чиптюнмен және 8 биттік музыкамен үйлестіреді.

Сладжкорн

Eyehategod 1988 жылы Харви, Луизианада құрылды және жаңа стиль – Жаңа Орлеан хардкорын, sludge металмен біріктірген жанрдың бастаушысы деп есептеледі. Басқа пікір бойынша, Нью-Орлеан sludgecore қозғалысының отаны, ал Eyehategod оның дамуына ең көп үлес қосты. Sludgecore sludge metal мен хардкор панкты үйлестіреді, баяу темпке, төменгі гитара құбылысына ие және осы үш топтың барлығы Луизианада құрылған. Crowbar 1991 жылы құрылды және "төмендетілген, шаршаған, sludge металл элементтерін хардкор мен оңтүстік музыкасымен" біріктірді. Рок журналисі Стив Хьюи AllMusic сайтында жазғандай, Eyehategod – "Оңтүстік sludgecore сахнасының" құрамына кірген sludge metal тобы. Бұл сахнаға Crowbar және Down тобы да кірді, олардың барлығы Black Flag, Black Sabbath және Melvins тобының ықпалында болды. Кейбір топтар оңтүстік рок музыкасының да элементтерін пайдаланды.