Кіріспе

Венераға жасалған миссия, АҚШ-тың «Пионер Венера» жобасының бөлігі ретінде жүзеге асырылды

«Пионер Венера» орбиталық станциясы, сондай-ақ «Пионер Венера 1» немесе «Пионер 12» деп белгілі, NASA-ның «Пионер Венера» жобасының аясында Венераға жасалған миссия. 1978 жылдың мамыр айында «Atlas Centaur» ракетасымен ұшырылған ғарыш кемесі 1978 жылдың 4 желтоқсанында Венераның эллипстік орбитасына енгізілді. 1992 жылдың қазан айына дейін Венерадан мәліметтерді қайтарып берді. Ғарыш кемесінің диаметрі және ұзындығы бар, жазық цилиндр пішіндес. Магнитометрден басқа, барлық құралдар мен ғарыш кемесі жүйелері цилиндрдің алдыңғы бөлігіне орнатылған, ал магнитометр бумның соңында орналасқан. Цилиндрдің айналасына күн батареясы орналасқан. Айналмалы тарелка антеннасы Жермен S және X диапазондарында байланыс жасады. Венера орбитасына ену үшін қажетті күшті қамтамасыз ету үшін «Star 24» қатты ракеталық қозғалтқышы ғарыш кемесіне енгізілді. «Пионер Венера» орбиталық станциясы 1992 жылдың 22 қазанында Венера атмосферасына кірген кезде жойылды.

Бұлттардың тік таралуын өлшеуге арналған бұлт фотополяриметрі (OCPP), «Пионер 10» және «Пионер 11» бейнелеу фотополяриметріне (IPP) ұқсас.
Топографияны және беттік сипаттамаларды анықтау үшін жер бетін сканирлейтін радар картасы (ORAD). Байқаулар зонд планетаға жақын болғанда ғана жүргізілуі мүмкін. Бетке 20 ватттық S диапазонындағы сигнал (1,757 гигагерц) жіберілді, ол кері шағылысты, ал зонд эхоны талдады. Периапсисте ажыратымдылығы бар инфрақызыл радиметрі (OIR), Венера атмосферасынан инфрақызыл сәуле шығаруды өлшеуге арналған.
Шашыраған және шығарылған ультракүлгін сәулені өлшеуге арналған ауа жарқылының ультракүлгін спектрометрі (OUVS).
Жоғарғы атмосфераның құрамын анықтауға арналған бейтарап массалық спектрометр (ONMS).
Күннің желдерінің қасиеттерін өлшеуге арналған күннің желдерінің плазма анализаторы (OPA).
Венерадағы магниттік өрісті сипаттауға арналған магнитометр (OMAG).
Күннің желдерін және олардың өзара әрекеттесуін зерттеуге арналған электр өрісінің детекторы (OEFD).
Ионосфераның жылулық қасиеттерін зерттеуге арналған электрон температуралық зонды (OETP).
Ионосфералық иондық популяцияны сипаттауға арналған иондық массалық спектрометр (OIMS).
Ионосфералық бөлшектерді зерттеуге арналған зарядталған бөлшектерді тежейтін потенциал анализаторы (ORPA).
Венераның гравитациялық өрісін анықтауға арналған екі радио ғылыми эксперимент.
Атмосфераны сипаттауға арналған радио оккультациялық эксперимент.
Жоғарғы атмосфераны зерттеуге арналған атмосфералық сүйреу эксперименті.
Радио ғылыми атмосфералық және күннің желдерінің турбуленттік эксперименті.
Гамма сәулелік жарылыс (OGBD) детекторы, гамма сәулелік жарылыс оқиғаларын тіркеуге арналған.

+Құралдар туралы мәліметтер
Атауы Толық белгілеуі Типі Өндіруші Жауапты ғалым Салмағы Электр тұтынуы
OCPP Орбиталық бұлт фотополяриметрі Фотополяриметр GISS J. Hansen (кейін L. Travis) 5,4 Вт
ORAD Орбиталық радар картасы Радар MIT G. Pettengill 18 Вт
OIR Орбиталық инфрақызыл радиметрі Инфрақызыл радиметрі JPL F. Taylor 5,2 Вт
OUVS Орбиталық ультракүлгін спектрометрі Ультракүлгін спектрометрі LASP A. I. F. Stewart 1,7 Вт
ONMS Орбиталық бейтарап массалық спектрометрі Бейтарап массалық спектрометрі GSFC H. Neimann 12 Вт
OPA Орбиталық плазма анализаторы Плазма анализаторы ARC J. Wolfe (кейін A. Barnes) 5 Вт
OMAG Орбиталық магнитометр Магнитометр UCLA C. Russell 2,2 Вт
OEFD Орбиталық электр өрісінің детекторы Венераның электр өрісін өлшеу TRW F. Scarf 0,7 Вт
OETP Орбиталық электрон температуралық зонды Электрон температуралық өлшегіш GSFC L. Brace 4,8 Вт
OIMS Орбиталық иондық массалық спектрометр Иондық массалық спектрометр GSFC H. Taylor 1,5 Вт
ORPA Орбиталық тежейтін потенциал анализаторы Иондық заряд өлшегіші LPARL W. Knudsen 2,4 Вт
OGBD Орбиталық гамма сәулелік жарылыс детекторы Гамма сәулелік жарылыс детекторы LASL W. Evans 1,3 Вт
Venus (ORO) Радио ғылымы A. Kliore (JPL) –
Orbiter Dual Frequency Experiments (OGPE) T. Croft (SRI)
Atmospheric and Solar Wind Turbulence Experiment (OTUR) T. Croft (JPL)
Orbiter Atmospheric Drag Experiment (OAD) G. Keating (LRC)
Orbiter Internal Density Distribution Experiment (OIDD) R. Phillips (JPL)
Orbiter Celestial Mechanics Experiment (OCM) I. Shapiro (MIT)
LASP: Атмосфера және ғарыш физикасының зертханасы (Колорадо университеті, Боулдер); UCLA: Лос-Анджелес Калифорния университеті; JPL: Жеткізу зымыралық зертханасы; MIT: Массачусетс технология институты; GSFC: Ғоддард ғарыш ұшу орталығы; GISS: Ғоддард ғарыш зерттеулер институты; LRC: Лэнгли зерттеу орталығы; ARC: Эймс зерттеу орталығы; LASL: Лос-Аламос Ұлттық зертханасы; SRI: Стэнфорд зерттеу институты

Ғарыш кемесі радар альтиметриялық бақылаулар жүргізіп, Венера бетінің алғашқы жаһандық топографиялық картасын құруға мүмкіндік берді. Құралдарды олар нені өлшеуге немесе талдауға арналғанына қарай да жіктеуге болады:
Атмосфераның құрамы және құрылымы
Ірі зондты массалық спектрометр (LNMS)
Ірі зондты газ хроматографы (LGC)
Бүлік нейтралды массалық спектрометрі (BNMS)
Орбиталық нейтралды массалық спектрометр (ONMS)
Орбиталық ультракүлгін спектрометрі (OUVS)
Ірі/кішкентай зондты атмосфера құрылымы (LAS/SAS)
Атмосфералық таралу эксперименттері (OGPE)
Орбиталық атмосфералық сүйреу эксперименті (OAD)
Бұлттар
Ірі/кішкентай зондты нефелометр (LN/SN)
Ірі зондты бұлт бөлшегінің мөлшерінің спектрометрі (LCPS)
Орбиталық бұлт фотополяриметрі (OCPP)
Жылулық тепе-теңдік
Ірі зондты күн сәулесінің радиметрі (LSFR)
Ірі зондты инфрақызыл радиметрі (LIR)
Кішкентай зондты таза ағын радиметрі (SNFR)
Орбиталық инфрақызыл радиметрі (OIR)
Динамика
Дифференциалды ұзақ базалық интерферометрия (DLBI)
Зондтардың доплерлік қадағалауы (MWIN)
Атмосфералық турбуленттік эксперименттер (MTUR/OTUR)
Күннің желдері және ионосфера
Бүлік иондық массалық спектрометрі (BIMS)
Орбиталық иондық массалық спектрометр (OIMS)
Орбиталық электрон температуралық зонды (OETP)
Орбиталық тежейтін потенциал анализаторы (ORPA)
Орбиталық магнитометр (OMAG)
Орбиталық плазма анализаторы (OPA)
Орбиталық электр өрісінің детекторы (OEFD)
Орбиталық қос жиілікті оккультациялық эксперименттер (ORO)
Бет және ішкі бөлік
Орбиталық радар картасы (ORAD)
Орбиталық ішкі тығыздық таралу эксперименттері (OIDD)
Орбиталық аспан механикасы эксперименттері (OCM)
Жоғары энергиялық астрономия
Орбиталық гамма жарылыс детекторы (OGBD)

Кометаларды бақылау

1986 жылдың ақпан айында Күнге жақын болғандықтан Жерден көруге болмайтын Галлей кометасын «Пионер Венера» орбиталық станциясы Венера орбитасынан бақылай алды. Көктемгі ультракүлгін спектрометр бақылаулары 9 ақпанда перигелийде комета ядросынан судың жоғалуын тіркеді. Миссияны ұзарту арқасында ғарыш аппаратты басқарушылар бастапқы мақсаттарға кірмеген бірнеше кометаға қатысты бақылаулар жасады. Осы комета бақылаулары кезінде ғарыш аппараттың бұрышы өзгертілді, нәтижесінде Көктемгі ультракүлгін спектрометрі (КҮС) Венераны емес, кометаларды бақылау мүмкіндігіне ие болды. Энке (13-16 сәуір 1984), Джакобини-Циннер (8-15 қыркүйек 1985), Галлей (27 желтоқсан 1985 – 9 наурыз 1986), Уилсон (13 наурыз – 2 мамыр 1987), NTT (8 сәуір 1987) және Макнот (19-24 қараша 1987) кометалары осылайша бақыланды.