Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1940 жылы Walt Disney компаниясы түсірген американдық анимациялық фильм
1940 American animated film produced by Walt Disney
«Фантазия» – 1940 жылы Walt Disney Productions компаниясы түсірген американдық анимациялық музыкалық антологиялық фильм. Ол Леопольд Стоковский дирижерлік еткен классикалық музыка туындыларына арналған сегіз анимациялық сегменттен тұрады, олардың жетісін Филадельфия оркестрі орындайды. Музыкалық сыншы және композитор Димс Тейлор фильмнің әр сегментін тікелей эфирде таныстыратын рәсімдер шебері рөлінде көрінеді. Дисней 1938 жылы «Солдат шәкірті» жұмысы аяқталуға жақын тұрғанда фильмнің тұжырымдамасын қабылдады, бұл бастапқыда Микки Маустың танымалдылығы төмендегеннен кейін қайта оралу рөлі ретінде жоспарланған, әзіл-қалжыңды симфониялық мультфильм болатын. Өндіріс шығындары қысқа метражды фильмнің күтілетін табысынан асып кеткендіктен, Дисней оны Стоковский мен Тейлордың қатысуымен классикалық туындыларға арналған бірнеше сегменттен тұратын толық метражды фильмге енгізуге шешім қабылдады. Саундтрек бірнеше аудио арнаны пайдалана отырып жазылды және Дисней мен RCA бірлесіп әзірлеген Fantasound жүйесімен қайта өңделді, бұл «Фантазияны» стереода және қоршау дыбысының алғашқы үлгісі ретінде көрсетілген алғашқы коммерциялық фильмге айналдырды. «Фантазия» алғаш рет 1940 және 1941 жылдар аралығында RKO Radio Pictures компаниясы ұйымдастырған АҚШ-тың 13 қаласындағы театрлық роудшоуда көрсетілді; алғашқы көрсетілім 1940 жылдың 13 қарашасында Нью-Йорктегі Бродвей театрында өтті. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланғанымен, Екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропа нарығына таралуына кедерес келтіруі, фильмнің жоғары өндіріс шығындары және Fantasound жабдықтарын орнату мен роудшоу көрсетілімдері үшін театрларды жалға алуға кеткен шығындарға байланысты пайда әкелмеді. 1942 жылдан бері фильм RKO Radio Pictures және Buena Vista Distribution компаниялары тарапынан бірнеше рет қайта шығарылды, әр нұсқада оның түпнұсқалық кадрлары мен дыбысы жойылды, өңделді немесе қалпына келтірілді. Инфляцияға қарай түзетілгенде, «Фантазия» АҚШ-тағы барлық уақыттағы ең табысты фильмдердің 23-орында тұр.
Fantasia is a 1940 American animated musical anthology film produced by Walt Disney Productions, with story direction by Joe Grant and Dick Huemer and production supervision by Walt Disney and Ben Sharpsteen. It consists of eight animated segments set to pieces of classical music conducted by Leopold Stokowski, seven of which are performed by the Philadelphia Orchestra. Music critic and composer Deems Taylor acts as the film's Master of Ceremonies who introduces each segment in live action. Disney settled on the film's concept in 1938 as work neared completion on The Sorcerer's Apprentice, originally an elaborate Silly Symphony cartoon designed as a comeback role for Mickey Mouse, who had declined in popularity. As production costs surpassed what the short could earn, Disney decided to include it in a feature length film of multiple segments set to classical pieces with Stokowski and Taylor as collaborators. The soundtrack was recorded using multiple audio channels and reproduced with Fantasound, a pioneering sound system developed by Disney and RCA that made Fantasia the first commercial film shown in stereo and a precursor to surround sound. Fantasia was first released as a theatrical roadshow that was held in 13 cities across the U. S. between 1940 and 1941 by RKO Radio Pictures; the first began at the Broadway Theatre in New York City on November 13, 1940. While acclaimed by critics, it failed to make a profit owing to World War II's cutting off distribution to the European market, the film's high production costs, and the expense of building Fantasound equipment and leasing theatres for the roadshow presentations. Since 1942, the film has been reissued multiple times by RKO Radio Pictures and Buena Vista Distribution with its original footage and audio being deleted, modified, or restored in each version. When adjusted for inflation, Fantasia is the 23rd highest grossing film of all time in the U. S.
«Фантазия» франшизасы видео ойындар, Disneyland аттракциондары және тікелей концерттерді қамтиды. 1999 жылы Walt-тің жүрегі жақын туысы Рой Е. Диснейдің қатысуымен «Фантазия 2000» атты жалғасы жарық көрді. «Фантазия» жылдар бойы беделін арттырып, қазірде барлық уақыттағы ең ұлы анимациялық фильмдердің бірі ретінде танылған; 1998 жылы Америка кино институты оны «100 жыл 100 фильм» тізіміндегі 58-ші ең ұлы американдық фильм және «10 үздік 10 фильм» тізіміндегі бесінші ең ұлы анимациялық фильм деп атады. 1990 жылы «Фантазия» Конгресс кітапханасы тарапынан «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар» деп танылып, АҚШ Ұлттық кино тізіліміне енгізілді.
The Fantasia franchise has grown to include video games, Disneyland attractions, and a live concert series. A sequel, Fantasia 2000, co produced by Walt's nephew Roy E. Disney, was released in 1999. Fantasia has grown in reputation over the years and is now widely acclaimed as one of the greatest animated films of all time; in 1998, the American Film Institute ranked it as the 58th greatest American film in their 100 Years 100 Movies and the fifth greatest animated film in their 10 Top 10 list. In 1990, Fantasia was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant."
Сюжет
Фантазия көк түстегі фонға жиналған оркестр мүшелерінің тікелей эфирдегі көрінісімен басталады, олар жарты жарықта, жарты көлеңкеде аспаптарын келтіреді. Салтанатты шебер Димс Тейлор сахнаға шығады (де жарты жарықта, жарты көлеңкеде) және бағдарламаны таныстырады. Иоганн Себастьян Бахтың "Токката және фуга" ре минор. Көк және алтын түстерде жарықтандырылған оркестрдің тікелей эфирдегі түсірілімдері, үстіне көлеңкелер қосылып, абстрактілі үлгілерге айналады. Анимациялық сызықтар, пішіндер және бұлттар музыканың дыбысы мен ырғағын көрсетеді. Пётр Ильич Чайковскийдің "Жаңғақ бұршағы" сюитасы. 1892 жылғы балет сюитасынан алынған үзінділер жаздан күзге, содан кейін қысқа ауысатын көріністерді көрсетеді. Әртүрлі билер бар: "Қантты қалампырдың биі", "Қытай биі", "Араб биі", "Орыс биі", "Флейта биі" және "Гүлдер вальсі". Пол Дукастың "Солғардың шәкірті". Гётенің 1797 жылғы "Солғардың шәкірті" поэмасы негізінде құрылған. Сиқыршы Йен Сидтің жас шәкірті Микки Маус, шеберінің кейбір сиқырлық тәсілдерін жасауға тырысады, бірақ оларды қалай басқаруды білмейді. Игорь Стравинскийдің "Көктемнің құрбаны". Балет партитурасының таңдалған бөлімдеріне сүйене отырып, Жердің пайда болуының көрнекі тарихы көрсетіледі. Көрсетілім планетаның қалыптасуынан бастап алғашқы тіршілік иелеріне дейін, содан кейін динозаврлардың билігі мен жойылуына дейін жалғасады. Танауы / Саундтрекпен танысу: Оркестр музыканттары кетеді және "Фантазия" атауы көрсетіледі. Таратудан кейін оркестр мүшелері оралғанда, кларнетші жетекшілік ететін джаз музыкасы орындалады. Содан кейін дыбыстың фильмде қалай бейнеленетінін көрсететін әзіл-қалжыңмен суреттелген демонстрация көрсетіледі. Анимациялық дыбыс жолының "кейіпкері", бастапқыда түзу ақ сызық, ойнатылатын дыбыстарға байланысты әртүрлі пішін мен түске айналады. Людвиг ван Бетховеннің "Пасторальдық симфониясы". Бетховеннің музыкасына түрлі-түсті кентаврлар мен "кентавршалар", Купидтер, фавндар және классикалық мифологияның басқа да кейіпкерлері бейнеленген мификалық грек-рим әлемі көрсетіледі. Шарап құдайы Бахустың құрметіне ұйымдастырылған мейрамды Зевс бұзып, дауыл тудырып, Вулканға жиналғандарға лақтыратын найзағайлар жасауды бұйырады. Амилкаре Понкиеллидің "Сағаттар биі". Төрт бөлімнен тұратын комедиялық балет: Мадам Упанова және оның страустары (Таң); Гьяцинт Гиппо және оның қызметшілері (Түс); Элефанчина және оның көпіршік үрлейтін пілдер тобы (Кеш); және Бен Али Гатор және оның аллигаторлар тобы (Түн). Финалда барлық кейіпкерлер бірге билейді, олардың сарайы құлайды. Модест Мусоргскийдің "Шаш тауындағы түн" және Франц Шуберттің "Аве Мария". Вальпургис түнінде алып шайтан Чернабог оянады және зұлым рухтар мен тынышсыз жандарды қабірлерінен Шаш тауына шақырады. Рухтар билейді және әуеде ұшып жүреді, содан кейін түннің таңымен бірге "Ангель" қоңырауының дыбысымен кері қайтарылады. Содан кейін шамдары бар монахтардың қатары орманды аралап, собордың қираған жеріне кіріп бара жатқаны көрсетіледі, ал хор "Аве Мария" әнін орындайды.
Fantasia opens with live action scenes of members of an orchestra gathering against a blue background and tuning their instruments in half light, half shadow. Master of ceremonies Deems Taylor enters the stage (also in half light, half shadow) and introduces the program. Toccata and Fugue in D Minor by Johann Sebastian Bach. Live action shots of the orchestra illuminated in blue and gold, backed by superimposed shadows, fade into abstract patterns. Animated lines, shapes and cloud formations reflect the sound and rhythms of the music. The Nutcracker Suite by Pyotr Ilyich Tchaikovsky. Selections from the 1892 ballet suite underscore scenes depicting the changing of the seasons from summer to autumn to winter. A variety of dances are presented with fairies, fish, flowers, mushrooms, and leaves, including "Dance of the Sugar Plum Fairy", "Chinese Dance", "Arabian Dance", "Russian Dance", "Dance of the Flutes" and "Waltz of the Flowers". The Sorcerer's Apprentice by Paul Dukas. Based on Goethe's 1797 poem "Der Zauberlehrling". Mickey Mouse, the young apprentice of the sorcerer Yen Sid, attempts some of his master's magic tricks but does not know how to control them. Rite of Spring by Igor Stravinsky. A visual history of the Earth's beginnings is depicted to selected sections of the ballet score. The sequence progresses from the planet's formation to the first living creatures, followed by the reign and extinction of the dinosaurs. Intermission/Meet the Soundtrack: The orchestra musicians depart and the Fantasia title card is revealed. After the intermission there is a brief jam session of jazz music led by a clarinettist as the orchestra members return. Then a humorously stylized demonstration of how sound is rendered on film is shown. An animated sound track "character", initially a straight white line, changes into different shapes and colors based on the sounds played. The Pastoral Symphony by Ludwig van Beethoven. A mythical Greco Roman world of colorful centaurs and "centaurettes", cupids, fauns and other figures from classical mythology is portrayed to Beethoven's music. A gathering for a festival to honor Bacchus, the god of wine, is interrupted by Zeus, who creates a storm and directs Vulcan to forge lightning bolts for him to throw at the attendees. Dance of the Hours by Amilcare Ponchielli. A comic ballet in four sections: Madame Upanova and her ostriches (Morning); Hyacinth Hippo and her servants (Afternoon); Elephanchine and her bubble blowing elephant troupe (Evening); and Ben Ali Gator and his troop of alligators (Night). The finale finds all of the characters dancing together until their palace collapses. Night on Bald Mountain by Modest Mussorgsky and Ave Maria by Franz Schubert. On Walpurgis Night, the giant devil Chernabog awakes and summons evil spirits and restless souls from their graves to Bald Mountain. The spirits dance and fly through the air until driven back by the sound of an Angelus bell as night fades into dawn. A chorus is heard singing Ave Maria as a line of robed monks is depicted walking with lighted torches through a forest and into the ruins of a cathedral.
Сиқыршының шәкірті
1936 жылы Уолт Дисней Дисней студиясының басты кейіпкері Микки Маустың танымалдығын арттыру қажеттігін сезінді. Ол тышқанды «Солдат шәкірті» атты делюкс мультфильмде көрсетуге шешім қабылдады, ол 1797 жылы Иоганн Вольфганг фон Гёте жазған өлеңге және 1897 жылы Пауль Дукастың сол түпнұсқа әңгімеден шабыттанған оркестрлік шығармасына негізделген. Анимацияны классикалық музыкамен үйлестіру идеясы 1928 жылғы Диснейдің «Сайпақ симфониялар» мультсериалында бұрын қолданылған, бірақ ол әдеттегі слэпстиктен асып, «музыкалық үлгімен басқарылатын таза қиялдың іс-қимылы шындықтан тыс әлемде керемет сұлулыққа ие» болатын қысқаметражды фильмдер жасағысы келді. 1937 жылдың шілдесінің соңында музыканы пайдалану құқығын алғаннан кейін Дисней музыканы жазу үшін танымал дирижерді шақыруды қарастырды, бұл оған қосымша бедел әкелер еді. Ол 1912 жылдан бері Филадельфия оркестрінің дирижері Леопольд Стоковскимен Холливудтағы Часен мейрамханасында кездесіп, қысқаметражды фильмге қатысты жоспарларын талқылады. Стоковски «маған музыка ұнады» екенін еске алды, жобаға қатысуға қуанды және шығарманы тегін дирижерлеуге уәде берді. Кездесуден кейін Диснейдің Нью-Йорк өкілі Шығыс жағалауға бет алған пойызбен Стоковскиге кез босты. Диснейге жазған хатында ол Стоковскидің «музыканы еш төлемақысыз орындау туралы ұсынысының шынайы екенін» хабарлады. Оның аспаптық бояу туралы қызықты идеялары бар еді, олар анимация үшін өте жақсы болар еді». Талқылаулар барысында көптеген нұсқалар қабылданбады, соның ішінде Никколо Паганинидің «динамо, тірек, поршень суреттерімен» және «айналатын дөңгелектермен» жағалық түйме жасауды көрсету үшін Moto Perpetuo да болды. Басқа да алынып тасталған материалдарға Сергей Рахманиновтың G минорындағы прелюдиясы мен тройкасы және Лоуренс Тиббет орындаған Мусоргскийдің «Бүркіт әні» жатады. 1938 жылдың 29 қыркүйегінде Диснейдің шамамен алпыс суретшісі екі жарым сағаттық фортепиано концертіне жиналды, ол жаңа музыкалық ерекшелік туралы түсіндірмелер берді. Сондай-ақ, бір қатысушының айтуынша, «Солдат шәкірті» атты фильмнің дөңгелек нұсқасы көрсетілді, ол көрермендерді қол соғып, шапалақтауға шақырды, «қолдары қызыл болып кеткенше». Соңғы шығармалар келесі күні таңертең таңдалды, оларға D минорындағы Токката мен Фуга, Габриэль Пьерненің Cydalise et le Chèvre pied, «Жақсылыққа қарсы», «Таудан түнгі көрініс», «Аве Мария», «Сағаттар биі», Клод Дебюссидің «Айшырақ», «Көктемнің құрбаны» және «Солдат шәкірті» кірді. Дисней сегменттердің егжей-тегжейін әзірлеуді бастаған еді және Пиноккиоға кіріскен кездегі алаңдаушылығына қарағанда үлкен ынта мен құлшыныс көрсетті. «Айшырақ» көп ұзамай «Фантазия» бағдарламасынан алынып тасталды, бірақ Дисней мен оның жазушылары Цидализге нақты оқиғаны қоюда қиындықтарға тап болды. Оның «Кішкентай фаундардың кіруі» атты ашылу маршы Диснейді шығармаға тартты, ол бастапқыда қалаған фаундардың қолайлы бейнелерін ұсынды. 1939 жылдың 5 қаңтарында мифологиялық тақырыпқа сәйкес келетін күшті шығарманы іздеуден кейін, ол Бетховеннің алтыншы симфониясының бөліктерімен ауыстырылды. Стоковски бұл ауысуға келіспеді, өйткені Диснейдің «мифология туралы түсінігі осы симфония туралы емес» деп сенді. Ол сондай-ақ классикалық музыка әуесқойларының Диснейді композитордың ниетінен тым алыс кеткені үшін сынап, оның қабылдауы туралы алаңдады. Ал Тейлор бұл өзгерісті «керемет» деп бағалап, «оған ешқандай қарсылық жоқ» деді. Жаңа фильм 1938 жылдың қараша айына дейін «Концерттік фильм» немесе «Музыкалық фильм» деп аталды. Диснейдің RKO Radio Pictures кино дистрибьюторының жарнамашысы Хал Хорн басқа атауды қалаған және «Фильмгармониялық концерт» деген ұсыныс берді. Стюарт Бьюкенен кейін студияда Бахтан Стравинскийге дейін және Стоковскидің Бах және Хайбровскисін қоса алғанда, 1800-ге жуық ұсыныс жасаған атауға арналған конкурс өткізді. Фильмнің жетекшілері арасында ең сүйіктісі «Фантазия» болды, бұл Хорннің ертедегі жұмыс атауы, «Бұл сөз ғана емес, біз оған түсінген мағына». Дисней өзінің дамуының басынан бастап «Фантазиядағы» музыканың бұрынғы жұмыстарына қарағанда маңыздырақ екенін білдірді: «Біздің әдеттегі нәрселерде музыкамыз әрқашан іс-қимылдың астында болады, бірақ бұл жерде біз осы музыканы бейнелеуіміз керек, бірақ біздің әңгімемізге сәйкес келетін музыка емес». Дисней фильм классикалық музыканы өзі сияқты бұрын «осындай нәрселерден бас тартқан» адамдарға жеткізеді деп үміттенді.
In 1936, Walt Disney felt that the Disney studio's star character Mickey Mouse needed a boost in popularity. He decided to feature the mouse in The Sorcerer's Apprentice, a deluxe cartoon short based on the 1797 poem written by Johann Wolfgang von Goethe and set to the 1897 orchestral piece by Paul Dukas inspired by the original tale. The concept of matching animation to classical music was used as early as 1928 in Disney's cartoon series, the Silly Symphonies, but he wanted to go beyond the usual slapstick, and produce shorts where "sheer fantasy unfolds action controlled by a musical pattern has great charm in the realm of unreality." Upon receiving the rights to use the music by the end of July 1937, Disney considered using a well known conductor to record the music for added prestige. He happened to meet Leopold Stokowski, conductor of the Philadelphia Orchestra since 1912, at Chasen's restaurant in Hollywood, and talked about his plans for the short. Stokowski recalled that he did "like the music"; was happy to collaborate on the project, and offered to conduct the piece at no cost. Following their meeting, Disney's New York representative ran into Stokowski on a train headed for the East Coast. In writing to Disney, he reported that Stokowski was "really serious in his offer to do the music for nothing. He had some very interesting ideas on instrumental coloring, which would be perfect for an animation medium." Numerous choices were discarded as talks continued, including Moto Perpetuo by Niccolò Paganini with "shots of dynamos, cogs, pistons" and "whirling wheels" to show the production of a collar button. Other deleted material included Prelude in G minor and Troika by Sergei Rachmaninoff, and a rendition of "The Song of the Flea" by Mussorgsky, which was to be sung by Lawrence Tibbett. On September 29, 1938, around sixty of Disney's artists gathered for a two and a half hour piano concert while he provided a running commentary about the new musical feature. A rough version of The Sorcerer's Apprentice was also shown that, according to one attendee, had the crowd applauding and cheering "until their hands were red". The final pieces were chosen the following morning, which included Toccata and Fugue in D minor, Cydalise et le Chèvre pied by Gabriel Pierné, The Nutcracker Suite, Night on Bald Mountain, Ave Maria, Dance of the Hours, Clair de Lune by Claude Debussy, The Rite of Spring and The Sorcerer's Apprentice. Disney had already begun working out the details for the segments, and showed greater enthusiasm and eagerness as opposed to his anxiety while starting on Pinocchio. Clair de Lune was soon removed from the Fantasia program, but Disney and his writers encountered problems of setting a concrete story to Cydalise. Its opening march, "The Entry of the Little Fauns", attracted Disney to the piece which at first provided suitable depictions of fauns he wanted. On January 5, 1939, following a search for a stronger piece to fit the mythological theme, the piece was replaced with sections of Beethoven's sixth symphony. Stokowski disagreed with the switch, believing that Disney's "idea of mythology is not quite what this symphony is about". He was also concerned about the reception from classical music enthusiasts who would criticize Disney for venturing too far from the composer's intent. Taylor on the other hand welcomed the change, describing it as "a stunning one", and saw "no possible objection to it". The new feature continued to be known as The Concert Feature or Musical Feature as late as November 1938. Hal Horne, a publicist for Disney's film distributor RKO Radio Pictures, wished for a different title, and gave the suggestion Filmharmonic Concert. Stuart Buchanan then held a contest at the studio for a title that produced almost 1,800 suggestions including Bach to Stravinsky and Bach and Highbrowski by Stokowski. Still, the favorite among the film's supervisors was Fantasia, an early working title that had even grown on Horne, "It isn't the word alone but the meaning we read into it." From the beginning of its development, Disney expressed the greater importance of music in Fantasia compared to his past work: "In our ordinary stuff, our music is always under action, but on this we're supposed to be picturing this music—not the music fitting our story." Disney had hoped that the film would bring classical music to people who, like himself, had previously "walked out on this kind of stuff".
Сегменттер
«Фантазия» фильмін жасауға 1000-нан астам суретші мен техник жұмылдырылды, онда 500-ден астам анимациялық кейіпкерлер бейнеленген. Сегменттер кадр бойынша түс схемасымен өңделді, соның арқасында бір кадрдағы түстер алдыңғы және келесі кадрлармен үйлесімді болды. Сегменттің сюжеттік құрылымы аяқталуына дейін музыканың жалпы көңіл-күйіне сәйкес келетін түстік схема әзірленді және тақырыптың дамуымен байланысты үлгіленді. Студияның кейіпкерлерді модельдеу бөлімі үш өлшемді саз модельдерін жасады, бұл аниматорларға нысандарын кез келген бұрыштан қарауға мүмкіндік берді. Нақты түсірілімдер үш түсті Technicolor әдісімен түсірілді, ал анимациялық сегменттер сары, көк және қызыл түсті кадрлар тізбегімен түсірілді. Содан кейін әртүрлі пленкалар біріктіріліп, толық көшірме жасалды. «Фантазия» фильмінде 3500 фут көп жазықтық кадр бар, бұл «Аққыз және жеті кәрік» және «Пинокио» фильмдеріндегі кадрлардың жалпы санынан асып түседі.
Over 1,000 artists and technicians were used in the making of Fantasia, which features more than 500 animated characters. Segments were color keyed scene by scene so the colors in a single shot would harmonize between preceding and following ones. Before a segment's narrative pattern was complete, an overall color scheme was designed to the general mood of the music, and patterned to correspond with the development of the subject matter. The studio's character model department sculpted three dimensional clay models so the animators could view their subject from all angles. The live action scenes were filmed using the three strip Technicolor process, while the animated segments were shot in successive yellow, cyan and magenta exposed frames. The different pieces of film were then spliced together to form a complete print. Fantasia has 3,500 feet of multiplane footage, more than Snow White and the Seven Dwarfs and Pinocchio combined.
Ре-минордағы токката мен фуга
Дисней 1935 жылы Лен Лайдың «Түсті қорап» фильмін көргеннен бері абстрактілі анимация жасауға қызығушылық танытқан. Ол «Токката мен Фуга» фильміндегі жұмысты «бұл бірнеше жыл бойы күтіп келгенім, бірақ сынап көруге мүмкіндік болмаған нәрсе» деп түсіндірді. Алдын ала жобаларға эффект аниматоры Сай Янгтың суреттері кірді, ол дыбыс фильмінің жиегіндегі өрнектерден шабыттанған суреттер жасады. 1938 жылдың соңында Дисней Янгпен бірге жұмыс істеу үшін Оскар Фишингерді, көптеген абстрактілі анимациялық фильмдерді, соның ішінде классикалық музыкамен бірге шығарған неміс суретшісін жалдады. Екеуі жасаған үш лейка ролигін қарап шыққаннан кейін, Дисней олардың барлығын қабылдамады. Хумердің сөзінше, Фишингер «тек кішкентай үшбұрыштар мен суреттер жасады, ол жақсы болмады. Төбелес тым кішкентай, - деді Уолт». Фишингер, Дисней сияқты, өзінің жұмысына толық бақылау жасауға үйренген және командада жұмыс істеуге дағдыланбаған. Оның суреттері көпшілікке тым абстрактілі болып көрінді, сондықтан қатаң контурлардан аулақ болу үшін жасушаларға мөлдір бояу сияқты жаңа техникалар қолданылды. «Қар жапалақтарындағы феялар» эпизодындағы қар жапалақтарын қолмен салу қиын болды, сондықтан Арнайы эффекттер бөлімінен Леонард Пикли атты адам тоқтату анимациясын пайдалану идеясын ұсынды. Сыя және бояу бөлімі нақты қар жапалақтарының схемаларын қарапайым жасушалардан сәл ауыр материалға көшіріп, оларды мөлдір ақ түспен бояды. Олар кесіліп, кішкентай болат рельстерге бекітілген айналмалы катушкаларға орналастырылды. Механизм қара қышпен жасырылды, ал қар жапалақтары бір кадрдан кейін бір кадрға жылжытылды. Қолмен салынған анимация кейін қосылды.
Disney had been interested in producing abstract animation since he saw A Colour Box by Len Lye from 1935. He explained the work done in the Toccata and Fugue was "no sudden idea they were something we had nursed along several years but we never had a chance to try." Preliminary designs included those from effects animator Cy Young, who produced drawings influenced by the patterns on the edge of a piece of sound film. In late 1938, Disney hired Oskar Fischinger, a German artist who had produced numerous abstract animated films, including some with classical music, to work with Young. Upon review of three leica reels produced by the two, Disney rejected all three. According to Huemer all Fishinger "did was little triangles and designs it didn't come off at all. Too dinky, Walt said." Fischinger, like Disney, was used to having full control over his work and not used to working in a group. Feeling his designs were too abstract for a mass audience, To avoid hard ink outlines, new techniques like transparent paint was used on the cels. The snowflakes used in the snowflake fairies sequence was difficult to draw by hand, so a man named Leonard Pickley, from the Special Effects Department, came up with the idea of using stop motion animation. Diagrams of real snowflakes were traced by the Ink and Paint Department, who used a material a little heavier than regular cels, and painted them in translucent white. They were then cut out and placed on revolving spools attached to small steel rails. The mechanics was hidden under black velvet as the snowflakes were moved one frame at a time. The hand drawn animation was added later.
Сиқыршының шәкірті
1938 жылғы 21 қаңтарда анимация жұмысы басталды, сол кезде сегменттің режиссері Джеймс Алгар аниматор Престон Блэрге Микки Маустың арманынан оянған көрінісін жасауды тапсырды. Сол кездегі жеті жүз қызметкердің әрқайсысы Гётенің 1797 жылғы «Заuberlehrling» поэмасының мазмұнымен таныстырылды және олар ненің болуы мүмкін екені туралы идеяларын білдіру үшін жиырма сұрақтан тұратын сауалнаманы толтыруға шақырылды. Бастапқыда Дисней «Аққу ханшайым мен жеті кәрізші» фильмінен Допиді шәкірт ретінде пайдалануды қарастырған, бірақ ол өзінің толық метражды дебютінің әсерін әлсіретуге келіспеді және Микки Маусты таңдады. Сегменттің көп бөлігі тікелей түсірілімде жасалды, оның ішінде UCLA спортшысы студияның дыбыс алаңдарының бірінде кедергілердің арасынан жүгіріп, секіруі сұралды, бұл Микки су арқылы өтетін көрінісіне анықтама ретінде пайдаланылды. Аниматорларға үлгі ретінде пайдалану үшін ағылшын тіліндегі нұсқаусыз фильм актері Найджел Де Брюлье Yen Sid рөлін ойнау үшін шақырылды. Сиқыршының халаты мен шляпасы костюмдерді жалға алу дүкенінен сатып алынып, жұлдыздар мен ай жартыларымен безендірілді. Аниматорлар Вильсон тауындағы обсерваторияда кометалар мен тұмандықтарды зерттеді, сондай-ақ студияға әкелінген игуаналардың тобы мен кішкентай аллигаторды бақылады. Динозаврлардың құдіреттілігін көрсету үшін сегмент бойына көру бұрышы төмендеп ұсталды.
Animation on The Sorcerer's Apprentice began on January 21, 1938, when James Algar, the director of the segment, assigned animator Preston Blair to work on the scene when Mickey Mouse wakes from his dream. Each of the seven hundred members of staff at the time received a synopsis of Goethe's 1797 poem Der Zauberlehrling, and were encouraged to complete a twenty question form that requested their ideas on what action might take place. Early on Disney considered using Dopey from Snow White and the Seven Dwarfs as the apprentice, but he did not want to dilute the impact of his debut feature and chose Mickey Mouse. Most of the segment was shot in live action, including a scene where a UCLA athlete was asked to run and jump across one of the studio's sound stages with barrels in the way, which was used for reference when Mickey traverses through water. English silent film actor Nigel De Brulier was hired to portray Yen Sid for the camera for the animators to use for reference. A sorcerer's robe and hat was bought from a costume rental shop and decorated with stars and crescent moons. Animators studied comets and nebulae at the Mount Wilson Observatory, and observed a herd of iguanas and a baby alligator that were brought into the studio. The viewpoint was kept low throughout the segment to heighten the immensity of the dinosaurs.
Пасторальдық симфония
Уорд Кимболлдың айтуынша, аниматорлар "күкіртті мәселелерге ерекше назар аударды". Әйел кентаврлар бастапқыда ашық кеуделі салынған, бірақ Мобильдік сурет өндірісі кодексін сақтайтын Хейс кеңсесі олардың мойындарына сыйлықтарды жасырын түрде ілуді талап етті. Еркек кентаврлар да көрермендерді қорқытпау үшін жұмсақталды. Бастапқыда бұл бөлімде басқаларын күтіп қалған қара түсті кентаврлар жұбы болған, бірақ нәсілдік мәселелерге байланысты олар кейінірек фильмнен алынып тасталды. (қараңыз).
According to Ward Kimball, the animators were "extremely specific on touchy issues". The female centaurs were originally drawn bare breasted, but the Hays office enforcing the Motion Picture Production Code insisted that they discreetly hung garlands around the necks. The male centaurs were also toned down to appear less intimidating to the audience. Originally, the segment included a pair of black centaurs who tended to the others, but these were cut from the film in later releases due to their implications of racism. (see ).
Сағат биі
"Сағат биін" Норман Фергюсон мен Торнтон Хи режиссерлік етті, оны тоғыз аниматор аяқтады. Оқиғаның көп бөлігі 1938 жылдың қазан айында өткен жиналыста жоспарланды, соның ішінде басты аллигатор – Бен Али Гейтор кейіпінің жасалуы да осы жиналыста талқыланды. Оның сюжеті, режиссурасы, макеті мен анимациясы бірнеше рет қайта жазылды, бірақ Дисней жануарларды комедиялық "сырғақтармен" бірге нағыз карикатуралық балет орындауын көрсетуді қалады. Пил мен аллигаторлардың дизайны неміс суретшісі Генрих Клейдің, ал бегемоттар мен страустардың дизайны карикатурашы Т.С. Салливанттың суреттеріне негізделген. Жануарлардың қозғалысын жақсырақ түсіну үшін команда Лос-Анджелестегі Гриффит саябағындағы хайуанаттар бағына барды. Аниматор Джон Хенчке бұл бөлімде жұмыс істеу тапсырылды, бірақ ол балеттен бейхабар болғандықтан қарсылық көрсетті. Сонда Дисней Хенчке Монте-Карлодағы "Рус балетінің" маусымдық билеттерін, сондай-ақ сахнаға кіруге мүмкіндік беретін билеттерді сыйлады, осылайша ол балет туралы көбірек біле алатын болды. Студия кейіпкерлерді анимациялауға көмектесу үшін бірнеше адамды тікелей түсірді. Басты страус – Мадмуазель Упанова – Ирина Баронованың кейіпімен жасалған. Балерина Гьясинт Гиппо бишілер Мардж Чемпион мен Татьяна Риабучинскадан, сондай-ақ актриса Хэтти Ноэльден шабыт алды, оның салмағы аса көп болды, аниматорлар оның денесінің ең кішкентай қозғалыстарын зерттеп, анатомиясының ең көп күш пен кернеуге ұшыраған бөліктерін байқады. Риабучинсканың күйеуі Дэвид Личин Бен Али Гейтордың қозғалысын жасау үшін пайдаланылды. Экрандағы музыканттар Филадельфия оркестрі емес, шын мәнінде жергілікті музыканттар болды, Диснейдің дыбыс режиссері Джимми Макдональд тимпанда, ал композитор Пол Смит скрипкада орындады. Тейлордың таныстырулары 1940 жылдың тамызында түсірілді, Хоу оператор ретінде қайта оралды. Хоу музыканттар аспаптарын талқылағанда кейбір аспаптарға қысқаша түсті жарықтарды бағыттап, визуалды энергияны қосты, сондай-ақ әр таныстыру үшін жақтық жарықтың түсін өзгертіп, көрініске әртүрлілік қосты. Перерыв кезіндегі джем-сессияда "Пасторальді симфониядан" үзінді және Бенни Гудман танымал еткен "Bach Goes to Town" джаз пьесасы орындалды. Дэвид Батлер осы қысқа үзілістің маңыздылығын атап өтіп, көрермендерге "бұл музыканттар әрдайым қатал емес" және джаз "қатаң музыкаға қарсы дәрі" ретінде қарастырылатынын көрсетті. 1940 жылы Уб Айверкс Дисней студиясына арнайы визуалды эффекттер бойынша техникалық жетекші ретінде қайта қабылданды. Оның алғашқы тапсырмаларының бірі Микки Маус пен Стоковскийдің қолдасуының көрінісі болды. Көрініс Стоковскийдің қолдасуын түсіру арқылы жасалды, содан кейін аниматорлар сурет қағазын түсірілген кадрдың үстіне қойып, Миккидің әрекеттерін Стоковскийдің әрекеттерімен үйлестірді. Анимация камераның ішінде Стоковскийдің пленкасымен бірге түсірілді, осылайша екі көрініс біріктірілген бір теріс кадр жасалды.
Dance of the Hours was directed by Norman Ferguson and Thornton Hee and was completed by eleven animators. Most of the story was outlined in a meeting in October 1938, including the creation of the main alligator character, Ben Ali Gator. Its story, direction, layout, and animation underwent several rewrites, yet Disney wanted to present animals perform a legitimate caricature ballet sequence with comedic "slips". The design of the elephants and alligators were based on those by German illustrator Heinrich Kley, while the hippos and ostriches were based on those by cartoonist T. S. Sullivant. To gain a better idea on the animals' movements, the crew visited Griffith Park Zoo in Los Angeles. Animator John Hench was assigned to work on the segment, but resisted as he knew little about ballet. Disney then gave Hench season tickets to the Ballet Russe de Monte Carlo with backstage access so he could learn more about it. The studio filmed several people in live action to help with the animation of the characters. The lead ostrich, Madmoiselle Upanova, is based on Irina Baronova. Hyacinth Hippo, the prima ballerina, was inspired by dancers Marge Champion and Tatiana Riabouchinska and actress Hattie Noel who weighed over , the animators studying the "least quiver of her flesh, noticing those parts of her anatomy that were subjected to the greatest stress and strain". Riabouchinska's husband David Lichine was used for Ben Ali Gator's movements. The on screen musicians were not the Philadelphia Orchestra but in fact local players, with Disney sound effects artist Jimmy MacDonald on timpani and composer Paul Smith on violin. Taylor's introductions were filmed in August 1940, with Howe returning as cinematographer. Howe adds visual energy with brief flashes of colour projected onto some instruments as the musicians tune up, and changes the hues of the side lighting for each introduction for variety. The jam session during the intermission includes a theme from The Pastoral Symphony and "Bach Goes to Town", a jazz tune popularised by Benny Goodman. David Butler points out the significance of the brief interlude, demonstrating to the audience that "these musicians aren't serious all the time" and that jazz is seen as an "antidote to serious music." In 1940, Ub Iwerks was re hired at the Disney studios as a technical supervisor for special visual effects. Among his first assignments was the handshake scene with Mickey Mouse and Stokowski. The scene was produced by filming Stokowski shaking hands in thin air, after which the animators placed drawing paper on top of the photographic print and matched Mickey's actions with his. The animation was photographed with the Stokowski film inside the camera to create a single negative that combined both sequences.
Жазу
Дисней «Фантазия» үшін дыбысты жазу және қайта өндірудің жетілдірілген әдістерін сынап көргісі келді. Ол былай деді: «Экрандағы бір динамиктен шыққан музыка жұқа, сыңғырлап, тартылыссыз естіледі. Біз осындай әдемі туындыларды сондай етіп қайта жасаймыз деп ойладық, көрермендер Стаковскиймен бірге сахнада тұрғандай сезінуі керек». «Солдат шәкірті» 1938 жылдың 9 қаңтарында түн ортасында Калвер студиясында басталған үш сағаттық жазу сессиясында жазылды. Орын Hyperion Avenue-дегі Disney студиясының дыбыс алаңы тым кішкентай болғандықтан таңдалды. Стоковский 85 музыкантты өзі таңдады және олардың осы кешкі сағатта жұмыс істегенде сергек болатынына сенді. Сессия бір репетициядан тұрды. Disney-дегі инженерлер RCA Corporation компаниясымен бірлесіп жұмыс істеді, бұл ойнату кезінде қажетті динамикалық тепе-теңдікке қол жеткізу үшін бірнеше аудио арналарын пайдаланып жазуды қамтыды. Сахнаның акустикалық қасиеттерін жақсарту үшін екі қабатты жарымшеңберлі бөлімдер орнатылды, олар оркестрді бес бөлікке бөліп, дыбыс тоңғытпасы ретінде әрекет етіп, дыбыс беруді күшейтті. Disney-дің бас дыбыс инженері Уильям Гарити жалпы нәтижелерге «көп көңіл көшті» және жоспарланғандай оркестрді жеке бөлімдерде жазуға және толық репетиция жасауға мүмкіндік болмады, бірақ Стоковский жазудың қанағаттанарлық екенін мәлімдеді. 90 музыканттан тұратын оркестрге Кертис музыка институтының студенттері де кірді. Әр музыкантқа сағатына 10 доллар төленді, ал жетекші музыканттар 400 долларға дейін алатын болды. «Ave Maria» Нью-Джерсидегі Вестминстер хорымен жазылды және Чарльз Э. Хендерсон басқарды. Сопрано солоын Джульетта Новис орындады. Саундтректің LP нұсқасының қаптамасында Дисней түпнұсқа сөздерді Уолтер Скотт жазғанын мойындады, бірақ «Фантазия» үшін американдық автор Рейчел Филд жазған арнайы сөздерді пайдалануға шешім қабылдады. Фильмде естілетін екі дыбыс эффектісі «Сағаттар биінде» қолданылады – балерина балуан жерге құлағандағы дауыс және фильмнің соңындағы сарай есіктерінің жабылуы. «Солдат шәкірті» үшін қолданылған жазба әдісінен бас тартылды, өйткені Disney және RCA басқа көп арналы жазба әдісін пайдаланғысы келді. Академиядағы сессияда оркестрдің айналасына 33 микрофон орналастырылды, олар музыканы залдың жертөлесінде орналасқан сегіз оптикалық дыбыс жазғышқа түсірді, онда инженерлер музыканы нақты уақытта бақылап, оларға берілген бөлім ойнамайтын кезде микрофондарды өшірді. Тоғызыншы арна аниматорларға музыкаға сәйкес суреттерін уақытында синхрондау үшін метрономдық сигналды қамтамасыз етті. Оптикалық дыбыс пленкасы Академияның сыртындағы жүк көлігінде сақталды, өйткені өрт қаупін болдырмау үшін өте тұтанғыш материалды ағаштан жасалған жертөледе сақтау қауіпті болды. Аяқталған жазбалар студияға келгеннен кейін, 1939 жылдың 14 шілдесінде әр сегментте жұмыс істейтін суретшілерге Стоковскийдің аранжировкаларын тыңдауға және олардың дизайндарымен үйлесімді болуы үшін дыбыста өзгерістер енгізуге мүмкіндік беру үшін кездесу өтті. Кейбір сололық бөлімдер кейін Калифорнияда, әлі де Стоковскийдің жетекшілігімен жазылды.
Disney wanted to experiment in more sophisticated sound recording and reproduction techniques for Fantasia. He said: "Music emerging from one speaker behind the screen sounds thin, tinkly and strainy. We wanted to reproduce such beautiful masterpieces so that audiences would feel as though they were standing at the podium with Stokowski". The Sorcerer's Apprentice was recorded in a three hour session that began at midnight at the Culver Studios on January 9, 1938. The venue was chosen as the sound stage at the Disney studio at Hyperion Avenue was too small. Stokowski picked the 85 musicians himself, and felt they would be more alert by working at such a late hour. The session involved a single rehearsal. Engineers at Disney collaborated with RCA Corporation that involved recording with multiple audio channels to allow any desired dynamic balance to be achieved upon playback. The stage was altered acoustically with double plywood semi circular partitions that separated the orchestra into five sections and acted as a baffle wall to increase reverberation. Chief Disney sound engineer William Garity was "very disappointed" with the overall results and was unable to have a full complete rehearsal and record the orchestra in separate sections as scheduled, but Stokowski insisted the recording was satisfactory. The 90 piece orchestra included some students at the Curtis Institute of Music, and each musician was paid a flat fee of $10 per hour with principal players receiving as much as $400. Ave Maria was recorded with the New Jersey based Westminster Choir and directed by Charles E. Henderson. The soprano solo was sung by Julietta Novis. On the sleeve notes of the LP version of the soundtrack, Disney acknowledged the original words were written by Walter Scott, but decided to use original lyrics specially written for Fantasia by American author Rachel Field. The two sound effects heard in the film are used in Dance of the Hours—a thump when an ostrich ballerina falls to the ground and the crash of the palace doors at the very end. The setup used for The Sorcerer's Apprentice was abandoned as Disney and RCA wanted to use a different multi channel recording arrangement. For the Academy sessions, 33 microphones were placed around the orchestra that captured the music onto eight optical sound recording machines placed in the hall's basement, where engineers followed the music in real time and muted microphones when their assigned section was not playing. A ninth channel provided a click track function for the animators to time their drawings to the music. The optical sound film stock was stored in a truck outside the Academy, as keeping the highly flammable material inside the wooden basement posed a fire risk. When the finished recordings arrived at the studio, a meeting was held on July 14, 1939, to allow the artists working on each segment to listen to Stokowski's arrangements, and suggest alterations in the sound to work more effectively with their designs. Some solo parts were subsequently recorded in California, still under Stokowski's direction.
Фантасаунд
Дисней ағайындылары RCA компаниясының Дэвид Сарноффпен "театрда нағыз симфониялық оркестр ойнап тұрғандай сезім тудыру" үшін жаңа жүйе жасау туралы келісімге келді. Сарнофф бастапқыда қаржылық қиындықтарға байланысты бас тартты, бірақ 1939 жылдың шілдесінде Диснейлер шамамен 200 000 долларлық шығынды бақылауға алған жағдайда жабдықты жасауға келісті (бұл 1939 жылы шамамен 0,2 долларға тең еді, ал қазіргі кезде шамамен <есептелген сома> миллион долларға бағаланады). Мақсатына қалай қол жеткізу керектігі нақты белгісіз болғанмен, Дисней мен RCA инженерлері көптеген идеяларды зерттеді және әртүрлі жабдықтарды пайдаланып сынақтар жүргізді. Бұл ынтымақтастық Fantasound жүйесінің жасалуына әкелді, ол бүгінде кеңінен қолданылатын бірнеше процестерді, соның ішінде бір уақытта көп тректі жазу, дыбысты үстемелеу және шуды азайту сияқты жаңалықтарды енгізді. Garity компаниясының қатысуымен жасалған Fantasound екі проекторды бір уақытта іске қосты. Бірі резервтік мақсатта моно дыбыс таспасымен суреттің фильмін көрсетсе, екіншісі Академияда жазылған тоғыз тректі төрт трекке араластырды: олардың үшеуі сол, орта және оң сахналық динамиктерге арналған дыбысты қамтыды, ал төртіншісі – үш дыбыс трегінің күшін басқару үшін айнымалы күшейткіштерді басқаратын амплитуда және жиілік тонды бақылау трегіне айналды. Бұған қоса, залдың сол, оң және орта тұсына орналасқан үш "үй" динамигі болды, олар сол және оң сахналық арналардан сигнал алып, айналадағы дыбыс эффектін жасады. Бастапқы жазба сигнал мен шудың арақатынасын арттыру үшін мүмкіндігінше жоғары модуляцияда жасалғандықтан, бақылау трегі динамиканы Стоковски қалаған деңгейге келтіру үшін пайдаланылды. Осы мақсатта, әрбір үш дыбыс трегінің деңгейін күшейткіштер арқылы басқаруға арналған тонды басқару құрылғысы құрастырылды. Дыбыстың динамиктер арқылы қозғалуының иллюзиясы "пан-пот" деп аталатын құрылғы арқылы жасалды, ол бақылау трегімен әр дыбыс арнасының алдын ала белгіленген қозғалысын басқарды. Саундтректі араластыру үшін алты адам түрлі "пан-поттарды" нақты уақытта басқаруға қатысты, ал Стоковский әр деңгейді және оның музыкалық партитурасында белгіленген "пан" өзгерістерін басқарды. Жазба деңгейін бақылау үшін Дисней көздің шаршауын азайту үшін түстерді ажырата алатын осциллоскоптарды қолданды. Жазба жабдықтары мен динамик жүйелерін сынау үшін Дисней жаңадан құрылған Hewlett Packard компаниясынан сегіз электронды осциллятор тапсырыс берді. Жекелеген түсірілімдер, көшірмелер мен қайта түсірілімдерді есепке алғанда, Fantasia фильмін жасау үшін шамамен үш миллион фут дыбыс фильмі пайдаланылды. Фильм бюджетінің шамамен бестен бір бөлігі жазба техникасына жұмсалды.
The Disney brothers contacted David Sarnoff of RCA regarding the manufacture of a new system that would "create the illusion that the actual symphony orchestra is playing in the theater." Sarnoff backed out at first for financial reasons, but agreed in July 1939 to make the equipment so long as the Disneys could hold down the estimated $200,000 in costs (equivalent to about $0.2 in 1939 is equivalent to about <calculated amount> in recent yearsmillion in ). Though it was not exactly known how to achieve their goal, engineers at Disney and RCA investigated many ideas and tests made with various equipment setups. The collaboration led to the development of Fantasound, a pioneering stereophonic surround sound system which innovated some processes widely used today, including simultaneous multitrack recording, overdubbing, and noise reduction. Fantasound, developed in part by Garity, employed two projectors running at the same time. With one containing the picture film with a mono soundtrack for backup purposes, the other ran a sound film that was mixed from the nine tracks recorded at the Academy to four: three of which contained the audio for the left, center, and right stage speakers respectively, while the fourth became a control track with amplitude and frequency tones that drove variable gain amplifiers to control the volume of the three audio tracks. In addition were three "house" speakers placed on the left, right, and center of the auditorium that derived from the left and right stage channels which acted as surround channels. As the original recording was captured at almost peak modulation to increase signal to noise ratio, the control track was used to restore the dynamics to where Stokowski thought they should be. For this, a tone operated gain adjusting device was built to control the levels of each of the three audio tracks through the amplifiers. The illusion of sound traveling across the speakers was achieved with a device named the "pan pot", which directed the predetermined movement of each audio channel with the control track. Mixing of the soundtrack required six people to operate the various pan pots in real time, while Stokowski directed each level and pan change which was marked on his musical score. To monitor recording levels, Disney used oscilloscopes with color differentiation to minimize eye fatigue. To test recording equipment and speaker systems, Disney ordered eight electronic oscillators from the newly established Hewlett Packard company. Between the individual takes, prints, and remakes, approximately three million feet of sound film was used in the production of Fantasia. Almost a fifth of the film's budget was spent on its recording techniques.
1940-1941 Fantasound-пен бірге роудшоулар
RKO «Фантазия» фильмін тарату туралы идеяға қарсылық білдірді, оны «ұзынша шашты музыкалық фильм» деп сипаттады және оның екі сағат бес минуттық ұзақтығы мен аралық демалысы жалпы көрсетілім үшін тым ұзақ деп санады. Олар Диснеймен жасасқан эксклюзивті тарату шартын жеңілдетті, ол фильмді шектеулі көрсетімдермен, әртүрлі қалалардағы жол көрсетімдері арқылы көрсетуді қалаған. АҚШ бойынша барлығы он үш жол көрсетімі өткізілді; әрқайсысы күн сайын екі рет көрсетілімді қамтыды, орындар жоғары бағамен және он бес минуттық аралықпен алдын ала брондалды. Дисней фильм сатушысы Ирвинг Людвигті алғашқы он бір көрсетімді басқаруға жалдады, оған фильмнің көрсетілісінің барлық аспектісі туралы нақты нұсқаулар берілді, соның ішінде театрдың сыртындағы жарнамалардың орнатылуы, перделер мен жарық беру сигналдары. Көрермендерді Дисней жалдаған және оқытқан қызметкерлер өз орындарына алып барды және оларға Гё Фудзикава салған бағдарлама кітапшасы берілді. Диснейлер Fantasound жабдығымен толық жабдықталған орынды бір жылға жалға алды, оның орнатылуына персонал бір апта бойы тынымсыз жұмыс істеді. Сол түні жиналған қаражат Ұлыбритания шайқасынан кейін Британ соғыс жәрдем қорына аударылды. Билеттерге деген сұраныс соншалықты жоғары болды, сегіз телефон операторы қосымша қоңырауларды қабылдау үшін жұмысқа алынды, ал жанындағы дүкен билет сатуға жалға берілді. «Фантазия» Бродвейде 49 апта бойы көрсетілді, бұл сол кезде фильм үшін ең ұзақ көрсетім болды. Ол 1942 жылдың 28 ақпанына дейін барлығы 57 апта бойы көрсетілді. Қалған он екі жол көрсетімі 1941 жылы өтті, оның ішінде Лос-Анджелестегі Carthay Circle театрында 29 қаңтардан бастап 39 апталық көрсетім болды. «Фантазия» жиырма сегізінші аптасында осы жердегі ең ұзақ көрсетім рекордын жаңартты; бұл рекорд бұрын «Желмен кеткендер» фильміне тиесілі болған. Питтсбургтегі Fulton театрындағы сегіз апталық көрсетімі 50 000-нан астам көрерменді тартты, брондаулар орыннан жүз миль қашықтықтағы қалалардан қабылданды. Сондай-ақ, Сан-Францискодағы Geary театрында сегіз ай бойы, Бостондағы Majestic театрында, сондай-ақ Филадельфияда, Детройтте, Буффалода, Миннеаполисте, Вашингтонда, округ Колумбияда және Балтиморда көрсетімдер өтті. «Фантазия» Нью-Йоркте алғашқы он алты аптада 300 000 доллардан астам, Сан-Францискода алғашқы бес аптада 20 000 доллардан астам, ал Лос-Анджелес пен Бостонда алғашқы он аптада шамамен бірдей сома жинады. Алғашқы он бір жол көрсетімі 1941 жылдың сәуір айына дейін барлығы 1,3 миллион доллар табыс тапты, бірақ бір Fantasound құрылғысын өндіру және орнатуға кеткен 85 000 долларлық шығын, сонымен қатар театрларды жалға алу қажеттігі Диснейді несиелік лимитінен асып кетуге мәжбүр етті. Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы Еуропадағы мүмкін болатын көрсетімдерге кедергі келтірді, бұл студияның кірісінің қырық бес пайызын құрады. Бес жыл ішінде сексен сегізге дейін көрсетімдер жоспарланған, бірақ соғыс кезінде материалға деген сұраныс Fantasound көшірмелерінің санын он алтыға дейін шектеді. Fantasound құрылғыларының барлығы, біреуін қоспағанда, бөлшектелді және соғысқа жәрдем ретінде берілді. 1941 жылдың сәуір айында фильмнің тарату құқығын алғаннан кейін RKO бастапқыда жол көрсетімдерін жалғастырды, бірақ фильмді моно форматта көрсетті, оны көрсету оңайырақ болды. Әр жол көрсетімнен алынған орташа табыс шамамен 325 000 доллар құрады, бұл «Фантазияны» «Пиноккиодан» да үлкен шығынға ұшыратты.
RKO balked at the idea of distributing Fantasia, which it described as a "longhair musical", and believed its duration of two hours and five minutes plus intermission was too long for a general release. It relaxed its exclusive distribution contract with Disney, who wanted a more prestigious exhibit in the form of a limited run roadshow attraction. A total of thirteen roadshows were held across the United States; each involving two daily screenings with seat reservations booked in advance at higher prices and a fifteen minute intermission. Disney hired film salesman Irving Ludwig to manage the first eleven engagements, who was given specific instructions regarding each aspect of the film's presentation, including the setup of outside theater marquees and curtain and lighting cues. Patrons were taken to their seats by staff hired and trained by Disney, and were given a program booklet illustrated by Gyo Fujikawa. The Disneys had secured a year's lease with the venue that was fully equipped with Fantasound, which took personnel a week working around the clock to install. Proceeds made on the night went to the British War Relief Society following the Battle of Britain. Ticket demand was so great that eight telephone operators were employed to handle the extra calls while the adjoining store was rented out to cater the box office bookings. Fantasia ran at the Broadway for forty nine consecutive weeks, the longest run achieved by a film at the time. Its run continued for a total of fifty seven weeks until February 28, 1942. The remaining twelve roadshows were held throughout 1941, which included a 39 week run at the Carthay Circle Theatre in Los Angeles from January 29. Fantasia broke the long run record at the venue in its twenty eighth week; a record previously held by Gone with the Wind. Its eight week run at the Fulton Theatre in Pittsburgh attracted over 50,000 people with reservations being made from cities located one hundred miles from the venue. Engagements were also held at the Geary Theatre in San Francisco for eight months, the Majestic Theatre in Boston, and also in Philadelphia, Detroit, Buffalo, Minneapolis, Washington, D. C., and Baltimore. Fantasia grossed over $300,000 in the first sixteen weeks in New York; over $20,000 in the opening five weeks in San Francisco; and almost the same amount in the first ten weeks both in Los Angeles and Boston. The first eleven roadshows earned a total of $1.3 million by April 1941, but the $85,000 in production and installation costs of a single Fantasound setup, along with theatres having to be leased, forced Disney to exceed their loan limits. The onset of the Second World War prevented plans for a potential release in Europe, normally the source of as much as forty five per cent of the studio's income. Up to eighty eight engagements were outlined across five years, but wartime demands for material limited the number of Fantasound prints to sixteen. All but one of the Fantasound setups were dismantled and given to the war effort. Upon acquiring the film's distribution rights in April 1941, RKO initially continued the roadshow booking policy but presented the film in mono, which was easier to exhibit. The combined average receipts from each roadshow was around $325,000, which placed Fantasia at an even greater loss than Pinocchio.
1942-1963 жыл аралығындағы ұшырулар
Дисней RKO-ға «Фантазияның» жалпы көрсетілімін жүргізуге рұқсат берді, бірақ фильмді қысқарту туралы шешімге қарсы тұрды. Студияның қаржысын жақсарту үшін мүмкіндігінше көп табыс қажет болғандықтан, ол келісім берді, бірақ өзі кесуден бас тартты: «Кез келген адамды өңдеуге аласыз, мен мұны істей алмаймын». Диснейдің қатысусыз музыкалық режиссер Эд Плумб пен Бен Шарпстин «Фантазияны» алдымен бір сағат қырық минутқа дейін, содан кейін Тейлордың түсіндірмелерінің және «Токката мен Фуганың» көп бөлігін алып тастап, бір сағат жиырма минутқа дейін қысқартты. «Фантазия» 1942 жылдың қаңтарында моно саундтрекпен және қолжетімді бағамен қайта шығарылды, сондай-ақ «Күн аңғары» батыс фильмімен бірге көрсетілді. RKO «Фантазияны» 1946 жылдың 1 қыркүйегінде тағы бір рет қайта шығарды, анимациялық бөлімдер толық болды және Тейлор, Стоковский мен оркестр сахналары қалпына келтірілді, бірақ қысқартылды. Оның ұзақтығы бір сағат елу бес минутқа дейін қалпына келтірілді. Бұл редакция келесі қайта шығарылымдар үшін стандартты болды және 1990 жылғы қалпына келтірудің негізі болды. Бұл қайта шығарылым көрермендерден кейбір сынға ұшырады, өйткені кең экранды формат суреттердің кесілуіне және қайта кадрлануына әкелді. 1963 жылдың 20 ақпанында «Фантазия» стандартты және SuperScope нұсқаларында стерео дыбысымен қайта шығарылды, бірақ қолданыстағы жазбалар нақты емес. Оның ұзақтығы бұрынғыдан 56 секундқа ұзақтырақ болды, себебі белгісіз. Аниматор Олли Джонстон жастардың «біз саяхаттағандай сезіндірдік, мектепке немесе басқа жерге сөйлесуге барғанда, біз немен айналысып жатқанымызды сұрайтын» еді деп еске алды. 1981 жылдың соңында Дисней басшылары Стоковскийдің саундтрегін дирижер Ирвин Косталдың Dolby Stereo-дағы жаңа, цифрлық жазбасымен алмастыруға шешім қабылдады; президент және бас директор Рон У. Миллер түпнұсқаның нашарлап, «көркемдік ерекшеліктерге сәйкес келмейтінін» айтты. 1940 жылғы жазбаға қатысқан бес музыкант жаңа жазбада орындады. Косталдың Стоковскийдің дирижерлік өнерін қайталай білуі қиын болды, бірақ ол Николай Римский-Корсаковтың аранжировкасының орнына Мусоргскийдің «Жылынақ таудағы түнінің» оркестрлеуін таңдады. Микки Маус пен Стоковскийдің қол алысу көрінісіндегі дауыстары да қайта жазылды, алғашқысы Уэйн Оллуинмен, ол «Фантазия 2000» нұсқасында да осы көріністі қайта жасайды. Стандартты жазба фильмнің 400-ге жуық кинотеатрларда кеңінен көрсетілуіне пайдаланылды. Бұл жолы актер Тим Мэтисон баяндама жасады. 50 жылдығына арналған қайта шығарылым үшін «Фантазия» екі жылдық қалпына келтіру процесінен өтті, ол 1946 жылдан бері сақталған түпнұсқа негативтерді табу және оларды біріктіру үшін алты айлық іздеумен басталды. Содан бері алғаш рет фильмнің көшірмесі емес, түпнұсқа негативті пайдаланып дайындалды. 1946 жылғы нұсқамен бірдей жаңа баспа жасалды, Тейлордың кіріспелері қалпына келтірілді, бірақ жаңа титрлер қосылды. «Бастапқы жазғы рәсімнің» бастапқы кадрлары табылмағандықтан, оның орнына Диснейдің «Әлем дүниеге келді» атты оқу фильмінің кадрлары пайдаланылды. Бұл «Пасторальдық симфония» бөлімінде де орын алды, сондықтан оның дубликаты қолданылды. 535 680 кадрдың әрқайсысы 1951 жылғы түсіншісіз баспаны дұрыс түстер мен реңктер үшін нұсқау ретінде пайдалана отырып, қолмен қалпына келтірілді. Фильмді көрсетуге келіскен кинотеатрлар арнайы стерео дыбыс жабдықтарын орнатып, оны бастапқы 1.33:1 форматта көрсетуді міндетті етті. 1990 жылғы қайта шығарылымда Стоковскийдің саундтрегі де қалпына келтірілді, ол 1955 жылғы магниттік саундтрекпен жұмыс істеген Терри Портердің цифрлық ремастерингінен өтті. Оның есебі бойынша, жазбадан 3000-ға жуық сынықтар мен шулар жойылды. Он алты елде Дисней Стоковскийден рұқсат алуға тиіс болды, ол бастапқыда Филадельфия оркестрінің қауымдастығы авторлық жарнадан үлесін алмаса, оны сатудан бас тартты. Косталдың жазбасы 1982 жылы Buena Vista Records компаниясымен екі диск, екі LP және екі аудиокассетада шығарылды. 1990 жылдың қыркүйегінде ремастерингтелген Стоковскийдің саундтрегі Buena Vista Records компаниясымен CD және аудиокассетада шығарылды, кейін 2006 жылы қайта шығарылды. АҚШ-та ол 1990 жылдың 17 қарашасында Billboard 200 чартында 190-шы орынға ие болды. Альбомның шығуынан екі ай өткен соң, Американың Жазу индустриясы қауымдастығы (RIAA) оны 500 000 дана сатылғаны үшін алтын сертификатпен марапаттады. 1993 жылдың қаңтарында ол бір миллионнан астам дана сатылғаны үшін платина сертификатын алды. Фильмнің 75 жылдығына арналған 2015 жылғы шарада Стоковский мен Косталдың жазбалары Walt Disney Records компаниясымен төрт дискілік альбомда «Мұра коллекциясының» бесінші томы ретінде шығарылды. Жиынтыққа Стоковскийдің жойылған «Ай сәулесі» бөлімінің жазбасы, сондай-ақ Стерлинг Холлоуэйдің қосымша баяндамасымен «Шұжымшының шәкірті» және «Петр және қасқыр» («Музыка жасаймын») жазбалары кірді; соңғысын ол өзі баяндаған.
Disney allowed RKO to handle the general release of Fantasia, but fought their decision to have the film cut. He gave in as the studio needed as much income as possible to remedy its finances, but refused to cut it himself, "You can get anybody you want to edit it I can't do it." With no input from Disney, musical director Ed Plumb and Ben Sharpsteen reduced Fantasia to one hour and forty minutes at first, then to one hour and twenty minutes by removing most of Taylor's commentary and the Toccata and Fugue. Fantasia was re released in January 1942 at more popular prices with a mono soundtrack, and was placed on the lower half of double bills with the Western film Valley of the Sun. RKO reissued Fantasia once more on September 1, 1946, with the animated sequences complete and the scenes of Taylor, Stokowski, and the orchestra restored but shortened. Its running time was restored to one hour and fifty five minutes. This edit would be the standard form for subsequent re releases, and was the basis for the 1990 restoration. This reissue garnered some criticism from viewers, as the widescreen format led to the cropping and reframing of the images. On February 20, 1963, Fantasia was re released in both standard and SuperScope versions with stereo sound, though existing records are unclear. Its running time was 56 seconds longer than the previous issue which is unexplained. Animator Ollie Johnston recalled that young people "thought we were on a trip when we made it every time we'd go to talk to a school or something, they'd ask us what we were on." In late 1981, Disney executives decided to replace the Stokowski soundtrack with a new, digital recording in Dolby Stereo with conductor Irwin Kostal; president and CEO Ron W. Miller said that the original had degraded and "no longer matched the extraordinary visuals." Five musicians who took part in the 1940 recording performed on the new one. Kostal had the difficult task of pacing his conducting to match Stokowski's, but chose Mussorgsky's orchestration of Night on Bald Mountain instead of the arrangement Stokowski had used which was based on Nikolay Rimsky Korsakov's version. Mickey Mouse and Stokowski's voices in the handshake scene were also redubbed, the former by Wayne Allwine, who would do so again in Fantasia 2000s version of the same scene. The standard recording was used for the film's wide release to around 400 theaters. This time, actor Tim Matheson provided the narration. For its fiftieth anniversary reissue, Fantasia underwent a two year restoration process that began with a six month search to locate the original negatives, which had been in storage since 1946, and piece them together. This was the first time since then that a print of the film had been prepared using the original negative and not a copy. A new print was formed that was identical to the 1946 version with Taylor's introductions restored but with a new end credits sequence added. As the original opening shots of Rite of Spring could not be found, footage from the Disney educational film A World is Born, which used footage from the segment, was used instead. This was also the case for a sequence in The Pastoral Symphony, so a duplicate was used. Each of the 535,680 frames were restored by hand with an untouched print from 1951 used for guidance on the correct colors and tone. Theaters that agreed to screen the film were required to install specific stereo sound equipment and present it in its original 1.33:1 aspect ratio. The 1990 reissue also had the Stokowski soundtrack restored, which underwent digital remastering by Terry Porter who worked with the 1955 magnetic soundtrack. He estimated 3,000 pops and hisses were removed from the recording. in sixteen countries Disney was required to obtain permission from Stokowski, who initially rejected its sale unless the Philadelphia Orchestra Association received a share of the royalties. The Kostal recording was released on two CDs, two LPs and two audio cassettes by Buena Vista Records, in 1982. In September 1990, the remastered Stokowski soundtrack was released on CD and audio cassette by Buena Vista Records., and was later re released in 2006. In the United States, it debuted the Billboard 200 chart at number 190, its peak position, for the week of November 17, 1990. Two months after its release, the album was certified gold by the Recording Industry Association of America (RIAA) for 500,000 copies sold in the United States. In January 1993, it was certified platinum for sales in excess of one million copies. For the film's 75th anniversary in 2015, the Stokowski and Kostal recordings were released by Walt Disney Records on a four disc album as the fifth volume of The Legacy Collection. The set includes Stokowski's recording of the deleted Clair de Lune segment, and a recording of The Sorcerer's Apprentice and Peter and the Wolf (from Make Mine Music) with added narration by Sterling Holloway; he himself narrated the latter originally.
Видео
Fantasia төрт үй видеосы жарық көрді. Біріншісі, 1990 жылғы театрлық нұсқасы қалпына келтіріліп, 1991 жылғы 1 қарашада VHS, Betamax және LaserDisc форматтарында Walt Disney Classics желісінің бөлігі ретінде шығарылды. Фильмнің 1990 жылғы театрларда көрсетілуіне арналған Fantasound Dolby Stereo форматында қайта құрылғанда, түпнұсқа саундтрек қайта қолданылды. Осы релиздер үшін дыбыстың негізі болған "Fantasound 90" деп аталды. Бұл фильм тек 50 күн ғана көрсетілді, нәтижесінде кассеталарға 9.25 миллион, ал дискілерге рекордтық 200 000 алдын ала тапсырыс түсті, бұл бұрынғы рекордты екі есе арттырды. "Deluxe Edition" жинағына фильм, "жасалу" туралы материал, естелік литография, 16 беттік буклет, Стоковскийдің екі дискілік саундтрегі және Уолт Диснейдің туысы Рой Э. Диснейдің қолы қойылған түпнұсқалық сертификаты кірді. 1992 жылы Fantasia АҚШ-та барлық уақыттағы ең көп сатылған кассета болып, 14,2 миллион дана сатылды. Осы жылы "Адамгершілік сұлу" фильмі бұл көрсеткішті арттырды. Сол кезде Ұлыбританияда да ең көп сатылған видео болып, 3 миллион дана сатылды. 1994 жылдың қазан айына дейін әлем бойынша бейнефильмнің 21,7 миллион данасы сатылды. 2000 жылдың қарашасында Fantasia екінші рет бейне нұсқада жарық көрді, бұл жолы Fantasia 2000 фильмімен бірге 5.1 дыбысы бар DVD форматында. Фильмдер жеке-жеке және "Фантазия антологиясы" деп аталған үш дискілік жинақта шығарылды. "Фантазия мұрасы" атты бонус дискісіне қосымша мүмкіндіктер енгізілді. Бұл басылым түпнұсқа роудшоу нұсқасының ұзақтығы мен форматын мүмкіндігінше сақтауға тырысты, сондай-ақ Тейлор мен оркестрдің қалпына келтірілген тікелей түсірілген кадрларын, фильмнің аралықтарына арналған кіріспелерді қамтыды. 2000 жылғы шығарылыстан кейін Тейлордың дауысы Кори Бертонмен қайта жазылды, өйткені Тейлордың қалпына келтірілген көріністерінің көптеген аудио тректері қолдануға жарамсыз деңгейде нашарлаған. Қызығы, Ұлыбританиядағы DVD әлі де бейне мазмұны үшін 1990 жылғы театрлық нұсқаны пайдаланады, бірақ АҚШ нұсқасынан жаңа дыбыс қалпына келтірілді. Екі фильм де 2010 жылдың қарашасында Walt Disney Studios Home Entertainment компаниясымен екі дискілік DVD/Blu-ray жинағы және біріктірілген DVD және Blu-ray төрт дискілік жинақ ("Fantasia 2 Movie Collection" деп аталды) ретінде қайта шығарылды. Бұл жинақта 1080p жоғары сапалы бейне және 7.1 дыбысы бар. Fantasia 2010 нұсқасы Reliance MediaWorks компаниясының жаңа қалпына келтіруі мен жаңа дыбыс қалпына келтіруін қамтыды, бірақ редакциялық тұрғыдан 2000 жылғы нұсқамен бірдей болды. Бұл сондай-ақ Еуропадағы тұңғыш рет болды, онда соғыс салдарынан бастапқыда шығарылмай қалған роудшоу нұсқасы жарық көрді. Fantasia 2011 жылдың 30 сәуірінде "Disney Vault" мораторийіне қайтарылды. 2021 жылы екі фильм де, 2018 жылғы "Мickeyді тойлау" жинағымен бірге (13 Микки Маус қысқаметражды фильмдерінен құралған) DVD, Blu-ray және цифрлық форматта АҚШ Disney Movie Club эксклюзивті "The Best of Mickey Collection" жинағының бөлігі ретінде қайта шығарылды. Олар сондай-ақ Movies Anywhere және оның бөлшек сауда желілері сияқты бірнеше АҚШ-та сатылып алынған ағынды платформаларда алғаш рет жарық көрді.
Fantasia has received four home video releases. The first, featuring the 1990 restored theatrical version, was released on VHS, Betamax and LaserDisc on November 1, 1991, as part of the Walt Disney Classics line. The original soundtrack returned when Fantasound was also recreated in Dolby Stereo for the film's 1990 theatrical release. The result, named "Fantasound 90," was used as a basis of the audio for these releases. The release was limited to just 50 days, prompting 9.25 million advance orders for cassettes and a record 200,000 for discs, doubling the figure of the previous record. The "Deluxe Edition" package included the film, a "making of" feature, a commemorative lithograph, a 16 page booklet, a two disc soundtrack of the Stokowski score, and a certificate of authenticity signed by Roy E. Disney, the nephew of Walt. In 1992, Fantasia became the biggest selling sell through cassette of all time in the US with 14.2 million copies being purchased. The record was surpassed later that year by Beauty and the Beast. It was also the UK's top selling video at the time, with sales of 3 million. By October 1994, 21.7 million copies of the video had been sold worldwide. In November 2000, Fantasia was released on video for the second time, this time along with Fantasia 2000, on DVD with 5.1 surround sound. The films were issued both separately and in a three disc set called The Fantasia Anthology. A variety of bonus features were included in the bonus disc, The Fantasia Legacy. This edition attempted to follow as closely as possible the runtime and format of the original roadshow version, and included additional restored live action footage of Taylor and the orchestra, including the bookends to the film's intermission. Since the 2000 release, Taylor's voice was re recorded throughout by Corey Burton because most of the audio tracks to Taylor's restored scenes had deteriorated to the point that they could no longer be used. Oddly, the UK DVD still uses the 1990 theatrical version for its video content, albeit with the new audio restoration from the US version. Both films were reissued again by Walt Disney Studios Home Entertainment in November 2010 separately, as a two disc DVD/Blu ray set and a combined DVD and Blu ray four disc set (named the "Fantasia 2 Movie Collection") that featured 1080p high definition video and 7.1 surround sound. The 2010 version of Fantasia featured a new restoration by Reliance MediaWorks and a new sound restoration, but was editorially identical to the 2000 version. This also marked the first time in Europe, where it was originally denied a release due to the war, that the roadshow version was released. Fantasia was withdrawn from release and returned to the "Disney Vault" moratorium on April 30, 2011. In 2021, both films, along with the 2018 compilation Celebrating Mickey, a collection of 13 Mickey Mouse shorts, were reissued on DVD, Blu ray, and digitally as part of the U. S. Disney Movie Club exclusive The Best of Mickey Collection. They were also released for the first time on multiple U. S. purchased streaming platforms, including Movies Anywhere and its retailers.
Алғашқы зерттеулер
Fantasia жарық көрген кезде сыншылардың айтарлықтай мақтауына ие болды және кейбір сыншылар оны шедевр деп санады. Батыс жағалауындағы Carthay Circle театрында өткен премьера шамамен 5000 адамды, оның ішінде Ширли Темпл, Сесил Б. Демилл, Форрест Таккер, Джеймс Кагни, Роберт Монтгомери, Джеймс Мерфи, Эдгар Берген және киноиндустриясының тағы да көптеген белгілі тұлғаларын қамтыған маңызды шара болды. "Chicago Tribune" газеті фильмнің Чикагодағы премьерасын жариялау үшін үш жазушыны тағайындады: қоғам туралы жазатын Харриет Приббл, киносыншы Мэй Тини және музыкасыншы Эдвард Барри. Приббл "керемет киінген көрермендерге" таң қалды, ал Тини фильмді "әдемі, бірақ сонымен бірге қызықтыратын, таң қалдыратын" деп бағалады. "Керемет. Өте зор. Барри "жақсы орындалған және әдемі жазылған жақсы музыка бағдарламасына" риза болды және музыкаға назар аударудан гөрі, экрандағы көріністерге "құмарлықпен" қарады. Басқа композиторлар мен музыкасыншылар фильмнің өзіне сын айтты, классикалық музыканы визуалды бейнелермен ұсыну музыкалық шығармалардың мәнін жоғалтады деп сақтады. Композитор және музыкасыншы Вирджил Томсон Fantasound-ты "музыканы жақсы жеткізуге" мүмкіндік береді деп мақтады, бірақ "Стоковскийдің музыкалық талғамы" ұнамады, "Шәкірт" және "Көктемнің құрбаны" еңбектерін қоспағанда. "The New York Times" газетінің редакторы Олин Даунс та Fantasound ұсынған дыбыс сапасын жоғары бағалады, бірақ "Фантазияның көп бөлігі музыкадан ықпал етті немесе тікелей зақымдады" деді. Киносыншы Паулин Каел "Фантазияның" кейбір бөліктерін "көңілсіз, әдемі емес" деп сипаттады. Кейбір ата-аналар балалары үшін көрсетілімдерге арналған билеттердің қымбаттығына наразылық білдірді, ал бірнешеуі "Балд тауындағы түн" бөлімінің оларды қорқытқанын айтты. Сонымен қатар, фильмнің шығуына қатысты бірнеше жағымсыз пікірлер болды, себебі ол Нацистік Германияның Еуропада үстемдік танытқан кезінде жарық көрді. 1940 жылдың 25 қарашасында "The New York Herald Tribune" газетіне жарияланған Дороти Томпсонның мақаласы ерекше қатал болды. Томпсон "фильм "қайғылы" болғандықтан, "театрдан жүйкесі бұзыла жаздай күйде шықты" деп мәлімдеді. Томпсон фильмді "өкіметтің теріс пайдалануы" және "жақсы қасиеттердің бұрмаланған сатқындауы" деп сипаттаған нацизммен салыстырды. Томпсон фильм табиғатты "ұлы" ретінде бейнелегенін, ал адам тек "уақыт тасындағы жылғыш лишай" екенін айтты. Ол фильмнің "адамгершіліксіз", "қатыгез және қатыгездікке ұшыратушы" және "Батыстың құлдырауының пародияс" екеніне тоқтады. Томпсон фильмге қатты ашуланғанын, тіпті соңғы екі бөлімін, "Балд тауындағы түн" және "Аве Мария" көруге дейін одан шығып кеткенін айтты, себебі ол фильмнің "қатыгездігіне" тағы да тап болғысы келмеді.
Fantasia garnered significant critical acclaim at the time of release and was seen by some critics as a masterpiece. The West Coast premiere at the Carthay Circle Theatre was a grand affair, attracting some 5000 people, including Shirley Temple, Cecil B. DeMille, Forrest Tucker, James Cagney, Robert Montgomery, James Murphy, Edgar Bergen, and many other notables in the film industry. The Chicago Tribune assigned three writers to cover the film's Chicago premiere: society columnist Harriet Pribble; film critic Mae Tinee; and music critic Edward Barry. Pribble left amazed at the "brilliantly attired audience", while Tinee felt the film was "beautiful but it is also bewildering. It is stupendous. It is colossal. It is an overwhelmingly ambitious orgy of color, sound, and imagination." Barry was pleased with the "program of good music well performed and beautifully recorded" and felt "pleasantly distracted" from the music to what was shown on the screen. Other composers and music critics leveled criticism at the premise of the film itself, arguing that presenting classical music with visual images would rob the musical pieces of their integrity. Composer and music critic Virgil Thomson praised Fantasound which he thought offered "good transmission of music", but disliked the "musical taste" of Stokowski, with exception to The Sorcerer's Apprentice and The Rite of Spring. Olin Downes of The New York Times too hailed the quality of sound that Fantasound presented, but said, "much of Fantasia distracted from or directly injured the scores". Film critic Pauline Kael dismissed parts of Fantasia as "grotesquely kitschy". Some parents resisted paying the higher roadshow prices for their children, and several complained that the Night on Bald Mountain segment had frightened them. There were also a few negative reactions that were more political in nature, especially since the film's release happened at a time when Nazi Germany reigned supreme in Europe. One review of the film in this manner, written by Dorothy Thompson for The New York Herald Tribune on November 25, 1940, was especially harsh. Thompson claimed that she "left the theater in a condition bordering on nervous breakdown", because the film was a "remarkable nightmare". Thompson went on to compare the film to rampant Nazism, which she described as "the abuse of power" and "the perverted betrayal of the best instincts". Thompson also claimed that the film depicted nature as being "titanic" while man was only "a moving lichen on the stone of time". She concluded that the film was "cruel", "brutal and brutalizing", and a negative "caricature of the Decline of the West". In fact, Thompson claimed that she was so distraught by the film that she even walked out of it before she saw the two last segments, Night on Bald Mountain and Ave Maria, because she did not want to be subject to any more of the film's "brutalization".
Кейінгі сын-пикирлер
"TV Guide" журналы фильмге төрт жұлдыз беріп, оны "Дисней студиясынан шыққан ең амбициялық анимациялық фильм" деп атады, сонымен қатар фильмнің "классикалық музыканың танымал туындыларын, ең қарама-қайшы, бірақ өте қиялдағы визуалды эффектілермен үйлестіретінін, олар билейтін бегемоттардан бастап абстрактілі суреттерге дейін жетеді" деп атап өтті. "Chicago Sun-Times" газетінің сыншысы Роджер Эберт фильмге толық бес жұлдызды баға берді және "Фантазия" бойында "Дисней шекараны кеңейтеді" деген пікірін білдірді. Дегенмен, "Empire" журналы фильмге 5 жұлдыздың 2-ін ғана берді (нашар), "бұл өте теңдессіз жұмыс, кейбір анимациялық бөлімдері табысты болса, ал басқалары тікелей ақылға сыймайтын" деген қорытындыға келді. "Фантазия" балаларға арналған фильм емес деген пікірлер де айтылды. Діни жазушы Марк И. Пински "Фантазияны" Диснейдің анимациялық фильмдерінің арасында ең күрделілерінің бірі деп санайды, себебі ол балаларға да, ересектерге де арналған, бірақ көрермендер күткендей емес.
TV Guide awarded the film four stars, calling it "the most ambitious animated feature ever to come out of the Disney studios", noting how the film "integrates famous works of classical music with wildly uneven but extraordinarily imaginative visuals that run the gamut from dancing hippos to the purely abstract". Roger Ebert of the Chicago Sun Times rated the film four stars out of four, and noted that throughout Fantasia, "Disney pushes the edges of the envelope". However, Empire magazine only rated it 2 stars out of 5 (poor), concluding "this is a very patchy affair while some of the animated pieces work, others come across as downright insane". Remarks have also been made about Fantasia not being a children's film. Religion writer Mark I. Pinsky considers Fantasia to be one of the more problematic of Disney's animated features in that it was intended as much as for adults as children and not what people had come to expect.
Марапаттар мен құрметтер
Фантазия 1940 жылы Ұлттық киносыншылар кеңесінің үздік он фильмдері ішінада бесінші орынды иеленді. Дисней мен Стоковски 1940 жылы Нью-Йорк киносыншыларының сыйлығында фильм үшін арнайы жүлде алды. 1942 жылдың 26 ақпанында Фантазия екі академиялық құрметті сыйлыққа ие болды: біреуі Дисней, Уильям Гарити, Джон Н. А. Хокинс және RCA Manufacturing Company компаниясына «Фантазияны жасау арқылы дыбысты кинофильмдерде қолдануды дамытуға қосқан ерекше үлесі үшін», екіншісі Стоковскиге «Вальт Диснейдің «Фантазия» фильмінде бейнеленген музыканың жаңа түрін жасаудағы бірегей жетістіктері үшін, соның арқасында кинофильм ойын-сауық және өнер нысаны ретінде кеңейді». 1990 жылы Фантазия АҚШ Ұлттық кино тізіліміне «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар» екендігі үшін Конгресс кітапханасымен сақтау үшін таңдалды. 1995 жылы киноның 100 жылдығына орай Ватикан Фантазияны 45 «үлкен фильмнің» тізіміне енгізді. Фантазия Америка кино институтының ең үздік американдық фильмдерді анықтау бойынша үш тізімінде көрсетілген. Фильм 1998 жылы «100 жыл – 100 фильм» тізімінде 58-орынды иеленді, бірақ 2007 жылғы 10 жылдық мерейтойлық қайта қаралымында тізімнен шығарылды, алайда оны қосуға ұсынылды. 2008 жылы жасалған «10 үздік 10» тізімінде Фантазия анимация бойынша бесінші орынды алды. 1940 жылдың сәуір айында Тутелманның ісі тоқтатылды. 1942 жылы Тутелман Стоковскиге қарсы 25 000 долларлық талап арыз берді, дирижерді авторлық құқығын бұзып, идеяларын көрсетпегені үшін айыптады. 1942 жылдың сәуір айында Ирландия киноцензурасы фильмдегі «Жазғы рәсімге» Тейлордың ғылыми кіріспесін «өмірдің пайда болуының материалистік бейнесі» болғандықтан кесіп тастауды талап етті. 1960 жылдары «Пасторальдық симфониядан» екі кейіпкерді нәсілдік стереотиптермен бейнелейтін төрт кадр алынып тасталды. Күнбағыс аталған қара түсті кентавр ақ кентаврдың тырнақтарын жылтыратқан, ал екіншісі – Отика Бахус пен оның ізбасарларының шеру сахналарында қысқаша көрінді. Кейіпкерлер бастапқыда 1963 жылы Диснейленд эпизодының «Сиқыр мен музыка» қайталануы үшін алынып тасталды, ол 1958 жылы толық нұсқада көрсетілген. Диснейдің өзі бұл өзгерістерге келісім берді. Эпизод 1966 жылы теледидарда толық нұсқада қайта көрсетілді, содан кейін 1969 жылы фильмнің қайта шығарылуына енгізілді және барлық нұсқаларында сақталды. 1991 жылғы бейнежазбаның редакторы Джон Карночан: «Мен үшін мұндай стереотиптердің енгізілуі қорқынышты». Фильм сыншысы Роджер Эберт редакция туралы былай деді: «Алғашқы фильм, әрине, тарихи мақсаттар үшін сақталуы керек, бірақ жалпыға ортақ нұсқада балаларға арналған фильмде нәсілшілдік стереотиптерді таратудың қажеті жоқ». 1992 жылдың мамыр айында Филадельфия оркестр қауымдастығы Уолт Дисней компаниясы мен Buena Vista Home Video компаниясына қарсы сотқа шағым түсірді. Оркестр Фантазияның бірлескен авторы ретінде видео және лазерлік дискілер сатудан түскен 120 миллион долларлық табыстың жартысына құқылы екенін мәлімдеді. 1994 жылы екі тарап келісімге келгеннен кейін оркестр істен бас тартты. Британдық музыка баспасы Boosey & Hawkes 1993 жылы тағы бір сотқа жүгінді, Диснейдің 1991 жылғы бейнежазбаларда «Бастапқы рәсімді» таратуға құқығы жоқ екенін мәлімдеді, өйткені 1940 жылы Стравинский Диснейге берген рұқсат тек кинотеатрларда көрсетілетін фильмге қатысты болды. Федералды округтік сот 1996 жылы Boosey & Hawkes ісін қолдады, бірақ Екінші апелляциялық сот 1998 жылы шешімді өзгертіп, Диснейдің бастапқы «кинофильмдік құқық лицензиясы бейне форматта таратуға да қолданылады» деп шешті.
Fantasia was ranked fifth at the 1940 National Board of Review Awards in the Top Ten Films category. Disney and Stokowski won a Special Award for the film at the 1940 New York Film Critics Circle Awards. Fantasia was the subject of two Academy Honorary Awards on February 26, 1942—one for Disney, William Garity, John N. A. Hawkins, and the RCA Manufacturing Company for their "outstanding contribution to the advancement of the use of sound in motion pictures through the production of Fantasia", and the other to Stokowski "and his associates for their unique achievement in the creation of a new form of visualized music in Walt Disney's production Fantasia, thereby widening the scope of the motion picture as entertainment and as an art form". In 1990, Fantasia was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant". On the 100th anniversary of cinema in 1995, the Vatican included Fantasia in its list of 45 "great films" made under the Art category; the others being Religion and Values. Fantasia is featured in three lists that rank the greatest American films as determined by the American Film Institute. The film ranked number 58 in 100 Years 100 Movies in 1998, before it was dropped from its ranking in the 10th Anniversary revision in 2007, though it was nominated for inclusion. The 10 Top 10 list formed in 2008 placed Fantasia fifth under Animation. In April 1940, Tutelman's case was dismissed. In 1942, Tutelman filed a $25,000 damage suit against Stokowski, charging the conductor of a misappropriation of ideas without credit. In April 1942, the Irish Film Censor insisted the film cut Taylor's scientific introduction to The Rite of Spring due to its "materialistic portrayal of the origins of life". In the 1960s, four shots from The Pastoral Symphony were removed that depicted two characters in a racially stereotyped manner. A black centaurette called Sunflower was depicted polishing the hooves of a white centaurette, and a second named Otika appeared briefly during the procession scenes with Bacchus and his followers. The characters were initially removed for a 1963 re run of the Disneyland episode Magic and Music, which originally aired uncut in 1958. Disney himself approved of the changes. The episode aired uncut on television once again in 1966, before the edits were incorporated into the film's 1969 theatrical reissue and has remained on all releases since. John Carnochan, the editor of the 1991 video release, said: "It's sort of appalling to me that these stereotypes were ever put in". Film critic Roger Ebert commented on the edit: "While the original film should, of course, be preserved for historical purposes, there is no need for the general release version to perpetrate racist stereotypes in a film designed primarily for children." In May 1992, the Philadelphia Orchestra Association filed a lawsuit against The Walt Disney Company and Buena Vista Home Video. The orchestra maintained that as a co creator of Fantasia, the group was entitled to half of the estimated $120 million in profits from video and laser disc sales. The orchestra dropped its case in 1994 when the two parties reached an undisclosed settlement out of court. British music publisher Boosey & Hawkes filed a further lawsuit in 1993, contending that Disney did not have the rights to distribute The Rite of Spring in the 1991 video releases because the permission granted to Disney by Stravinsky in 1940 was only in the context of a film to be shown in theaters. A federal district court backed Boosey & Hawkes's case in 1996, but the Second Circuit Court of Appeals reversed the ruling in 1998, stating that Disney's original "license for motion picture rights extends to video format distribution".
Қосымша материал
Дисней Fantasia-ны жаңа басылымдары бірнеше жылда бір рет шығарылатын үздіксіз жоба ретінде көруді қалаған. Оның жоспары фильмнің бастапқы бөлімдерінің бірін жаңасымен ауыстыру болған, осылайша көрермендер фильмнің әрқашан жаңа нұсқасын көретін болар еді. Димс Тейлор Стравинскийдің «От құсы», Клод Дебюссидің «Теңіз», Джон Алден Карпентердің «Перамбулятордағы саяхат», Рихард Штраустың «Дон Кихот» және Мусоргскийдің «Көрмедегі суреттер» үшін кіріспелер дайындады, «кейінірек біреуін пайдалануға болатындықтан» оларды сақтап қою үшін. Тағы бір бөлім, Дебюссидің «Clair de lune» шығармасы, фильмнің бастапқы бағдарламасының бір бөлігі ретінде жасалған. Толық анимацияланғаннан кейін, ол фильмнің ұзақтығын қысқарту үшін соңғы нұсқасынан алынып тасталды. Анимацияда айлы түнді Флориданың Эверглейдс аймағынан екі ақ құстың ұшуы бейнеленген, мұнда сюжетке және анимацияға қарағанда фонға көбірек назар аударылған. Кейіннен бұл эпизод «Make Mine Music» (1946) фильміндегі «Blue Bayou» эпизоды үшін қайта өңделіп, жаңа музыкамен қоса өңделді. 1992 жылы түпнұсқаның жұмыс үлгісі табылды және «Clair de Lune» қалпына келтірілді, Филадельфия оркестрімен Стоковскийдің түпнұсқалық саундтрегімен толықтырылды. Ол 2000 жылы «The Fantasia Anthology» DVD-сіне бонус ретінде қосылды. Уолт Дисней мен сюрреалистік суретші Сальвадор Далидің бірлескен жұмысы «Destino» болашақ «Fantasia» бөлігі ретінде қарастырылды, бірақ «Fantasia 2000» фильмінің өндірісі кезінде қайта ашылғанға дейін тоқтатылды. Сол фильмдегі «Түзек солдат» эпизодында Бетт Мидлер бірнеше тоқтатылған эпизодтарды атап көрсетеді, атап айтқанда «Валькириялардың шабуылы», «Destino», «Шыбықтың ұшуы», «Берсеуз» және «Полка мен Фуга».
Disney had wanted Fantasia to be an ongoing project, with a new edition being released every few years. His plan was to replace one of the original segments with a new one as it was completed, so audiences would always see a new version of the film. Deems Taylor prepared introductions for The Firebird by Stravinsky, La Mer by Claude Debussy, Adventures in a Perambulator by John Alden Carpenter, Don Quixote by Richard Strauss, and Pictures at an Exhibition by Mussorgsky "to have them for the future in case we decided to make any one of them". Another segment, Debussy's Clair de lune, was developed as part of the film's original program. After being completely animated, it was cut out of the final film to shorten its lengthy running time. The animation depicted two Great white herons flying through the Florida Everglades on a moonlit night, with more focus towards the segment's background art than story and animation. The sequence was later edited and re scored for the Blue Bayou segment in Make Mine Music (1946). In 1992, a workprint of the original was discovered and Clair de Lune was restored, complete with the original soundtrack of Stokowski with the Philadelphia Orchestra. It was included as a bonus feature in The Fantasia Anthology DVD in 2000. Destino, a collaboration between Walt Disney and surrealist artist Salvador Dalí, was also considered for inclusion as a future Fantasia segment, but was shelved until it was re discovered during production of Fantasia 2000. In her host sequence for The Steadfast Tin Soldier in that film, Bette Midler mentions several cancelled sequences, specifically Ride of the Valkyries, Destino, Flight of the Bumblebee, Berceuse and the Polka and Fugue.
Жалғасы
Фантазия – уақыттан тыс. Ол 10, 20 немесе 30 жылға созылуы мүмкін. Мен кеткеннен кейін де жалғасуы мүмкін. Фантазия – өзінің жеке идеясы. Мен ешқашан басқа Фантазияны жасай алмаймын. Мен жақсарта аламын. Мен толықтыра аламын. Соның бәрі. Уолт Дисней анимациясының тарихшысы Чарльз Соломон 1982-1983 жылдар аралығында «әртүрлі елдердің музыкасымен дүниежүзіндегі этникалық әңгімелерді» біріктіретін даму орын алғанын жазды. Фильмге ұсынылған сегменттерге Сибелиус музыкасымен мұз құдайы мен күн құдайы арасындағы шайқас, Има Сумақтың әндерімен Анд тауларындағы оқиға, Луи Армстронг пен Элла Фицджеральдтың пародийлық бейнелері және Миккидің «Солқын шәкірт» рөліне ұқсас «Императордың бұлбұл» бейімделуі кірді. Жоба Миккидің Рождестволық әнінің пайдасына тоқтатылды, бірақ «Императордың бұлбұл» үшін жасалған суреттер кейіннен 1992 жылы Тедди Слейтердің кітабына бейімделді. Уолттың жүрегі туысы Рой Э. Дисней 1990 жылы өндіріске кірген «Фантазия 2000» фильмін бірлесіп жасады, онда дирижер Джеймс Левинмен Чикаго симфониялық оркестрі орындаған жеті жаңа сегмент болды. «Солқын шәкірт» – түпнұсқа фильмнен сақталған жалғыз сегмент. «Фантазия 2000» 1999 жылдың 17 желтоқсанында Карнеги залында бес қалалық тікелей концерттік турдың бөлігі ретінде көрсетілді, содан кейін IMAX кинотеатрларында төрт айлық көрсетілім және 2000 жылы жалпы көрсетілім болды. Үшінші фильмді әзірлеу 2002 жылы «Фантазия 2006» жұмыс атауымен басталды. Ұсынылған сегменттерге Роджер Аллерстің «Қаңыл кімше қыз», Пиксоте Ханттың «Бір-бірлеп», Майк Габриэльдің «Лоренцо» және Доминик Монферидің «Дестино» кірді. Жоба 2004 жылы тоқтатылды, ұсынылған сегменттер жеке қысқаметражды фильмдер ретінде жарық көрді. 2019 жылдың 25 қазанында Disney өзінің стримингтік сервисі Disney+ үшін Фантазия негізінде жобаны әзірлеп жатқанын хабарлады.
Quote box|width =28%|quote=Fantasia is timeless. It may run 10, 20 or 30 years. It may run after I'm gone. Fantasia is an idea in itself. I can never build another Fantasia. I can improve. I can elaborate. That's all.|source=—Walt Disney Animation historian Charles Solomon wrote that development took place between 1982 and 1983, which combined "ethnic tales from around the world with the music of the various countries". Proposed segments for the film included a battle between an ice god and a sun goddess set to Finlandia by Sibelius, one set in the Andes to the songs of Yma Sumac, another featuring caricatures of Louis Armstrong and Ella Fitzgerald and an adaptation of The Emperor's Nightingale which would have featured Mickey as the nightingale's owner, similar to his role in The Sorcerer's Apprentice. The project was shelved in favor of Mickey's Christmas Carol, though the artwork made for The Emperor's Nightingale would later be used for a book adaptation by Teddy Slater in 1992. Roy E. Disney, the nephew of Walt, co produced Fantasia 2000 which entered production in 1990 and features seven new segments performed by the Chicago Symphony Orchestra with conductor James Levine. The Sorcerer's Apprentice is the only segment retained from the original film. Fantasia 2000 premiered at Carnegie Hall on December 17, 1999, as part of a five city live concert tour, followed by a four month engagement in IMAX cinemas and a wide release in regular theatres, in 2000. Early development for a third film began in 2002, with a working title of Fantasia 2006. The proposed segments included The Little Matchgirl by Roger Allers, One by One by Pixote Hunt, Lorenzo by Mike Gabriel, and Destino by Dominique Monféry. The project was shelved in 2004, with the proposed segments released as individual short films. On October 25, 2019, it was announced that Disney is developing a project based on Fantasia for its streaming service, Disney+.
Тірі экшенді бейімделу
"Солдат шәкірті" бөлімі Джерри Брукхаймер тарапынан "Солдат шәкірті" (2010) толық метражды фильміне бейімделді. "Шыңғыршақ" сюитасы бөлімі "Шыңғыршақ және төрт әлем" (2018) толық метражды фильміне жартылай шабыт көзі болды, ал ол фильмнің өзінде "Фантазияға" бірнеше сілтеме бар. "Жылынау тауындағы түні" бөлімі туралы 2015 жылы Disney Productions компаниясы Matt Sazama және Burk Sharpless еңбегімен толық метражды ойындық фильмді дамытып жатқаны хабарланды. 2021 жылы жоба тоқтатылғаны туралы мәлімделді.
The Sorcerer's Apprentice segment was adapted by Jerry Bruckheimer into the feature length movie, The Sorcerer's Apprentice (2010). The Nutcracker Suite segment serves as a partial inspiration for the feature length movie, The Nutcracker and the Four Realms (2018), which itself contains several references to Fantasia. The Night on Bald Mountain segment was reported in 2015 as being in development by Disney Productions for a feature length live action film with a treatment written by Matt Sazama and Burk Sharpless. In 2021, it was reported that the project had been scrapped.
Пародиялар мен бұрмаланған фильмдер
"Фантазия" 1943 жылы Боб Клампетт режиссерлік еткен "Merrie Melodies" сериясының Warner Bros. мультфильмі "A Corny Concerto" да пародияланды. Қысқаметражды фильмде Элмер Фудд өзінің стильді көзілдірігін киген Тейлор рөлінде, ол Иоганн Штраустың екі бөлімін ұсынады ("Вена ормандарынан әңгімелер" және "Көк Дунай вальсі", біріншісі Порки мен Багсқа, екіншісі Даффиге арналған). 1976 жылы итальяндық аниматор Бруно Боззетто "Фантазияның" пародиясы "Allegro Non Troppo" фильмін жасады. Анимациялық телесериал "Симпсонс" бірнеше эпизодта "Фантазияға" сілтеме жасайды. Сериалдың авторы Мэтт Гронинг "Simpstasia" атты пародиялық фильм түсіруді қалаған, бірақ ұзақметражды сценарий жазу қиын болғандықтан ол ешқашан іске аспады. "Treehouse of Horror IV" эпизодында режиссер Дэвид Сильверман "Балда таудағы түн" анимациясына қызығып, "Шайтан Фландерс" кейіпкерінің алғашқы бейнесін Чернабогқа ұқсатты. "Itchy & Scratchy Land" эпизоды "Scratchtasia" деп аталатын шағын бөлігінде "The Sorcerer's Apprentice" шығармасына сілтеме жасайды, онда музыка мен оны дәл пародиялайтын кадрлар бар. 2014 жылы BBC Music балаларды классикалық музыкамен таныстыру мақсатында "Фантазияға" ұқсас "Ten Pieces" музыкалық білім беру жобасын құрды. Екі фильмді қамтитын (2014 және 2015 жылдары) "Фантазия" фильмдеріндегі бірнеше шығармалар да оған енді. 2018 жылы шыққан "Teen Titans Go! To the Movies" фильмі "My Superhero Movie" музыкалық саны кезінде "Фантазияға" сілтеме жасайды.
Fantasia is parodied in A Corny Concerto, a Warner Bros. cartoon from 1943 of the Merrie Melodies series directed by Bob Clampett. The short features Elmer Fudd in the role of Taylor, wearing his styled glasses, who introduces two segments set to pieces by Johann Strauss (Tales from the Vienna Woods and the Blue Danube Waltz, the former featuring Porky and Bugs and the latter featuring Daffy). In 1976, Italian animator Bruno Bozzetto produced Allegro Non Troppo, a feature length parody of Fantasia. The animated television series The Simpsons references Fantasia in a few episodes. Matt Groening, the creator of the series, expressed a wish to make a parody film named Simpstasia; it was never produced, partly because it would have been too difficult to write a feature length script. In "Treehouse of Horror IV", director David Silverman had admired the animation in Night on Bald Mountain, and made the first appearance of Devil Flanders resemble Chernabog. The episode "Itchy & Scratchy Land" references The Sorcerer's Apprentice in a snippet titled "Scratchtasia", which features the music and several shots parodying it exactly. In 2014, BBC Music created a music education scheme similar to Fantasia called Ten Pieces, intended to introduce children to classical music. Spanning two films (in 2014 and 2015), several pieces featured in the Fantasia films are also included. The 2018 film Teen Titans Go! To the Movies references Fantasia during the musical sequence "My Superhero Movie".
Темалық саябақтар
2001 жылдан 2015 жылға дейін Сиқыршының шапаны Уолт Дисней әлемі курортындағы төрт ойын-сауық парктерінің бірі – Диснейдің Голливуд студиясының символы болды. Құрылыс "Солдат шәкірті" фильміндегі сиқырлы шапқадан жасалған. Курортта орналасқан Fantasia Gardens – фильмдегі кейіпкерлер мен заттарды әр ойын тесігіне енгізген мини-гольф алаңы. Фейерверк пен су шоуы Fantasmic! су проекциялық экранында "Солдат шәкірті" және "Фантазия" фильмінің басқа да бөлімдерінен көріністерді көрсетеді, сонымен қатар Миккидің шәкірт ретінде сиқыршылық өнер көрсетуі және Дисней жауларымен күресуі туралы сюжетті қамтиды. Диснейленд Парижінің 20 жылдығына арналған шарада Микки өзінің "Солдат шәкірті" киімінің ерекше нұсқасын киді, ал оның достары да осыған ұқсас киімдермен суреттелді. "Балдалы таудағы түн" бөлімі Париждегі Диснейленд паркіндегі "Сторибук Лэнд Канал Боутс" аттракционында және "Фантазия" әлеміндегі "Фантазия Гелати" мұзды десерттер дүкенінде көрсетіледі, ол да фильмнен шабыттанған. Миккидің киімі, су шелектері, Йен Сидтің сиқыр кітабы мен креслосы Диснейлендтегі Микки мен Миннидің қашқан пойыз аттракционының кезекте "Солдат шәкірті" бөлімінен алынған реквизиттер ретінде қойылған.
From 2001 to 2015, the Sorcerer's Hat was the icon of Disney's Hollywood Studios, one of the four theme parks located at Walt Disney World Resort. The structure was of the magic hat from The Sorcerer's Apprentice. Also located at the resort is Fantasia Gardens, a miniature golf course that integrates characters and objects from the film in each hole. The fireworks and water show Fantasmic! features scenes from The Sorcerer's Apprentice and other Fantasia segments on water projection screens, and involves the plot of Mickey as the apprentice doing magic whilst also battling the Disney Villains. For the 20th anniversary of Disneyland Paris, Mickey was depicted in a special version of his Sorcerer's Apprentice outfit with his friends wearing similar outfits. The "Night on Bald Mountain" segment is featured in the Storybook Land Canal Boats attraction at Disneyland Park in Paris along with the Fantasia Gelati ice cream shop in Fantasyland which is also inspired by the film. Mickey's outfit, water buckets, and Yen Sid's spell book and chair are on display as props from The Sorcerer's Apprentice segment in the queue of the Mickey & Minnie's Runaway Railway attraction at Disneyland.
Бейне ойындар
1983 жылы Atari компаниясы Fantasia фильмінің осы бөліміне негізделген Sorcerer's Apprentice ойынын Atari 2600 үшін шығарды. Ойыншы Микки Маусы ретінде құлап жатқан жұлдыздар мен кометаларды жинап, Йен Сидтің үңгірін су басуына жол бермеуі керек. 1991 жылы Infogrames компаниясы жасаған Fantasia видео ойыны Sega Mega Drive/Genesis жүйесі үшін жарық көрді. Ойыншы Микки Маусын басқарады, ол фильмнің бөлімдеріне негізделген төрт элементтік әлемде шашырап кеткен жоғалған музыкалық ноталарды табуы тиіс. Epic Mickey ойындарында "Солдат шәкірті" және "Балда таудағы түн" сияқты фильмнің кейбір бөлімдеріне негізделген бірнеше фильмдік катушкалар кездеседі. Йен Сид пен Чернабог та ойындарда эпизодтық рөлдерде пайда болады (Йен Сид – "Солдат шәкіртінен" соқыр жын, екі ойынның кіріспесі мен соңын баяндайды және Қаңыраған жерді жасаушы ретінде танылады. "Балда таудағы түн" / "Аве Мария" бөлімінен келген Чернабог жын бірінші ойында сурет ретінде, ал екінші ойында "Балда таудағы түн" фильмінің катушка деңгейлерінде көрінеді). Disney/Square Enix кроссоверлік Kingdom Hearts ойын сериясында Чернабог бірінші бөлімде қарсылас ретінде пайда болады. Ойын барысында "Балда таудағы түн" музыкасы орындалады. Йен Сид Kingdom Hearts II ойынынан бастап серияда жиі пайда болады, оның ағылшын тіліндегі дауысы Кори Бертонға тиесілі. Фильмге негізделген әлем – "Симфониялық сиқыр" Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance ойынында ұсынылған. Kingdom Hearts II-дегі Timeless River әлемі сияқты, ол Микки Маустың өткен шағының бір кезеңі ретінде бейнеленген. Fantasia: Music Evolved музыкалық ойыны Harmonix компаниясы Disney Interactive компаниясымен бірлесіп Xbox 360 және Xbox One консольдары үшін жасалды. Ойын Kinect құрылғысын пайдаланады, бұл ойыншыларға Harmonix-тің бұрынғы ырғақтық ойындарына ұқсас музыканы басқаруға мүмкіндік береді, соның арқасында виртуалды орта мен оның ішіндегі интерактивті объектілерге әсер етеді. Ойында Queen және Бруно Марс сияқты лицензияланған заманауи рок музыкасы қолданылады. Микки, "Солдат шәкірті" кейпінде, Disney Infinity ойынында ойналатын кейіпкер ретінде пайда болады.
In 1983, Atari released a game called Sorcerer's Apprentice for the Atari 2600, based on that segment of Fantasia. The player, as Mickey Mouse, must collect falling stars and comets which will prevent the marching brooms from flooding Yen Sid's cavern. In 1991, a side scrolling Fantasia video game developed by Infogrames was released for the Sega Mega Drive/Genesis system. The player controls Mickey Mouse, who must find missing musical notes scattered across four elemental worlds based upon the film's segments. There are several film reel levels based on some of the movie's segments such as Sorcerer's Apprentice and Night on Bald Mountain that appear in the Epic Mickey games. Yen Sid and Chernabog also make cameo appearances in the games (Yen Sid the sorcerer from The Sorcerer's Apprentice narrates the openings and endings of the two games and served as the creator of the Wasteland. Chernabog the demon from the Night on Bald Mountain/Ave Maria segment appears as a painting in the first game and appears in the Night on Bald Mountain film reel levels in the second). The Disney/Square Enix crossover game series Kingdom Hearts features Chernabog as a boss in the first installment. The Night on Bald Mountain piece is played during the fight. Yen Sid appears frequently in the series beginning with Kingdom Hearts II, voiced in English by Corey Burton. Symphony of Sorcery, a world based on the movie, appears in Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance. Like the Timeless River world in Kingdom Hearts II, it is featured as a period of Mickey Mouse's past. Fantasia: Music Evolved, a music game, was developed by Harmonix in association with Disney Interactive for the Xbox 360 and Xbox One consoles. The game utilizes the Kinect device to put players in control of music in a manner similar to Harmonix' previous rhythm games, affecting the virtual environment and interactive objects within it. The game features licensed contemporary rock music such as Queen and Bruno Mars. Mickey, in his Sorcerer's Apprentice guise, appears as a playable character in Disney Infinity.
Концерт
Диснейдің «Фантазия: Концертте тірі орындалуы» фильмінің көрсетілімінде «Фантазия» және «Фантазия 2000» фильмдерінен әртүрлі бөлімдер ойнатылады. Концерттік нұсқасында жоғары сападағы бейне бөлімдерімен бірге тікелей эфирде симфониялық оркестр мен фортепианошының жеке орындауы ұсынылады. «Фантазия» концерті 2022 жылға дейін әлемдік гастрольдік сапарда болды.
A live concert presentation of the film named Disney Fantasia: Live in Concert, showcases various segments from both Fantasia and Fantasia 2000. The concert version features a live symphony orchestra and piano soloist accompanying projected high definition video segments. The Fantasia concert was still touring throughout the world as late as 2022.
Теледидар
Фильмнің бірнеше элементтері Once Upon a Time телесериалында кездеседі. "Солдат шәкіртінен" келген шляпа төртінші маусымның "Екі қарындастың әңгімесі" эпизодында пайда болады. Сериал дамыған сайын, шляпаның басқаларды сіңіру қабілеті бар екені көрсетілді, ал сіңірілгендер шляпадағы жұлдыз түрінде көрінеді. "Солдат шәкіртінің" өзі де пайда болады, ол Сиқырлы орманда шляпаны сақтайтын қарт адам рөлінде. "Шаһар шетіндегі қараңғылық" эпизодында Night On Bald Mountain-нан Чернабог та пайда болады.
Several elements from the film appear in television series Once Upon a Time. The hat from The Sorcerer's Apprentice appears in the fourth season episode "A Tale of Two Sisters". As the series progressed, the hat was shown to have the ability to absorb others, and those it absorbed would appear as a star on the hat. The Sorcerer's Apprentice himself makes an appearance, where he is an old man who guards the hat in the Enchanted Forest. Chernabog from Night On Bald Mountain also makes an appearance in the episode "Darkness on the Edge of Town".