Кіріспе

400 метрлік сопақша мұз трассасындағы жарыс түрлері.

Ұзақ трассадағы жылдам сырғанау, көбінесе жылдам сырғанау деп аталады, – бұл жылдам сырғанаудың олимпиадалық түрі, онда бәсекелестер белгіленген қашықтықты өтегенде уақыты тіркеледі. Бұл сонымен қатар демалыс спортының бір түрі. Мұз марафоны, қысқа трассадағы жылдам сырғанау, тік дөңгелекті сырғанау және төрт дөңгелекті жылдам сырғанау сияқты спорт түрлері де жылдам сырғанау деп аталады. Ұзақ трассадағы жылдам сырғанау Нидерландыда кең танымал, сондай-ақ Австрия, Канада, Қытай, Финляндия, Германия, Жапония, Италия, Норвегия, Польша, Оңтүстік Корея, Ресей, Швеция, Чехия және АҚШ елдерінен де чемпиондар шықты. Жылдам сырғанаушылар ең жоғары жылдамдыққа жете алады.

ISU-ны дамыту

Жылдамдық конькимен жүзудің тамыры мың жылға жуық Скандинавия, Солтүстік Еуропа және Нидерланды елдеріне дейін жетеді, онда жергілікті тұрғындар өз аяқ киімдеріне сүйектер қосып, олардың көмегімен мұздаған өзендерде, каналдарда және көлдерде саяхаттаған. Көптеген адамдардың ойынша, мұз тебу көліктік құрал емес, әрқашан қуаныш пен спорттық іс-әрекет болған. Мысалы, Нидерландыдағы қыстар тұрақты да, суық та болған емес, сондықтан мұз тебуді саяхаттау немесе көлік құралы ретінде пайдалану мүмкін болмаған. Бұл туралы 1194 жылы Лондондағы спорт түрін сипаттаған Уильям Фицстефен жазған. Кейін Норвегияда король Эйстейн Магнуссон, кейін Норвегия королі Эйстейн I, мұз үстінде шанамен жарысқа қатысқанын мақтан тұтқан. Дегенмен, коньки тебу және жылдамдық коньки тебу Нидерланд пен Скандинавиямен ғана шектелмеген. 1592 жылы шотландтық бір адам темір пышақты коньки ойлап тапты. Дәл осы темір пышақты конькилер коньки тебудің, әсіресе жылдамдық коньки тебудің кеңінен таралуына ықпал етті. 1642 жылы алғашқы ресми коньки клубы – Эдинбург коньки клубы құрылды. Ал 1763 жылы Англиядағы Фенс аймағындағы Висбек қаласында 70 гинеялық жүлде қорымен алғашқы ресми жылдамдық коньки жарысы өтті. Нидерландыда адамдар Фризеландтың 11 қаласын байланыстыратын су жолдарымен саяхаттауды бастады, бұл қиындық ақырында Эльфстедентохт жарысына әкелді. 1851 жылы Солтүстік Америкада осы спортқа деген сүйіспеншілік пайда болды, тіпті кейіннен толығымен болаттан жасалған пышақ та сол жерде өндірілді. Нидерланды 1889 жылы алғашқы әлем чемпионатын ұйымдастыру арқылы қайтадан көзге түсті. 1892 жылы Нидерландыда Халықаралық коньки одағы (ISU) құрылды. 20-ғасырдың басына қарай коньки тебу және жылдамдық коньки тебу кеңінен танымал спорт түріне айналды.

Эльфстедэнтохт пен Нидерланды тарихы

Elfstedentocht (Он бір қалалар саяхаты) 1909 жылы жарыс ретінде ұйымдастырылды және трассадағы мұз жеткілікті жақсы деп есептелген кезде, белгілі бір уақыт аралығында өткізіліп келеді. Кейіннен басқа да ашық ауадағы жарыстар пайда болды, 1917 жылы Солтүстік Голландияда жарыс өтті, бірақ Голландияның табиғи мұз жағдайы коньки тебуге сирек қолайлы болды. Elfstedentocht 1909 жылдан бері 15 рет өткізілді, ал 1962 жылы жасанды мұз қолжетімді болғанға дейін, 1887 жылы Сликкерверде алғашқы чемпионат өткеннен бастап 1961 жылға дейінгі 25 жылдың ішінде ұлттық чемпионаттар өткізілді. Нидерландыда жасанды мұз кеңінен таралғаннан бері, голландиялық жылдам конькишілер әлемдегі үздік ұзақ дистанциялық және марафондық конькишілердің қатарында. Табиғи мұзда марафондық жарыстарды өткізудің тағы бір жолы – Альтернативті Elfstedentocht. Альтернативті Elfstedentocht жарыстары Австрия, Финляндия немесе Канада сияқты басқа елдерде өтеді, ал барлық үздік марафондық конькишілер мен мыңдаған демалыс үшін коньки тебушілер Нидерландыдан жарыс өтетін жерге барады. NRC Handelsblad газетінің журналисі Яап Блоембергеннің сөзіне қарағанда, елдегі халықаралық коньки спорты чемпионаттары кезінде "карнавал атмосферасы" қалыптасады, бірақ "елден тыс адамдарға бұл аса қызығушылық тудырмайды".

Олимпиада ойындары

1914 жылғы Олимпиадалық конгресс делегаттары 1908 жылғы Олимпиада ойындарында көркем сырғанаудан кейін, 1916 жылғы Олимпиадаға ұзақ дистанциядағы жылдам сырғанауды қосуға келісті. Алайда, Бірінші дүниежүзілік соғыс Олимпиадалық жарыстар жоспарларын тоқтатты, және мұз үстіндегі жылдам сырғанау 1924 жылы Шамонидегі қысқы спорт аптасында ғана Олимпиада бағдарламасына енді (кейіннен Олимпиада статусы берілді). Нью-Йорк штатының Лейк-Плэсид қаласынан келген Чарльз Джутрау алғашқы Олимпиада алтын медалін жеңіп алды, бірақ қатысушы норвегиялықтардың бірнешесі Оскар Олсен жақсы нәтиже көрсеткенін мәлімдеді. 500 метрдегі уақытты өлшеу мәселесі 1960 жылдары электрондық сағаттар пайда болғанға дейін спорттағы үлкен қиындық болды; 1936 жылғы Олимпиаданың 500 метрінде Ивар Баллангрудтың уақыты шамамен бір секундқа жақсырақ екені айтылды. Финляндия 1924 жылғы Ойындарда қалған төрт алтын медальді жеңіп алды, ал Клас Тунберг 1500 метр, 5000 метр және көп сайыс бойынша жеңіске жетті. Бұл жылдам сырғанаудан көп сайыс бойынша берілген жалғыз Олимпиада алтын медалі болды. Норвегиялық және фин сырғанаушылары әлем чемпионаттарындағы алтын медальдарды басып алды, ал латыштар мен австриялықтар Еуропа чемпионаттарында жүлделі орындарға ие болды. Сол кезде Солтүстік Америкадағы жарыстар Голландиядағы марафондық жарыстар сияқты топтық стильде өткізілді, бірақ Олимпиада жарыстары ISU бекіткен төрт дистанция бойынша өтетін болды. ISU 1932 жылғы Олимпиададағы жылдам сырғанау жарыстарын топтық стильде өткізу туралы ұсынысты мақұлдады, және америкалықтар төрт алтын медальді жеңіп алды. Канада бес медаль жеңіп алды – барлығы күміс және қола, ал әлем чемпионы Клас Тунберг осы жарыс стиліне наразылық білдіріп, үйде қалды. Ойындардан кейін өткен әлем чемпионатында америкалық чемпиондарсыз норвегиялық сырғанаушылар төрт дистанцияда да жеңіске жетіп, көп сайыс бойынша алғашқы үш орынды иеленді. Норвегиялық, швед, фин және жапон сырғанаушылары USOC-ге наразылық білдіріп, жарыс өткізу тәсілін айыптап, бұқаралық жарыстардың енді Олимпиадада өткізілмеуін тіледі. Алайда, ISU 1967 жылы қысқа дистанциядағы жылдам сырғанауды қабылдады, оның ішінде қысқа трассадағы бұқаралық жарыстар да бар, 1976 жылдан бастап халықаралық жарыстар ұйымдастырды және оларды 1992 жылы Олимпиада бағдарламасына қайта енгізді.

Әйелдер арасындағы жарыстар

1930 жылдары әйелдер ISU жылдам конькимен сынысқа қатысуға бастады. Әйелдер арасындағы жарыстар Солтүстік Америкада біраз уақыттан бері өткізіліп, 1932 жылғы Қысқы Олимпиадада демонстрациялық шара ретінде көрсетілгенімен, ISU 1936 жылға дейін ресми жарыстар ұйымдастырмады. Дегенмен, Зофия Нерингова 1929 жылы алғашқы ресми әлемдік рекордты орнатқан. Әйелдердің жылдам конькимен сырғанауы аса танымал болған жоқ; 1971 жылғы норвегиялық "Skøytesportens stjerner" (коньки спортының жұлдыздары) кітабында, шамамен 200 бетке жуық көлемде әйел конькишілер туралы ешқандай ақпарат келтірілмеген, олар сол кездеге дейін 30 жылға жуық жарысқа қатысқан болатын. 1984 жылдан бері әйелдер арасындағы ұзын дистанцияға жүгіруде Шығыс Германия, ал кейін біріккен Германия үстемдік құрды, олар әйелдер арасындағы ұзын дистанцияға жүгіруден 35 алтын медальдің 15-ін жеңіп алды.

Техникалық даму

Жасанды мұз 1960 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарында ұзақ дистанциялық жарыстарда пайда болды, ал 1956 жылы Мисурина көлінде өткен жарыстар табиғи мұздағы соңғы Олимпиадалық жарыстар болды. 1960 жылы әйелдер арасындағы алғашқы Қысқы Олимпиада жарыстары да өтті. Лидия Скобликова 1960 жылы екі алтын медаль, ал 1964 жылы төрт алтын медаль жеңіп алды. Әуе динамикасы жақсырақ конькимен сырғанау костюмдері де жасалды, швейцариялық конькиші Франц Криенбюль (Олимпиадалық 10 000 м-де 46 жасында 8-орын алған) осы дамудың алдында болды. Кейіннен ұлттық командалар "дене костюмдерін" жасауды өздеріне алды. Костюмдер, жабық аренадағы конькимен сырғанау, сондай-ақ клап-конькилер ұзақ дистанциялық әлемдік рекордтарды айтарлықтай төмендетуге көмектесті; 1971 жылдан 2007 жылға дейін ерлердің 1500 метріндегі орташа жылдамдық көтерілді, және басқа дистанцияларда да осындай жылдамдық өсім байқалды.

Кәсіпкерлік

1972 жылғы маусымнан кейін еуропалық сырғанаушылар кәсіби лига – Халықаралық сырғанау лигасы құрды. Оған 1972 жылы үш дүркін Олимпиада чемпионы атанған Ард Шенк, сондай-ақ бес норвегиялық, тағы төрт голландиялық, үш швед және бірнеше сырғанаушылар кірді. 1963 жылғы әлем чемпионы және Олимпиада алтын медалінің иегері Джонни Нильссон осы лиганың бастамашысы болды. Лига 1974 жылы экономикалық себептерге байланысты таратылып, ISU болашақ халықаралық чемпионаттардан кәсіби жарыстар өткізетін трассаларды шеттетуге ұйғарды. Кейін ISU ақшалай сыйлықтармен өзінің Әлем кубогын ұйымдастырды, ал 1990-шы жылдары Нидерландыда толық уақытты кәсіби командалар пайда болды. Бұл оларды ерлер арасында тек жапондық 500 метрлік сырғанаушылар мен бірнеше американдық көпсалалы спортшылардың бәсекесіне ғана шығарды.

Жарыс

Барлық жарыстар жұптармен өткізіледі (жаңа Mass Start жарысынан басқа), он үшін трассаның екі жолағы қолданылады. Сырғанаушылар қай жолақта бастағанын анықтау үшін қолдарының үстіңгі бөлігіне ленталар тағады. Ішкі жолақ үшін ақ, сыртқы жолақ үшін қызыл түс қолданылады. Артындағы түзу жолда сырғанаушылар жолақтарын ауыстырады, бұл олардың әрбір айналымда бірдей қашықтықты жүруіне себеп болады. Егер екі сырғанаушы бір мезгілде бұрыштан шықса, ішкі жолақтағысы сыртқы жолақты алдынан өтуге рұқсат беруі керек. Бұл көбінесе қиындық тудырмайды, себебі ішкі жолақтағы сырғанаушы әдетте сыртқы жолақтағыдан гөрі жылдам қозғалады. Кейде, белгілі бір уақыт ішінде көбірек сырғанаушылардың жарысын аяқтауына мүмкіндік беру үшін, прагматикалық және практикалық себептермен төрттік старт қолданылады. Бұл бір уақытта екі жұп сырғанаушының жолақта болуын білдіреді, бірақ екінші жұп бірінші айналымның шамамен жартысын аяқтағаннан кейін старт алады. Екінші жұптың сырғанаушылары әдеттегі ақ және қызыл түстердің орнына сары және көк ленталар тағады.

Арена

Скитерлер екі жолақты сопақша трассада жарысады, ол сыртқы жеңіл атлетика трассасына ұқсас. Шындығында, мұзбен жабылған жеңіл атлетика трассасы жылдам коньки тебу трассасы ретінде де қолданылуы мүмкін, мысалы, 1980 жылға дейін Ослодағы Бислетт стадионында болғандай. Халықаралық коньки спорты одағының ережелеріне сәйкес, стандартты трассаның ұзындығы 400 м немесе 333⅓ м болуы тиіс; 400 м барлық маңызды жарыстар үшін қолданылатын стандарт. Кейбір жерлерде 200 м немесе 250 м сияқты стандартты емес ұзындықтағы трассалар да жаттығулар және/немесе кішкентай жергілікті жарыстар үшін пайдаланылады. Стандартты трассалардағы бұрылыстардың ішкі жолағындағы радиусы 25–26 м, ал әр жолақтың ені 3–4 м құрайды.

Халықаралық үздік ареналар

Бұл мұз айдындарында 2005 жылдан бері халықаралық іс-шаралар (Әлем кубоктары немесе халықаралық ересектер чемпионаты) өтіп келеді.

Басқа спорт түрлерімен біріктіру

Көптеген жылдам конькимен сырғанау ареналарының ішінде мұз хоккей алаңдары немесе мүлдем мұз жамылғысы болмайды. Аз ғана ареналар бандиге де жарамды, мысалы, Хамар Олимпиада залы, Крилатское мұз сарайы және Медеу. 2022 жылғы Қысқы Олимпиадасы үшін салынған Қытайдың Пекин қаласындағы Бейжің ұлттық жылдам конькимен сырғанау овали де осы спорт түріне лайықты жобаланған. Халықаралық конькимен сырғанау одағы мен Халықаралық банди федерациясы арасындағы ынтымақтастық артып келеді, себебі екеуі де үлкен мұз беттері бар жабық ареналардың көбейіп келуіне мүдделі. Норвегияда қолданыстағы келісімге сәйкес, егер жабық арена негізінен трассалық жылдам конькимен сырғанау немесе банди үшін арналса, онда ол екінші спорт түрі үшін де мұз жамылғысына ие болуы керек.

Жабдық

Скейттердің екі негізгі түрі бар: дәстүрлі мұз конькилері және шапалақтау конькилері. Шапалақтау конькилерін Viking компаниясы 1996 жылы ұсынды. Бұл конькилер революциялық деп есептелді, себебі олардың пышақтары буттың алдыңғы бөлігінде буынды түрде бекітілген және өкшеден ажыратылады, бұл сырғанаушыға табиғи қозғалыс диапазонын қамтамасыз етеді. Бұл мұзбен максималды байланысты сақтай отырып, ұзақ соққы жасауға мүмкіндік береді. 1998 жылғы Қысқы Олимпиадаға қарай, дерлік барлық сырғанаушылар шапалақтау конькилерін қолданды. Дәстүрлі және шапалақтау конькилерінің екеуі де көптеген басқа мұз спортымен салыстырғанда ұзын және түзу пышақтарды пайдаланады. Пышақтардың қалыңдығы шамамен 1 мм және әдетте дене мөлшеріне және жеке талғамға байланысты, шамамен 1 мм-ден бастап ұзындығы болады. Голландиядағы Viking коньки фабрикасы әлі де әлемдегі ең ірі шапалақтау конькилерін өндіруші болып саналады. Әуе кедергісіне көп мән беріледі. Ережелер костюмдердің дене пішініне сәйкес келуін талап етеді, велосипедте көрінетін тамшы тәрізді шлемдер немесе "Дональд Дақ" сияқты креативті костюмдерді пайдалануға тыйым салады. Дегенмен, соқтығысуды азайтатын маталарды, кесімдерді және тігістерді жасауға көп уақыт пен қаржы жұмсалады. Кейбір сырғанаушылар костюмдеріне 3 мм-ден аспайтын қалыңдықтағы "аэродинамикалық жолақтарды" бекітеді. Бұл жолақтар дененің белгілі бір аймақтарында турбулентті ағын тудыруға арналған. Көзді құрғатудан қорғау үшін көзілдірік немесе қорғаныш көзілдірігі тағылуы мүмкін.

Барлық жерде

Ең көне бәсекелестік форматы – 1892 жылы стандартталған жан-жақты жарыс (жоғарыда тарихқа қараңыз). Сырғанаушылар төрт қашықтықта (ерлер үшін: 500 м, 1500 м, 5000 м және 10000 м) сырғанады, ал рейтинг барлық қашықтықтағы уақыттарына сүйеніп жасалады. Есептеу әдісі барлық жағдайларда бірдей. Барлық уақыттар 500 м-ге шаққанда есептеледі, сондықтан 500 м-ді 40 секундта сырғанау 40 ұпай береді, ал 1500 м (3 × 500 м) 2 минутта (120 секунд, 3 × 40 с-қа тең) да 40 ұпай береді. Ұпайлар үш ондық таңбаға дейін есептеледі және тоғытылады (дөңгеленбейді). Ең аз ұпай жинаған сырғанаушы жарыстың жеңімпазы болады. Бұл жүйе samalog деп аталады. Жан-жақты жарыстың чемпионы тіпті бірде-бір қашықтықта жеңіске жете бермейді, мысалы, 1962 жылғы әлем чемпионатында Виктор Косичкин сияқты, немесе үш қашықтықта жеңіске жетіп, бірақ жалпы есеп бойынша жеңіліске ұшырауы мүмкін. Алғашқыда үш қашықтықта жеңіс – чемпиондықты білдірген, бірақ 1983 жылғы әлем чемпионатында Рольф Фальк Ларссен Томас Густафсонды аз ұпай жинағанына қарамастан жеңгеннен кейін ереже өзгертілді. ISU жыл сайын жылдам сырғанаудан жан-жақты жарыс бойынша әлем чемпионатын өткізеді.

Спринт жарыстары

Спринт чемпионаттары екі күндік жарыс болып табылады, онда конькишілер екі күн бойы 500 м және 1000 м қашықтықтарында өтеді. Жеңімпазды анықтау үшін "самолог" жүйесі қайта қолданылады. Ішкі және сыртқы жолақтардың кез келген жүйелі әсерін жою үшін конькишілер бірінші күнінен екінші күніне дейін бастау жолақтарын ауыстырады. Коньки спортын дамыратын елдер жыл сайын ұлттық спринт чемпионаттарын өткізеді, ал ISU 1970 жылдан бері жыл сайын ерлер мен әйелдер арасында жылдам конькимен жүгіруден әлем чемпионатын ұйымдастырып келеді. 2017 жылдан бері екі жылда бір рет Еуропа чемпионаты өткізіледі, оның құрамында спринт чемпионаттары да бар.

Бір жолдық қашықтықтар

Жылдам сырғанаудың қарапайым түрі бір жарыстан тұрады. Бұл формат 1996 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Әлемдік жеке қашықтықтан жүгіру чемпионаты және Әлем кубогы үшін қолданылады. Әдеттегі қашықтықтар – 500 м, 1000 м, 1500 м, 3000 м (тек әйелдерге), 5000 м және 10 000 м (тек ерлерге), бірақ кейде 100 м және 1 миль сияқты басқа қашықтықтар да жүгіріледі. Әйелдерге 10 000 м қашықтығына жүгіруге кейде, бірақ сирек мүмкіндік беріледі, бірақ бұл жоғары деңгейдегі чемпионаттардан тыс жағдайда ғана мүмкін. 500 м қашықтығы көбінесе екі кезеңде өткізіледі, сондықтан әрбір сырғанаушы бір рет сыртқы жолақтан, ал бір рет ішкі жолақтан старт алады. Бұл тәжірибе 1996 жылғы бірінші Әлемдік жеке қашықтықтан жүгіру чемпионатында және 1998 жылғы Нагано Олимпиадасында қолданыла бастады; алдыңғы Олимпиадаларда 500 м қашықтығы тек бір рет жүгірілді. Бұл қашықтықты екі рет жүгірудің себебі – ішкі жолақта старт алғанда шағын, бірақ статистикалық тұрғыдан маңызды артықшылық бар; жоғары жылдамдықпен соңғы бұрылысты өту ішкі жолақта сыртқы жолаққа қарағанда әдетте қиын. Халықаралық чемпионаттардан басқа, Халықаралық конькимен сырғанау одағы 1985–86 маусымынан бастап жылдам сырғанаудан Әлем кубогын ұйымдастырып келеді. Әлем кубогы маусым ішіндегі жиынтық ұпайлар бойынша, әр қашықтық бойынша жеке-жеке сырғанаушыларды рейтингтеу арқылы жұмыс істейді, бұл арнайы тағайындалған Әлем кубогы кезеңдерінде жүзеге асырылады. Нақтырақ айтқанда, әр маусымда ерлер үшін 500 м, 1000 м, 1500 м және 5000 м/10000 м, ал әйелдер үшін 500 м, 1000 м, 1500 м және 3000 м/5000 м аралықтарында Әлем кубогы жарыстары өткізіледі. 2011/2012 маусымынан бастап ISU Әлем кубогы маусымындағы барлық ұпайлардың қосындысы бойынша ерлер мен әйелдер арасында бір "Ұлы Әлем кубогының жеңімпазын" анықтауға шешім қабылдады.

Топтық қуу

Командалық қуғын – жылдам коньки тебудің командалық жарысы, және оны үш конькишіден тұратын командалар өткізеді. Жарыс велосипед спортындағы командалық қуғынға ұқсас. Екі команда бір уақытта жарысады, тік жолдың ортасындағы сызықтан старт алады. Трассаның әр жағынан бір команда бастайды. Тек ішкі жолақ пайдаланылады. Ерлер үшін қашықтық сегіз, ал әйелдер үшін алты айналымды құрайды. Команданың уақыты – финиш сызығын үшінші болып кесіп өткен конькишінің көрсеткен уақыты. Командалық қуғынның бірнеше форматы бар. Олимпиадалық формат ерекшелігі – бұл кубок жүйесі, онда екі команда арасында бірнеше іріктеу кезеңдері өтеді. Әлем кубогы мен әлем чемпионаттарында бір жарыс өткізіледі және командалар финиш уақытына қарай реттеледі. Олимпиадалық форматта, егер бір команда екіншісін озуға қол жеткізсе, ол жарысты автоматты түрде жеңіп алады және қалған қашықтыққа жүгіру қажет болмайды. Іс жүзінде қашықтық соншалықты қысқа, осы жағдай бір команда құласа ғана сирек кездеседі. Командалық қуғын – ірі халықаралық жарыстарда жаңадан енгізілген жарыс. Бұл жарыс халықаралық деңгейде мыңжылдық ауысындағы жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионатында және 2003 жылы Әлем кубогында таныстырылды, бірақ ол 2004 жылға дейін ресми ISU жарысы деп есептелмеді, ал 2006 жылы Олимпиада ойындарына енгізілді.

Марафон

Марафон жарыстарында конькимен сырғанаушылар үлкен топпен ұзақ қашықтыққа сырғанады. Мұз айдынында өткен кезде қашықтық әдетте 40 шақырымға жуық, бұл жүгірудегі дәстүрлі марафонға ұқсас. Табиғи мұз үстінде ашық ауданда өткенде қашықтық 200 шақырымға дейін жете алады. Мысалы, Нидерландыда мерзімі белгісіз өткізілетін әйгілі Elfstedentocht (Он бір қала саяхаты) жарысын атауға болады. Бұл атақты жарыстың баламалы түрлері кейде шетелде, мысалы, Финляндия мен Канадада ұйымдастырылады. Нидерландыда суық қыста, егер мұздың қалыңдығы кемінде 12 сантиметр болса, табиғи мұз үстінде "Ұлттық чемпионат" конькимен жүгіру марафоны өткізіледі. 13 жылдан кейін алғаш рет 2009 жылдың қаңтарында Флеволанд провинциясындағы Лэлистад қаласының жанындағы Оствардерсплассен сулы-батпақты жерінде, 1960 жылдары құрғатылған аймақта Нидерланды чемпионатының табиғи мұз үстіндегі конькимен жүгіру марафоны өтті. Әйелдер 60 шақырымға, ал ерлер 100 шақырымға сырғанады. Нидерландыдан тыс танымал марафонның мысалы – Канаданың Онтарио штатындағы Портленд қаласында өткен Халықаралық Биг Ридо көліндегі жылдам конькимен сырғанау марафоны.