Фернандо Кортез Бимен: Американ саяхатшысы және заңгері
Fernando C. Beaman
Фернандо Кортез Бимен (1814-1882) – Мичиган саяхатшысы, заңгер, саяси қайраткер. АҚШ Конгресінің мүшесі және Адриан қаласының мэрі болды. Тарихты біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1814–1882)
American politician (1814–1882)
Фернандо Кортес Биман (28 маусым 1814 – 27 қыркүйек 1882) – американдық Азамат соғысы кезінде және одан кейін Мичиган штатындағы мұғалім, заңгер және саясаткер. Ол АҚШ Өкілдер палатасының депутаты және Мичиган штатының Адриан қаласының мэрі қызметін атқарды.
Fernando Cortez Beaman (June 28, 1814 – September 27, 1882) was a teacher, lawyer and politician from Michigan during and after the American Civil War. He served as a member of the United States House of Representatives and as mayor of Adrian, Michigan.
Ерте өмір
Биман Вермонт штатының Честер қаласында Джошуа Биман мен Ханна (Олкотт) Биманның ұлы болып дүниеге келді. 1819 жылы ол ата-анасымен бірге Нью-Йорк штатының Франклин округіне көшіп, округтік мектептерде оқыды және Нью-Йорк штатының Малоне қаласындағы Франклин академиясын бітірді. Ол мұғалім болып жұмыс істеді және 1836 жылы Нью-Йорк штатының Рочестер қаласына көшіп, заң оқыды.
Beaman was born in Chester, Vermont, the son of Joshua Beaman and Hannah (Olcott) Beaman. He moved with his parents to a farm in Franklin County, New York, in 1819, and attended the district schools and Franklin Academy in Malone, New York. He taught school and moved to Rochester, New York, in 1836, where he studied law.
Мансап
Ол 1838 жылы Мичиган штатының Манчестер қаласына көшіп барды, онда ол адвокаттыққа қабылданды және 1839 жылы практикасын бастады. 1841 жылы ол заңгерлік тәжірибе үшін Текумсеге көшіп, кейін Клинтонға көшті. 1843 жылы Ленауи округінің прокуроры болып тағайындалған ол Адрианға көшіп барды. Ол бұл лауазымда 1850 жылға дейін қызмет етті. Адрианда ол болашақ Мичиган Жоғарғы Сотының Бас судьясы Томас М. Кулимен бірге заң практикасын құрды. Ол Адриан қаласының прокуроры болды және 1854 жылы Джексонда "емен астында" Республикалық партияны ұйымдастырған конвентке қатысты. Ол 1856 жылы Филадельфияда өткен алғашқы Республикалық Ұлттық конвентке делегат болды, сондай-ақ 1856 жылы Адриан қаласының мэрі және 1856 жылдан 1860 жылға дейін Ленауи округінің мұрагерлік сотының судьясы қызметін атқарды. Биман Мичиган штатының 2-ші сайлау округінен АҚШ Өкілдер палатасына 37-ші және одан кейінгі төрт Конгреске республикалық кандидат ретінде сайланды, ол 1861 жылдың 4 наурызынан 1871 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. 1860 жылғы халық санауынан кейін сайлау округтері қайта бөлінгеннен кейін, Биман 1862 жылғы сайлаудан кейін Мичиган штатының 1-ші сайлау округін өкілдік етті. 39-шы Конгресс кезінде ол Өкілдер палатасының Жолдар және каналдар комитетінің төрағасы болды. 1870 жылы ол қайта сайлануға түсуден бас тартты және Адрианға оралып, заңгерлік тәжірибесін қайта бастады. Биман 1871 жылы Ленауи округінің мұрагерлік сотының судьясы болып тағайындалды, содан кейін 1872 жылы сол лауазымға сайланды және 1876 жылы қайта сайланды. Денсаулығының нашарлауына байланысты Биман 1879 жылы Захария Чандлердің қайтысынан туған бос орынды толтыру үшін АҚШ Сенатына тағайындалудан бас тартты. Ол сондай-ақ Мичиган Жоғарғы Сотының судьясы және АҚШ-тың үндістер ісі жөніндегі комиссары лауазымдарына тағайындалудан бас тартты. Ол 1882 жылдың 27 қыркүйегінде Адрианда қайтыс болды және сол жердегі Оуквуд зиратында жерленді.
He moved to Manchester, Michigan, in 1838, where he was admitted to the bar and commenced practice in 1839. In 1841, he moved to Tecumseh to practice law, then moved to Clinton. In 1843, he moved to Adrian, having been appointed prosecuting attorney for Lenawee County. He served in that position until 1850. In Adrian, he formed a law practice with Thomas M. Cooley, future Chief Justice of the Michigan Supreme Court. He was the city attorney of Adrian and a member of the convention that organized the Republican Party "under the oaks" at Jackson in 1854. He was a delegate to the first Republican National Convention at Philadelphia in 1856, and was also mayor of Adrian in 1856 and judge of the probate court of Lenawee County from 1856 to 1860. Beaman was elected as a Republican candidate from Michigan's 2nd congressional district to the United States House of Representatives for the Thirty seventh and to the four succeeding Congresses, serving from March 4, 1861, to March 3, 1871. Due to redistricting after the 1860 census, Beaman represented Michigan's 1st congressional district following the elections of 1862. During the Thirty ninth Congress, he was chairman of the House Committee on Roads and Canals. He declined to be a candidate for renomination in 1870 and returned to Adrian where he resumed the practice of law. Beaman was again appointed a judge of probate court of Lenawee County in 1871, and was then elected to the same position in 1872, and re elected in 1876. Due to ill health, Beaman declined appointment as United States Senator to fill the vacancy caused by the death of Zachariah Chandler in 1879. He also declined appointments to the Michigan Supreme Court and as United States Commissioner of Indian Affairs. He died in Adrian on September 27, 1882, and is interred in Oakwood Cemetery there.
Жеке өмір
Биман 1841 жылдың 10 мамырында Нью-Йорк штатының Брокпорт қаласында Мэри Гудричке үйленді. Олардың үш баласы болды: Мэри А. Биман, Эдвард С. Биман және Роско В. Биман.
Beaman married Mary Goodrich on May 10, 1841, in Brockport, New York. They had three children: Mary A. Beaman, Edward C. Beaman, and Roscoe W. Beaman.